ตำนานจอมราชันย์อหังการ - บทที่ 309 ถามปีศาจจิ้งจอกได้ความมาไม่น้อย!
บทที่ 309 ถามปีศาจจิ้งจอกได้ความมาไม่น้อย!
ครั้นปีศาจจิ้งจอกตนนั้นออกมา ก็เห็นเพียงจิ้งจอกสีขาวตัวใหญ่ที่มีหกหาง มันจ้องมองไปทางลู่เฉินด้วยดวงตาแดงฉานราวกับสีเลือด และพูดอย่างโอหังว่า “เจ้ามนุษย์ผู้ต่ำต้อย! ปล่อยข้าไป มิเช่นนั้น เผ่าจิ้งจอกเลือดของข้าไม่มีทางละเว้นเจ้าแน่!”
“เผ่าจิ้งจอกเลือด เจ้าน่ะหรือ?” ชายหนุ่มเย้ยหยันทันที
ปีศาจจิ้งจอกพูดอย่างเย่อหยิ่ง “ข้าถูกมนุษย์อย่างพวกเจ้าจับโดยบังเอิญและถูกผนึกไว้!”
“บอกข้ามา ความสัมพันธ์ของเจ้ากับผู้อาวุโสกระดูกเป็นอย่างไร?” เขาคร้านเกินกว่าจะฟังเรื่องไร้สาระของอีกฝ่าย จึงถามออกไปตรง ๆ
ทว่าปีศาจจิ้งจอกกลับตะคอกใส่ “ไยข้าต้องบอกเจ้าด้วย!”
“เจ้าคงไม่ได้คิดว่าข้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจัดการกับเจ้าหรอกกระมัง” ลู่เฉินมองไปที่ปีศาจจิ้งจอกด้วยรอยยิ้ม ปีศาจจิ้งจอกพูดอย่างเย็นชาว่า “ตาเฒ่าพวกนั้นฆ่าข้าไม่ได้หรอก อย่างน้อยก็แค่ผนึกข้าไว้ในร่างของหญิงสาวผู้นั้น”
“พวกเขาก็คือพวกเขา ส่วนข้าก็คือข้า” ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ห์
ปีศาจจิ้งจอกพูดด้วยความเหยียดหยามทันที “เจ้าเป็นแค่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานเท่านั้น!”
“ดูเหมือนเจ้าจะไม่รู้ว่าข้าแข็งแกร่งเพียงใด”
“เจ้าหนุ่ม คิดจะขู่ข้าหรือ ข้ายังไม่เคยพบเจอสิ่งใดอีกเล่า!”
ลู่เฉินคลี่ยิ้ม “ได้! ดีมาก!”
เขาก็หยิบกู่ฉินเพลิงโบราณออกมาพลางโบกมือ ตอนนั้นเอง วิญญาณปีศาจจิ้งจอกรู้สึกได้ถึงความทรมานทันที “สารเลว! เจ้าทำอันใดกับข้า!”
“เจ้ามีเพียงวิญญาณ หาได้มีร่างกาย ข้าย่อมมีวิธีจัดการกับวิญญาณได้หลายวิธี” ชายหนุ่มมองไปที่ปีศาจจิ้งจอกด้วยรอยยิ้ม
ปีศาจจิ้งจอกจ้องเขาตาเขม็งด้วยความสยดสยองราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาด “เจ้า! เจ้าเป็นผู้ใด!?”
“คนจากวังเหมันต์สงัดไม่ได้พูดถึงข้าหรือ?”
“มะ..ไม่!” ปีศาจจิ้งจอกเอ่ยตะกุกตะกัก แต่ลู่เฉินยิ้มแปลก ๆ ออกมา “เอาล่ะ ข้าถาม เจ้าก็ตอบมา ไม่เช่นนั้น…”
เพียงมือที่ดีดกู่ฉินอีกครั้ง ปีศาจจิ้งจอกก็ตัวสั่นเทิ้มพร้อมกรีดร้องโหยหวน “เจ้า! เจ้าอยากรู้สิ่งใด!”
“บอกมา ผู้อาวุโสกระดูกคนนี้เกี่ยวข้องอันใดกับเจ้า?” ลู่เฉินถามคำถามแรก ปีศาจจิ้งจอกจึงพูดด้วยความตื่นตระหนกว่า “เมื่อสิบปีก่อน ผู้อาวุโสกระดูกทำให้แม่นางผู้นี้สิ้นสติ จากนั้นก็พูดกับข้า…”
“พูดสิ่งใด?”
“เขาบอกว่าจะปล่อยข้าไป!”
“โอ้? แล้วเขามีเงื่อนไขใดหรือไม่?”
“มี ให้ข้าทำข้อตกลงวิญญาณคู่กับเขา!” ปีศาจจิ้งจอกตอบ แต่ลู่เฉินกลับสงสัยว่า “แล้ววิญญาณของพวกเจ้า สร้างข้อตกลงที่เท่าเทียมกันหรือไม่?”
“ใช่ เช่นนี้แล้วเราสองคนจะสัมผัสถึงกันได้”
“แล้วเจ้าเล่า? เจ้าต้องการที่จะหลุดพ้นจากผนึกทุกครั้งที่อยู่ภายใต้คำสั่งของเขาหรือไม่?” ลู่เฉินถาม และปีศาจจิ้งจอกก็พยักหน้า “ใช่ แต่ผนึกนั้นแข็งแกร่งเกินไป ดังนั้นผู้อาวุโสกระดูกจะตรวจดูแม่นางน้อยเป็นครั้งคราว แล้วฉวยโอกาสคลายผนึกออกอย่างช้า ๆ”
“โอ้? เขาไม่สามารถแก้มันได้ในคราวเดียวหรือ?”
“ไม่ แค่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น” ปีศาจจิ้งจอกตอบ
“นานแค่ไหน?”
“ปกติแล้ว… ผู้อาวุโสกระดูกจะให้ข้าสัมผัสถึงอิสระเมื่อเขาอารมณ์ดีเท่านั้น แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้…” ปีศาจจิ้งจอกไม่กล้าปิดบัง
“เร็ว ๆ นี้เกิดอันใดขึ้น?”
“เมื่อไม่นานนี้ผนึกคลายออกมาก และหลังจากรู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่ ผู้อาวุโสกระดูกก็บอกให้ข้าพยายามควบคุมและครอบครองร่างของแม่นางผู้นี้” ปีศาจจิ้งจอกเริ่มประหม่า ขณะที่คนถามขมวดคิ้วมุ่น “โอ้ เขารู้ว่าข้ามางั้นหรือ?”
“เพราะจิตวิญญาณของข้าและเขาเชื่อมโยงกัน ดังนั้นภาพที่ข้าเห็น เขาก็รับรู้ได้ ด้วยเหตุนี้หลังจากที่เขารู้…” ปีศาจจิ้งจอกพูดอย่างตะกุกตะกัก
ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น ลู่เฉินก็จับปีศาจจิ้งจอกเข้าไปในกู่ฉินเพลิงโบราณทันที
ปีศาจจิ้งจอกเริ่มกังวล “ข้าบอกเจ้าทุกอย่างแล้ว เหตุใดเจ้ายังทำกับข้าแบบนี้!”
“เจ้าบอกเองว่าจิตวิญญาณของเจ้าและเขาเชื่อมโยงกัน หากข้าถามเจ้าอยู่ข้างนอกนี้ต่อไป เขาก็อาจจะรู้ได้” ชายหนุ่มเตือน ส่วนคนถูกเตือนก็ใบหน้าแปรเปลี่ยนไปเมื่อได้ยิน “แล้วที่นี่เล่า?”
“ในพื้นที่นี้ เขาไม่สามารถสัมผัสจิตวิญญาณของเจ้าได้” ลู่เฉินอธิบาย
เมื่อปีศาจจิ้งจอกได้ยินเช่นนี้ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ตราบใดที่เจ้าไม่ฆ่าข้า ข้าจะบอกเจ้าในสิ่งที่เจ้าต้องการรู้!”
“บอกข้ามา เจ้ามาจากไหน ชื่ออันใด และเหตุใดเจ้าถึงพบสตรีนางนั้น?” ลู่เฉินยิงคำถามออกมาพร้อมกัน
ปีศาจจิ้งจอกขมวดคิ้ว “เจ้าก็เห็นรอยแตกนั้นแล้ว ข้ามาจากที่นั่น แต่รอยแตกนั้นอันตรายมากและไม่มั่นคง ตัวข้า หลังจากเข้ามาจากที่นั่นก็มาถึงที่นี่แล้ว”
“แล้วเหตุใดเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่?”
“เผ่าปีศาจของเรามีราชาปีศาจต้องการมาที่นี่ เราจึงมีผู้เชี่ยวชาญคอยสำรวจเส้นทาง”
“สำรวจเส้นทาง?”
“ใช่ ทุกคนไปที่รอยแตก แต่ข้าเป็นคนเดียวที่มาถึงที่นี่” ปีศาจจิ้งจอกพูดอย่างลุกลี้ลุกลน แต่ลู่เฉินถามอย่างสงสัยว่า “เจ้าแน่ใจหรือว่าเจ้าไม่ได้โกหก?”
“ข้าเปล่า!”
“แล้วทำไมเจ้าถึงเลือกแม่นางน้อยผู้นี้เล่า?”
“ข้า…ร่างกายของข้าถูกทำลายในรอยแตก ทำให้ข้าต้องการร่างกายอย่างเร่งด่วน และร่างกายของหญิงสาวนางนั้นก็มีแรงดึงดูดมหาศาล ดังนั้นหลังจากที่ข้าเข้าไป วิญญาณของข้าก็ถูกรักษาไว้” ปีศาจจิ้งจอกพูดอย่างตะกุกตะกัก
หลังจากได้ยินเช่นนี้ ลู่เฉินก็รู้สึกสงสัย “ร่างกายของนางมีแรงดึงดูดมหาศาลงั้นหรือ?”
“อืม ร่างปีศาจในตำนาน!”
ลู่เฉินขมวดคิ้ว “ร่างปีศาจ ไม่ใช่แค่เผ่าปีศาจเท่านั้นที่มีหรือ เหตุใดมนุษย์ถึงมีด้วย?”
“ข้าก็ไม่รู้ แต่ตอนที่ข้ามาที่นี่ ข้าซ่อนตัวอยู่ในร่างของนาง และตราบใดที่ข้าอยู่ในร่างของนาง ข้าก็จะสามารถเปลี่ยนพลังปราณที่นางดูดซับมาเป็นไอปีศาจที่ข้าต้องการได้”
ลู่เฉินรู้ว่าร่างปีศาจมีความสามารถในการดูดซับพลังปราณและเปลี่ยนมันเป็นไอปีศาจ ทว่าสิ่งที่เขาไม่คาดถึงก็คือแม่นางหวังอวี่ผู้นี้จะมีร่างกายประเภทนี้
ชายหนุ่มไม่เข้าใจว่านางที่เป็นมนุษย์จะมีร่างกายเช่นนี้ได้อย่างไร
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็มองไปที่ปีศาจจิ้งจอก “ผู้อาวุโสกระดูกนั่น นอกจากจะให้เจ้าครอบครองร่างของนางแล้ว เขาได้พูดอันใดกับเจ้าอีกหรือไม่?”
“เรื่องนี้…”
“เจ้าและจิตวิญญาณของเขาเป็นร่างเดียวกัน ดังนั้นเจ้าควรรู้ว่าเขามักจะทำอันใด” ลู่เฉินจ้องมองอีกฝ่ายและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“สถานที่ฝึกของเขามีกระจกอยู่บานหนึ่ง และในนั้นก็มีเมฆหมอกหิมะอยู่ ทุกครั้งที่ใช้กระจกบานนี้ ข้าไม่สามารถสัมผัสได้ว่าเขากำลังทำอันใด แต่เมื่อหมอกหิมะจางลง ก็จะเห็นเพียงเขาฝึกฝนต่อไป”
“โอ้ กระจกในสถานที่ฝึก?”
“ใช่!” ปีศาจจิ้งจอกขานรับ
ส่วนลู่เฉินก็เอ่ยขึ้นหลังจากที่ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง “เช่นนั้นหากข้าปล่อยเจ้าออกไปแล้ว เจ้าจะสัมผัสได้หรือไม่ว่าเขากำลังทำอันใดอยู่?”
“ตราบใดที่ไม่ได้อยู่ในสถานที่พิเศษ ก็…น่าจะได้”
“เอาล่ะ ข้าจะให้เจ้าออกไปก่อน ลองตรวจสอบดูว่าเขาทำอันใด หากเสร็จแล้ว ก็แค่กะพริบตาบอกกัน แล้วข้าจะพาเจ้าเข้ามาในกู่ฉินนี้อีกครั้ง” ลู่เฉินกล่าวกับอีกฝ่าย
หลังจากที่ปีศาจจิ้งจอกตอบรับแล้ว ชายหนุ่มก็ดึงปีศาจจิ้งจอกออกมาจากกู่ฉิน
ปีศาจจิ้งจอกหลับตาทันที จากนั้นก็สัมผัสได้ถึงผู้อาวุโสกระดูก
ไม่นานนัก ปีศาจจิ้งจอกก็ลืมตาขึ้น จากนั้นก็กะพริบตาต่อเนื่อง จากนั้นลู่เฉินจึงพาอีกฝ่ายเข้าไปในกู่ฉินเพลิงโบราณทันที
ปีศาจจิ้งจอกเอ่ยทันทีว่า “เขากลับไปยังสถานที่ฝึกตน จากนั้นก็หันหน้าไปทางกระจก ก่อนที่เมฆหิมะและหมอกในกระจกนั้นจะหนาแน่นขึ้น ส่วนที่เหลือข้าไม่รู้แล้ว”
“เจ้ารู้หรือไม่ว่ากระจกของเขาอยู่ที่ใด?”
“รู้!”
“เอาล่ะ ส่งภาพความทรงจำมาให้ข้า” ลู่เฉินสั่งให้ปีศาจจิ้งจอกบอกตำแหน่งให้ทันที
YOU MAY ALSO LIKE
