ตำนานจอมราชันย์อหังการ - บทที่ 368 ชาวบ้านเหล่านี้มีเงาครึ่งวิญญาณ
บทที่ 368 ชาวบ้านเหล่านี้มีเงาครึ่งวิญญาณ
ฟาเทียนแนะนำชายชราหัวหน้าหมู่บ้านว่า “นี่คือผู้อาวุโสของข้าเอง”
“ไม่ทราบว่าพวกเจ้ามาที่นี่เพื่อสิ่งใด?” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านสงสัย
“ข้าอยากรู้วิธีไปที่สำนักแมลงวิญญาณ” ฟาเทียนพูดอย่างกระอักกระอ่วน
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านก็ยิ้มและพูดว่า “ก่อนหน้านี้ข้าพาเจ้าไป เจ้าจำไม่ได้หรือ?”
“เส้นทางเหล่านั้นซับซ้อนเกินไป และยังมีค่ายกลแปลก ๆ ในบางสถานที่ ดังนั้นหากให้ข้าไปคนเดียวอีกครั้ง ข้าคงหาไม่พบจริง ๆ” ฟาเทียนพูดอย่างอับอาย
ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านเอ่ยพลางถอนหายใจ “ถ้ามาเร็วกว่านี้สักสองสามวัน เราอาจให้คนพาเจ้าไปที่นั่นได้ แต่ตอนนี้ เราทำไม่ได้!”
ฟาเทียนสงสัย “เพราะเหตุใด?”
“ใกล้ ๆ นี้มีปีศาจปรากฏกาย และพวกมันกินคนเท่านั้น เราจึงไม่กล้าออกจากที่นี่ตามอำเภอใจ” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านอธิบาย
เมื่อฟาเทียนได้ยินเช่นนี้ เขาก็มองไปที่ลู่เฉิน ส่วนคนถูกมองก็ยิ้มให้ชายชราหัวหน้าหมู่บ้าน “หากมันเป็นปีศาจ ข้าจะจัดการกับมัน พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวล!”
“จะรับมืออย่างไรเล่าพ่อหนุ่ม ปีศาจเหล่านั้นไม่ธรรมดา และเมื่อเร็ว ๆ นี้ ผู้คนจำนวนมากจากกองกำลังและสำนักใกล้เคียงถูกปีศาจเหล่านี้โจมตี แต่พวกเขาก็ไม่สามารถแม้แต่จะจับปีศาจเหล่านั้นได้” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังคุยโว เขาจึงรีบส่ายหน้าทันที
ฟาเทียนรู้ความสามารถของลู่เฉิน เขาจึงพูดกับชายชราหัวหน้าหมู่บ้านว่า “หัวหน้าหมู่บ้าน บางทีผู้อาวุโสของข้าอาจจัดการกับมันได้จริง ๆ”
“ไม่ว่าอย่างไรเราก็จะไม่เสี่ยง ครั้งนี้ข้าขอโทษด้วยจริง ๆ” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านพูดอย่างหมดหนทาง
ฟาเทียนไม่รู้จะทำอย่างไร ลู่เฉินจึงมองไปยังฟาเทียนแล้วเอ่ยว่า “เช่นนั้นพวกเราไปกันเถิด”
“ไปหรือ?” ฟาเทียนไม่รู้ว่าหมายถึงอันใด แต่ลู่เฉินพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไปเดินเล่น บางทีเราอาจพบผู้ที่รู้ทางไปสำนักแมลงวิญญาณ”
“แต่สำนักแมลงวิญญาณอยู่ห่างไกล และมีไม่กี่คนที่รู้ทาง…”
ชายหนุ่มไม่พูดอันใดมาก แต่เดินออกไปนอกหมู่บ้านทันที
ฟาเทียนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเดินตามให้ทัน ส่วนชาวบ้านก็เริ่มพูดคุยกันอยู่ที่นั่น
…
หลังจากนั้นไม่นาน ลู่เฉินก็หยุดอยู่บนถนนเล็ก ๆ
“ทำไมเราไม่ถามชายชราหัวหน้าหมู่บ้านอีกครั้งเล่า?” ฟาเทียนคิดว่าอีกฝ่ายเปลี่ยนใจแล้ว ดังนั้นเขาจึงถามด้วยความสงสัย
ลู่เฉินยิ้ม “ไม่ เพราะพวกเขาจะมาเอง”
“อันใดนะ พวกเขาจะมาหรือ?” ฟาเทียนมีสีหน้างุนงง
ลู่เฉินขานรับ
“เพราะเหตุใด?”
ลู่เฉินจึงอธิบายว่า “แม้ว่าคนเหล่านี้จะตาบอดทั้งสองข้าง แต่จิตวิญญาณของพวกเขาไม่ได้มืดบอด!”
“ท่านหมายความว่าอย่างไร?”
“แม้ว่าพวกเขาจะเป็นร่างของคนธรรมดา แต่วิญญาณของพวกเขาล้วนมีพลัง และพวกเขาจะไม่อ่อนแอไปกว่าวิญญาณของผู้ฝึกตนขั้นก่อกำเนิด”
เมื่อฟาเทียนได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของเขาพลันเปลี่ยนไปอย่างมาก “อันใดนะ?”
“แต่เหตุใดพวกเขาถึงเป็นเช่นนี้ ข้าเองก็ไม่รู้”
“แล้วท่านแน่ใจได้อย่างไรว่าพวกเขาจะมา” ฟาเทียนยังคงสับสนเล็กน้อย
ลู่เฉินอธิบายว่า “วิญญาณของคนเหล่านี้ถูกผูกมัดด้วยพลัง และข้าเพิ่งปล่อยลมปราณอันทรงพลังของข้าเพื่อทดสอบหัวหน้าหมู่บ้าน แม้ว่าหัวหน้าหมู่บ้านจะแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอันใดเกิดขึ้น แต่เขารู้ว่าข้าสามารถสลัดพันธนาการนั้นได้ ดังนั้นเขาจะต้องมา”
“พลังผูกมัด?”
“ใช่ มีพลังวิญญาณแปลก ๆ ผูกมัดอยู่รอบ ๆ พื้นที่จิตวิญญาณของทุกคน และพลังผูกมัดนี้จำกัดพลังวิญญาณของพวกเขา เพื่อไม่ให้พลังวิญญาณแข็งแกร่งเกินไป”
ฟาเทียนยังคงไม่เข้าใจ แต่ลู่เฉินไม่ได้อธิบายต่อ ได้แต่พูดว่า “รอไปเถิด”
ฟาเทียนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยืนอยู่ตรงนั้นและมองไปยังหมู่บ้าน
แต่เมื่อเวลาผ่านไป ฟาเทียนก็ยังไม่เห็นชาวบ้านสักคน “ผู้อาวุโส พวกเขากลัวปีศาจจึงไม่กล้าออกมากระมัง”
“อยู่ที่นี่แล้ว” ชายหนุ่มตอบ
“ที่นี่หรือ ไหนเล่า?”
คนถูกถามมองไปที่ต้นไม้ใกล้ ๆ และวัชพืชสองสามต้นด้านข้าง ก่อนจะพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เคล็ดวิชาเงาวิญญาณ วิชาหายากเช่นนี้ ดูเหมือนว่าหมู่บ้านของเจ้าจะไม่ใช่หมู่บ้านธรรมดาจริง ๆ!”
เคล็ดวิชาเงาวิญญาณ?
ฟาเทียนตกใจ เพราะเคล็ดวิชาเงาวิญญาณเป็นวิชาวิญญาณระดับสวรรค์เก้าดาว และในบรรดาวิชาวิญญาณระดับสวรรค์ ถือว่าเป็นหนึ่งในสิบอันดับแรกด้วยซ้ำ
ทว่าการร่ายวิชานี้ จำเป็นต้องมีวิญญาณที่ทรงพลัง และอย่างน้อยก็เป็นผู้ฝึกขั้นก่อกำเนิด
แต่เมื่อเขาได้ยินว่าชาวบ้านเป็นผู้ร่ายมัน ฟาเทียนก็คิดว่ามันน่าเหลือเชื่อ และมองไปในทิศทางที่ลู่เฉินมองอยู่
หลังจากนั้นไม่นานก็มีหมอกสีดำปรากฏขึ้น และมีคนผู้หนึ่งปรากฏกายออกมา
คนผู้นี้คือชายชราหัวหน้าหมู่บ้าน!
ฟาเทียนประหลาดใจ “หัวหน้าหมู่บ้าน ท่านเองหรือ?”
“หลวงจีนน้อย ดูเหมือนว่าคนที่อยู่ข้าง ๆ เจ้าจะไม่ใช่ผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้ทั่วไป” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านหัวเราะและมองไปที่ลู่เฉิน พยายามจะมองอีกฝ่ายให้ทะลุปรุโปร่ง
ทว่าลู่เฉินเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย “อย่ามองเลย เจ้าไม่เห็นอันใดหรอก”
“วิญญาณของเจ้าแข็งแกร่งมาก หาใช่วิญญาณที่ผู้ฝึกขั้นหลอมแก่นแท้จะทำได้” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านพูดด้วยสีหน้าที่ดูสับสน
ลู่เฉินตอบว่า “พลังวิญญาณของเจ้า ก็ไม่ควรเป็นอย่างที่ชาวบ้านควรมีเช่นกัน”
ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านตกตะลึงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา “เราทุกคนมีความลับ ดังนั้นข้าจะไม่ถามอีกต่อไป!”
“เช่นนั้นมาเข้าประเด็นกันเถิด ถ้าเจ้ามีอันใดก็พูดมาเลย” ชายหนุ่มไม่ต้องการผัดวันประกันพรุ่ง
หัวหน้าหมู่บ้านลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าคงจะคิดว่าข้ามีเรื่องจะถามเจ้า?”
“ถ้าไม่มาหาข้า แล้วไยจึงออกมาเล่า?”
ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านพยักหน้าและคลี่ยิ้ม “ใช่แล้ว ข้ามาหาเจ้าเพราะพลังที่เจ้าปล่อยออกมาก่อนที่เจ้าจะจากไปนั้นส่งผลต่อพลังวิญญาณที่ผูกมัดรอบ ๆ พื้นที่จิตวิญญาณของข้า ดังนั้นข้าจึงอยากถามเจ้าว่าเจ้าทำได้อย่างไร?”
“ข้าบอกเจ้าได้ แต่เจ้าต้องพาเราไปที่สำนักแมลงวิญญาณ!”
“ไม่ต้องกังวล ตราบใดที่เจ้าบอกข้า ข้าจะพาเจ้าไปที่นั่น” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านพูดอย่างตรงไปตรงมา
ลู่เฉินจึงอธิบายว่า “พลังวิญญาณที่ผูกมัดพื้นที่จิตวิญญาณของเจ้าเรียกว่าเงาครึ่งวิญญาณ โดยทั่วไป วิญญาณจะได้รับผลกระทบจากบางสิ่งจึงเกิดเป็นเงาครึ่งวิญญาณ และเงาครึ่งวิญญาณนี้จะซ่อนอยู่ในพื้นที่จิตวิญญาณของเจ้า และตัวเจ้าจะไม่สามารถรับรู้ได้ แต่ข้าสามารถทำได้!”
“เงาครึ่งวิญญาณ?” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านดูงุนงง
“มันเป็นอีกด้านหนึ่งในใจของพวกเจ้า ซึ่งสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นเจ้าอีกคนหนึ่ง แต่ไร้ซึ่งอารมณ์ ความทรงจำ มีเพียงเป้าหมายเดียวเท่านั้นคือการผูกมัดเจ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเจ้าใช้พลังวิญญาณของเจ้า มันก็จะแบ่งปันพลังวิญญาณของเจ้าไปด้วยด้วย ถึงขนาดที่ใช้พลังวิญญาณของเจ้าไปมากเช่นกัน ทำให้เจ้ารู้สึกว่ามีพลังที่ผูกมัดไว้”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านก็ตกใจกลัว “แท้จริงแล้วเป็นเช่นนี้เอ!”
“หรือว่าคนทั้งหมู่บ้านไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของมันเลยหรือ?” ลู่เฉินถามอย่างสงสัย
“ไม่ เราเกิดมาแบบนี้จึงชินเสียแล้ว” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านพูดอย่างหมดหนทาง
“เกิดมาแบบนี้หรือ?” ลู่เฉินสงสัย
ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านพยักหน้าและพูดว่า “ผู้คนที่นี่ตาบอดตั้งแต่กำเนิด แต่วิญญาณของพวกเขาแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป และแม้ว่าพวกเขาจะเป็นผู้ใหญ่ พวกเขาก็สามารถเข้าถึงพลังวิญญาณของผู้ฝึกขั้นก่อกำเนิดได้ คนที่เก่งหน่อยก็ไปถึงขั้นแปลงเซียน ทว่ายิ่งมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งเท่าใด เมื่อพวกเขาใช้พลังวิญญาณ ก็จะถูกผูกมัดด้วยพลังที่แข็งแกร่งกว่า”
“เช่นนั้นแล้ว วิญญาณของพวกเจ้าเกิดมาก็เป็นเช่นนี้หรือ?” ลู่เฉินสงสัย
“อืม”
สิ่งนี้นับว่าได้ทำให้ลู่เฉินกระจ่างขึ้นมาแล้ว
ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านมองไปที่ชายหนุ่มอย่างมีความหวัง “ในเมื่อเจ้ารู้ถึงการมีอยู่ของมันแล้ว เช่นนั้นเจ้าช่วยกำจัดมันให้หมดสิ้นได้หรือไม่?”
“ได้ แต่ว่า…” ลู่เฉินลังเล
“แต่อันใด?” ชายชราหัวหน้าหมู่บ้านฉายสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้น อยากรู้วิธีกำจัดมันให้หมดสิ้น