ตำนานจอมราชันย์อหังการ - บทที่ 430 ยืนยันตัวตนที่แท้จริงของเขา!
บทที่ 430 ยืนยันตัวตนที่แท้จริงของเขา!
ผู้เฒ่าหยางในความมืดก็เยาะเย้ยลู่เฉินเช่นกัน “พ่อหนุ่ม อย่าบ้าคลั่งเกินไปนักเลย ไม่เช่นนั้นเจ้าจะตายอย่างไรก็ไม่อาจรู้ได้!”
“ตายงั้นหรือ เช่นนั้นเจ้าคงประเมินข้าต่ำไปจริง ๆ” ลู่เฉินรู้สึกว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นคนจากพันธมิตรชิงรากวิญญาณ
แต่เพราะยังคงต้องการยืนยัน ดังนั้นเขาจึงเดินไปที่ด้านข้างของซุนกู่ผู้นั้น และถามว่า “ผู้เฒ่าหยาง เป็นปีศาจแกะตนนั้นใช่หรือไม่?”
“ใช่!” ซุนกู่ยืนยัน
เมื่อมีข้อสรุปเช่นนี้ ลู่เฉินก็พอใจเป็นอย่างมาก จากนั้นเขาก็มองกลับไปที่ป้อมแห่งนั้น
ปีศาจเฒ่าเหล่านั้นอยู่ในป้อม หลังจากเห็นลู่เฉินเข้ามาใกล้ทีละก้าว พวกเขายังคงเยาะเย้ยและยั่วยุต่อไป
จนกระทั่งชายหนุ่มวางมือข้างหนึ่งบนป้อมปราการ และร่าย ‘เคล็ดวิชามื่นวิญญาณ’ เขาก็เริ่มกลืนกินพลังวิญญาณบนหินเหล่านี้ และเมื่อพลังวิญญาณของหินเหล่านี้หมดไป พวกมันย่อมกลายเป็นหินธรรมดาโดยธรรมชาติ
แต่ปีศาจในป้อมปราการยังไม่รู้
ดังนั้นลู่เฉินจึงพังป้อมแห่งนี้ได้อย่างราบรื่น เขาถอยหลังไปสองสามก้าว จากนั้นหยิบกระบี่สยบเก้าทิศออกมา รวบรวมปราณกระบี่นับพัน แล้วโจมตีป้อมแห่งนั้น
ขณะที่ปีศาจเหล่านั้นกำลังจะหัวเราะเยาะ ป้อมปราการก็พังทลายลงในพริบตา
ปีศาจที่อยู่ภายในล้วนตกตะลึง
เจ้าเมืองฮวาเทียนตะโกนบอกทุกคนทันที “เร็วเข้า โจมตี!”
ทุกคนขึ้นไปทีละคนแล้วโจมตีปีศาจเหล่านั้น
นอกจากปีศาจเฒ่า ปีศาจตัวอื่น ๆ ก็ต่างกรีดร้องโหยหวน จนกระทั่งปีศาจเฒ่าเหล่านั้นตะโกนว่า “เร็วเข้า ถอย ถอย!”
หลังจากนั้นไม่นาน ปีศาจเหล่านี้ก็พ่ายแพ้และหนีกลับไปทีละตัว
เจ้าเมืองฮวาเทียนและคนอื่น ๆ วิ่งไล่ตามมันไป
แต่ลู่เฉินเอ่ยห้ามอย่างรวดเร็ว “อย่าไล่ตามไป!”
“คุณชายลู่ ไฉนจึงไม่ไล่ตามไปเล่า?” เจ้าเมืองฮวาเทียนงุนงง
ไม่เพียงแต่เจ้าเมืองฮวาเทียนเท่านั้น แต่คนอื่น ๆ ก็อยากรู้เหตุผลเช่นกัน
ลู่เฉินมองไปข้างหน้าและพูดว่า “มีอุโมงค์อยู่ข้างหน้า และอุโมงค์ก็เต็มไปด้วยไอปีศาจ”
“เช่นนั้นก็ดีไม่ใช่หรือ?” ใครบางคนพูดอย่างตื่นเต้น
คนอื่น ๆ ก็รู้สึกเช่นเดียวกัน
แต่ลู่เฉินกล่าวว่า “เจ้าไม่รู้ว่ามันเกิดอันใดขึ้นข้างในบ้าง ดังนั้นอย่าตามไป มิฉะนั้นหากตกหลุมพรางเข้า ย่อมมีปัญหาใหญ่แน่”
เจ้าเมืองฮวาเทียนคิดว่ามันสมเหตุสมผล จึงมองไปที่ลู่เฉิน “คุณชายลู่ ไม่ว่าเจ้าบอกอันใด เราก็จะทำตามนั้น!”
ทุกคนได้เห็นแล้วว่าลู่เฉินนั้นทรงพลังเพียงใด ดังนั้นพวกเขาจึงมองไปที่ชายหนุ่มโดยหวังว่าอีกฝ่ายจะสามารถนำทุกคนไปกำจัดปีศาจเหล่านี้ให้หมดสิ้น
“ว่ากันว่าปีศาจพวกนั้นฆ่าไม่ตาม จริงหรือ?”
“มีข่าวลือว่าหลังจากพวกมันตาย พวกมันจะปรากฏตัวในถ้ำปีศาจ แต่เราไม่รู้ว่าพวกมันปรากฏตัวที่ไหน” เจ้าเมืองฮวาเทียนรู้สึกสับสน
คนอื่น ๆ ก็อยากรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นกัน
ลู่เฉินเข้าใจแล้วจึงพูดว่า “ไปกันเถอะ”
ทุกคนเดินตามมา
ลู่เฉินสื่อสารกับซุนกู่เป็นครั้งคราว “บอกข้ามา สถานที่ที่ทุกคนฟื้นคืนชีพในถ้ำปีศาจนี้ชื่ออันใด”
“สระปีศาจ เหล่าปีศาจเฒ่าจะทิ้งหยดเลือดไว้ที่นั่น และตราบใดที่หยดเลือดนั้นไม่ถูกทำลาย ปีศาจที่ถูกฆ่าย่อมสามารถฟื้นคืนชีพที่นั่นได้” ซุนกู่อธิบาย
หลังจากได้ยินเช่นนี้ ลู่เฉินก็สงสัย “แล้วเจ้าเล่า?”
“ข้าก็มีหยดเลือดที่นั่นเหมือนกัน แต่ปีศาจแพะตัวนั้นไม่ได้ฆ่าข้า แต่เลือกที่จะผนึกข้า เพื่อไม่ให้ข้าฟื้นคืนชีพได้” ซุนกู่โกรธจัด
ลู่เฉินยิ้มและพูดว่า “สระปีศาจอยู่ที่ใด?”
“ตามข้ามา” หลังจากที่ซุนกู่พูดจบ เขาก็แสร้งทำเป็นบ้า แต่แท้จริงแล้วเขากำลังนำทาง
ส่วนลู่เฉิน เขาคิดว่าขอแค่เขาไปที่นั่น ปีศาจเหล่านั้นจะไม่หนีไปอีกแน่นอน แต่เลือกที่จะปกป้องสระปีศาจแห่งนั้น
แต่ปีศาจเหล่านั้นไม่รู้ว่าลู่เฉินและคนอื่น ๆ ไปที่สระปีศาจ
จนกระทั่งผู้เฒ่าหยางพูดกับกลุ่มปีศาจที่ซ่อนตัวอยู่ในซอกมุม “อันใดกัน ไยจึงขี้ขลาดเพียงนี้”
“ไร้สาระ เราควรสู้กับคนพวกนั้นแบบตัวต่อตัว” ผู้เฒ่าหม่าบ่น
ปีศาจหนานกวาขมวดคิ้วมากยิ่งขึ้น “ผู้เฒ่าหยาง ท่านก็เห็นแล้ว เด็กคนนั้นเป็นสัตว์ประหลาด”
“เช่นนั้นแล้ว เจ้าจะเลิกต่อต้านงั้นหรือ?” ผู้เฒ่าหยางถามกลับ
ปีศาจหนานกวาพูดอย่างหมดหนทาง “ขอแค่พวกเราซ่อนตัว ถ้าพวกมันหาเราไม่พบ พวกมันย่อมออกจากถ้ำปีศาจนี้ไปเอง”
ความคิดของปีศาจหนานกวาก็เป็นความคิดเดียวกับทุกคน ดังนั้นปีศาจเหล่านั้นจึงกล่าวว่าตราบใดที่พวกมันซ่อนและไม่ต่อสู้ พวกมันก็จะไม่เป็นอันใด
แต่ผู้เฒ่าหยางยิ้มอย่างชั่วร้ายในความมืด “แล้วถ้าพวกมันไปที่สระคืนชีพในถ้ำปีศาจเล่า?”
“อันใดนะ?” พวกปีศาจเหล่านั้นเบิกตากว้าง
ผู้เฒ่าหม่ายิ่งกระวนกระวายมากขึ้น “ผู้เฒ่าหยาง เจ้าพูดว่าอันใดนะ?”
“พวกเขาไปที่สระฟื้นคืนชีพแล้ว” ผู้เฒ่าหยางคลี่ยิ้ม
ปีศาจเหล่านี้กังวลอย่างมาก และเริ่มถามว่าจะทำอย่างไรดี
ปีศาจหนานกวางุนงง “เจ้าพวกนั้นรู้ได้อย่างไรว่าสระคืนชีพของเราอยู่ที่ใด”
ปีศาจตัวอื่นก็อยากรู้เช่นกัน
ผู้เฒ่าหยางมองดูพวกเขาแล้วเอ่ยว่า “เด็กนั่นมีความสามารถมาก ดังนั้นมันจึงง่ายที่จะหาสระคืนชีพของเรา!”
เมื่อปีศาจทั้งหมดได้ยินเช่นนี้ พวกเขาทั้งหมดก็มองไปที่ปีศาจหนานกวา อยากรู้ว่าเขาจะตัดสินใจอย่างไร
โดยเฉพาะผู้เฒ่าหม่าที่เอ่ยถามว่า “คุณชายหนาน เราควรทำอย่างไรดี?”
ปีศาจหนานกวาอยู่ในสภาพสิ้นหวังและไม่รู้จะทำอย่างไร
“ข้าพอจะมีวิธีอยู่” ผู้เฒ่าหยางกล่าว
“วิธีใด?” ทุกคนต่างอยากรู้อยากเห็นทันที
ผู้เฒ่าหยางพูดว่า “มีหลุมเล็ก ๆ ข้างสระฟื้นคืนชีพไม่ใช่หรือ”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ถูกเอ่ยออกมา พวกปีศาจก็ตกใจ
โดยเฉพาะผู้เฒ่าหม่าที่พูดอย่างกระวนกระวายว่า “ผู้เฒ่าหยาง หลุมนั้นเป็นหลุมมรณะ”
“ถูกต้อง เมื่อเข้าไปข้างในแล้วพลังปีศาจจะหายไป” ปีศาจหนานกวาก็ดูเคร่งขรึมเช่นกัน
ปีศาจตัวอื่น ๆ ก็รู้สึกว่าเป็นสถานที่ที่ไม่น่าเข้าใกล้ ดังนั้นพวกเขาจึงขมวดคิ้ว
“แม้ว่าพลังปีศาจของทุกคนจะหายไป แต่ถ้าคนเหล่านั้นเข้าไปด้วย พลังของพวกเขาก็จะหายไปด้วย” ผู้เฒ่าหยางอธิบายให้ทุกคนฟัง
“พลังหายไปหรือ?” ปีศาจทั้งหมดมองหน้ากันด้วยความตกใจ
ผู้เฒ่าหยางมองไปที่ปีศาจเฒ่าเหล่านั้น “ข้าได้เตรียมหุ่นเชิดเอาไว้ หุ่นเชิดตัวนี้จะไม่สูญเสียพลังปีศาจในที่แห่งนั้น! พอถึงเวลาในตอนที่ทุกคนไม่มีพลัง ให้มันออกมาจัดการคนเหล่านั้นก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่หรือ?”
เหล่าปีศาจเริ่มจิตใจสั่นคลอน
ปีศาจหนานกวายังถามอีกว่า “หุ่นเชิดของเจ้าจะไม่สูญเสียพลังไปจริงหรือ?”
“ใช่!” ผู้เฒ่าหยางยืนยัน
ปีศาจหนานกวามองไปที่ทุกคน “ทุกคน พวกเจ้าคิดว่าอย่างไร?”
“คุณชายหนาน ข้าฟังเจ้า” ผู้เฒ่าหม่าพูด
ปีศาจตัวอื่น ๆ ก็เห็นด้วยกับผู้เฒ่าหม่าเช่นกัน ดังนั้นปีศาจหนานกวาจึงมองไปที่ผู้เฒ่าหยางและพูดว่า “ผู้เฒ่าหยาง เช่นนั้นก็รบกวนท่านด้วย”
ผู้เฒ่าหยางเรียกสติกลับมาทันที “ตกลง!”
เห็นเพียงผู้เฒ่าหยางพาทุกคนออกไปจากที่นี่
…
ลู่เฉินและคนอื่น ๆ ใช้เวลาถึงหนึ่งเค่อเพื่อมาถึงห้องโถงใหญ่ ภายในห้องโถงใหญ่มีสระน้ำใส กลางสระน้ำมีหยดเลือดจำนวนมาก
รอบ ๆ หยดเลือดเหล่านี้มีชั้นของแสงสีม่วงจาง ๆ
ในที่แห่งนี้มีเพียงลู่เฉินและซุนกู่ที่รู้ว่ามันคือที่ใด แต่คนอื่นไม่มีใครรู้ ดังนั้นทุกคนจึงสงสัย
ลู่เฉินมองดูพวกเขา “พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าเหตุใดปีศาจพวกนั้นถึงฆ่าไม่ตาย”
ทุกคนส่ายหัว หลังจากที่ลู่เฉินอธิบายสถานการณ์แล้ว เขาก็ชี้ไปที่เลือดเหล่านั้น “แค่เพียงทำลายเลือดพวกนี้ พวกมันจะไม่เป็นอมตะอีกต่อไป”
“จริงหรือ?” หลายคนเผยสีหน้าดีใจ
คนอื่น ๆ รวบรวมกำลังและเตรียมลงมือกับเลือดพวกนั้น ทว่าในตอนนั้นเองก็มีปีศาจกลุ่มใหญ่ปรากฏตัวขึ้น
YOU MAY ALSO LIKE
