ตำนานจอมราชันย์อหังการ - บทที่ 434 เจ้าไม่ดีพอ และไม่น่าดึงดูดพอ!
บทที่ 434 เจ้าไม่ดีพอ และไม่น่าดึงดูดพอ!
เขตแดนของหมอกโลหิตทำให้เกิดกระแสน้ำวนที่ทรงพลังมากมาย
กระแสน้ำวนหมุนไปในทิศทางที่ต่างกันออกไป ดังนั้นเมื่อมันตกลงมาที่ลู่เฉิน เขาก็ได้รับแรงที่แตกต่างกันเช่นกัน ทำให้ชายหนุ่มดูเหมือนถูกฉีกกระชากร่างเป็นชิ้น ๆ
ไม่เพียงเท่านั้น ความรู้สึกไม่สบายก็พลันแทรกซึมเข้าไปในจิตวิญญาณ
แต่โชคดีที่วิญญาณของลู่เฉินแข็งแกร่งพอ ดังนั้นพลังฉีกวิญญาณนี้จึงไม่สามารถทำอันใดลู่เฉินได้เลย
หลังจากที่ลู่เฉินใช้ ‘กำแพงพันชั้น’ เขาก็พุ่งผ่านกระแสน้ำวน
เมื่อเขาเข้ามาในกระแสน้ำวนแล้ว ลู่เฉินเห็นตำหนักว่างเปล่าและแสงสีม่วงที่สลัว ๆ อยู่รอบห้องโถง อีกทั้งรอบด้านยังมีโถงภาพจิตรกรรมฝาผนังจำนวนนับไม่ถ้วนอยู่ด้วย
ภาพจิตรกรรมฝาผนังเหล่านี้เกี่ยวกับป่า ป่าในตอนแรกเป็นสีเขียว แต่จะค่อย ๆ มืดลง และสุดท้ายก็กลายเป็นป่ามืด ขณะที่ใจกลางป่าก็มีภูเขาอยู่ลูกหนึ่ง
บนภูเขานี้มีไข่มุกสีขาวเปล่งแสงระยิบระยับอยู่เม็ดหนึ่ง
แสงสีขาวของไข่มุกปกคลุมป่าไว้ ทำให้มองเห็นต้นไม้ใบหญ้าในป่าได้อย่างชัดเจน
“น่าสนใจ” ลู่เฉินจ้องมองที่ไข่มุก
แต่เมื่อเขากำลังจะเอื้อมมือไปหยิบไข่มุก ทันใดนั้นไข่มุกก็หม่นแสงลงและกลายเป็นแสงสีดำ พลันบริเวณโดยรอบก็มืดลงทันที
ลู่เฉินยิ้มเมื่อเห็นสถานการณ์นี้ “อันใดนะ? เกลียดข้าหรือ?”
ในเวลานี้หญิงสาวที่ผอมเพรียวพลันลอยออกมาจากไข่มุก
ผู้หญิงคนนั้นสะดีดสะดิ้งมาก รอยยิ้มของนางมีความเยาะเย้ยแฝงอยู่ “คุณชายน้อย หากเจ้าอยากได้ศาสตราวุธนี้ เจ้าก็ต้องได้รับการยอมรับจากข้า แต่ข้ามีกฎเข้มงวดมากในการเลือกนาย”
“ในโลกนี้ไม่มีศาสตราวุธใดที่ข้าจัดการไม่ได้” ลู่เฉินมองผู้หญิงคนนั้นพลางยิ้ม
ผู้หญิงคนนั้นแลบลิ้นของนาง จากนั้นร่างกายของนางก็ส่องแสงสีทอง ในเวลาเดียวกันผมของนางก็เปลี่ยนเป็นสีทอง และเสื้อผ้าของนางก็กลายเป็นชุดสีทอง และมีเกราะป้องกันแสงสีทองก่อตัวขึ้นรอบตัวนาง จากนั้นนางก็กระตุ้นลู่เฉินว่า “เห็นการป้องกันของข้าหรือไม่?”
“การป้องกันของเจ้าแข็งแกร่งมาก แต่แล้วอย่างไรเล่า?”
เมื่อเห็นว่าลู่เฉินกล้าดูถูกนางมาก ผู้หญิงคนนั้นก็ฉีกยิ้มและพูดว่า “อันใดนะ? คิดว่าเจ้าจะเอาชนะข้าได้ง่าย ๆ หรือ?”
“เอาชนะเจ้า ก็จะได้รับการยอมรับจากเจ้าไม่ใช่หรือ?”
“ใช่ ตราบใดที่เจ้าเอาชนะข้าได้ ข้าเยี่ยไห่โหรว ข้าก็จะยอมรับเจ้าได้และยอมให้เจ้าใช้ศาสตราวุธนี้ได้ตามใจ”
ลู่เฉินยิ้มให้นาง “การเอาชนะเจ้า มันง่ายมาก”
“ง่าย?” เยี่ยไห่โหรวรู้สึกว่าอีกฝ่ายบ้าเกินไป ดังนั้นจึงได้เริ่มรวบรวมแสงสีทองและโอบรอบพันรัดรอบตัวลู่เฉินด้วยพลังทั้งหมด
ลู่เฉินมองไปที่เยี่ยไห่โหรวด้วยรอยยิ้ม
“เจ้าคิดว่าแสงสีทองของข้าไม่สามารถทำร้ายเจ้าได้หรือ?” เยี่ยไห่โหรวถามกลับ
“ลองดู เจ้าก็จะรู้แล้ว”
การยั่วยุของลู่เฉินทำให้เยี่ยไห่โหรวเพิ่มความแข็งแกร่งของนาง แต่แสงสีทองไม่มีประโยชน์สำหรับเขา นี่ทำให้เยี่ยไห่โหรวงงงวย “เหตุใดเจ้าถึงไม่เป็นไร?”
“เพราะเจ้าเป็นวิญญาณเครื่องดนตรี ไม่ว่าเจ้าจะทรงพลังแค่ไหน ก็ไม่มีประโยชน์สำหรับข้า”
“เพราะเหตุใด?”
“เจ้าคิดอย่างไรล่ะ?” หลังจากที่ลู่เฉินพูดจบ เขาก็รวบรวมพลังแห่งแดนศาสตราวุธของเขาเอง
เมื่อพลังของลู่เฉินออกมา เยี่ยไห่โหรวก็สั่นสะท้านราวกับว่ามีผู้ชายที่น่ากลัวยืนอยู่ตรงหน้านาง
“เจ้า เจ้าเป็นใครกันแน่? เหตุใดเจ้าถึงมีพลังที่น่าสะพรึงกลัว” เยี่ยไห่โหรวเริ่มตัวสั่นราวกับเห็นสัตว์ประหลาด และนางก็ไม่มีแม้แต่อารมณ์จะล้อเล่น
ลู่เฉินมองไปที่เยี่ยไห่โหรวด้วยรอยยิ้ม “อย่ากังวลว่าข้าเป็นใคร รู้เพียงว่าข้าเอาชนะเจ้าได้ง่ายมาก ดังนั้นเจ้าควรยอมจำนนด้วยตัวเอง ข้าจะได้ไม่ต้องลงมือ!”
เยี่ยไห่โหรวมองเขาด้วยรอยยิ้มหลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง “เมื่อครู่เป็นเพียงการประเมินครั้งแรกเท่านั้น”
“ครั้งแรก?”
“ใช่ จากนี้จะเป็นครั้งที่สอง” เยี่ยไห่โหรวกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ลู่เฉินเดาว่าอาจจะมีครั้งที่สามหรือสี่ ดังนั้นเขาจึงส่ายหัวและพูดว่า “ข้าว่า…ข้าไม่อยากเสียเวลากับเจ้า”
หลังจากพูดจบ ลู่เฉินก็มีความคิดหนึ่ง และไข่มุกราตรีสมุทรก็ตกลงมาอยู่ตรงหน้าเขา
เยี่ยไห่โหรวงุนงง และเมื่อต้องการที่จะควบคุมไข่มุกนั้นก็พบว่าตนเองสูญเสียการควบคุมไข่มุกไปแล้ว
สิ่งนี้ทำให้เยี่ยไห่โหรวงุนงง “เป็นไปไม่ได้ ข้าเป็นเจ้าของศาสตราวุธนี้ เหตุใดข้าถึงควบคุมมันไม่ได้”
ลู่เฉินมองไปที่เยี่ยไห่โหรวด้วยรอยยิ้ม “เพราะข้าสามารถควบคุมทุกสรรพสิ่งได้”
“ทุกสรรพสิ่ง?” เยี่ยไห่โหรวรู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังโม้
แต่ผู้ใดจะคิดว่าลู่เฉินจะเพิ่มอักขระยันต์ลงในไข่มุกโดยไม่คาดคิด ซึ่งทำให้เยี่ยไห่โหรวถูกดูดเข้าไปในศาสตราวุธ
สิ่งนี้ทำให้เยี่ยไห่โหรวเป็นกังวล “เจ้าทำอันใดลงไป?”
“ยันต์ปิดผนึกสมบัติสามารถทำให้วิญญาณอาวุธของศาสตราวุธอยู่ในอาวุธอย่างเชื่อฟัง และจะไม่ออกมาถามข้า” คำพูดของลู่เฉินทำให้เยี่ยไห่โหรวโกรธ แต่นางก็สงบลงอย่างรวดเร็ว
เนื่องจากเยี่ยไห่โหรวหัวเราะเมื่อเขารู้ว่าลู่เฉินแตกต่างจากคนทั่วไป “ดูสิ เจ้าผ่านการยอมรับสองครั้งแล้ว”
“แล้วอย่างไร?”
“ข้ายอมรับว่าเจ้าเป็นนายคนใหม่ของข้า มีปัญหาอันใดหรือไม่?” เยี่ยไห่โหรวยิ้มอย่างอ่อนโยน
“ตอนนี้เจ้าไม่ดื้อรั้นแล้วสินะ เหตุใดถึงประนีประนอม?”
“คุณชายน้อย นี่คือสิ่งที่ข้าเรียกว่ารู้สถานการณ์ปัจจุบัน” หญิงสาวกล่าวด้วยรอยยิ้ม
แต่ลู่เฉินไม่คิดว่านางรู้สถานการณ์ปัจจุบัน ดังนั้นเขาจึงเพิ่มอักขระยันต์บนไข่มุก และหลังจากที่เยี่ยไห่โหรวขาดการติดต่อกับโลกภายนอก นางก็ยิ่งกังวลมากขึ้น “คุณชายน้อย เจ้าทำอย่างนี้ไม่ได้นะ”
“นอกจากเรื่องไร้สาระ เจ้าก็ไม่มีประโยชน์อันใดใช่หรือไม่?”
“ข้า ข้ามีประโยชน์มากมาย” เยี่ยไห่โหรวเริ่มอธิบาย
ลู่เฉินยิ้ม “โอ้? มาลองฟังกัน”
ใบหน้าของเยี่ยไห่โหรวเต็มไปด้วยความหดหู่ใจ “ข้าสามารถซักผ้าและทำอาหารให้เจ้าได้”
ลู่เฉินส่ายหัวอย่างจนปัญญา “คนอย่างข้า ดูเหมือนขาดสาวใช้หรือไง?”
“ข้าเป็นวิญญาณอาวุธของศาสตราวุธนี้ และข้าสามารถทำให้ศาสตราวุธมีพลังมากขึ้นได้” เยี่ยไห่โหรวพูดอีกครั้งหลังจากขบคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้
“นี่นับเป็นหนึ่ง มีอีกไหม?”
เยี่ยไห่โหรวรู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างมาก “คุณชายน้อย ดูสิ ข้าหน้าตาเป็นอย่างไร?”
“อันใดนะ? อยากเกลี้ยกล่อมข้าหรือ?”
“ไม่ ข้าแค่คิดว่าข้าสามารถช่วยคุณชายน้อยในสิ่งที่คุณชายน้อยไม่สามารถทำได้ด้วยตัวเอง” เยี่ยไห่โหรวหัวเราะอย่างโง่งมอีกครั้ง
ลู่เฉินยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “เจ้าไม่เพียงแต่มีผิวสวยเท่านั้น แต่เจ้ายังสามารถพูดคำหวานได้อีกด้วย”
“คุณชายน้อย ข้าแค่คิดว่าเจ้าต้องการศาสตราวุธนี้ และข้าในฐานะวิญญาณอาวุธของศาสตราวุธ ไม่เพียงแต่ช่วยเจ้าใช้ศาสตราวุธนี้ได้เท่านั้น แต่ยังปลูกฝังอารมณ์อื่น ๆ ด้วยใช่หรือไม่”
ลู่เฉินส่ายหัว “ขอเหตุผลอื่นสักหน่อย”
“เจ้าเป็นผู้ชายใช่หรือไม่?” เยี่ยไห่โหรวกังวล
“ใช่ แต่ข้าได้พบกับผู้หญิงมาหลายคน สวยกว่า และน่าดึงดูดใจกว่าเจ้า” ลู่เฉินกล่าว
เยี่ยไห่ตกตะลึงทันที “คุณชายน้อย เจ้าไม่จำเป็นต้องดูถูกข้าหรอก”
“ดูถูก? นับว่าเป็นเช่นนั้นหรือไม่?”
“สำหรับผู้หญิงที่รักความงามคนหนึ่ง มันคือการดูถูก!” เยี่ยไห่โหรวรู้สึกหดหู่ใจมาก
“ช่วยไม่ได้ ใครให้เจ้าไม่น่าดึงดูดใจเท่าผู้หญิงคนอื่น”
เยี่ยไห่โหรวจึงจ้องมองด้วยความโกรธ แต่ในที่สุดก็ยอมพูดว่า “แล้วเจ้าต้องการอันใด?”
“เหตุใดเจ้ากับศาสตราวุธนี้ถึงอยู่ที่นี่? และพระราชวังนี้ใครเป็นคนสร้าง ส่วนค่ายกลภายนอก ใครเป็นคนสร้าง?” ลู่เฉินถามคำถามหลายข้อพร้อมกัน