ตำนานจักรพรรดิเทพยุทธ - ตอนที่ 21 หมัดเทพห้ายอดเขา
ดวงตาของฉินเฉินวาบประกายเย็นยะเยือก เขายกเท้าถีบออกไปอย่างกะทันหัน ส่งร่างอีกฝ่ายกระเด็นออกไปทันที
ว๊าก!
เว่ยเจิ้นกระอักเลือดออกมาหนึ่งคำ ร่างลอยกระเด็นไปด้านหลังอย่างน่าเวทนา พุ่งออกไปหลายเมตรก่อนจะกลิ้งไปกับพื้นเหมือนน้ำเต้ากลิ้ง จากนั้นกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างแรง
ปัง!
กำแพงสั่นสะเทือน ปูนปลาสเตอร์ร่วงหล่นลงมาเป็นชิ้น ๆ เว่ยเจิ้นซึ่งบาดแผลจากหลายวันก่อนยังไม่ทันหายดี ก็ส่งเสียงร้องโหยหวนทันที เสียงดังราวกับหมูถูกเชือด
ฉินเฉินเดินไปข้างหลินเทียนและจางอิง ตรวจชีพจรของทั้งสอง หลังจากพบว่าพวกเขาเพียงบาดเจ็บที่กล้ามเนื้อและกระดูก ไม่มีอันตรายร้ายแรง เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
หลินเทียนและจางอิงมองฉินเฉินอย่างไม่อยากเชื่อ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงอีกครั้งกับพลังที่เขาแสดงออกมา
“ระวัง!”
แต่ทันใดนั้น สีหน้าของทั้งสองก็เปลี่ยนไป ความตื่นตระหนกพุ่งขึ้นในดวงตา เมื่อมองไปด้านหลังของฉินเฉิน
ทันทีหลังจากนั้น ลมพายุอันรุนแรงดุจภูเขาไท่ซานกดทับก็พุ่งมาจากด้านหลังของฉินเฉิน พร้อมกับพลังอันน่าสะพรึงที่ทำให้หายใจไม่ออก ล็อกทุกตำแหน่งรอบตัวเขาไว้
“ไอ้สัตว์ตัวน้อย ข้าจะเอาชีวิตเจ้า!”
ด้านหลังฉินเฉิน เว่ยเจินคำรามเสียงแหบ ร่างพุ่งทะยานขึ้นกลางอากาศ เสื้อผ้าขาดวิ่น แต่สีหน้าบิดเบี้ยวยิ่งกว่าก่อนหน้า ราวกับสัตว์ร้ายที่ได้รับบาดเจ็บ เขาเปิดฉากโจมตีลอบสังหารจากด้านหลังของฉินเฉินอย่างบ้าคลั่ง
“หึ!”
ฉินเฉินแค่นเสียงเย็น ในช่วงเวลาคับขันนั้นเขาหันกลับอย่างฉับพลันแล้วปล่อยหมัดออกไป
ปัง!
หมัดเหล็กสองหมัดปะทะกันกลางอากาศ เสียงดังราวฟ้าผ่าในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส พายุลมอันน่าสะพรึงคำรามก้องภายในห้อง ก่อนจะแผ่กระจายออกไปทุกทิศทาง ลมแรงสั่นสะเทือนเฟอร์นิเจอร์ทั่วห้อง สิ่งของร่วงลงพื้นเกิดเสียงกระทบกันระงม
ภายใต้ลมพายุอันรุนแรง ฉินเฉินยืนมั่นคงราวกับหินผา ไม่ขยับแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เว่ยเจินกลับกระเด็นถอยหลัง เมื่อลงพื้นแล้วก็ถอยหลังไปสามก้าวกว่าจะทรงตัวได้
“อะไรนะ!”
ดวงตาของเว่ยเจินเบิกกว้าง สีหน้าตกใจและโกรธเกรี้ยวแข็งค้าง เขาถูกหมัดของฉินเฉินทำให้ตกตะลึงอย่างแท้จริง
เขาคือจอมยุทธ์ขอบเขตมนุษย์ขั้นปลายระดับสูงสุด เพียงก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ขอบเขตปฐพี กลายเป็นยอดฝีมือที่แท้จริง
แต่เมื่อครู่ ภายใต้หมัดที่เขาโจมตีด้วยความโกรธ ฉินเฉินกลับสามารถรับไว้ได้ตรง ๆ แถมยังดูผ่อนคลายยิ่งกว่าเขาเสียอีก
“เป็นไปได้อย่างไร เรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร…”
เว่ยเจินจ้องฉินเฉินเขม็ง ไม่พูดอะไรสักคำ ใจของเขาสั่นสะเทือนจนแทบเสียสติ
“พี่ใหญ่ พี่ใหญ่เขา…”
เมื่อเห็นพี่ชายเปิดฉากโจมตี เว่ยเจิ้นเดิมทีเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเต็มไปด้วยความอาฆาต รอชมว่าพี่ชายจะสั่งสอนฉินเฉินอย่างไร แต่ผลลัพธ์กลับทำให้เขาตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง
“ไอ้สัตว์ตัวน้อยนี่ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?”
เมื่อสิบกว่าวันก่อน เขายังสั่งสอนฉินเฉินบนเวทีประลองจนแทบตาย แต่ไม่ถึงครึ่งเดือน ฉินเฉินกลับสามารถต่อกรกับพี่ชายของเขาที่เป็นจอมยุทธ์ขอบเขตมนุษย์ขั้นปลายระดับสูงสุดได้ การเปลี่ยนแปลงของพลังเช่นนี้ทำให้เว่ยเจิ้นยอมรับไม่ได้เลย
“แค่เจ้า อยากจะแก้แค้นแทนน้องชายหรือ เจ้าก็แค่เศษขยะ คิดจริงหรือว่าตัวเองสำคัญนัก?”
สายตาของฉินเฉินคมกริบ เขาเดินไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความดูแคลนและเยาะเย้ย มองลงไปที่เว่ยเจินเบื้องหน้าราวกับอยู่เหนือกว่า
หลังจากปรับโครงสร้างเส้นชีพจรใหม่ ฉินเฉินได้เปิดเส้นชีพจรทั้งสิบสองสายอย่างไม่เคยมีมาก่อน ในสถานที่ห่างไกลอย่างอาณาจักรต้า ฉี รากฐานของเขาเหนือกว่าสิ่งที่เรียกว่าอัจฉริยะทุกคน
ความน่าสะพรึงของเคล็ดวิชาจักรพรรดิเทพเก้าดารา ทำให้ฉินเฉินสามารถแข็งแกร่งกว่าเว่ยเจินที่มีระดับสูงกว่าเขาได้ เพียงแค่พลังพื้นฐาน โดยไม่ต้องพึ่งประสบการณ์และเทคนิคจากชาติที่แล้วด้วยซ้ำ
ภายในห้อง ความสงบในดวงตาของเว่ยเจินหายไป ถูกแทนที่ด้วยความอับอายอย่างรุนแรงและความโกรธที่ไม่เคยมีมาก่อน
ความอับอายรุนแรงทำให้เลือดในกายของเขาเดือดพล่านจนแทบมีควันออกจากหู
“ไอ้สารเลว เพียงเพราะเจ้าทะลวงสู่ขอบเขตมนุษย์ขั้นกลาง แล้วรับหมัดของข้าได้หนึ่งครั้ง เจ้าคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์พูดกับข้าหรือ วันนี้ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่า ช่องว่างระหว่างเรานั้นเป็นเหวลึกที่ไม่มีวันข้ามได้!”
เว่ยเจินกำหมัด เสื้อผ้าพลิ้วสะบัด หมัดทั้งสองยกขึ้นประสานกันที่หน้าอก ในชั่วพริบตา รัศมีลึกลับก็แผ่ออกมาจากตัวเขา
รัศมีหนาหนักดุจเทือกเขาแผ่ออกจากร่างของเว่ยเจิน ทำให้เว่ยเจิ้นที่นอนอยู่บนพื้นและคนที่ซ่อนอยู่ไกล ๆ รู้สึกกดดันอย่างรุนแรง จนอยากถอยหนีโดยสัญชาตญาณ
“ดี! ไม่เพียงพลังของพี่ใหญ่จะอยู่ที่ขอบเขตมนุษย์ขั้นปลายระดับสูงสุด เขายังฝึกทักษะยุทธ์มากมาย โดยเฉพาะหมัดเทพห้ายอดเขาระดับเหลืองขั้นสูงที่ฝึกจนถึงขีดสุด รัศมีเช่นนี้แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตปฐพีก็อาจต่อกรได้ เมื่อครู่พี่ใหญ่เพียงประมาท ขอแค่จริงจัง การจัดการฉินเฉินก็ง่ายเหมือนหยิบของจากกระเป๋า”
เว่ยเจิ้นตื่นเต้นจนตัวสั่น ลืมแม้กระทั่งความเจ็บปวด ดวงตาฉายแววอาฆาตราวกับงูพิษ
ห้ายอดเขาคือภูเขาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดห้าลูกของอาณาจักรต้า ฉี สูงตระหง่านเสียดฟ้า หมัดเทพห้ายอดเขาจึงตั้งชื่อตามนั้น
“หมัดเทพห้ายอดเขา — ไท่ซานกดทับ!”
เว่ยเจินตะโกนเสียงดัง หมัดทั้งสองพุ่งออกไปพร้อมกัน ในสายตาของทุกคน ราวกับมีเทือกเขายิ่งใหญ่ปรากฏขึ้นหน้าหมัดของเขา คำรามพุ่งไปข้างหน้า ภายใต้เจตจำนงหมัดอันหนักหน่วงนี้ ลมพายุรุนแรงพัดกระหน่ำทั่วห้อง เฟอร์นิเจอร์และเก้าอี้กระแทกกันเสียงดัง
“ฮ่า!”
เสียงตะโกนกึกก้องดุจฟ้าร้อง พลังปราณแท้พลุ่งพล่านกระจายไปทุกทิศทาง โต๊ะเก้าอี้ระเบิดแตก พื้นทั้งพื้นส่งเสียงแตกร้าว พลังอันน่าสะพรึงพร้อมพายุลมกดทับฉินเฉินดุจภูเขาถล่ม
พื้นหินเขียวภายในห้องแตกร้าวเป็นรอย แรงระเบิดกระจายอย่างบ้าคลั่ง อากาศสั่นสะเทือนราวกับวันสิ้นโลกมาถึง
“หึ กลอุบายเล็กน้อย แตก!”
ฉินเฉินแค่นเสียงเย็น ก้าวไปข้างหน้า ร่างของเขามั่นคงดุจภูเขา มองการโจมตีของเว่ยเจินอย่างเย็นชา จากนั้นปล่อยหมัดออกไปก่อนที่พลังหมัดจะมาถึง
หมัดนี้ไม่ได้หวือหวา ไม่มีพายุระเบิดหรือเสียงฟ้าร้อง มีเพียงหมัดธรรมดาที่พุ่งเข้าใส่พลังหมัดของเว่ยเจิน
ตูม!
เสียงระเบิดดุจฟ้าผ่า ทำให้ทุกคนหูอื้อสมองสั่นแทบกระอักเลือด
ในขณะที่เสียงคำรามของเว่ยเจิ้นยังไม่ทันจางหาย ผลลัพธ์ก็ถูกตัดสินแล้ว
ท่ามกลางการระเบิดสะเทือนฟ้า เว่ยเจินถูกซัดกระเด็นออกไปเหมือนว่าวขาดสาย ลอยออกจากพายุลมแล้วกระแทกกำแพงอย่างแรง
“เป็นไปได้อย่างไร!”
เว่ยเจินคำราม ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้ ก่อนจะกระอักเลือดออกมาอีกคำ
ครั้งนี้จิตใจของเขาพังทลายอย่างแท้จริง หากการปะทะครั้งแรกยังพอถือว่าเป็นการวัดกำลัง แต่ครั้งนี้เขาใช้พลังปราณแท้ถึงขีดสุด และใช้ทักษะยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ก็ยังพ่ายแพ้
หมัดของฉินเฉินดูธรรมดา แต่กลับโจมตีจุดอ่อนที่สุดของการโจมตีของเขา ทำลายทักษะยุทธ์ของเขาโดยตรงและเอาชนะเขาได้
“แพ้แล้ว พี่ใหญ่แพ้จริง ๆ!”
ไม่ไกลออกไป เว่ยเจิ้นตะลึงงัน หัวใจสั่นสะท้าน ความหนาวเย็นพุ่งจากกระดูกสันหลังขึ้นสู่ศีรษะ วิญญาณแทบหลุดออกจากร่างด้วยความหวาดกลัว
หลังจากโจมตีสำเร็จ ฉินเฉินไม่ได้หยุด ร่างของเขาตรงดั่งหอกยาว ก้าวไปข้างหน้า สายตาเย็นเยียบจ้องเว่ยเจิน
YOU MAY ALSO LIKE
