ตำนานดาบเกมออนไลน์ - ตอนที่ 243 : เย่เย่น้อยคนลามก!!!

สายลมเบาๆ พัดผ่านมาเป็นระลอก ทั้งห้าคนหันไป
สบตากันราวกับคิดว่าหากห้าคนรุมหนึ่งพวกเขาคงไม่มี
ทางแพ้ให้กับเย่ฮวาเป็นแน่……
สิ้นสุดคำสั่งของนักฆ่า นักบวชก็ทำการบัพให้ทุกคน
ทันที มุมปากของเย่ฮวากระตุกขึ้นขณะดาบในมือกวัด
แกว่งไปมาจนเกิดแสงเจ็ดสีที่งดงามสาดส่องลงมาจาก
ฟากฟ้า ก่อนจะล้อมร่างของผู้เล่นทั้งห้าคนไว้
เสียงร้องครวญครางดังขึ้น ตอนนี้เหลือเพียงอัศวิน
และนักบวชที่เหลือเลือดอยู่เพียงปลายหลอดแล้ว ทั้งสอง
กัดฟันแน่น ในเวลาเดียวกันนักบวชก็รีบฮีลเลือดให้อัศวิน
อย่างไม่รีรอ ขณะที่อัศวินรีบหยิบโอสถเพิ่มเลือดระดับ 11
ขึ้นมาและดื่มจนหมดขวดในรวดเดียว จนทำให้เลือดของ
พวกเขาเพิ่มขึ้นมาถึง 1.2 หมื่นพอยท์ภายในชั่วพริบตา
เป็นเพราะการฮีลของนักบวชที่ถูกส่งมาจึงทำให้เลือดของ
เขาถูกดึงกลับมาจนเต็มหลอดอีกครั้ง
อัศวินเปล่งเสียงคำรามออกมาพร้อมกับพุ่งเข้าใส่เย่ฮ
วา ทันทีที่เห็นอีกฝ่ายกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาเย่ฮวาก็เบี่ยง
ตัวไปเล็กน้อยซึ่งสามารถหลบการโจมตีของอัศวินได้
สำเร็จ หลังจากนั้นดาบมังกรสงบก็ถูกยกขึ้นก่อนจะเกิด
เป็นแสงสองสาย วินาทีต่อมาการโจมตีสะบั้นสิบอักขระก็
ถูกเรียกใช้งาน
“16842”
“36825”
อัศวินเบิกตาโตมองเย่ฮวาด้วยความตกตะลึง การ
โจมตีเพียงสกิลเดียวทำให้เลือดของอัศวินลดลงได้มาก
ขนาดนี้ การโจมตีแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะสู้ได้ตั้งแต่
แรกแล้ว
อัศวินทรุดตัวลง ในเวลาเดียวกันโซ่ก็ผุดขึ้นมาจาก
พื้นดินจนทำให้นักบวชยืนนิ่งอยู่กับที่ อีกฝ่ายจ้องมองเย่ฮ
วาที่กำลังเดินใกล้เข้ามาด้วยสายตาหวาดกลัว เพียงชั่วครู่
ขาของอีกฝ่ายก็เริ่มสั่นจนไม่สามารถควบคุมได้
เย่ฮวายิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น เขาหยุดเดิน
ก่อนจะหมุนตัวไปหาเม่ยเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ และพูดกับเธอ
ด้วยเสียงแผ่วเบา “พวกเราไปกันเถอะ…”
เม่ยเอ๋อร์หันมามองเย่ฮวาด้วยความไม่เข้าใจ “พี่ชาย
…แล้วตัวละครผู้นั่นล่ะ…พี่ชายไม่จัดการเขาหรือ?”
เย่ฮวายิ้มพลันพยักหน้าเล็กน้อย “มีคำพูดที่เคยพูดว่า
คนเราต้องรู้จักการให้อภัย ถ้าหากอีกฝ่ายไม่คิดที่จะสู้กับ
เราต่อ การที่เราจะสู้ต่อไปก็ไม่ได้มีความหมายอะไร แถม
ยังทำให้เราสูญเสียความอดทนของตัวเองด้วยนะ”
เม่ยเอ๋อร์ยิ้ม “เม่ยเอ๋อร์เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”
……
ตอนที่หมุนตัวกลับมาก็พบว่ามีเงาใหญ่เงาหนึ่งปรากฏ
ขึ้นใต้ต้นไม้ คิ้วของเย่ฮวาขมวดขึ้น เจ้าหนู…ฉันยังไม่ได้หา
เรื่องแกก่อนเลยนะ ดูเหมือนว่าแกจะหาเรื่องใส่หัวซะแล้ว
สิเนี่ย!
ตรงข้ามมีร่างของหมูป่าสีแดงโลหิต ซึ่งมีความยาว
เท่ากับกับรถไฟหนึ่งโบกี้กำลังพุ่งตัวเข้ามาหาพวกเขา
พร้อมกับส่งเสียงร้องคำรามขึ้น ในเวลาเดียวกันนักบวช
เมื่อครู่ก็ยังคงยืนอยู่ด้านหลังด้วยความหวาดกลัว เย่ฮวา
หันไปพูดกับเม่ยเอ๋อร์ว่า “หลังจากฆ่าหมูป่าตัวนี้เสร็จพวก
เราจะไปจากที่นี่ทันที ฉันจะพาเธอไปกินของอร่อยๆ ที่
เมืองชิงสุ่ยดีไหม ?”
เม่ยเอ๋อร์ยิ้มพร้อมกับแลบลิ้นเล็กๆ ของเธอออกมา
เลียริมฝีปากของตัวเองและพยักหน้าหงึกๆ ด้วยความดีใจ
เย่ฮวาลูบศีรษะน้อยๆ ของเธอพลันเอ่ยขึ้นมาว่า “เธอไป
ฆ่าหมูป่าเพิ่มอีก 82 ตัวแล้วค่อยกลับมาหาฉันนะ โอเค
ไหม?”
เม่ยเอ๋อร์กราชับดาบในมือและพยักหน้าหงึกๆ อย่าง
ว่าง่าย “ถ้าเช่นนั้นพี่ชายรอเม่ยเอ๋อร์อยู่ที่นี่นะเจ้าคะ เดี๋ยว
เม่ยเอ๋อร์กลับมาเจ้าค่ะ”
“อื้ม ไปเถอะ”
เม่ยเอ๋อร์วิ่งเข้าไปในป่าลึกที่อยู่ห่างออกไปทันที เย่ฮวา
ยิ้มและมองแผ่นหลังของเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันกลับมา
และหุบยิ้มลง หลังจากเม่ยเอ๋อร์ออกไปแล้วเขาก็เตรียมตัว
เพื่อสู้กับราชาหมูป่าร่างยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าทันที
ศพที่อยู่ด้านหลังเกิดเป็นแสงสีขาวในขณะที่พวกเขาก็
เริ่มกลับเมืองกันหมดแล้ว ดูเหมือนว่าเป็นเพราะอยากจะ
แบ่งผลประโยชน์จากบอสตัวนี้ คนเหล่านั้นจึงรีบกลับ
เมืองและเตรียมตัวเดินทางกลับมาที่นี่อีกครั้ง คนเหล่านั้น
ไม่เพียงแต่จะทำเรื่องไม่ดีแต่ยังคิดที่จะแย่งบอสไปจาก
เขาอีก แต่น่าเสียดายที่คนเหล่านั้นประเมินค่าสเตตัสของ
เย่ฮวาต่าเกินไป
บอสระดับทองเข้มมีพลังชีวิตเพียงแค่หนึ่งล้านพอยท์
เท่านั้น สำหรับเย่ฮวาแล้วการโจมตีเพียงแค่ 1-2 นาทีก็
สามารถที่จะสิ้นสุดการต่อสู้นี้ได้แล้ว ดาบในมือของเย่ฮวา
เกิดเสียงร้องของมังกรดังขึ้นพร้อมกับพลังงานที่เริ่มหมุน
วนขึ้นโดยรอบ รอบตัวของเย่ฮวาเกิดเป็นพลังงานจำนวน
นับไม่ถ้วนที่หมุนวนอยู่และล็อคไปที่ร่างของราชาหมูป่า–
–––สกิลชาร์จ!
ปลายดาบที่แหลมคมแทงเข้าใส่หนังหนาของราชาหมู
ป่าจนเกิดเป็นบาดแผลตื้นๆ ขึ้น คงต้องยอมรับจริงๆ ว่า
มันหนังเหนียวมาก!
“22194”
ร่างของราชาหมูป่าที่กำลังวิ่งหยุดลงอยู่กับที่เพราะ
เข้าสู่ค่าสถานะมึนงงหลังจากถูกเย่ฮวาโจมตี สกิลโจมตี
ระดับ 8 ทำให้อีกฝ่ายชะงักไปได้ 0.75 วินาทีเท่านั้น
เพราะฉะนั้นจะปล่อยให้มันเสียเปล่าไม่ได้อย่างเด็ดขาด!
ดาบในมือแทงออกไปด้านหน้าพร้อมกับเกิดแสง
ประกายขึ้นมาแบบบางเบา เย่ฮวาเปล่งเสียงคำรามทุ้มต่า
ออกมาพร้อมกับเรียกใช้เอฟเฟคเสริมจากสนับข้อมือ
วิญญาณน้าเงิน สกิลฟาดฟันต่อเนื่องถูกส่งออกไป
ติดต่อกัน 9 ครั้ง และสร้างค่าดาเมจได้ภายในชั่ว
พริบตาเดียว !
“24751”
“23829”
“24668”
……
“25002”
“25137”
ยังไม่ทั้งสิ้นสุดสกิลก็ทำให้เลือดของราชาหมูป่าลดลง
ไปถึงหนึ่งในห้า นักบวชที่กำลังสาวเท้าหนีออกไปเห็นค่า
ดาเมจก็เกิดอาการตกตะลึงจนเยี่ยวแทบเล็ดออกมา
ด้วยความรวดเร็วของเขาในเวลานี้ ถ้าหากคนเหล่านั้น
เดินทางจากเมืองชิงสุ่ยมาถึงที่นี่บอสตัวนี้ก็คงจะถูกฆ่า
ตายไปก่อนแล้ว
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วในขณะที่ราชาหมูป่าก็เริ่ม
เกิดความเดือดดาลขึ้น มันเปล่งเสียงคำรามออกมาพร้อม
กับก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วใช้เขี้ยวขนาดใหญ่กัดมาที่เอว
ของเย่ฮวา การโจมตีอย่างต่อเนื่อง 9 ครั้งจำเป็นต้องใช้
เวลาในการเรียกใช้งาน 1.7 วินาที ยังไม่ทันที่การโจมตีจะ
ถูกส่งออกไปจนครบราชาหมาป่าก็ฟื้นสติกลับคืนมาอีก
ครั้ง ทว่าเย่ฮวากลับไม่คิดที่จะหลบการโจมตีของมัน จึงทำ
ให้ตอนที่เขาปล่อยสกิลออกไปก็ถูกแรงปะทะจากราชาหมู
ป่าเข้าเต็มๆ เช่นกัน
“กึก!”
เสียงดังขึ้นพร้อมกับเขี้ยวแหลมคมของมันที่กัดมาที่
ร่างของเขา ความเจ็บปวดทำให้เย่ฮวาเกือบจะสบถด่า
ออกมา ทว่าด้วยพละกำลังที่มีอยู่เขาจึงรีบเบี่ยงตัวไปครึ่ง
ก้าว เลือดของเขาลดลงไป 3000 กว่าพอยท์ภายในทันที
คิดไม่ถึงเลยว่าหมูป่าตัวนี้จะส่งสกิลออกมาใส่เขาตั้งแต่
แรกแบบนี้
เย่ฮวาไม่ได้ใช้สกิลเพื่อโจมตีมันต่อ นักบวชคนนั้น
ยังคงยืนจ้องมาด้วยความโกรธ ทว่าเย่ฮวากลับไม่ได้สนใจ
สายตาของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย ตอนนี้เขากำลังรอเม่
ยเอ๋อร์กลับมาที่นี่ ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอหายไปไหน แต่คาดว่า
หากเขาฆ่าราชาหมูป่าตัวนี้เสร็จ ทางฝั่งเม่ยเอ๋อร์ก็น่าจะ
จัดการหมูป่าที่เหลืออยู่จนครบเช่นกัน
ระหว่างที่โจมตีราชาหมูป่าเย่ฮวาก็เปิดระบบ
แลกเปลี่ยนเพื่อดูการซื้อขายของไอเท็มไปพลาง ตอนนี้
เม่ยเอ๋อร์จำเป็นต้องมีไอเท็มหนึ่งชุดอยู่บนตัวของเธอ การ
สวมใส่ด้วยไอเท็มที่ผสมกันแบบจับฉ่ายแบบนี้ทำให้ดูไม่
จืดจริงๆ หากได้ออกไปสู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่กับหญิงสาว
ที่สวยงามและแต่งตัวชวนมอง คงจะทำให้บรรยากาศใน
การสังหารมอนสเตอร์จรรโลงใจขึ้นเป็นอย่างมาก
การสังหารบอสระดับทองเข้มเลเวล 80 ไม่ได้ยากเย็น
เท่าไหร่นัก สกิลใหญ่เพียงสกิลเดียวก็ยังไม่รุนแรงพอที่จะ
สังหารเขาได้ ซึ่งเขาก็โจมตีไปพลางและดูดเลือดจากมัน
มาให้ตัวเองไปพลาง ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนที่มันถูก
สังหารจนตาย เย่ฮวาก็ค้นพบว่าตนเองยังไม่ได้แตะโอสถ
เพิ่มเลือดแม้แต่เม็ดเดียว
ไอเท็มที่ถูกดรอปลงมาไม่ได้มีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจ
เท่าไหร่นัก มีความเป็นไปได้สูงว่าอาจจะเป็นเพราะเลเว
ลของเขาที่สูงเกินไปจึงทำให้อัตราในการดรอปไอเท็มเริ่ม
ต่าลงเรื่อยๆ ซึ่งไอเท็มในครั้งนี้ที่ถูกดรอปลงมามีไอเท็ม
ระดับทองสามชิ้นและระดับทองเข้มอีกหนึ่งชิ้น ทันทีที่
เห็นไอเท็มเขาก็เก็บใส่กระเป๋าและโยนเข้าไปในโกดังของ
กิลด์โดยไม่ได้เสียเวลาอ่านค่าสเตตัสของไอเท็มเหล่านั้น
หากไม่ใช่ไอเท็มที่เขาใช้เงินซื้อมา เขาก็จะนำของเหล่านั้น
ส่งมอบให้กับกิลด์ทันที อีกอย่างของเหล่านี้ก็เป็นของที่ได้
จากมอนสเตอร์ด้วย เขาจึงไม่ได้รู้สึกเสียดายที่จะต้องมอบ
มันให้กับคนอื่น
หลังจากเม่ยเอ๋อร์กลับมาถึงก็พบว่านักบวชคนนั้นได้
หายไปอย่างเงียบๆ แล้ว ถ้าหากหมอนั่นคิดจะมาลองดีกับ
เขา หมอนั่นก็จะกลายเป็นศพรายต่อไปที่เขาจะไม่ปล่อย
ให้รอดออกไปเช่นเดียวกัน
หลังจากเก็บเม่ยเอ๋อร์กลับเข้ากระเป๋ามิติสัตว์เลี้ยง
แล้ว เย่ฮวาก็หยิบวาร์ปออกมาและกลับมาที่เมืองชิงสุ่ย
ทันที เขารีบเดินทางไปส่งภารกิจที่ราชวังอย่างไม่รีรอ
ทันทีที่เจ้าชายเห็นเย่ฮวาเดินทางกลับมาเขาก็รีบพูด
สรรเสริญและยกยอชุดใหญ่ หลังจากผ่านบทสนทนา
เหล่านั้นแล้วเย่ฮวาก็ส่งมอบภารกิจได้สำเร็จ
เจ้าชายให้ความเคารพต่อเขาเป็นอย่างมาก และเอา
แต่พูดยกยอในฐานะที่เขาเป็นถึงเผ่าเทพชั้นสูง ก่อนหน้า
นี้เขาเคยวิ่งวุ่นตามหายาถอนพิษอันเดดให้เจ้าชาย จน
ท้ายที่สุดเจ้าชายก็รอดชีวิตจากการช่วยเหลือของเขา จึง
ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่อีกฝ่ายจะพูดกับผู้ชายที่เคยบากบั่น
ฆ่ามอนสเตอร์ด้วยความยากลำบากเพื่อช่วยชีวิตเขาอย่าง
สุภาพและนอบน้อม แม้ว่าจะเป็นเจ้าชายที่มีตำแหน่งสูง
กว่าก็ตาม
หลังจากส่งภารกิจแล้วเย่ฮวาก็ได้รับรางวัลไอเท็ม
ระดับทองเข้มมาหนึ่งชิ้น และเป็นเพราะเขาไม่ได้คิดที่จะ
ใช้งานมัน เขาจึงใส่เข้าไปในโกดังกิลด์อีกเช่นกัน ตอนที่
เดินทางมาถึงร้านประมูลไอเท็มเขาก็เลือกไอเท็มชุดมา
หนึ่งชุด ซึ่งเป็นไอเท็มเกราะเหล็กระดับทอง โดยมีราคา
ขายอยู่ที่ 20 ล้านเหรียญทอง เป็นเพราะเขาขึ้นเวที
สังเวียนมาก่อนหน้านี้จึงทำให้สามารถซื้อไอเท็มชุดนี้มา
ครอบครองได้สำเร็จ
ไอเท็มชุดคริสตัลลึกลับ เป็นไอเท็มที่ถูกสร้างขึ้นด้วย
การใช้คริสตัลสีชมพูและมีค่าสเตตัสที่ไม่เลวเลย
โดยเฉพาะรูปแบบ ลวดลายและสีสันของมันที่เหมาะกับผู้
เล่นหญิงเป็นอย่างมาก
หลังจากได้ไอเท็มชุดคริสตัลลึกลับมาแล้วเย่ฮวาก็
เดินทางมาที่ร้านตีเหล็ก หลังจากนั้นเขาก็นำไอเท็มเหล่านี้
ไปหลอมเพื่อสร้างเป็นไอเท็มสำหรับสัตว์เลี้ยงโดยเฉพาะ
โดยใช้เงินไปทั้งหมด 6 แสนเหรียญทอง นอกจากนี้ยังมี
สร้อยและแหวนอีกจำนวนหนึ่งที่ใช้สำหรับสัตว์เลี้ยง
โดยเฉพาะด้วย แม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกจะไม่ได้มีอะไร
เปลี่ยนแปลง แต่ค่าสเตตัสของมันกลับเพิ่มสูงขึ้นเป็น
อย่างมาก
ไอเท็มของสัตว์เลี้ยงมีค่าสเตตัสที่แตกต่างจากไอเท็ม
ของผู้เล่น เพราะถ้าหากเป็นไอเท็มของผู้เล่นก็จะมีค่าเอฟ
เฟคเสริมรวมถึงสกิลเพิ่มเข้ามาด้วย แต่สำหรับสัตว์เลี้ยง
พวกมันจะมีเพียงแค่ค่าการโจมตีและการป้องกันเท่านั้น
ไอเท็มเกราะหนักทั้งเก้าชิ้นนี้ล้วนแล้วแต่เพิ่มการป้องกัน
ให้กับมัน ส่วนเครื่องประดับและชุดคลุมมีไว้สำหรับเพิ่ม
พลังงานชีวิตและพลังเวทย์ ในขณะที่อาวุธมีไว้เพื่อเพิ่ม
การโจมตี
ค่าสเตตัสของไอเท็มเหล่านี้เนื่องจากเป็นการเพิ่ม
ค่าสเตตัสแบบเฉพาะเจาะจง จึงทำให้ความแข็งแกร่งมีสูง
กว่าไอเท็มของผู้เล่น ไอเท็มทั้งหมดที่มี อีกทั้งเย่ฮวายัง
เลือกไอเท็มที่คัดสรรมาโดยเฉพาะใช้สำหรับผู้หญิงเท่านั้น
แม้ว่าราคาจะแพงจนขูดเลือดขูดเนื้อ แต่มันก็เป็นเงินที่ได้
จากเวทีสังเวียนก่อนหน้านี้ จึงทำให้เขามีเงินมากพอที่จะ
ซื้อของเหล่านี้ได้อย่างไม่มีปัญหา
หลังจากไอเท็มทั้งหมดได้รับการหลอมจนเสร็จสิ้นแล้ว
เย่ฮวาก็พาเม่ยเอ๋อร์มาที่ลานกว้างของกิลด์ซึ่งพบว่า
ภายในนี้ไม่มีใครอยู่
ทันทีที่เย่ฮวายื่นไอเท็มทั้งเก้าชิ้นให้เธอ เธอก็เอ่ย
ขึ้นมาว่า “ว้าว~ สวยจังเลยเจ้าค่ะพี่ชาย ของเหล่านี้พี่ชาย
ให้เม่ยเอ๋อร์หรือเจ้าคะ?”
เย่ฮวาพยักหน้า เม่ยเอ๋อร์ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ เธอ
สวมใส่ไอเท็มลงบนตัวทีละชิ้น แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจว่า
ทำไมสัตว์เลี้ยงต้องทำให้มันยุ่งยากด้วยการใส่ทีละชิ้น
แทนที่จะเปลี่ยนมันทั้งหมดพร้อมกัน แต่เขาก็ไม่ได้พูด
อะไรออกมา ระหว่างที่เธอเปลี่ยนชุด เขาก็เปิดดูกระทู้ไป
เรื่อยเปื่อยเพื่อฆ่าเวลา
“พี่ชาย…เกราะเหล็กชุดนี้หนักจังเลย เม่ยเอ๋อร์รู้สึกอึด
อัดหน้าอกมากเลยเจ้าค่ะ” เม่ยเอ๋อร์ก้าวเท้ามาด้านหน้า
เย่ฮวาอย่างกระทันหัน เป็นเพราะเม่ยเอ๋อร์ไม่ได้ใส่ชุด
ชั้นในไว้ด้านใน จึงทำให้ชุดเกราะเหล็กกดทับหนังของเธอ
จนรู้สึกอึดอัด
แต่ก็ช่วยไม่ได้…เย่ฮวาปล่อยให้เม่ยเอ๋อร์รอเขาอยู่ด้าน
ในลานกว้างขณะที่ตนเองปลีกตัวไปร้านเสื้อผ้าในเมือง
ชิงสุ่ย หลังจากเดินวนหาเสื้อผ้าอยู่นานในที่สุดเขาก็ได้ชุด
ชั้นในและกางเกงในสีชมพูลายลูกไม้มาหนึ่งชุด ระหว่างที่
จ่ายเงินก็พบว่ามีผู้เล่นเริ่มมองมาที่เขาด้วยสายตาแปลก
ประหลาด โชคดีที่เขาซ่อนไอดีของตัวเองไว้และมีฮู้ดปิด
อำพรางอยู่จึงไม่มีใครรู้ว่าเขาคือใคร
หลังจากกลับมาถึงลานกว้างเขาก็ยื่นชุดชั้นในและ
กางเกงในให้เม่ยเอ๋อร์แล้วพูด “รีบเปลี่ยนเถอะ”
ตอนที่เขากำลังยื่นเสื้อในไปให้อีกฝ่าย บางทีอาจจะ
เป็นเพราะเม่ยเอ๋อร์รู้สึกอึดอัดจนทนไม่ไหว เธอจึงถอด
เกราะเหล็กออกทันทีจนเผยให้เห็นเนินเขาขาวนวลสอง
ลูกต่อหน้าต่อตาเขา ยังไม่ทันที่เย่ฮวาจะได้พูดอะไรจู่ๆ
ด้านนอกก็เกิดเสียงฝีเท้าดังขึ้น วินาทีต่อมา…
“แอ๊ดด…”
ประตูใหญ่ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของหญิงสาวผู้
น่ารักผู้มาพร้อมกับเสื้อคลุมสีขาวและหนังสือเล่มหนาใน
มือก้าวเท้าเข้ามา ตอนที่เธอกำลังก้าวข้ามธรณีประตู จู่ๆ
เธอก็ชะงักไปชั่วขณะ
ภายในลานกว้าง ใบหน้าของสาวน้อยที่เพิ่งจะมาถึง
ชะงักไปด้วยความตกตะลึง ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้ากำลังถือ
ชุดเกราะหนักและดาบไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างมีชุด
ชั้นในสีชมพูหนึ่งตัว นอกจากนี้ยังมีกางเกงในที่กำลังแกว่ง
ไปมาตามแรงลมซึ่งห้อยอยู่ข้างเอวของเธอ
เย่ฮวาก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน เขารีบโบกมือพร้อมกับวิ่ง
ไปหาหญิงสาวที่กำลังยืนอึ้งอยู่หน้าประตู “พี่หน่าย มัน
ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ ฟังฉันอธิบายก่อน!”
พี่หน่ายหน้าแดงขณะหันมาตะคอกใส่เย่ฮวา “เย่เย่
น้อยคนลามก!!!”
น้าตาแทบไหลอาบแก้ม…จะอธิบายยังไงดีวะเนี่ย…
ไม่ว่าจะแก้ตัวอย่างไรมันก็ฟังไม่ขึ้นอยู่ดี……