ตำนานดาบเกมออนไลน์ - ตอนที่ 258 : การกลับมาของจิ้งหย่า!

ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นภายในเมืองชิงสุ่ยครั้งนี้ทำให้
ฐานป้องกันมีปัญหาหลายจุด และส่งผลให้ต่อพิษกระดูก
หลอมละลายบุกเข้ามาด้านในฐานได้สำเร็จ หางของพวก
มันมีเหล็กในพิษซึ่งสามารถกำจัด NPC ได้อย่างง่ายดาย
เสียงร้องโหยหวนของผู้เล่นดังขึ้น และไม่มีทีท่าว่าจะ
สิ้นสุดลง การต่อสู้ในตอนนี้เริ่มแย่ลงเรื่อยๆ ต่อพิษเหล่านี้
รีเฟรชขึ้นมาชั่วโมงกว่าแล้ว ทว่ากลับยังไม่มีทีท่าว่าจะ
หยุด ต่อให้ต้องสู้ต่อไปไม่ว่าจะช้าหรือเร็วก็คงต้องเกิด
ความเสียหายครั้งใหญ่ขึ้นอยู่ดี
“สวบ!”
เมฆสีดำบนท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์สีขาว
ก่อนจะสาดส่องลงบนพื้นดิน ทันทีที่ร่างของต่อพิษถูกแสง
สว่างเหล่านี้ส่องลงบนตัวของพวกมัน ควันดำก็ลอยขึ้นอีก
ทั้งยังส่งกลิ่นไหม้คละคลุ้งไปทั่ว
เมื่อเห็นพวกมันเริ่มเปลี่ยนเป็นเถ้าถ่าน เย่ฮวาก็หรี่ตา
ลงและมองไปยังเมฆสีขาวนวลที่ลอยอยู่บนฟากฟ้า
เมฆก้อนนี้ค่อยๆ เคลื่อนลงมาอยู่ด้านหลังของเมือง
ชิงสุ่ย ก่อนจะลดระดับความสูงอย่างช้าๆ ด้านบนเมฆก้อน
นั้นมีเงาของหญิงมีอายุที่สวมใส่ด้วยชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์
และสาวน้อยร่างบาง!
ดวงตาของเย่ฮวาเบิกตาโตทันทีที่เห็นร่างของสาวน้อย
ที่ยืนอยู่ข้างๆ หญิงมีอายุผู้นั้น “จะ…จิ้งหย่า”
สาวน้อยคนนั้นกวาดตามองไปรอบๆ ท้ายที่สุดสายตา
ของเธอก็มองมาที่ร่างของเย่ฮวา เธอหันไปพูดอะไร
บางอย่างกับหญิงมีอายุผู้นั้น หลังจากนั้นหญิงมีอายุก็หัน
มามองเขาพร้อมกับพยักหน้าตอบกลับ ราวกับอนุญาตให้
จิ้งหย่าทำอะไรบางอย่าง เพียงชั่วครู่จิ้งหย่าก็กระโดดลง
มาจากเมฆขาวก้อนนั้น และปรากฎตัวขึ้นตรงหน้าของเย่ฮ
วา
เย่ฮวายิ้มพร้อมกับอ้าแขนออก จิ้งหย่ารีบวิ่งถลาเข้า
มาและกอดเขาไว้จนแน่น ขณะพูดด้วยน้าเสียงสะอึก
สะอื้น “พี่ชาย…ข้า…ข้าคิดถึงพี่ชายเหลือเกิน…”
กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอแตะจมูกของเย่ฮวาในทันที
เขาใช้ฝ่ามือลูบเส้นผมที่อ่อนนุ่มดั่งเส้นไหมของเธอพลัน
พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน…”
ผู้เล่นที่อยู่รอบๆ ต่างมองมาที่เย่ฮวาเป็นตาเดียว เดิม
ทีข้างกายของเขามีสาวสวยที่กลายร่างจากแมววิญญาณ
เก้าหางยืนอยู่ข้างกายแล้วหนึ่ง แค่นี้มันก็ทำให้ทุกคนรู้สึก
งงงวยมากพอแล้ว ทว่าตอนนี้กลับมี NPC สาวน้อยน่ารัก
วิ่งเข้ามากอดเย่ฮวาอีกคน อีกทั้งยังเรียกเขาว่าพี่ชายอย่าง
เต็มปากเต็มคำ แน่นอนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ทุกคนพากัน
ยืนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงเป็นแถวๆ อีกทั้งยังใช้
สายตาที่เต็มไปด้วยความสับสนมองมาที่เขา สายตาของ
คนเหล่านั้นแฝงไปด้วยความงุนงง ความอิจฉาและความ
ริษยา…..
พี่หน่ายที่ยืนอยู่ข้างๆ มองเย่ฮวาและสาวน้อย NPC
กอดกันอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็พูดแทรกขึ้นมาด้วยความไม่พอใจ
ว่า “อะไรกันเนี่ยจู่ๆ ก็มีสาวงามมาเรียกว่าพี่ชายเพิ่มอีก
คนนึงแล้ว สรุปว่าเย่เย่น้อยรับน้องสาวมากี่คนกันแน่ห๊ะ?”
เยว่เอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ ยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย “ถึงปาก
จะเรียกพี่ชายน้องสาว แต่ฉันคิดว่ามันต้องมีอะไร
บางอย่างมากกว่านั้นแน่นอน”
“เนอะ~ คิดเหมือนกันเลยอ่ะ…”
“พวกเรานี่เหมาะสมที่จะเป็นพี่น้องกันจริงๆ เลยเนอะ
…”
“เนอะๆ!”
……
เย่ฮวายังคงกอดสาวน้อยไว้โดยไม่ได้สนใจคนที่ยืนอยู่
รอบตัวเขา ตอนที่จิ้งหย่าเข้าสู่โรงเรียนหวู่หลิงและถูก
ส่งไปอยู่กับปรมาจารย์ท่านหนึ่ง ตอนนั้นเธอยังเป็นเพียง
แค่สาวน้อยวัยสิบสองเท่านั้น แต่หลังจากจบการแข่งขัน
ศึกตัดสินใต้หล้าและผ่านการปิดปรับปรุงเซิร์ฟเวอร์แล้ว
เวลาก็ถูกเลื่อนให้เร็วขึ้นห้าปี จึงทำให้ตอนนี้จิ้งหย่า
กลายเป็นสาวน้อยร่างบางวัยแรกแย้มแล้ว
ห่างออกไปต่อพิษกระดูกหลอมเหลวยังคงโจมตีอย่าง
ไม่หยุด ทว่าทันทีที่ร่างของมันพุ่งตัวออกมามันก็ถูกแสง
สว่างเหล่านั้นเผาไหม้จนแห้งเกรียมเป็นเถ้าถ่าน
ปรมาจารย์ที่มาพร้อมกับจิ้งหย่ายกมือขึ้นอีกครั้ง ทันใดนั้น
ต่อพิษที่อยู่ในระยะการมองเห็นก็ถูกสังหารจนตายภายใน
ชั่วพริบตา
ปรมาจารย์ผู้นี้เป็นอย่างที่หานหลินเคยพูดไว้ก่อนหน้า
นี้จริงๆ เธอมีความสามารถที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง อีกทั้ง
ยังเป็นบอสระดับเซียนเลเวล 120 ด้วย! นอกจากนี้ความ
แข็งแกร่งของจิ้งหย่าในตอนนี้ก็ทำให้เขาพูดไม่ออกเช่นกัน
เพราะเธอกลายเป็น NPC ระดับสวรรค์เลเวล 100 แล้ว ซึ่ง
เป็นระดับเดียวกันกับเหล่าเทพที่เดินทางมาที่นี่!
จิ้งหย่ายืนสะอึกสะอื้นอยู่ในอ้อมกอดของเขาเกือบครึ่ง
นาทีก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาที่ยังมี
น้าตาเอ่อ การสบตากับสาวงามเช่นนี้ทำให้เขาเผลอหน้า
แดง อีกทั้งยังยืนอึ้งไปชั่วขณะเพราะไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ
ตอนที่เม่ยเอ๋อร์เพิ่งกลายร่างเป็นมนุษย์และจับมือเธอ
เป็นครั้งแรก เย่ฮวาก็เคยเสียศูนย์มาก่อนเช่นกัน แม้ว่า
ตอนนี้เขาจะชินแล้วแต่การต้องเผชิญหน้ากับเด็กน้อยที่
กำลังแตกสาวก็ทำให้เขารู้สึกเขินอายอยู่ไม่น้อย เฮ้อ…ช่าง
เป็นชายอกสามศอกที่น่าสงสารเสียเหลือเกิน!
จิ้งหย่าถอยหลังออกไปก้าวหนึ่งก่อนจะยกมือขึ้นเช็ด
คราบน้าตาที่หางตาของตนเองแล้วยิ้มให้เขา “พี่ชาย…
ตอนนี้ข้าเติบโตแล้ว ท่านอาจารย์บอกข้าว่าเมืองชิงสุ่ย
กำลังเจอปัญหา พวกเราจึงเดินทางกลับมาที่นี่เพื่อ
ช่วยเหลือเจ้าค่ะ”
เขาตอบกลับไปสั้นๆ ก่อนหน้านี้เขามีหน้าที่ดูแลความ
ปลอดภัยให้กับจิ้งหย่า ทว่าตอนนี้เธอกลับมีความสามารถ
ที่จะคุ้มครองเมืองชิงสุ่ยได้แล้ว หญิงสาวคนนี้ไม่ใช่เด็ก
น้อยไร้ความสามารถ ไร้ที่อยู่ภายในหมู่บ้านมือใหม่แห่งป่า
ไผ่และเป็นผู้หวาดกลัวต่อการถูกไล่ล่าสังหารอีกต่อไป
เพราะตอนนี้เธอได้กลายเป็น NPC ผู้ได้รับความนับถือ
ของเมืองชิงสุ่ยอย่างสมบูรณ์แล้ว
“ติ๊ง!”
“ประกาศจากระบบ: (BOSS ระดับทองเข้ม) จะทำการ
รีเฟรชขึ้นที่ประตูทางทิศเหนือของเมืองชิงสุ่ยในอีก 60
วินาทีต่อจากนี้ ขอให้ผู้เล่นทุกท่านเตรียมตัวให้พร้อม!”
……
บอสระลอกที่เจ็ดปรากฏตัวขึ้นที่เมืองชิงสุ่ยแล้ว และ
ครั้งนี้เขาจะพลาดไม่ได้อย่างเด็ดขาด นี่เป็นสิ่งที่เขา
จะต้องแย่งมาเป็นของกิลด์หานเยว่เหมิงให้ได้ ตอนนี้พวก
เขากำลังอยู่ภายในสนามต่อสู้ที่ผู้อ่อนแอจะต้องเป็น
อาหารให้กับผู้ที่แข็งแกร่งกว่า ของดีแบบนี้ถ้าหากไม่แย่ง
ชิงมาเป็นของตนเองก็คงจะถูกคนอื่นแย่งไปอย่างน่า
เสียดาย!
เย่ฮวาลูบศีรษะจิ้งหย่าอย่างแผ่วเบาพลันพูด “เธอ
กลับไปอยู่ข้างอาจารย์ของเธอก่อนเถอะ สิ้นสุดการต่อสู้
ในครั้งนี้เมื่อไหร่เดี๋ยวฉันจะไปหานะ”
“เจ้าค่ะ!”
เธอพยักหน้าหงึกๆ และพูดกับเขาว่า “ถ้าเช่นนั้น
พี่ชายระวังตัวเองด้วยนะเจ้าคะ…”
เย่ฮวายิ้มตอบกลับไปเพื่อบอกให้เธอสบายใจว่าเขาจะ
ระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี จิ้งหย่าหมุนตัวและวิ่งกลับไปหา
อาจารย์ของเธอ อาจารย์ผู้สูงวัยหันมามองเขา ส่วนเขาก็
พยักหน้าให้อีกฝ่ายเล็กน้อยเพื่อเป็นการทักทายตาม
มารยาท แน่นอนว่าอีกฝ่ายก็พยักหน้าตอบกลับมาให้เขา
ด้วยเช่นกัน ทว่าสายตาของเธอกลับแฝงไปด้วยความ
เมตตาและความรักซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้มีฝีมือระดับสูงไม่ค่อยทำ
เท่าไหร่นัก
หลังจากจิ้งหย่ากลับไปอยู่ข้างอาจารย์ของเธอแล้ว
เหล่าเทพที่อยู่เบื้องบนก็เริ่มลดระดับความสูงลงอย่างช้าๆ
พวกเขาไม่ได้แสดงถึงความสูงส่งเหมือนกับก่อนหน้านี้อีก
ต่อไป สายตาของพวกเขามองไปยังปรมาจารย์ด้วยความ
เคารพและยกย่อง แม้ว่าปรมาจารย์ท่านนี้จะไม่ใช่เผ่าเทพ
ผู้สูงส่ง แต่ด้วยความสามารถและพละกำลังของเธอจึงทำ
ให้เธอกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ภายในแผ่นดินใหญ่แห่งนี้
เย่ฮวาโบกดาบมังกรสงบในมือไปมาพร้อมกับพูด “ทุก
คนเตรียมตัวให้พร้อม! ถ้าหาก BOSS รีเฟรชขึ้นมาและอยู่
ห่างจากเราไม่ไกลให้ลงมือแย่งมาเป็นของเราทันที!”
ซิงเหอที่อยู่ข้างๆ พูดแทรกขึ้น “ถ้าอยู่ไกลจากเรานาย
จะไม่แย่งเหรอ? ถึงจะอยู่ห่างไกลจากฐานป้องกันของเรา
ฉันก็จะพาคนของเราไปแย่งมาให้ได้!”
พี่หน่ายถอนหายใจออกมา “ไม่เห็นต้องขนาดนั้นเลย
ก็แค่บอสระดับทองเข้มตัวเดียวไม่ใช่เหรอ”
“เฮ้อ…พี่หน่ายพูดไม่ถูกนะ เธอเองก็น่าจะรู้ว่าราคา
ของไอเท็มระดับทองเข้มสูงขนาดไหน ราคาถึง 15 ล้าน
เหรียญทองเชียวนะ! ถ้าเอาไปขายในตลาดมืดสามารถโก่ง
ราคาได้ถึง 30 ล้านเหรียญทองเลยด้วย ได้ไอเท็มระดับ
ทองเข้มมาครอบครองแค่ชิ้นเดียว ครึ่งชีวิตต่อจากนี้ก็มี
เงินซื้อบ้าน ซื้อรถแถมยังมีเงินแต่งเมียได้สบายๆ เลยนะ”
ซิงเหอพูดไปพลางก็ยิ้มกรุ่มกริ่มด้วยความพึงพอใจ
พี่หน่ายกลอกตามองบน “อะไรกัน? นี่นายกะจะไปขอ
กวาจื่อแล้วเหรอ?”
กวาจื่อที่ยืนอยู่ข้างๆ ร่างสั่นสะท้าน “เอ๊า! ฉันเกี่ยวไร
ด้วยวะเนี่ย ขนาดยืนอยู่เงียบๆ ยังถูกโยงเข้าไปเกี่ยวอีก
เฮ้อ!”
เย่ฮวาตบบ่ากวาจื่อ “ซิงเหอก็ไม่เลวเลยนะ”
“ไสหัวไปไกลๆ เลยนะ!”
……
เพียงชั่วครู่บทสนทนาก็หยุดลง เพราะห่างออกไป
พบว่ามีเงาสีดำกำลังพุ่งตัวเข้ามาใกล้ด้วยความรวดเร็ว
มันคือผึ้งขนาดใหญ่ซึ่งมีขนาดเท่ากับรถบรรทุกคันหนึ่ง
หางของมันกินพื้นที่ไปมากกว่า 80% จึงทำให้ร่างกายของ
มันดูอวบอิ่มเป็นอย่างมาก ระหว่างที่มันกำลังบินตรงมา
ทางพวกเขา ก้นของมันก็ทำการวางไข่สีขาวออกมาอย่าง
ไม่หยุด
ไข่สีขาวเหล่านั้นถูกปล่อยออกมาและตกลงสู่พื้นดิน
จากนั้นมันก็กลายเป็นต่อพิษกระดูกหลอมเหลวในทันที
แม้ว่าจะมีขนาดเล็กแต่ค่าสเตตัสของมันกลับเหมือนกับ
ต่อพิษกระดูกหลอมเหลวทุกประการ!
(BOSS ระดับทองเข้ม)
เลเวล ：87
พลังการโจมตี ：7950-8320
การป้องกัน ：3000
พลังชีวิต：3,500,000
สกิล ：
……………………………………………..