ตำนานดาบเกมออนไลน์ - ตอนที่ 282 : หานหลินได้รับบาดเจ็บ

ห้องโถงภายในแดนสวรรค์ที่แสนกว้างขวางและสว่าง
ไสว ภายในนี้ยังคงเงียบเชียบเช่นเคย ทำให้ผู้ที่เดินทางมา
ที่นี่รู้สึกได้ถึงความหนาวเหน็บภายในนี้ ทันทีที่มาถึงเย่ฮวา
ก็รอหลุนเค่อมารับและนำเขาไปเข้าพบหานหลินที่ขอบ
แดนสวรรค์อีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ตอนที่เขามาถึงก็พบว่าหาน
หลินกำลังลอยอยู่กลางอากาศ และกำลังวาดนิ้วของเธอ
ไปกลางอากาศเพื่อเรียกวาร์ปออกมา
เย่ฮวาเห็นเช่นนั้นก็ไม่ได้รบกวนเวลาของเธอ หลังจาก
ยืนรออยู่สิบกว่าวินาที หลังจากหานหลินทำภารกิจเสร็จ
สิ้นเธอก็หันมาหาเขา “ไปกันเถอะ”
เย่ฮวาพยักหน้าตอบกลับไป หานหลินถือเป็น NPC ที่มี
ระบบ AI สูงที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา เธอมักจะรู้ทุกสิ่งที่
เขาคิด และเธอก็สามารถเตรียมการล่วงหน้าได้เป็นอย่างดี
ทันทีที่เธอเอ่ยปากชวนเขาก็รู้ได้ในทันทีว่าเธอจะต้องนำ
เขาไปที่เมืองชิงสุ่ยอย่างแน่นอน
เย่ฮวาสาวเท้าไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว หลังจากหาน
หลินจับข้อมือของเย่ฮวาไว้เธอก็ดึงร่างของเขาเข้าไปใน
วาร์ปทันที แสงสว่างสีขาวปรากฎขึ้นตรงหน้าจนทำให้
สูญเสียการมองเห็นไปชั่วขณะ ตอนที่ภาพตรงหน้าปรากฏ
ขึ้นอีกครั้งเย่ฮวาก็พบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ที่ใดสักแห่งที่ไม่
คุ้นตาเอาเสียเลย แต่เขามั่นใจได้ว่าที่นี่ต้องอยู่ภายใน
แผ่นดินหลิงเกิงอย่างแน่นอน
เย่ฮวาไม่เข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเท่าไหร่นัก “ท่านหาน
หลินครับ ที่นี่คือ…”
หานหลินพูดด้วยสีหน้านิ่งสงบ “ที่นี่คือทิศใต้ของ
แผ่นดินหลิงเกิง อยู่ในขอบแดนของเมืองเลี่ยเยี่ยน หาก
เผ่าเทพต้องการเดินทางไปยังแดนสวรรค์เพียงแค่ใช้จิตก็
สามารถเดินทางไปได้ ทว่าหากต้องการเดินทางจากแดน
สวรรค์เพื่อไปยังสถานที่แห่งอื่นจำเป็นต้องใช้วาร์ปเท่านั้น
และสถานที่ที่ถูกส่งมาก็ไม่ได้มีความแน่นอนเสมอไป
ทักษะคำสั่งเทพเจ้าของเจ้าก็ไม่สามารถเดินทางจากแดน
สวรรค์ไปยังแผ่นดินหลิงเกิงได้เหมือนกันใช่หรือไม่?”
เย่ฮวาพยักหน้าตอบกลับไปด้วยใบหน้าครุ่นคิด ราว
กับว่าเขาเองก็คิดว่าเป็นเช่นนั้น หานหลินแหงนหน้าขึ้น
และมองไปทางทิศเหนือของเมือง “จับข้าไว้…พวกเราจะ
เดินทางไปเมืองชิงสุ่ยกัน!”
“ครับ!”
เพียงชั่วพริบตาเย่ฮวาก็รู้สึกได้ถึงพลังงานที่ปะทะเข้า
ใส่ร่างของเขา พร้อมกับร่างที่ลอยขึ้นสู่กลางอากาศพร้อม
กับหานหลิน ตอนนี้ความเร็วของพวกเขาทั้งสองไม่ได้ต่าง
อะไรกับดาวตกสองดวงที่กำลังพุ่งทะยานอยู่กลางชั้นเมฆ
เลยสักนิด…
……
บ่ายโมงตรง บริเวณนอกเมืองชิงสุ่ย……
ควันลอยฟุ้งกระจายไปทั่วทุกสารทิศ กลิ่นคาวเลือด
ยังคงคละคลุ้งประกอบกับเสียงร้องโหยหวนที่ยังคงดังระ
ห่มไม่หยุดหย่อน ปรมาจารย์นักบวชอาลิเดียยกแขนขวา
ขึ้นขณะที่เลือดเริ่มซึมออกมาจากมุมปากของเธอ เธอ
พยายามเค้นเสียงแล้วพูดออกมาว่า “ข้าจะไม่ยอมให้เจ้า
ย่างกรายเข้ามาในเมืองชิงสุ่ยแม้เพียงครึ่งก้าว เว้นเสียแต่
ข้าจะตายไปจากโลกใบนี้เสียก่อน!”
เกเซเรลยิ้มเยาะ “ถ้าเป็นเช่นนั้นก็รีบตายเสียเถอะ ข้า
จะทำให้เจ้าสมปรารถนา!”
พูดจบร่างของเกเซเรลก็หายไปจากจุดเดิม ดาบยาวใน
มือของเขาพุ่งเข้าใส่ร่างของปรมาจารย์นักบวช ตอนที่ร่าง
ของเขาปรากฏขึ้นจากทางด้านหลังของเธอ ฝ่ามือที่
ใหญ่โตก็ปรากฏเปลวเพลิงสีดำทมิฬขึ้นก่อนจะตะปบไปที่
ศีรษะของปรมาจารย์นักบวช!
“เคล้ง!”
ข้างหูของเย่ฮวาเกิดเสียงเบาๆ บางอย่างดังขึ้น ตอนนี้
เหลือเพียงเขาเท่านั้นที่ยังคงลอยอยู่กลางอากาศ ขณะที่
ร่างค่อยๆ ทะยานลงสู่พื้นดินอย่างช้าๆ วินาทีนั้นเองเย่ฮ
วาก็เผลอสบถออกมาอย่างห้ามไม่อยู่! ท่านหานหลิน…จะ
ไปทำไมไม่บอกกันสักคำเนี่ย!!!
รอบตัวของปรมาจารย์นักบวชเกิดเป็นม่านแสงเบา
บางขึ้นหนึ่งสาย พร้อมกับรับการโจมตีของเกเซเรลอย่าง
ฉับพลัน ร่างของเกเซเรลกระเด็นถอยออกไปราวกับไม่
สามารถรับมือกับพละกำลังนี้ได้!
เสียงเล็กๆ ของหานหลินดังขึ้นจากทางด้านหลังของ
ปรมาจารย์นักบวช เธอผายมือออกแล้วต้านการโจมตีที่
กำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ดาบยาวสีเงินส่องแสงเป็น
ประกายขณะวาดออกไปด้านหน้าจนเกิดแสงสว่างหนึ่ง
สายพุ่งเข้าใส่ร่างของเกเซเรลอย่างรุนแรง เกเซเรลรีบยก
ดาบหนักของตัวเองขึ้นมาขวางไว้ด้านหน้าอย่างไม่รีรอ
วินาทีที่ดาบปะทะเข้าใส่กัน แสงสว่างจากปลายดาบก็
มลายหายไป พร้อมกับร่างของเกเซเรลที่ถอยหลังออกไป
หลายสิบหลา!
เกเซเรลแหงนหน้ามองหานหลินปราดหนึ่ง “เจ้าให้
ความสำคัญกับข้าขนาดนี้เลยหรือ ที่นี่เป็นเพียงแค่เมือง
หลักเมืองหนึ่งเท่านั้นแต่กลับทำให้เหล่าทวยเทพบน
สวรรค์พากันตื่นตระหนกถึงเพียงนี้ วันนี้ข้าไม่ได้คิดจะย่าง
กรายเข้าไปเหยียบย่าแดนสวรรค์ แต่เจ้ากลับรนหาที่ตาย
เดินทางมาถึงที่นี่ด้วยตัวเจ้าเอง…”
หานหลินไม่ได้พูดอะไร ดาบยาวในมือของเธอเกิด
พลังงานขึ้นอีกครั้งจนทำให้ผู้ที่อยู่รอบข้างต่างรู้สึกได้ถึง
พลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูด
ได้ บัดนี้เกเซเรลไม่ได้มีท่าทางผ่อนคลายอีกต่อไปแล้ว แต่
กลับกลายเป็นความจริงจังและความน่ากลัวที่เข้ามา
แทนที่
การเผชิญหน้ากับเทพยากรณ์เช่นนี้ ถ้าหากเขาไม่
จริงจังหรือระวังตัวให้มากขึ้นเขาคงต้องจบชีวิตอยู่ที่นี่
อย่างแน่นอน!
แขนขาวๆ ของหานหลินขยับไปมาขณะที่ปลายดาบ
ของเธอเกิดแสงสว่างขึ้นเป็นทางโค้งอยู่กลางอากาศ
วินาทีต่อมาแสงจากดาบก็ส่งออกไปด้วยมวลพลังขนาด
ใหญ่ ถ้าหากเกเซเรลถูกโจมตีเขาอาจจะต้องบาดเจ็บ
สาหัสอย่างไม่ต้องสงสัย!
เกเซเรลกระทืบเท้าลงบนพื้นเบาๆ พร้อมกับดีดตัวขึ้น
จากพื้นจนทำให้สามารถหลบการโจมตีของหานหลินไปได้
อย่างฉิวเฉียด ตอนที่แสงสว่างปรากฏขึ้นที่ใต้เท้าของหาน
หลิน จู่ๆ ร่างของเธอก็หายไปจากจุดเดิมและเกิดเป็น
ประกายไฟขึ้นกลางอากาศ อีกทั้งยังเกิดเป็นเงากระพริบ
ปริบๆ หลายครั้ง
เย่ฮวาแอบถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ตอนนี้หาน
หลินมาถึงที่นี่แล้ว คาดว่าเมืองชิงสุ่ยคงจะอยู่รอดต่อไปได้
ปรมาจารย์นักบวชมีอายุเพียงแค่ร้อยกว่าปีเท่านั้น แต่บอ
สระดับเซียนอย่างเธอสามารถสร้างความเสียหายให้กับเก
เซเรลได้มากขนาดนี้ ในขณะที่หานหลินมีอายุมากกว่า
หมื่นปี และเธอยังเป็นถึงบอสระดับโบราณกาล ซึ่งมีความ
แข็งแกร่งมากกว่าปรมาจารย์นักบวชเป็นอย่างมาก ถ้า
หากแม้แต่เธอยังไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับเก
เซเรลได้ เขาก็คงหมดคำพูดแล้วล่ะ!
การเผชิญหน้าของผู้แข็งแกร่งทั้งสองเป็นสิ่งที่ผู้เล่น
อย่างพวกเขาไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงได้ ตอนที่เห็นว่า
พลังชีวิตของเกเซเรลลดลงจนเหลืออยู่ 20% ก็พบว่าเลือด
ของหานหลินลดลงมาเล็กน้อย หากเป็นแบบนี้ต่อไปมี
โอกาสเป็นไปได้สูงมากว่าเธอจะสามารถเอาชนะเกเซเรล
ได้ ถ้าหากไม่เกิดความผิดพลาดขึ้นระหว่างการต่อสู้!
เย่ฮวานำผู้เล่นของกิลด์หานเยว่เหมิงถอยออกไปให้
ห่างจากรัศมีการโจมตีของทั้งสอง การต่อสู้ของทั้งคู่
เหนือกว่าที่ทุกคนคาดเดา การโจมตีเพียงครั้งเดียว
สามารถสร้างระลอกคลื่นที่ทำให้ผู้เล่นจำนวนนับพันได้รับ
ค่าดาเมจอย่างทั่วถึง!
เมืองชิงสุ่ยในเวลานี้กลายเป็นซากปรักหักพังเป็นที่
เรียบร้อยแล้ว แต่ก็โชคดีที่ยังมีพื้นที่ว่างมากพอที่จะทำให้
ผู้เล่นสามารถล้อมรอบหานหลินและเกเซเรลได้ ตอนนี้คง
รอเพียงแค่เลือดของเกเซเรลที่ลดลงจนเกือบหมดหลอด
จึงจะถึงเวลาที่ผู้เล่นที่จะได้ออกโรงเพื่อจบภารกิจในครั้งนี้
สักที
มู่จื่อหานใช้ดวงตาที่งดงามของเธอจ้องมองไปที่ฉาก
การต่อสู้ที่เกิดขึ้นกลางอากาศตรงหน้า เย่ฮวาที่ยืนอยู่ข้าง
เธอพูดขึ้นมาด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “หลังจากพลังชีวิตของ
บอสลดลงจนเกือบหมด ฉันจะใช้สกิลวิญญาณเกี่ยวเนื่อง
เพื่อสังหารมัน เสี่ยวหานเธอนำผู้เล่นคนอื่นๆ ย้ายไปอยู่
ข้างๆ แล้วป้องกันผู้เล่นคนอื่นไว้นะ อย่าให้คนพวกนั้นเข้า
มารบกวนการโจมตีของฉันเด็ดขาด”
มู่จื่อหานพยักหน้าตอบกลับไปโดยไม่พูด และไม่คิด
แม้แต่จะหันมามองหน้าเขา สายตาของเธอยังคงมองไป
ด้านหน้าซึ่งเป็นฉากที่หานหลินกำลังกวัดแกว่งดาบไปมา
อย่างไม่หยุด เย่ฮวาชะงักไปเล็กน้อยขณะถามไปว่า “เสี่ยว
หาน…ถ้าหากเป็นผู้ชายยืนจ้องหานหลินแบบนี้ฉันก็พอ
เข้าใจได้ แต่เธอเป็นผู้หญิงนะ…จ้องหานหลินแบบนี้ อย่า
บอกนะว่าเธอสนใจผู้หญิงสวยๆ กับเขาด้วย?”
มู่จื่อหานหันมายิ้มให้เขา ดวงตาของเธอหลุบลง
“ไม่ใช่หรอก ฉันแค่กำลังคิดว่าทำไมนายถึงเจอคนในเกมที่
มีความสามารถได้มากมายขนาดนี้ ไม่เพียงแต่จะมีใบหน้า
ที่งดงามเท่านั้น แต่นายกลับรู้จักสิ่งมีชีวิตทุกเผ่าพันธุ์
ตั้งแต่มนุษย์ไปจนถึงเผ่าเทพโบราณ ตั้งแต่เด็กน้อยวัยใส
ไปจนถึงสาวสวยโตเต็มวัย แถมยังมีความสามารถทุก
รูปแบบตั้งแต่พละกำลังเพียงเล็กน้อยไปจนถึงพละกำลัง
มหาศาล”
เยว่เอ๋อร์ที่ยืนอยู่ด้านหลังเย่ฮวาผิวปากออกมาเบาๆ
ก่อนจะพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบาว่า “แหม~วันนี้มันวันอะไร
กันเนี่ย ทำไมถึงได้รู้สึกเหมือนกับมีใครบางคนกำลังหึงเลย
นะ”
เย่ฮวาหันไปมองเยว่เอ๋อร์ที่กำลังยิ้มให้เขาด้วยรอยยิ้ม
ชั่วร้าย ทันใดนั้นเขาก็รีบหันไปกุมมือเล็กๆ ของมู่จื่อหาน
“เสี่ยวหานเธอคิดมากเกินไปแล้ว คนพวกนี้เป็นเพียงแค่
NPC เท่านั้น ไม่ว่าจะมีพละกำลังมหาศาลหรือเป็นเพียง
NPC บอบบาง แต่ก็เป็นเพียงแค่จำนวนเท่านั้นและมันก็
เป็นการตั้งค่าจากเหล่าโปรแกรมเมอร์ในเกมด้วย ในเมื่อ
เป็นเช่นนี้ฉันก็ทำอะไรไม่ได้เช่นกัน ถ้าหากพวกเขาตั้งค่า
ให้เจอกับชายร่างบึกบึน แม้แต่เธอเองก็คงไม่อยากเห็นฉัน
ถูกรายล้อมด้วยเหล่า NPC ร่างล่าตลอดเวลาหรอกจริง
ไหม…”
มู่จื่อหานหัวเราะพรวดแล้วใช้หมัดเล็กๆ ของเธอชกมา
ที่บ่าเขาเบาๆ “โอเคๆ ฉันรู้ว่านายดีกับทุกคนมากขนาด
ไหน ระบบ AI ของ NPC ต่า การที่พวกเขาจะหลงใหลใน
ตัวนายจนไม่สามารถดึงตัวเองกลับมาได้ มันก็ไม่ใช่เรื่อง
แปลกอะไร อีกอย่างฉันไม่ได้หึงนายหรอกนะ ก็แค่อิจฉา
อาจารย์ของนาย บนโลกใบนี้ทำไมถึงได้มีคนที่รูปร่างและ
หน้าตาสมบูรณ์เพียบพร้อมขนาดนี้นะ ดูดีเกินไปจริงๆ”
เย่ฮวายักไหล่ “สิ่งที่สร้างขึ้นด้วยความสมบูรณ์แบบ
ตามมาตรฐานเท่านั้นที่จะสมบูรณ์อย่างแท้จริง ที่หาน
หลินมีรูปร่างหน้าตาแบบนั้นไม่ได้เกิดขึ้นจากพ่อแม่ของ
เธอแต่เป็นเพราะถูกโปรแกรมเมอร์สร้างขึ้นมา แค่
โปรแกรมเมอร์ออกแบบรูปร่างหน้าตาให้สมบูรณ์ มันก็
ไม่ใช่เรื่องแปลกที่หานหลินจะมีใบหน้าและรูปร่างงดงาม
ขนาดนี้”
“เฮ้อ…”
พี่หน่ายถอนหายใจออกมา “เย่ฮวานายนี่มันสมองทึบ
จริงๆ เลยนะ นายมีสาวน้อยตั้งมากมายทั้งในเกม และ
ชีวิตจริงถ้าดูจากจำนวนแล้วคงเที่ยวเล่นกับสาวๆ ได้อีก
หลายปีเลย แต่กลับไม่คิดจะทำอะไรสักอย่าง เวรกรรม
จริงจริ๊ง…”
เย่ฮวาหันกลับไปกรอกตามองบนใส่เธอ “จริงด้วยสินะ
ฉันมันสมองทึบ ถ้าหากไม่ใช่เพราะฉันสมองทึบเธอคิดว่า
พวกเราจะคุยเรื่องพวกนี้ด้วยน้าเสียงแบบนี้เหรอ?”
พี่หน่ายยิ้ม “ถ้างั้น…พวกเรามาลองกันหน่อยมะ?”
“เฮอะ! ฝันไปเถอะ!!!”
“แง……”
……
“พรวด……”
เดิมทีการโจมตีของไททันวิญญาณโบราณ และหาน
หลินก็น่าจะเพียงพอที่จะทำให้เกเซเรลถูกสังหารได้แล้ว
แต่ไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไร จู่ๆ เกเซเรลก็ยกดาบในมือของ
เขาขึ้นแล้วแทงเข้าใส่บ่าของหานหลิน เกราะเหล็กบนตัว
ของเธอแตกออกจนเผยให้เห็นบ่าที่ขาวนวลดั่งหิมะ ทว่า
ในเวลานี้มันกำลังถูกปกคลุมด้วยเลือดสีแดงสด!
ปรมาจารย์นักบวชเปล่งเสียงออกมา ขณะที่ไททัน
วิญญาณโบราณพุ่งตัวเข้าไปแล้วโจมตีเข้าใส่เกเซเรล พลัง
ชีวิตของหานหลินในเวลานี้ลดลงไปถึง 30% แล้ว โหด
จริงๆ!
หานหลินลอยตัวอยู่กลางอากาศพร้อมกับดาบในมือ
ของเธอ เลือดสีแดงสดยังคงไหลหยดติ๋งๆ อยู่บนพื้นอย่าง
ช้าๆ เย่ฮวารีบเรียกม้าจ้านหยินออกมาแล้วควบม้าเข้าไป
หยุดอยู่ตรงหน้าหานหลินก่อนจะมอบโอสถสติให้เธอหนึ่ง
เม็ด “ท่านหานหลินกินโอสถเม็ดนี้หน่อยเถอะครับ จะได้ดี
ขึ้น…”
หานหลินมองโอสถสติในมือของเขาก่อนจะรับมันไป
แล้วกลืนลงคอในทันที ทว่าพลังชีวิตของเธอกลับลดลง
อย่างต่อเนื่องจนเหลืออยู่เพียงแค่ 10% เท่านั้น และมัน
ไม่ได้ช่วยให้พลังชีวิตของเธอเพิ่มขึ้นเลยแม้แต่น้อย ทว่า
โชคดีที่เลือดบนบ่าของเธอดูเหมือนว่าจะหยุดไหลแล้ว
หานหลินมองไปยังเกเซเรลที่กำลังสู้กับไททันวิญญาณ
โบราณทั้ง 18 คนอย่างดุเดือด ก่อนจะถอนหายใจออกมา
เบาๆ
“แข็งแกร่งเกินไปอย่างที่ข้าคิดไว้จริงๆ กองกำลังแดน
สวรรค์มาถึงที่นี่แล้ว แต่บางที…อาจจะมีความหวังแค่
เพียงริบหรี่เท่านั้นที่จะสามารถพลิกวิกฤติในครั้งนี้ได้!”
กองกำลังของเผ่าเทพมาแล้วเหรอ?
การโจมตีของเผ่าเทพมีพละกำลังเหนือกว่ามนุษย์ที่
อยู่ในแผ่นดินหลิงเกิงอย่างไม่ต้องสงสัย หากมีกองกำลัง
เผ่าเทพคอยช่วยเหลือ ต่อให้ไม่สามารถสังหารเกเซเรลได้
แต่ก็คงสร้างความเสียหายให้กับเขาได้ไม่น้อย ทว่าสิ่งที่ไม่
เข้าใจก็คือทำไมพวกเขาถึงเพิ่งเดินทางมาที่นี่ในตอนนี้
เย่ฮวาหันไปมองก็พบว่าตอนนี้หานหลินเหลือพลัง
ชีวิตอีกเพียงแค่ 10% พลังชีวิตที่มีอยู่เพียงเท่านี้ไม่เพียง
พอที่จะรับการโจมตีของเกเซเรลได้ ถ้าหากเธอลงมือต่อสู้
อีกครั้งมีหวังคงต้องตกอยู่ในอันตรายอย่างแน่นอน หาน
หลินมีความสำคัญกว่าปรมาจารย์นักบวช ถึงแม้ว่า
ปรมาจารย์นักบวชจะเป็นผู้แข็งแกร่งภายในดินแดนหลิง
เกิง และเป็นกำลังสำคัญในการต่อสู้กับเหล่าอันเดด แต่
หานหลินเป็นถึงผู้นำของแดนสวรรค์ ถ้าหากเธอไม่มีชีวิต
รอดภายในสนามต่อสู้นี้ กลุ่มของแดนสวรรค์คงกลายเป็น
มังกรไร้หัวอย่างไม่ต้องสงสัย!
หานหลินก้มหน้ามองบาดแผลที่กลับมาสมานอีกครั้ง
ของตนเอง เธอยกดาบขึ้นมาขวางไว้ด้านหน้าแล้วเตรียม
ตัวพุ่งเข้าใส่เกเซเรลอีกครั้ง ทว่าเย่ฮวากลับรีบรั้งเธอไว้
“ท่านหานหลินอย่าสู้ต่อเลยนะครับ ทำแบบนี้ต่อไปมีแต่
จะทำให้ท่านต้องตกอยู่ในอันตราย!”
หานหลินยิ้มออกมาเล็กน้อย “เขาสู้ไม่ได้อีกแล้วล่ะ ถ้า
หากไม่คว้าโอกาสในการต่อสู้ในเวลานี้ไว้ กว่าที่เผ่าเทพจะ
มาถึงเมืองชิงสุ่ยอาจจะไม่เหลืออะไรเลย ข้าไม่อยาก
ปล่อยให้เกเซเรลได้โอกาสนี้!”
เย่ฮวากวาดตามองไปรอบๆ เมืองซึ่งกลายเป็นซาก
ปรักหักพังปราดหนึ่งพลันส่ายหน้าแล้วพูดต่อว่า “ท่าน
อย่าเพิ่งรีบร้อนเลยครับ พักผ่อนสักหน่อยเถอะ เบื้องล่าง
ของท่านยังมีเหล่านักผจญภัยจำนวนนับล้านที่กำลังสู้เพื่อ
บ้านเมืองของเรา สิ่งที่ท่านต้องทำคือเตรียมตัวให้พร้อม
เพื่อสู้กับเกเซเรลในตอนสุดท้าย เพราะท้ายที่สุดแล้วผู้ที่
อยู่ที่นี่มีเพียงท่านคนเดียวเท่านั้นที่สามารถสังหารเก
เซเรลได้!”
หานหลินมองมาที่เย่ฮวา หลังจากเธอหยุดคิดอยู่ครู่
หนึ่งก็พยักหน้าตอบกลับมาว่า “เช่นนั้นก็ได้! ถ้าเช่นนั้นข้า
จะทำตามที่เจ้าว่า แต่ถ้าหากเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นข้าคง
ต้องลงมือด้วยตัวข้าเอง!”
“ครับ!”