ตำนานดาบเกมออนไลน์ - ตอนที่ 316 : คำร้องขอของโห่ว

นอกจากแหวนยังมีเกราะเหล็กสีฟ้าอีกหนึ่งชิ้น
ด้านบนเกราะเหล็กมีสัญลักษณ์ที่ค่อนข้างซับซ้อนและ
ลึกลับปรากฏอยู่ อีกทั้งยังถูกปกคลุมด้วยแสงสีม่วงจางๆ
ด้วย เย่ฮวารีบยื่นมือออกไปหยิบมันขึ้นมา ทันใดนั้นเขาก็
รู้สึกได้ถึงมวลพลังงานขนาดใหญ่ที่หมุนวนรอบแขนของ
เขา ค่าป้องกันของมันคงไม่เลว หลังจากขยับแขนเล็กน้อย
ค่าสเตตัสของมันก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า––––
เกราะน้าแข็งเหมันต์แสงคราม (ไอเท็มระดับสวรรค์)
ประเภท : เกราะเหล็ก
การป้องกัน ：583
พลังทางกายภาพ ：375
พละกำลัง ：372
สติปัญญา ：369
เพิ่มเติม ：เพิ่มการป้องกันให้ผู้ใช้งาน 12%
เพิ่มเติม ：เพิ่มความรวดเร็วในการเคลื่อนไหวให้
ผู้ใช้งาน 15%
เอฟเฟค : ถอนความเย็น––––เมื่อการโจมตีแบบ
ธรรมดาถูกส่งออกไป ค่าการโจมตีจะเพิ่มการป้องกัน
ให้กับผู้ใช้งานทันที สกิลนี้มีระยะเวลาในการคูลดาวน์ 20
วินาที
เลเวลที่สามารถใช้งานได้ ：90
อื้ม…เกราะเหล็กระดับสวรรค์ ค่าสเตตัสของมันไม่เลว
เลย มอบมันให้มู่จื่อหานก็แล้วกัน! (แหม…มีอะไรก็ให้แต่
แฟนนะ)
เย่ฮวายิ้มด้วยความพอใจขณะเก็บเกราะกลับเข้าไปใน
กระเป๋า ไอเท็มชิ้นสุดท้ายคือสร้อยสีทองหนึ่งเส้น ด้านบน
สร้อยมีจี้สีน้าเงินประดับอยู่ ตอนที่เขาหยิบสร้อยขึ้นมาก็
รู้สึกได้ถึงความหนาวเหน็บที่เย็นถึงกระดูก ทันทีที่ผายมือ
ออกค่าสเตตัสของสร้อยก็ปรากฎขึ้นตรงหน้า–––––
อะพอพโทซิสเหมันต์ (ระดับเซียน)
ประเภท ：เครื่องประดับ
พละกำลัง ：633
พลังทางกายภาพ ：631
ความว่องไว ：625
สติปัญญา ：617
เพิ่มเติม ：เพิ่มการโจมตีให้ผู้ใช้งาน 45%
เพิ่มเติม：เพิ่มพลังชีวิตให้ผู้ใช้งาน 43.7%
เพิ่มเติม : อะพอพโทซิส–––– เมื่อผู้ใช้งานโจมตีไปยัง
เป้าหมายนอกเหนือจากบอสจะเพิ่มอัตราการปลิดชีพ
0.3% โดยเป้าหมายจะมีพลังชีวิตกลับไปอยู่ที่ศูนย์ทันที
เอฟเฟค : วิญญาณต้องคำสาป–––– เมื่อเปิดใช้
งานสกิลนี้ ภายในระยะเวลา 3 วินาทีจะสะท้อนค่าดาเมจ
คูณสองกลับไปยังผู้ที่โจมตีมา และจะไม่ได้รับค่าดาเมจ
ใดๆ จากการโจมตี ระยะเวลาในการคูลดาวน์อยู่ที่ 60
วินาที
แนะนำ : มีข่าวลือเล่าว่าทางทิศเหนือของแผ่นดินหลิง
เกิงมีการใช้คริสตัลลึกลับหมื่นปีซึ่งมีพลังแห่งเหมันต์ซ่อน
อยู่ภายในนั้น การใช้สิ่งๆ นี้เพื่อนำมาทำเป็นเครื่องประดับ
นับว่าเป็นสิ่งที่หายากอย่างมาก
เลเวลที่สามารถใช้งานได้ ：95
ไอเท็มระดับเซียน! มีทักษะเพิ่มเติมสามอย่างและสกิล
อีกหนึ่งอย่าง! นี่น่าจะเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเอฟเฟ
คจำนวนมากขนาดนี้!
เขาเก็บสร้อยที่อยู่บนคอซึ่งมีเอฟเฟคดูดเลือดกลับเข้า
กระเป๋า เอฟเฟคการโจมตีและเพิ่มพลังชีวิตมีความสำคัญ
มากกว่าเอฟเฟคดูดเลือดที่มีอยู่มาก ดังนั้นเขาจึงไม่ได้รู้สึก
อาลัยอาวรณ์เท่าไหร่นัก
หลังจากเก็บสร้อยเส้นเดิมกลับเข้ากระเป๋า เขาก็สวม
ใส่สร้อยอะพอพโทซิสเหมันต์ทันทีและแล้วค่าสเตตัสที่อยู่
บนตัวของเขาก็สูงขึ้นจนน่ากลัว!
อีเย่กูโจว (เทพพยากรณ์)
เลเวล ：96
พลังการโจมตี ：73126-73938
การป้องกัน ：13719
พลังชีวิต ：140265
พลังเวทย์ ：26703
ค่าชื่อเสียง ：8211800
ค่าความโชคดี ：7
ไอเท็มระดับเซียนหนึ่งชิ้นทำให้ค่าสเตตัสของเขา
เพิ่มขึ้นจนน่าตกใจ พลังชีวิตที่เขาได้รับเพิ่มขึ้นมากกว่า
เท่าตัวอีกทั้งยังทำให้เลือดที่มีอยู่ทะลุหลักแสนด้วย
นอกจากนี้การโจมตีก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก นอกจากการ
ป้องกันและพลังเวทย์แล้ว สิ่งที่ดูเหมือนว่า จะน้อยลง
อย่างเห็นได้ชัดก็น่าจะเป็นค่าชื่อเสียง เนื่องจากถูกสังหาร
ไป 7 ครั้งจึงทำให้ค่าชื่อเสียงของเขาหายไปมากถึง 6 ล้าน
พอยท์
การเดินทางมายังดินแดนแห่งความว่างเปล่าในครั้งนี้
ไม่สูญเปล่าจริงๆ แค่ไอเท็มระดับเซียนเพียงชิ้นเดียวก็ทำ
ให้เขาได้กำไรอย่างมหาศาลแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแหวนเงา
โลหิต แหวนน้าแข็งแห่งรักและเกราะเหล็กน้าแข็งแสง
ครามอีกสามชิ้นซึ่งเป็นไอเท็มระดับสวรรค์เหล่านั้น
เย่ฮวาเก็บเหรียญทองจำนวนนับพันเหรียญด้วย
รอยยิ้ม ขณะที่ท่านโห่วก็กำลังใช้จมูกดมฟุดฟิดอยู่บนร่าง
ของอิคนาติส ทันทีที่มันได้ลิ้มรสชาติเลือดตรงบริเวณ
ลำคอของเธอ จู่ๆ มันก็สบถด่าออกมาอย่างไม่สบอารมณ์
ว่า “ทำไมรสชาติถึงได้แย่ขนาดนี้!”
เย่ฮวายิ้ม “ท่านโห่ว…วันนี้ขอบใจนายมากนะ ตอนนี้
พวกเราทั้งสองก็ทำภารกิจของตัวเองเสร็จสิ้นแล้ว ฉันไป
ล่ะ”
ทว่าอีกฝ่ายกลับรีบพูดแทรกขึ้นมา “อย่าเพิ่งไปสิ! ข้า
อยู่ที่นี่มาสามหมื่นกว่าปีแล้ว ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะ
ออกไปจากที่นี่ เจ้าคิดจะไปก็ไปตามอำเภอใจได้อย่างไร
กัน พวกเรามาทำข้อตกลงกันอีกสักข้อดีกว่า…ถ้าหากเจ้า
รับปากว่าจะพาข้าออกไป ข้าจะสร้างประโยชน์ให้กับเจ้า
อย่างแน่นอน”
เย่ฮวารีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน “ไม่ได้หรอก สถานที่
แห่งนี้เป็นที่กักขังสิ่งชั่วร้ายมากมาย พลังที่แกมีถ้าหาก
กลับเข้าไปอยู่ในแผ่นดินใหญ่คงไม่มีใครสามารถจัดการ
กับแกได้”
ท่านโห่วส่ายหน้า “เจ้าหนู! เจ้ากำลังเข้าใจข้าผิด ถ้า
หากข้ามีจิตใจชั่วร้ายอย่างที่เจ้าว่ามาข้าจะช่วยเจ้าให้รอด
พ้นจากเงื้อมมือของวิญญาณงูเพื่ออะไรกันเล่า? ถ้าหากข้า
จะออกไปจากที่นี่เพียงแค่ฝ่ามือเดียวข้าก็สามารถสังหาร
เจ้าได้แล้ว ต่อให้แดนสวรรค์ของพวกเจ้าจะมีผู้นำเข้ามา
ดูแลใหม่ก็ไม่มีทางสู้ข้าได้”
เย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากัน สิ่งที่มันพูดก็ถูก อิคนาติส
ต้องใช้ร่างกายของเขาเพื่อออกไปจากที่นี่ ส่วนท่านโห่วที่
มีพละกำลังแข็งแกร่งกว่าเธอตั้งไม่รู้เท่าไหร่ก็ต้องทำได้
เช่นเดียวกัน ทว่ามันกลับไม่ฆ่าเขาและเลือกที่จะเจรจา
ต่อรอง เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่ปีศาจชั่วร้ายอย่างที่เขาคิด
เย่ฮวาไตร่ตรองอย่างรอบคอบ “แต่ฉันคงไม่สามารถ
หาหลักฐานมายืนยันได้ว่าแกเป็นสิ่งชั่วร้ายรึเปล่า ยกเว้น
ว่าแกจะนำหลักฐานมาให้ฉันดูด้วยตาตัวเอง”
อีกฝ่ายหมุนตัวเดินออกไป หลังจากผ่านไปได้ราวๆ
ครึ่งนาที จู่ๆ มันก็ทำท่าราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้
มันเดินกลับมาหยุดตรงหน้าเขาพร้อมกับแสงสว่างที่
ปรากฎขึ้นกลางหน้าผากของมัน หยกขนาดเล็กลอยมา
หยุดอยู่ตรงหน้าเย่ฮวา “นี่คือหยกวิญญาณเป็นสิ่งที่อยู่
ภายในจิตวิญญาณของข้า ถ้าหากข้าออกไปจากที่นี่และ
ทำเรื่องชั่วร้าย เพียงแค่เจ้าบดหยกวิญญาณชิ้นนี้จนแตก
ละเอียด วิญญาณของข้าก็จะบาดเจ็บสาหัส หลังจากนั้น
เจ้าจะสามารถฆ่าข้าได้ทันที”
เย่ฮวายื่นมือออกไปรับหยกวิญญาณมา ทันทีที่หยก
อุ่นๆ สัมผัสเข้ากับฝ่ามือของเขา เขาก็รู้สึกได้ถึงความรู้สึก
บางอย่าง มันจะให้เขาเก็บของชิ้นนี้ซึ่งเป็นวิญญาณแห่ง
อสูรเทพอย่างนั้นเหรอ? เขาไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด เอา
เป็นว่ารอให้กลับไปเจอกับหานหลินก่อนแล้วค่อยตัดสินใจ
อีกครั้งก็แล้วกัน
เย่ฮวาพยักหน้า “ถ้างั้นแกช่วยพาฉันกลับไปที่ดินแดน
แห่งความว่างเปล่าชั้นเก้าหน่อย ส่วนแกจะออกไปจากที่นี่
ได้หรือไม่คงต้องอยู่ที่การตัดสินใจของอาจารย์ของฉันแล้ว
ล่ะ”
อีกฝ่ายยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ “ถ้าเช่นนั้นก็ไป
กันเถอะ! รีบขึ้นมานั่งบนหลังข้า ข้าจะพาเจ้าออกไปจาก
ที่นี่ ข้าไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว ไม่อยากอยู่แม้เพียงเสี้ยว
วินาทีเดียว!”
ในเมื่อมันให้เขากลับขึ้นไปนั่งบนหลังอีกครั้ง เขาก็เต็ม
ใจที่จะกระโดดขึ้นไปนั่งด้านบนหลังของมันด้วยความเต็ม
ใจทันที ท่านโหว่ดีดตัวขึ้นก่อนจะเหาะเหินกลางอากาศ…
เสียงลมปะทะเข้าข้างหูของเขาอย่างไม่หยุดยั้ง
ท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดสลัวท่านโห่วทำให้เขาได้รู้จักคำว่า
เหาะเหินเดินอากาศว่องไวราวสายอัสนีบาตเป็นอย่างไร
ช่างเป็นเนื่องที่น่าตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย
ความเร็วของท่านโห่วอยู่ในระดับที่สูงมาก ระยะเวลา
เพียงแค่สองชั่วโมง ในที่สุดเขาก็เดินทางกลับมาถึง
ดินแดนแห่งความว่างเปล่าชั้นเก้า ตอนที่มาถึงก็พบว่ามี
แสงสว่างหนึ่งสายสว่างวาบขึ้นพร้อมกับร่างของหญิงสาว
เกราะเงินที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
ท่านโห่วหรี่ตาลง “หญิงสาวผู้นี้คือผู้นำของเผ่าเทพงั้น
รึ? พลังช่างแตกต่างจากจักรพรรดิเทพอย่างสิ้นเชิง…”
เย่ฮวาใช้มือตบหลังคอของท่านโห่ว “ท่านโห่วช่วยให้
เกียรติคนที่อยู่ตรงหน้าหน่อยเถอะ แกจะออกไปจากที่นี่
ได้หรือเปล่าอยู่ที่การตัดสินใจของเธอนะ อีกอย่างพลัง
ของแกที่มีอยู่มีไม่ถึงครึ่งของเธอเลยด้วยซ้า”
ท่านโห่วเปล่งเสียงหึออกมาด้วยความไม่พอใจ “มังกร
ยักษ์ตัวนั้นอ่อนแอเกินไปต่างหากล่ะ พลังของข้ายังฟื้นฟู
ไม่หมด ถ้าหากข้าได้กินมังกรยักษ์เพิ่มอีกสักกี่สิบตัว ข้า
จะต้องทรงพลังและมีอำนาจอย่างล้นหลามแน่นอน”
หานหลินที่ยืนอยู่หน้าประตูวาร์ปขยับเข้ามาใกล้เย่ฮ
วา ทันใดนั้นเธอก็ย้อนถามด้วยเสียงเคร่งขรึม “นี่ตัว
อะไร?”
เย่ฮวารีบกระโดดลงจากหลังของท่านโห่ว “มันคือโห่ว
ครับ ตอนที่ผมสู้กับอิคนาติสเพื่อแย่งดาบหานอี้ก็เป็น
เพราะมีมันเข้ามาช่วยไว้จึงทำให้ภารกิจในครั้งนี้ผ่านไปได้
ด้วยดี ท่าทางของมันไม่ได้มีพิษมีภัยอะไร ดังนั้นผมจึง
อยากพามันออกไปจากที่นี่ด้วย อีกอย่างมันได้มอบหยก
วิญญาณให้กับผมด้วยครับ”
เธอกวาดตามองท่านโห่ว “โห่วงั้นรึ? มันถูกจักรพรรดิ
เทพจับมาที่นี่เมื่อสามหมื่นปีก่อนเพราะมันไล่สังหารมังกร
ยักษ์ มังกรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามเชิญให้จักรพรรดิเทพไปจับมัน
เพื่อขังไว้ในดินแดนแห่งความว่างเปล่าด้วยตนเอง ถ้าหาก
มันรับปากว่าจะไม่ไปไล่กินมังกรยักษ์ตามอำเภอใจอีก ข้า
ก็จะพามันออกไป”
ท่านโห่วเปล่งเสียงหึออกมา “ข้ารับปากเจ้า ข้าพูดคำ
ไหนคำนั้นไม่เคยผิดคำพูด แต่ขอข้ากินสักตัวสองตะ…ก็
ได้! ไม่กินก็ไม่กิน!!!”
หานหลินยกมือซ้ายขึ้นจนเผยให้เห็นอักขระรูนวงหนึ่ง
“อักขระรูนนี้เจ้าน่าจะรู้จักดี ถ้าหากเจ้ายินดีที่จะให้ข้านำ
มันใส่เข้าไปในจิตวิญญาณของเจ้า เจ้าก็จะออกไปจากที่นี่
ได้”
ท่านโห่วมองรูปที่อยู่ในมือของหานหลินพลันหรี่ตาลง
“เจ้าอ่อนแอเกินไป…เจ้าจะมั่นใจได้อย่างไรกันว่าเจ้าจะมี
ชีวิตอยู่นานกว่าข้า?”
หานหลินเลิกคิ้วก่อนจะลดระดับฝ่ามือลง ท่านโห่วเห็น
เช่นนั้นก็รีบพูดขึ้นอย่างพัลวัน “เฮ้ๆๆ…มีอะไรก็คุยกันดีๆ
ก็ได้ อยากทำอะไรก็ทำเลย คิดเสียว่าเมื่อครู่ข้าไม่ได้พูด
อะไรก็แล้วกัน…”
“สวบ!”
สิ้นสุดเสียงของท่านโห่ว หานหลินก็ส่งรูนออกมาก่อน
จะซึมเข้าไปด้านในหัวของมัน สีหน้าของมันเริ่มบิดเบี้ยว
ขณะแผดเสียงคำรามออกมา เย่ฮวามองร่างของท่านโห่ว
ที่กำลังดิ้นทุรนทุรายอีกทั้งยังมีรูปร่างบิดเบี้ยวไปมาอยู่
กลางอากาศด้วยความงุนงง จึงหันไปถามหานหลินว่า
“ท่านหานหลินครับ มันคืออะไรกันแน่?”
หานหลินตอบกลับด้วยเสียงเยือกเย็น “รูนชะตากรรม
เดียวกัน ถ้าหากข้านำมันใส่เข้าไปในจิตวิญญาณของอีก
ฝ่าย ถ้าวันใดวันหนึ่งข้าตายมันก็จะไม่สามารถมีชีวิตอยู่
ต่อไปด้วยเช่นกัน แม้แต่มังกรศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามยังไม่
สามารถเอาชนะมันได้ ถ้าหากร่างกายของมันฟื้นสภาพ
กลับคืนมาแข็งแกร่งดังเดิม แม้แต่หยกวิญญาณที่อยู่ในมือ
ของเจ้าก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้เช่นกัน”
เย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากัน “แล้วถ้ามันตายล่ะครับ?”
เธอกระตุกยิ้ม “มันไม่ตายง่ายๆ หรอก ต่อให้เป็น
จักรพรรดิอเวจีมาสู้กับมัน มันก็สามารถต่อกรกับ
จักรพรรดิเหล่านั้นได้เช่นกัน ถ้าหากมีมันคอยช่วย
เหลืออยู่ ที่แดนสวรรค์ก็คงไม่มีใครสามารถทำอะไรเราได้
ง่ายๆ”
เย่ฮวาได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มออกมาในทันที สติปัญญาของ
NPC ผู้นี้ช่างหลักแหลมและไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้เล่นอย่าง
พวกเขาเลยสักนิด ถ้าหากเธอตายโห่วก็จะตายด้วย ถ้า
หากต้องสู้กับอันเดดที่บุกรุกเข้ามาในเผ่าเทพ ท่านโห่วผู้นี้
ก็จะทำสุดความสามารถเพื่อปกป้องหานหลินไว้เพื่อไม่ให้
เธอตาย แน่นอนว่าผลที่ได้ก็คือมันจะเป็นตัวช่วยที่ทำให้
ดินสวรรค์ปลอดภัยด้วย
จุ๊จุ๊จุ๊…บนโลกใบนี้ช่างเต็มไปด้วยวิธีการที่มากมาย
เหลือเกิน…
หลังจากท่านโห่วพลิกตัวไปมาอยู่กลางอากาศหลาย
นาที ในที่สุดร่างของมันก็หยุดลงก่อนจะลอยลงมาหยุดอยู่
ตรงหน้าพวกเขาด้วยท่าทางอ่อนแรง หลังจากนั้นมันก็พูด
กับหานหลินว่า “ตอนนี้เจ้าใช้รูนชะตากรรมเดียวกันกับข้า
แล้ว ตอนนี้เราจะออกไปจากที่นี่ได้หรือยัง”
เธอเดินออกมาจากประตูวาร์ปและพูดทิ้งท้ายว่า
“พวกเจ้าคงรู้นะว่าจะออกไปอย่างไร”
ท่านโห่วกระตุกมุมปากพลันหันมาพูดกับเย่ฮวาด้วย
ท่าทางไร้เรี่ยวแรง “วิญญาณของข้าจะกลับเข้าไปอยู่ใน
หยกวิญญาณนั่น หลังจากนี้ข้าจะสื่อสารกับเจ้าผ่านจิต
วิญญาณเท่านั้น เจ้าจะต้องมีความสามารถระดับสวรรค์
ไม่เช่นนั้นเจ้าจะไม่สามารถทำให้ข้ากลับมามีชีวิตได้อีก
ครั้ง”
เย่ฮวาพยักหน้าตอบกลับไป อีกฝ่ายคำรามออกมาเป็น
ครั้งสุดท้ายก่อนจะถูกพลังงานบดร่างจากแหลกออกเป็น
เสี่ยงๆ หลังจากนั้นมันก็หายเข้าไปหลอมรวมอยู่ในหยกซึ่ง
มีลักษณะเหมือนกับหยกวิญญาณของจิ้งหย่า ทว่า
แตกต่างกันตรงที่ของมันมีแสงสีฟ้าสว่างวาบออกมา
เย่ฮวาใช้มือจับหยกวิญญาณไว้ ทันใดนั้นเสียงจาก
ระบบก็ดังขึ้นข้างหูของเขา–––––
“ติ๊ง!”
“ข้อความจากระบบ : ท่านได้รับภารกิจลับคำร้องขอ
ของโห่วสำเร็จแล้ว (ความยาก : ระดับ SSS)”
คำร้องขอของโห่ว (ระดับ SSS)
แนะนำ : ภารกิจนี้จะสามารถทำได้เมื่อท่านเข้าสู่คลาส
ห้า
คงต้องรอให้เปลี่ยนเป็นคลาสห้าก่อนสินะถึงจะมีพลัง
ระดับสวรรค์ได้และสามารถทำภารกิจนี้ให้แล้วเสร็จ ดู
เหมือนว่าอาจจะต้องใช้เวลาอีกสักพัก ต้องรอให้ถึงเลเวล
110 เท่านั้นจึงจะเลื่อนเป็นคลาสห้าได้ แถมยังเป็นอาชีพ
คลาสสุดท้ายของแพทนี้ด้วย
หลังจากเก็บหินหยกของท่านโห่วเข้ากระเป๋า เขาก็
หมุนตัวเข้าไปด้านในประตูวาร์ปเพื่อเดินทางกลับสู่แดน
สวรรค์อีกครั้ง…