ตำนานดาบเกมออนไลน์ - ตอนที่ 518 : เป็นของฉันแล้ว!

“เธอเห็นคำสัญญาของพวกเราเป็นอะไร!”
เฮยอ้านจือเสินกราชับหอกยาวจนแน่น ปลายหอกที่
แหลมคมจ่อมาที่กลางลำคอของเย่ฮวา พี่โจวรีบใช้มือปัด
หอกของเขาออกไป พร้อมกับพูดด้วยความโกรธเคือง
“นายเป็นบ้าไปแล้วเหรอ!”
เฮยอ้านจือเสินหัวเราะลั่นราวกับได้ยินเรื่องเล่าที่ตลก
ที่สุดในโลกใบนี้ เสียงหัวเราะของเขาดังกึกก้องไปทั่วทั้ง
เกาะ ท่าทางของเขาราวกับพวกที่กำลังบ้าคลั่ง
หลังจากหัวเราะไปครึ่งนาที เย่ฮวาจ้องมองเฮยอ้านจือ
เสินโดยไม่คิดจะหยุดอีกฝ่าย ระหว่างรอให้อีกฝ่ายหยุด
หัวเราะ เขาก็หันไปหาพี่โจว “เมื่อกี๊ตอนที่จัดการกับบอ
สระดับเทพเซียนตัวนั้น เธอก็อย่าลืมสัญญาของพวกเรา
นะ!”
พี่โจวขมวดคิ้ว เธอหยิบไอเท็มระดับเซียนปฐพีออกมา
สองชิ้น ในกระเป๋าของเธอยังมีไอเท็มระดับเซียนปฐพีหนึ่ง
ชิ้น ไอเท็มระดับเทพเซียนหนึ่งชิ้น และไอเท็มระดับ
โบราณกาลอีกสองสามชิ้น ไอเท็มระดับเซียนปฐพีเป็นไอ
เท็มหายากสำหรับดินแดนสาบสูญแห่งนี้ แม้แต่บน
แผ่นดินใหญ่หลิงเกิงก็นับว่าเป็นสิ่งที่หาได้ยาก
เช่นเดียวกัน
ท่าทางอ่อนแอของพี่โจวทำให้เย่ฮวารู้สึกไม่ค่อยสบ
อารมณ์เท่าไหร่นัก ตอนที่เฮยโม๋เซียนก้าวเท้ามาด้านหน้า
เพื่อหยิบมัน เย่ฮวาก็รีบสไลด์ตัวไปขวางตรงหน้าพี่โจวไว้
จากนั้นก็ยิ้มให้เฮยโม๋เซียนเล็กน้อย
เฮยโม๋เซียนมองเขาด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยแรง
สังหาร เขาพูดด้วยน้าเสียงเย็นชา “ไม่อยากตายก็ไสหัว
ออกไป!”
เย่ฮวายักไหล่ด้วยท่าทางไม่แยแส เขาไม่ได้รู้สึก
หวาดกลัวเฮยโม๋เซียนและผู้เล่นเกือบหมื่นที่เดินทางมาที่นี่
แม้แต่น้อย “โทษทีนะ บอสตัวนี้ฉันเป็นคนฆ่า ไอเท็มพวก
นี้ฉันเป็นคนให้เธอ ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน เธอก็ไม่มี
สิทธิ์มอบให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น”
เฮยโม๋เซียนในฐานะที่เป็นพี่ใหญ่ของกลุ่มเสินเตี้ยน
เมื่อได้ยินเย่ฮวาพูดเช่นนี้เขาก็โกรธจนลงมือแทงหอกเข้า
ใส่เย่ฮวาอย่างไม่ปราณี
ความบ้าคลั่งของเฮยโม๋เซียนก็แอบมีความคล้ายคลึง
กับเขาอยู่บ้าง ไม่เพียงแค่ผู้เล่นในมือที่มีมากกว่าเขา
ในตอนนี้ เลเวลของอีกฝ่ายก็สูงถึง 107 แล้วด้วย ด้วย
เหตุผลนี้จึงทำให้พวกเขากล้าทำตัวกร่างภายในดินแดน
สาบสูญแห่งนี้ แม้แต่พี่โจวก็ยังต้องยอมอ่อนข้อให้
“ชิ้ง!”
ตอนที่ปลายหอกพุ่งเข้าที่กลางลำคอของเย่ฮวา เขาก็
ยกดาบขึ้นมาเพื่อปัดหอกออกไป
อีกฝ่ายถอยผงะออกไปหลายก้าว เขามองมาที่เย่ฮวา
ด้วยความตกตะลึง เย่ฮวารู้สึกได้ถึงพลังที่ส่งมาที่แขนของ
เขา ความแข็งแกร่งของเฮยโม๋เซียนไม่น้อยเลยจริงๆ
พลังการโจมตีที่น่าทึ่งรวมเข้ากับการต่อสู้โดยไม่ใช้โล่
คาดว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นผู้เล่นอัศวินเน้นพลังการโจมตีเป็น
หลัก แต่ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายที่มีอยู่ ถ้าหากคิดจะ
กำจัดเขาดูเหมือนว่าคงต้องกลับไปฝึกอีกหลายสิบปีเลย
ล่ะ
เฮยโม๋เซียนมองเขาด้วยความตกตะลึง บางทีอาจจะ
เป็นเพราะแทบจะไม่มีใครสามารถทำอะไรเขาได้ภายใน
สถานที่แห่งนี้ ดังนั้นการเผชิญหน้ากับเย่ฮวาจึงทำให้เขา
ตกใจจนหน้าเหวอไปชั่วขณะ
เย่ฮวายังคงยิ้ม “อุ้ย โทษที เผลอใช้พลังมากไปหน่อย
อย่าถือสาเลยนะ”
เฮยโม๋เซียนหน้าเคร่งขรึม เขาพูดด้วยเสียงทุ้มต่า “ทุก
คนจัดการมัน! ฆ่ามันให้ได้! ใครทำได้มารับรางวัลจากฉัน
ได้เลย!”
“นายอย่าลืมสิว่าพวกเราต้องพึ่งเขาสำหรับสงคราม
กลางเมืองที่จะมาถึงนะ!” พี่โจวรีบเข้ามาขวางพร้อมกับ
ตะโกนบอกเฮยโม๋เซียน
เฮยโม๋เซียนพูดด้วยสีหน้าโกรธเคือง “พึ่งคนอย่าง
มันเนี่ยนะ? ก่อนหน้านี้ที่ฉันไม่ฆ่ามันก็ดีแค่ไหนแล้ว ใน
เมื่อสุราคารวะไม่ชอบ ชอบสุราจับกรอก ถ้างั้นก็อย่ามา
โทษว่าฉันไม่เกรงใจ!”
เสียงสังหารดังก้องไปทั่วทั้งเกาะ ผู้เล่นกลุ่มเสินเตี้ยนท
ยอยกระโดดลงมาจากเรือและพุ่งมาทางเย่ฮวา ส่วนเย่ฮวา
ก็รีบยื่นมือออกไปดึงแขนพี่โจวมาอยู่ด้านหลัง เขากระตุก
มุมปาก “ไม่ต้องกลัว คนพวกนี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก”
พูดจบเขาก็หันไปมองผู้เล่นอัศวินที่กำลังถือโล่เข้ามา
เลเวล 100 พอดี ผู้เล่นระดับสูงในบรรดากลุ่มผู้เล่นเหล่านี้
ยืนประตจำตำแหน่งตรงกลางโดยมีผู้เล่นระดับกลางห้อม
ล้อมอยู่
เย่ฮวายกแขนขึ้นมาจากนั้นก็ยื่นมือออกไปและเล็งไป
ที่ร่างของอัศวินคนนั้น อีกฝ่ายหยุดชะงักกลางอากาศ
จากนั้นก็เปล่งเสียงร้องโหยหวนออกมา
“ตึง!”
“827,351”
ระหว่างที่กำลังร้องโอดครวญอย่างสิ้นหวัง วินาที
ต่อมาร่างของเขาก็ระเบิดพร้อมกับพลังงานที่กระจายไป
รอบๆ ตัวเขา
พลังงานเกิดเป็นระลอกคลื่นขนาดใหญ่บนผิวน้าทะเล
ผู้เล่นที่อยู่รอบๆ ต่างพากันร้องโหยหวนก่อนจะกลายเป็น
แสงสีขาวหายออกไปจากที่นี่
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้สกิลจับกุมดวงดารา คิดไม่ถึง
เลยว่าเอฟเฟคของมันจะเจ๋งขนาดนี้
สกิลการสังหารหมู่ในระยะรัศมี 500 x 500 หลา สร้าง
ความเสียหายให้กับผู้เล่นไปมากกว่าครึ่ง ซึ่งเป็นผู้เล่นที่
ยืนอยู่ตรงกลาง ส่วนผู้เล่นที่เหลืออยู่มีแค่ผู้เล่นเกราะหนัก
ที่ยืนอยู่รอบนอก ผู้เล่นนักเวทย์และนักธนูอีกประปราย
เฮยโม๋เซียนมองเขาด้วยความตกตะลึง “แกเป็นใคร
กันแน่วะ!”
เย่ฮวาลงมือครั้งเดียวสามารถสังหารผู้เล่นได้เกือบ
5,000 คน ค่าความชั่วร้ายของเขาจึงเพิ่มขึ้นจนทำให้ชื่อ
ID ของเขากลายเป็นสีแดง
เย่ฮวากระตุกยิ้ม “ฉันก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก ก็แค่นัก
ดาบตัวเล็กๆ คนหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์จีน มีโอกาสก็ไปที่
แผ่นดินใหญ่หลิงเกิงได้นะ ฉันจะได้แนะนำเพื่อนของฉัน
ให้นายรู้จัก พวกเขาเก่งกว่าฉันมากเลยล่ะ”
เย่ฮวายังคงพูดกับเฮยโม๋เซียนด้วยรอยยิ้ม “อันที่จริง
ฉันก็ไม่ได้อยากจะฆ่าใครหรอก แต่เวลาฉันลงมือดันลืมว่า
ต้องออมมือทุกทีเลย นายอย่าถือสาเลยนะ~”
พี่โจวที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาเผลอหลุดหัวเราะออกมา เธอ
รีบยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเอง ฆ่าผู้เล่นตายเป็นพันแต่ดัน
บอกอีกฝ่ายว่าอย่าถือสา คนที่กล้าพูดคำนี้ออกมาระดับ
ความหนาของหน้าคงเหมือนถนนลาดยางมะตอย
พี่โจวหันมาสบตาเขาจากนั้นก็โยนไอเท็มให้เฮยโม๋
เซียนสองชิ้น แต่ของเหล่านั้นไม่ใช่ไอเท็มระดับเซียนปฐพี
และเทพเซียน เป็นแค่ไอเท็มระดับโบราณและระดับเซียน
เท่านั้น แต่จริงๆ ของเหล่านี้ก็ถือว่าไม่ได้เลวร้ายสำหรับ
พวกเขา เฮยโม๋เซียนรับไปด้วยใบหน้าที่สับสน เขากล้า
ระเบิดความโกรธออกมา แต่กลับไม่กล้าแม้แต่จะปริปาก
พูด
พี่โจวพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันแบ่งไอเท็มครึ่งหนึ่งให้นาย
แล้ว พวกนายจะไปได้หรือยัง?”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ผู้เล่นคนอื่นๆ ก็ยอมถอยห่างจาก
พวกเขา ส่วนเฮยโม๋เซียนก็ถลึงตามองเย่ฮวาและพี่โจว
ด้วยความเดือดดาล ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป
“เดี๋ยวก่อน!”
ตอนที่อีกฝ่ายเตรียมตัวเดินออกไปจากที่นี่ เย่ฮวาก็
เรียกเขาไว้ อีกฝ่ายหันมามองเขาด้วยสายตาหวาดกลัว
เย่ฮวายิ้มอย่างมีมารยาท “หลังจากนี้กลุ่มเทียนอวี่จะอยู่
ภายใต้การดูแลของฉัน! ไสหัวไปได้แล้ว!”
เฮยโม๋เซียนกำหมัดแน่น แต่ท้ายที่สุดก็ยอมหมุนตัว
เดินออกไปแต่โดยดี พี่โจวตบบ่าเย่ฮวาและพูดด้วยรอยยิ้ม
“ไม่เลวเลยนะนายเนี่ย คิดไม่ถึงเลยว่านายจะเก่งกาจ
ขนาดนี้ ตอนแรกฉันนึกว่านายจะไม่รอดแล้วซะอีก ตอนนี้
นายกลับทำให้คนพวกนั้นหนีหัวซุกหัวซุนเลย”
เย่ฮวาบุ้ยปาก “หลังจากที่เธอเข้าไปอยู่บน
แผ่นดินใหญ่หลิงเกิง ถ้ามีโอกาสกลับประเทศ เธอมาอยู่ใน
กิลด์ของฉันนะ ฉันรับปากว่าจะทำให้เธอเป็นนักธนู
ระดับสูงแน่นอน!”
พี่โจวยิ้ม “นายเจ๋งขนาดนั้นเลยเหรอ?”
เย่ฮวาหยุดคิดก่อนจะตอบกลับไป “คำถามนี้ตอบยาก
เหมือนกันแฮะ”
“แล้วนายโหดถึงขั้นไหนล่ะ?”
เย่ฮวากลอกตาไปมา “สามารถยึดครองหมู่บ้านมือ
สมัครเล่นได้ถือว่าโหดพอไหม?”
“ไปให้พ้น!”