ตำนานดาบเกมออนไลน์ - ตอนที่ 538 : รูปปั้นหินยักษ์พงไพร

ฝูงนกภายในป่าต่างพากันบินหนีกระเจิงด้วยความ
แตกตื่น วัตถุขนาดใหญ่ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนตรงหน้าเย่ฮวา
และมู่จื่อหาน
รูปปั้นหินขนาดใหญ่รูปทรงมนุษย์ ใบหน้าและจิต
วิญญาณดูเหมือนมนุษย์ แต่กลับมีความชั่วร้ายมากยิ่งกว่า
รูปปั้นหินลุกขึ้นยืนด้วยความสูง 40-50 เมตร สิ่งนี้ทำให้
พวกเขาทั้งสองตัวเล็กกระจิริดราวกับมดก็ไม่ปาน
เย่ฮวายื่นมือไปจับมู่จื่อหานที่ยืนอยู่ข้างๆ ให้ยืนได้
อย่างมั่นคง “ดูเหมือนว่าพวกเราคงต้องกำจัดรูปปั้นหินถึง
จะทำลายม่านแสงจากเสาหินได้ ม่านแสงไม่ได้กำจัดได้
ง่ายๆ อย่างที่คิดไว้จริงๆ”
“บอสระดับเซียนปฐพี พวกเรายังรับมือไหว” มู่จื่อ
หานกระซิบ
เขารีบตรวจสอบข้อมูลของรูปปั้นหินทันที และแล้ว
เขาก็ต้องตกใจอีกครั้งเพราะมันคือบอสระดับเซียนปฐพี
จริงๆ ด้วย!
[รูปปั้นหินยักษ์พงไพร] (บอสระดับเซียนปฐพี)
เลเวล ：120
พลังการโจมตี ：796,000-825,000
การป้องกัน ：150,000
ค่าพลังชีวิต ：100,000,000
สกิล ：[เถาวัลย์กักกัน] [วงแหวนหนามประกายแสง]
[หมัดป้องกัน] [พงไพรพิโรธ]
แนะนำ : รูปปั้นหินยักษ์พงไพร สัญลักษณ์ของผู้
พิทักษ์พลังแห่งพงไพร ณ เหนือสุดของแดนปีศาจ เพื่อ
คุ้มครองม่านแสงจึงมีรูปปั้นหินนี้ ภายในร่างกายของพวก
มันมีพลังงานที่เป็นสมบัติโบราณหมุนวนอยู่ หากพวกมัน
ถูกอัญเชิญให้ออกมา ต้องสู้จนกว่าจะชนะจึงกำจัดพลัง
ของเสาหินได้และทำให้ระดับความแข็งแกร่งของม่านแสง
ลดน้อยลง
……
บอสระดับเซียนปฐพี แม้ว่าการป้องกันและพลังชีวิต
ของมันจะไม่ได้โหดเท่าไหร่นัก แต่ทำไมการโจมตีของมัน
ถึงเทียบเท่ากับบอสระดับเทพเซียนเลยล่ะ ? กระทั่งด้อย
กว่าเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น!
เย่ฮวากระซิบกับมู่จื่อหาน “เธอกับสัตว์เลี้ยงย้ายไปอยู่
อีกฝั่งก่อน พวกเราต้องรีบจบการต่อสู้นี้ให้เร็วที่สุด อย่า
เสียเวลาอยู่ที่นี่นาน”
“อื้อ”
มู่จื่อหานพยักหน้าเบาๆ เย่ฮวากราชับดาบและปรี่ไป
ด้านหน้า คมดาบหมุนวนถูกส่งออกไป ตามไปติดๆ ด้วยส
กิลดาบไล่ล่าวิญญาณ
ใบมีดสีแดงชาดลอยกลางอากาศ หลังจากปะทะเข้าใส่
เท้าของรูปปั้นหินยักษ์พงไพร พวกมันก็ลอยกลับมาที่มือ
ของเย่ฮวา เขาตวัดข้อมือและปล่อยสกิลสิบอักขระตาม
ออกไปอย่างไม่รอช้า!
“612,547”
“493,625”
“1,088,679”
ค่าดาเมจระดับสูงทำให้ค่าพลังชีวิตของรูปปั้นหินยักษ์
พงไพรลดลงไปเล็กน้อย ค่าพลังชีวิตของมันมีแค่ร้อยล้าน
เท่านั้น ต่อให้การโจมตีของมันจะรุนแรงมากกว่านี้ ก็คงใช้
เวลาจัดการไม่นาน!
เสียง “ตูม” ดังอึกทึกกึกก้อง รูปปั้นหินยักษ์พงไพรยก
แขนขนาดใหญ่ของมันขึ้นและซัดเข้าใส่ร่างของเย่ฮวา
เนื่องจากร่างกายที่ใหญ่โตของมัน ความเร็วในการ
เคลื่อนไหวหมัดของมันจึงลดลงและแตกต่างจากบอสตัว
อื่นๆ เย่ฮวาถอยหลังออกไปเล็กน้อย จ้องมองหมัดขนาด
ใหญ่ที่ปะทะลงมาด้วยความรู้สึกประหม่าเล็กน้อย
หมัดของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรซัดเข้ากับพื้นตรงหน้า
ของเย่ฮวาอย่างรุนแรง ระลอกคลื่นพลังซัดเข้าหาเขาจน
ถอยผงะออกไปหลายก้าว
“356,871”
ค่าพลังชีวิตลดลงเพียงเล็กน้อย เย่ฮวาขมวดคิ้วพร้อม
โบกดาบยาวในมือ แสงสว่างจากดาบถูกส่งออกไปหลาย
สาย เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมการโจมตีของรูปปั้นหินยักษ์พง
ไพรถึงสร้างค่าดาเมจได้สูงขนาดนี้
การโจมตีของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรเป็นการโจมตีช้า
ที่สุดตั้งแต่เขาสู้กับบอสมา ดังนั้นเพื่อชดเชยความถี่ในการ
โจมตีจึงเสริมความแข็งแกร่งขึ้นมา จนทำให้มันเทียบเท่า
กับบอสระดับเทพเซียน
การโจมตีระดับสูงของเย่ฮวาและความเร็วที่มีอยู่ทำให้
ความเกลียดชังของมันล็อกมาที่เขา ในเวลาเดียวกันมู่จื่อ
หานและมังกรวิญญาณวายุม่วง รวมถึงเม่ยเอ๋อร์ก็ทำ
หน้าที่ลอบโจมตีมันจากทางด้านหลังเช่นกัน
การโจมตีด้วยหมัดที่ดุเดือดทำให้พื้นดินเกิด
แรงสั่นสะเทือนไปชั่วขณะหนึ่ง รู้ตัวอีกทีค่าพลังชีวิตของ
รูปปั้นหินยักษ์พงไพรก็ขยับมาถึง 80% แล้ว เท้าข้างหนึ่ง
ของมันกระทืบลงบนพื้น ส่งผลให้เย่ฮวาและมู่จื่อหานยืน
โคลงเคลงไปมา วินาทีนั้นใต้ฝ่าเท้าของเขาปรากฏเส้น
เถาวัลย์จำนวนนับไม่ถ้วนยื่นออกมารัดขาของเขาไว้
พร้อมค่าดาเมจที่เด้งขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
“120,574”
“138,296”
“123,391”
……
ระหว่างที่ได้รับค่าดาเมจ เย่ฮวายังคงถูกล็อกให้หยุด
นิ่งอยู่กับที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ เท้าของรูปปั้นหินยักษ์
พงไพรอยู่ห่างจากเขาประมาณ 5-6 หลา ยิ่งทำให้เขาไม่
สามารถโจมตีมันได้
สกิลดาบยวี่เจี้ยนถูกส่งออกไป ดาบสองเล่มถูกเรียก
ออกมาและพุ่งทะยานไปด้านหน้า บัพที่เขามีอยู่ไม่
สามารถทำอะไรกับสกิลของมันได้ แม้แต่เอฟเฟคจากร่าง
ดาราก็ไม่สามารถทำให้เขาหลุดจากสกิลของมันเช่นกัน
เนื่องจากถูกล็อกให้ยืนนิ่งอยู่กับที่ หมัดใหญ่ของรูปปั้น
หินยักษ์พงไพรจึงซัดเข้าใส่ร่างของเขาโดยตรง เย่ฮวาทำ
ได้เพียงแค่ยกดาบขึ้นมาขวางการโจมตีไว้ ดาเมจอัน
รุนแรงของมันทำให้เขารู้สึกชาไปทั่วทั้งแขน โชคดีที่ความ
แตกต่างของพลังระหว่างมันและเขาไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่
นัก ดังนั้นเขาจึงรับการโจมตีในแต่ละครั้งได้
หลังจากกลืนโอสถลั่วซินเข้าไปหนึ่งเม็ด ค่าพลังชีวิต
ของเขาจึงฟื้นฟูกลับมา 1 ใน 4 จากทั้งหมด หลังจากผ่าน
ไป 15 วินาที ในที่สุดเขาก็หลุดออกจากการพันธนาการ
ของเถาวัลย์เหล่านี้ เขารีบเทเลพอร์ตออกจากตำแหน่ง
เดิมเพื่อหลบการโจมตีของรูปปั้นหินยักษ์พงไพร พลังที่ถูก
ส่งออกมาจากร่างกายของมันทำให้เขาถอยผงะออกไป
ครึ่งก้าว
เย่ฮวาขมวดคิ้วมองรูปปั้นหินยักษ์พงไพรตรงหน้า บอ
สระดับเซียนปฐพีตัวนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรับมืออย่างที่คิด
ไว้ในตอนแรก หากมันใช้สกิลควบคุมยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย
ว่าจะแย่ขนาดไหน!
มู่จื่อหานกราชับดาบจูเซียนและโจมตีเข้าใส่ด้านหลัง
ของรูปปั้นหินยักษ์พงไพร!
จู่ๆ รูปปั้นหินยักษ์พงไพรก็หมุนตัวกลับไปและซัดหมัด
เข้าใส่เม่ยเอ๋อร์ มู่จื่อหานเห็นเช่นนั้นจึงรีบชี้ปลายดาบไป
ด้านหน้า พระจันทร์ครึ่งเสี้ยวปรากฏขึ้นและแตกกระจาย
ออกจากกันภายในชั่วพริบตา!
ร่างของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรชะงักไปเล็กน้อย ร่าง
ของมันแข็งทื่อราวกับน้าแข็งแกะสลัก ระยะเวลาเพียงแค่
หนึ่งวินาที ร่างของมันก็หลุดออกจากการถูกแช่แข็ง
จากนั้นหมัดของมันจึงย้ายเป้าหมายไปหามู่จื่อหาน!
เดิมทีเย่ฮวาคิดจะเข้าไปช่วยเธอ แต่ใครจะไปคิดว่า
เธอจะหันมาส่งสายตาให้เขาเพื่อให้เขาหยุดความคิดนั้น
เธอใช้ความสามารถของเธอเพื่อต้านการโจมตีของมัน
ส่วนเย่ฮวาก็ใช้โอกาสนี้ลอบโจมตีเพื่อดึงค่าความเกลียด
ชังกลับมา
วินาทีที่หมัดหนักของมันกำลังจะปะทะเข้าใส่ร่าง
ของมู่จื่อหาน เธอยกฝ่ามืออันขาวผุดผ่องขึ้น โล่น้าแข็ง
หนึ่งชั้นปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอเพื่อขวางไว้ ส่วนในมือของ
เธอยังจับโล่รบไว้เพื่อเข้าสู่โหมดป้องกัน
“ปัง!”
หมัดยักษ์ของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรปะทะเข้าใส่ชั้น
น้าแข็งที่ป้องกันชั้นแรกจนแตกกระจายเป็นผุยผง จากนั้น
ก็ปะทะเข้าใส่โล่รบในมือของมู่จื่อหาน
มู่จื่อหานส่งเสียงร้องออกมาขณะถอยผงะออกไปสอง
ก้าว เธอรีบเก็บโล่รบและหยิบดาบแทงเข้าใส่หมัดของรูป
ปั้นหินยักษ์พงไพร ทันใดนั้นฝ่ามือของเธอก็ปรากฏปทุม
กลีบเหมันต์อันงดงามขึ้น
ตอนที่การโจมตีของรูปปั้นหินยักษ์พงไพรกำลังจะ
ปะทะเข้าใส่เธออีกครั้ง เธอก็โบกมือวูบหนึ่งเพื่อส่งปทุม
กลีบเหมันต์ไปที่ใต้เท้าของรูปปั้นหินยักษ์พงไพร
เสียงร้องเบาๆ ดังขึ้น ข้างเท้าของรูปปั้นหินยักษ์พง
ไพรปรากฏปทุมกลีบเหมันต์หนึ่งช่อใหญ่ ปทุมกลีบเหมันต์
อันวิจิตรงดงามสร้างความเสียหายให้กับรูปปั้นหินยักษ์พง
ไพรในตัวเลขที่สูงลิ่ว ทั้งยังเสริมเอฟเฟคลดความเร็วและ
ติดค่าดาเมจอย่างต่อเนื่องด้วย!
“669,874”
“182,327”
“175,321”
“187,795”
……
ใบมีดเจาะทะลวงปะทะเข้าใส่ขาของรูปปั้นหินยักษ์พง
ไพร ขาหลังที่แข็งแรงของมันเกิดเป็นรอยแผลตื้นๆ หนึ่ง
เส้นจนลามมาถึงด้านหน้า
เย่ฮวาไม่ได้รอช้า ดาบในมือเกิดแสงสว่างจางๆ ขาทั้ง
สองข้างย่อลงเล็กน้อย สกิลดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถีถูกปล่อย
ออกไป!
วินาทีต่อมา ร่างของเขาปรากฏขึ้นอีกครั้งบริเวณ
ด้านหลังของรูปปั้นหินยักษ์พงไพร นอกจากนี้ค่าดาเมจ
ระดับสูงก็ดึงค่าความเกลียดชังทั้งหมดของมันกลับคืนมา
อีกครั้ง!
มังกรวิญญาณวายุม่วงพ่นพลังอันแข็งแกร่งออกมา
เม่ยเอ๋อร์ก็ใช้หอกยาวโจมตีใส่รูปปั้นหินยักษ์อย่างไม่หยุด
ตอนที่ค่าพลังชีวิตของมันลดลงเหลือ 60% ในที่สุดสกิลที่
สองก็ถูกเปิดใช้งาน
รูปปั้นหินยักษ์พงไพรกำหมัดแน่น ร่างกายของมัน
ปรากฏหนามจำนวนนับไม่ถ้วน ในเวลาเดียวกันแสงจางๆ
หนึ่งสายก็ปกคลุมทั่วทั้งร่างกาย เย่ฮวาที่ยืนอยู่ข้างๆ มัน
รู้สึกได้ว่าพลังบนร่างกายของมันพุ่งโจมตีมาที่เขา!
“50,244”
“53,685”
“51,623”
……
หนามแสงปกคลุมรอบร่างกายของมันและสร้างความ
เสียหายอย่างต่อเนื่องให้กับเป้าหมาย มู่จื่อหานสั่งให้มังกร
วิญญาณวายุม่วงถอยออกไป ส่วนเม่ยเอ๋อร์ใช้สกิลฟื้นฟู
ตัวเอง หากไม่ถูกมันโจมตีเข้าใส่ก็มั่นใจได้ว่าจะไม่ตกอยู่
ในอันตราย
เย่ฮวาสาวเท้าไปด้านหน้า สกิลสะบั้นมังกรตระหง่าน
ถูกเรียกใช้งาน คมดาบฟาดเข้าใส่ขาอ่อนของรูปปั้นหิน
ยักษ์พงไพร แต่เนื่องจากร่างกายของมันมีขนาดใหญ่จึงไม่
สามารถทำให้มันกระเด็นลอยออกไปตามแรงโจมตีได้ แต่
ความเสียหายของสกิลยังคงอยู่ จากนั้นสกิลชาร์จแสง
อสนีบาตถูกส่งตามไปติดๆ
“606,374”
“181,912”
“1,973,253”
“591,975”
ค่าดาเมจที่สะท้อนกลับมาจากวงแหวนหนามประกาย
แสงทำให้เย่ฮวาตกตะลึง ค่าดาเมจขนาดนี้ไม่ใช่น้อยๆ
เลย ถ้าหากเขาโจมตีมันด้วยสกิลใหญ่ที่สร้างค่าดาเมจสูง
ลิ่วก็คงจะกลายเป็นการย้อนกลับมาทำร้ายตัวเขาเองด้วย
มู่จื่อหานเองรับรู้ได้ถึงเรื่องนี้เช่นกัน เธอจึงลดระดับ
ความรุนแรงของการโจมตีลง เย่ฮวาขมวดคิ้วมองค่าพลัง
ชีวิตของตัวเองด้วยสายตาเคร่งขรึม จากนั้นเขาก็เริ่มลง
มือจัดการมันต่อ
วงแหวนหนามประกายแสงสะท้อนการโจมตีของเขา
กลับมา 30% แต่เนื่องจากมีเอฟเฟคดูดเลือด 100% จาก
แสงศักดิ์สิทธิ์คอยช่วยอยู่ เขาจึงไม่ได้กังวลว่าสกิลนี้จะ
สังหารเขา
การต่อสู้ดำเนินต่อไป ดาบจูเซียนของมู่จื่อหานถูก
เปลี่ยนเป็นใบมีดแปดดินแดน เอฟเฟคดูดเลือด 35% ที่
เสริมอยู่บนอาวุธ ทำให้เธอมีความสามารถในการโจมตีได้
อย่างไม่มีปัญหา
ภายใต้การโจมตีอย่างบ้าคลั่ง ตอนที่ค่าพลังชีวิตของ
รูปปั้นหินยักษ์พงไพรลดลงมาเหลือ 40% ฉับพลันก็เกิด
ความเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แค่เห็นก็รับรู้ได้
แล้วว่านี่เป็นการเริ่มต้นก่อนที่สกิลที่สามจะถูกส่งออกมา
รูปปั้นหินยักษ์พงไพรกำหมัดเข้าด้วยกัน มันยกหมัด
ขึ้นและง้างไปด้านหลัง จากนั้นก็ใช้หมัดทุ่มเข้าใส่ร่างของ
เขาอย่างดุเดือด การโจมตีของมันรวดเร็วกว่าก่อนหน้านี้
หลายเท่า ด้วยพลังที่แข็งแกร่งนี้ไม่สามารถเทียบกับการ
โจมตีก่อนหน้านี้ได้เลย!
“ตูม!”
ตอนที่หมัดคู่ของมันปะทะเข้าใส่ร่างของเขา ร่างของ
เขากระเด็นลอยออกไป เขารู้สึกแน่นหน้าอกขณะที่ค่า
พลังชีวิตลดลงไปฮวบใหญ่ สิ่งนี้ทำให้เขาอดตกตะลึงไม่ได้
การโจมตีของบอสระดับเซียนปฐพีรุนแรงจนแทบปลิดชีพ
ได้เลย!
“1,687,897”
แม้ว่าค่าดาเมจจะสูงมาก แต่เนื่องจากเอฟเฟคแว้งกัด
ของเกราะทองศักดิ์สิทธิ์ รูปปั้นหินยักษ์พงไพรจึงโดนดา
เมจสะท้อนกลับไปด้วย เขาพุ่งตัวไปด้านหน้าและโจมตี
เข้าใส่ติดต่อกัน 11 ครั้ง เพียงชั่วพริบตาค่าพลังชีวิตของ
เขาก็ถูกดึงกลับมาเต็มหลอดอีกครั้ง
เมื่อเห็นค่าพลังชีวิตของตัวเองที่ลดลงอย่างต่อเนื่อง
เนื่องจากค่าดาเมจสะท้อนกลับจากสกิลวงแหวนหนาม
ประกายแสง เขาจึงต้องใช้เอฟเฟคดูดเลือดเพื่อดึงเลือด
กลับมาอีกครั้ง เขาแอบยิ้มด้วยรอยยิ้มขมขื่น คงไม่มีใคร
อีกแล้วที่จะสามารถทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
ได้
การโจมตีเมื่อสักครู่มีความรุนแรงเป็นอย่างมาก แม้ว่า
การโจมตีจะเพ่งเล็งมาที่เขา แต่ก็ยังมีพลังงานจากรอบตัว
ของมันที่ส่งไปรอบๆ แม้แต่ต้นไม้ที่อยู่ในระยะรัศมีการ
โจมตีก็โค่นล้มต่อกันเป็นทอดๆ ภายใต้ระลอกคลื่นอัน
แข็งแกร่งนี้เช่นกัน
เย่ฮวาขมวดคิ้วและหันไปพูดด้วยมู่จื่อหานด้วยเสียง
ขรึม “รีบโจมตีเถอะ เตรียมตัวหยุดการโจมตีด้วยสกิลใหญ่
ของบอสด้วยนะ!”
พูดจบ เขาโบกมือวูบหนึ่ง สกิลเสริมจิตวิญญาณถูก
เปิดใช้งานเพื่อบัพให้ตัวเองอีกครั้ง และปรี่เข้าใส่รูปปั้นหิน
ยักษ์พงไพรโดยไม่รอช้า!