ตื่นขึ้นในโลกแห่งการสังหารด้วยความสามารถระดับ SSS! [นิยายแปล] - ตอนที่ 48 สังหารอย่างต่อเนื่อง เขย่าขวัญโขลงช้าง - novel-lucky

ห้าสิบเมตร…สามสิบเมตร…ยี่สิบเมตร…

ฉินเฟิงเข้าใกล้ช้างแมมมอธสองตัวมากขึ้นเรื่อยๆ เขาค่อยๆ ย่องตัวอย่างระมัดระวัง กลั้นหายใจ และเคลื่อนไหวอย่างแผ่วเบา

สิบเมตร…เจ็ดเมตร…สี่เมตร…

ในพริบตา เขาก็เข้าใกล้ด้านข้างของช้างแมมมอธสองตัว ความตึงเครียดก็ผุดขึ้นในใจ

ขณะนั้นเอง ช้างแมมมอธทางซ้ายกำลังใช้งวงม้วนหญ้ากำหนึ่งส่งเข้าปากช้างแมมมอธทางขวา ดูสนิทสนมกันยิ่งนัก ช้างแมมมอธทางขวาหลับตาลง เคี้ยวหญ้าหอมๆ และกำลังเพลิดเพลินกับความหวานนั้น

ฉินเฟิงเห็นดังนั้น ก็คิดว่าโอกาสมาถึงแล้ว เขาจึงลงมือทันที

ฉัวะ! เห็นเพียงคมดาบวูบไหวที่เร็วราวสายฟ้าฟาด กรีดผ่านลำคอของช้างแมมมอธทางซ้ายทันที…

พึ่บ! เลือดสาดกระเซ็น พุ่งใส่หน้าช้างแมมมอธทางขวาเต็มๆ ช้างแมมมอธทางขวาจึงลืมตาขึ้น เมื่อเห็นฉากอันน่าสะพรึงกลัวนี้ มันตกใจจนอ้าปากจะคำราม…

ฉัวะ! แสงเย็นยะเยือกอีกสายวูบผ่าน

“อึก… อุก… อั่ก… ” เสียงคำรามของช้างแมมมอธยังไม่ทันหลุดออกจากลำคอ ก็ถูกคมดาบตัดหลอดลมขาด ทำให้เกิดเสียงฟองอากาศประหลาดในลำคอ ก่อนจะทันได้เปล่งเสียงร้องใดๆ ออกมา มันเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว และเดินโซซัดโซเซถอยหลังไปสองสามก้าว ก่อนที่ดวงตาจะเบิกโพลงไร้แวว แล้วก็ล้มลงบนพื้น

โครม! ร่างมหึมาของมันทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย ทว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ก่อให้เกิดความเคลื่อนไหวไม่น้อย โขลงช้างที่อยู่ใกล้เคียงรับรู้ได้ ต่างพากันเงยหน้าขึ้นมองมาทางนี้

ฉินเฟิงเตรียมพร้อมไว้แล้ว จึงรีบย่อตัวลงกับพื้น ร่างกายซ่อนอยู่ข้างกายช้างแมมมอธตัวแรก…

ด้วยความที่หญ้าสูงเท่าครึ่งตัวคน และซากศพช้างแมมมอธขนาดใหญ่ ทำให้มองเผินๆ แล้วจะไม่เห็นเขา แต่ขณะนั้นเอง ลมวูบหนึ่งพัดมา พัดเอาไอคาวเลือดจางๆ ลอยมาในอากาศ ทำให้โขลงช้างรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

พวกมันได้กลิ่นเลือดของเผ่าพันธุ์เดียวกัน เมื่อมองไปที่ช้างแมมมอธสองตัวที่อยู่ข้างหน้า ท่านอนคว่ำของพวกมันดูแปลกประหลาด ต้องมีปัญหาเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

แปร๊นนน! ทันใดนั้นเอง แมมมอธผู้พิทักษ์ตัวหนึ่งก็ส่งเสียงคำรามยาว แล้วนำช้างแมมมอธห้าตัวตรงไปยังจุดเกิดเหตุ

วูบ! ในตอนนั้นเอง ซากศพช้างทั้งสองก็เปล่งแสงสีขาว พุ่งเข้าสู่ร่างของฉินเฟิง…

[สังหารช้างแมมมอธคลั่งระดับ 12 สำเร็จ ได้รับค่าพลังงาน +610 แต้ม]

แปร๊นนน! แมมมอธผู้พิทักษ์รับรู้ได้ทันที มันจึงมองไปยังทิศทางที่แสงสีขาวพุ่งไป

ฉินเฟิงถอนหายใจ เขารู้ว่าซ่อนตัวไม่มิดแล้ว จึงรีบวูบไหวร่างแล้วย่อตัวมุดเข้าไปในพงหญ้าทันที

แปร๊นน! แมมมอธผู้พิทักษ์คำรามด้วยความตกใจ พุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว มันเห็นเงาดำกลุ่มหนึ่งมุดเข้าไปในพงหญ้า เงาดำนั้นต้องมีอะไรแปลกประหลาดอย่างแน่นอน

ทันใดนั้น มันก็วิ่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ มุ่งหน้าไปยังที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว ช้างแมมมอธอีกห้าตัวก็ติดตามไปอย่างกระชั้นชิด

ส่วนราชาช้างแมมมอธและโขลงช้างอยู่ห่างออกไปพอสมควร มองไม่ค่อยชัดเจน มันยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น จึงได้แต่มองดูอย่างงงงวย อย่างไรก็ตาม พวกมันได้ระมัดระวังตัวแล้ว กลิ่นคาวเลือดที่ลอยมาในอากาศ ทำให้พวกมันตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ไม่นานนัก แมมมอธผู้พิทักษ์ตัวนั้นพร้อมด้วยช้างแมมมอธห้าตัวก็มาถึงที่เกิดเหตุ พวกมันเห็นช้างแมมมอธสองตัวนอนจมกองเลือดอยู่ทันที

แปร๊นนๆ! ช้างแมมมอธทั้งหลายโกรธแค้นทันที ต่างพากันเงยหน้าขึ้นคำรามด้วยความโศกเศร้า หลังจากนั้น แมมมอธผู้พิทักษ์ก็พาช้างแมมมอธห้าตัวไล่ตามฉินเฟิงไปในทิศทางที่เขาหนีไป จะต้องเป็นเงาดำที่น่ารังเกียจนี้อย่างแน่นอน ที่สังหารพวกพ้องของพวกมัน

แปร๊น! โขลงช้างทั้งหมดตื่นตกใจ เพราะแมมมอธผู้พิทักษ์ได้ส่งสารการตายอันน่าสยดสยองของพวกพ้องให้พวกมันรับรู้

แปร๊นนนนน! ราชาช้างแมมมอธโกรธแค้นอย่างมาก มันเงยหน้าขึ้นคำรามคลื่นเสียงแผ่กระจายไปทั่ว ทุ่งหญ้าทั้งผืนสั่นสะเทือน จากนั้น มันก็เคลื่อนกาย เดินเข้าไปหาช้างแมมมอธที่ตายอย่างน่าอนาถด้วยความโศกเศร้า โขลงช้างก็ติดตามไป

อีกด้านหนึ่ง ฉินเฟิงกำลังย่อตัววิ่งหนีอย่างรวดเร็วในพงหญ้า

ฉับๆๆ! ความเร็วของเขารวดเร็วมาก ราวกับเงาแสง

ปังๆๆ! เขาได้ยินเสียงฝีเท้าอันกึกก้องสะเทือนดินฟ้ามาจากด้านหลัง นั่นคือแมมมอธผู้พิทักษ์และช้างแมมมอธห้าตัวกำลังไล่ตามเขามา ร่างอันมหึมาของช้างแมมมอธทั้งหกราวกับภูเขาเคลื่อนที่ทั้งหกลูก สั่นสะเทือนพื้นดินให้สะท้านไหว ฉินเฟิงอดไม่ได้ที่จะเหลียวกลับไปมอง

บัดซบ! ความเร็วของสัตว์มหึมาทั้งหกตัวนี้ช่างรวดเร็วนัก พวกมันไม่ได้ช้าไปกว่าเขาเลย เห็นได้ชัดว่าพวกมันโกรธแค้นอย่างแท้จริง และสาบานว่าจะต้องแก้แค้นให้พวกพ้องให้ได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกมันไล่ตามมา ก็จะแยกออกจากโขลงช้าง อย่างน้อยก็ห่างกันเจ็ดถึงแปดร้อยเมตร เมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาของฉินเฟิงก็ฉายแววดีใจ

แท้จริงแล้ว ทั้งหมดนี้คือแผนที่เขาวางไว้โดยเจตนา เป้าหมายของเขาคือการล่อกลุ่มช้างแมมมอธเหล่านี้ออกมาจากโขลงช้าง และตอนนี้ เป้าหมายของเขาบรรลุแล้ว

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็หยุดวิ่ง หันหน้าไปเผชิญหน้ากับสัตว์มหึมาทั้งหกที่พุ่งเข้าใส่

คราวนี้ แมมมอธผู้พิทักษ์จึงได้เห็นความสามารถของฉินเฟิงอย่างชัดเจน มันเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ที่แท้ฆาตกรก็คือมนุษย์ระดับเจ็ดเท่านั้น

มนุษย์ตัวเล็กๆ ระดับเจ็ด กลับสามารถสังหารพวกพ้องของมันที่อยู่ระดับสิบสองได้ นี่เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายของมันอย่างสิ้นเชิง แต่หลังจากความตกตะลึง มันก็โกรธแค้นยิ่งขึ้นไปอีก มนุษย์ที่ต่ำต้อยผู้นี้จะต้องใช้วิธีการอันชั่วร้ายสังหารเผ่าพันธุ์ของมันอย่างแน่นอน มันจะต้องเหยียบมนุษย์ผู้นี้ให้จมดินตาย!

แปร๊น! แมมมอธผู้พิทักษ์คำรามพร้อมกับพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ช้างแมมมอธอีกห้าตัวก็พุ่งตามเข้ามาพร้อมกัน สัตว์มหึมาทั้งหกราวกับรถถังหกคัน พลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวยากจะจินตนาการ…