ทะลุมิติพร้อมแอปเถาเปา โอ้ตาเฒ่า องค์หญิงอย่างเราขอเป็นเศรษฐี - บทที่ 304 คู่หมั้นมาเคาะประตูบ้าน

บทที่ 304 คู่หมั้นมาเคาะประตูบ้าน

ตระกูลหยุนถูกล้อมรอบด้วยกลุ่มทหารองครักษ์ที่สวมชุดคลุมสีเทา ทำให้ไม่สามารถเข้าไปในศาลาข้างน้ำได้ หยุนเหม่ยเออร์ เจียงเถาจือเออร์ และเจียงหลิวจือเออร์ ถูกฉีกเสื้อผ้าและโยนออกไปนอกประตูตระกูลหยุน โดยมีหญิงชราผู้แข็งแรงหลายคนล้อมรอบอยู่

หญิงชราเหล่านี้จงใจทำร้ายร่างกายคนบางคน โดยหยิกและด่าทอไปด้วย

คุณปู่หยุนและคุณหญิงเถาถูกหยุดและบังคับให้คุกเข่าที่ประตู ร้องไห้และสบถไม่หยุด

หยุนโชวลี่หน้าซีดเผือด ซุกตัวอยู่ข้างๆ เถาเซิง ไม่พูดอะไรสักคำ ได้แต่มองดูพ่อแม่ น้องสาว และหลานสาวถูกทรมาน

หวนเหนียงหายไปไหนไม่รู้ หลิวเทียนหยูยืนอยู่ข้างๆ หันหน้าหนี ไม่กล้าสบตาเธอ ในใจเขากำลังสบถด่าอยู่แล้ว บ้าเอ้ย เขาเสียเงินไปมากมายกับผู้หญิงสามคนนี้ พอถงซือฉีมาก็ทำลายทุกอย่าง ตอนนี้เงินที่เขาให้ไปก็สูญเปล่า!

หญิงสาวสวยอายุประมาณสิบสี่หรือสิบห้าปี แต่งกายด้วยเสื้อผ้าชั้นดี นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยประกายความชั่วร้าย ขณะที่เธอมองดูทุกสิ่งตรงหน้าอย่างไม่แยแส

สาวใช้สองคนแต่งกายดีกว่าหญิงสาวจากตระกูลร่ำรวยในเมืองเสียอีก ยืนอยู่เงียบๆ ข้างๆ เธอ คนหนึ่งพัดให้เธอ ส่วนอีกคนถือถาดน้ำชา

หยุนเจียวเหลือบมองและก็รู้ว่านี่คือหญิงสาวที่เธอเห็นบนภูเขาไป่หยุนเมื่อไม่กี่วันก่อน

นางสาวตง ซีฉี แห่งคฤหาสน์นายพลเว่ยหยวน!

พี่ชายฉันบอกว่าพ่อของเขาถูกถอดถอนจากตำแหน่ง แต่เด็กคนนี้ยังคงกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขอยู่เลย เห็นได้ชัดว่าศาลยังไม่ได้ลงโทษพ่อของเขา นอกจากนี้ ชายคนนี้ก็เคยชินกับการเป็นคนหยิ่งยโสและชอบบงการอยู่แล้ว

หยุนเหม่ยเออร์ถูกรังแกอย่างหนักจนร่างกายส่วนล่างและหน้าอกของเธอแสบร้อนจากการถูกหยิก

“คุณ…คุณคอยดูเถอะ! ฉันนี่แหละคือคนที่คุณชายเหยียนชอบ ถ้าเขารู้ว่าคุณ ผู้หญิงขี้อิจฉาคนนี้ วางยาพิษคนของเขาก่อนเข้าบ้านเสียอีก เขาจะต้องไม่ต้องการคุณแน่!”

เธอวิงวอนขอความเมตตาหลายต่อหลายครั้ง แต่ยิ่งเธอวิงวอนมากเท่าไหร่ คนเหล่านั้นก็ยิ่งโหดร้ายมากขึ้นเท่านั้น ในที่สุดหยุนเหม่ยเออร์ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป และด้วยความโกรธ เธอถึงกับขู่ถงซื่อฉีด้วยซ้ำ

เทาซึ่งกำลังร้องไห้เสียงดังอยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดของหยุนเหม่ยเออร์และคิดว่ามันสมเหตุสมผล เธอจึงรีบอ้าปากกว้างและตะโกนว่า “ใช่แล้ว ไปกันเถอะ แล้วเราจะไปพูดจาดีๆ กับคุณชายเหยียนสักสองสามคำ”

มิเช่นนั้น ต่อให้คุณฆ่าพวกเรา คุณชายหยานก็จะไม่ต้องการคุณอยู่ดี!

เจียงเถาจืออายุเพียงสิบสองปีเท่านั้น หน้าอกของเธอกำลังเริ่มพองขึ้นเมื่อหญิงชราที่กำลังตีเธอบีบเธออย่างแรงจนฉีกขาดเป็นชิ้นๆ ส่วนล่างของร่างกายก็ถูกบีบอย่างแรงจนเลือดไหลนอง เธอเจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัสและรู้สึกอยากตาย

“เอาเลย ฆ่าพวกเราสิ ต่อให้ฆ่าพวกเราตาย พวกคุณก็ลืมเรื่องการเข้ามาในตระกูลหยานไปได้เลย แม้แต่ในครอบครัวชาวนาของเรา เราก็ทนภรรยาที่โหดเหี้ยมไม่ได้หรอก”

เมื่อสถานการณ์บานปลายมาถึงจุดนี้ ตัวตนที่แท้จริงของว่านเหยียนเซียวก็ถูกเปิดเผยแล้ว

ชาวบ้านต่างรู้สึกสะเทือนใจอย่างยิ่ง เมื่อรู้ว่าโรงเรียนในหมู่บ้านของพวกเขากำลังซ่อนลูกชายของครอบครัวที่มีอำนาจและร่ำรวยเอาไว้

ไม่น่าแปลกใจเลยที่สองพี่น้องตระกูลหยุนเหมยจะทาสีหน้าให้เหมือนลิงทุกวันขณะวิ่งไปโรงเรียนในหมู่บ้าน และพูดอยู่เสมอว่าพวกเธอจะแต่งงานเข้าไปในคฤหาสน์ของอาจารย์ใหญ่ในเมืองหลวง!

เจียงหลิวจือไม่กล้าพูดอะไรสักคำ ได้แต่ร้องไห้คร่ำครวญขอความช่วยเหลือว่า “ว้าาา… ท่านลุงที่ห้า ช่วยฉันด้วย… คุณชายหลิว ท่านแม่ ช่วยฉันด้วย…”

พอได้ยินเจียงหลิวจือเรียกชื่อเขา หลิวเทียนโย่วก็อยากจะตบหน้าเธอให้ตายไปซะเหลือเกิน เหยียนเสี่ยวเป็นคนที่เขาอยากเอาใจ แต่เขาไม่กล้าไปล่วงเกินถงซือฉี!

แม้ว่าบิดาของเธอจะถูกถอดถอนจากตำแหน่ง แต่ผลการถอดถอนยังไม่ปรากฏออกมา ยิ่งไปกว่านั้น สมาชิกมากกว่าหนึ่งคนจากตระกูลตงดำรงตำแหน่งราชการ และจักรพรรดิให้ความสำคัญกับตระกูลนี้เป็นอย่างมาก

ทันใดนั้น สายตาที่เฉียบคมของถงซือฉีก็เหลือบมองเขา

หลิวเทียนโย่วถอนหายใจอย่างหนัก เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ลำบากแล้ว คุณหนูถงคนนี้ช่างร้อนแรงเหลือเกิน ใครจะกล้าออกมาเผชิมหน้ากับคู่หมั้นนอกใจก่อนแต่งงานกันล่ะ?

“คุณหญิงถง…คุณควรให้เกียรติคุณชายเหยียนบ้างนะ ยังไงซะพวกคุณสองคนก็กำลังจะแต่งงานกัน ถ้าหากยังมีความบาดหมางกันก่อนแต่งงาน แล้วหลังแต่งงานจะเป็นอย่างไร…”

หลิวเทียนโย่วก็ถูกบีบให้ตกอยู่ในสถานการณ์นี้เช่นกัน หากเขาไม่พูดปกป้องเหยียนเสี่ยวในตอนนี้ เขาจะรักษาหน้าต่อหน้าเหยียนเสี่ยวได้อย่างไรในภายหลัง?

ถงซื่อฉีเล่นกับถ้วยชาในมือ น้ำยาทาเล็บสีแดงแตะขอบถ้วยเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะเย้ยปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเธอ

ในชั่วพริบตาต่อมา เธอก็ทุบถ้วยในมือใส่หลิวเทียนโย่ว ทำให้เกิดแผลฉีกขาดบนหน้าผากของหลิวเทียนโย่วทันที เลือดปนกับชาไหลลงมา แต่เขาไม่กล้าเช็ดออก

“ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่าตระกูลหลิวเข้าไปเกี่ยวข้องกับการค้าประเวณี!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของหลิวเทียนโย่วก็ซีดเผือด นี่เป็นการดูหมิ่นตระกูลของพวกเขาอย่างโจ่งแจ้ง!

ถึงแม้ตระกูลหลิวจะประสบกับความยากลำบาก แต่พวกเขาก็ยังคงมีความภาคภูมิใจอยู่บ้าง

ในขณะนั้น หลิวเทียนหยูคิดว่าถงซือฉีคงเกลียดเขาแล้ว ในเมื่อเขาไปทำให้เธอขุ่นเคืองใจเสียแล้ว เขาก็เลยช่วยเหยียนเสี่ยวปกป้องเธอเสียดีกว่า ต่อให้เหยียนเสี่ยวดูถูกผู้หญิงพวกนี้ในภายหลัง เขาก็ได้ปกป้องเหยียนเสี่ยว และเหยียนเสี่ยวก็ต้องติดหนี้บุญคุณเขาอยู่ดี

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดเลือดที่หน้าผาก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่า “คุณตง ผมได้เตือนคุณด้วยความหวังดีแล้ว แต่คุณไม่ฟัง กลับระบายความโกรธใส่ผม นี่มันตรรกะแบบไหนกัน”

ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสามคนเป็นหญิงสาวที่น่าเคารพนับถือ แล้วพวกเธอจะไปเกี่ยวข้องกับการค้าประเวณีได้อย่างไร?

กว่าฉันจะรู้เรื่องนี้ คุณชายเหยียนก็ได้มอบของขวัญแสดงความรักให้พวกเขาไปแล้ว!

คุณถงคะ แม้แต่เรือที่พังก็ยังมีตะปูสามปอนด์ ตระกูลหลิวของเราอาจเสื่อมถอยลง แต่เราก็ยังเป็นตระกูลที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง เราไม่อาจทนกับการดูถูกเหยียดหยามจากคุณถงได้

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ท่านนายพลต้องการพันธมิตร แต่แทนที่จะช่วยเหลือเขา คุณตงกลับสร้างศัตรูให้เขาไปทั่วทุกหนทุกแห่ง…

ฉันไม่รู้อะไรอย่างอื่น แต่ฉันรู้ว่าโดยธรรมชาติแล้วผู้ชายย่อมรักดอกไม้ และตระกูลเหยียนก็ปกป้องผลประโยชน์ของตระกูลมาโดยตลอด คุณจะยังเคารพคุณชายเหยียนและตระกูลเหยียนได้อย่างไรหลังจากสิ่งที่คุณทำในวันนี้?

คุณยังไม่ได้เข้าไปอยู่ในตระกูลหยานเลยด้วยซ้ำ!

คำแนะนำที่จริงใจนั้นรับฟังยาก หากคุณตงรับฟังได้ก็ดี แต่ถ้าเธอรับฟังไม่ได้และมาลงความโกรธใส่ฉัน ฉันก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว!

คำพูดของเขากลับโดนใจถงซื่อฉีอย่างมาก เพราะพ่อของเธอยังคงถูกฟ้องร้องถอดถอนจากตำแหน่งอยู่!

แต่เธอกลับรับคำดูถูกนี้ไม่ได้!

ในขณะนั้น สาวใช้ที่กำลังพัดให้เธออยู่ก็โน้มตัวเข้ามาใกล้หูเธอแล้วพูดว่า “คุณหนู สิ่งที่นายน้อยตระกูลหลิวพูดนั้นก็มีเหตุผลอยู่บ้าง ตอนนี้สถานการณ์ต่างออกไป ถ้าเป็นสมัยก่อน ต่อให้คุณหนูจัดการคนในตระกูลนี้จนตายหมด ก็คงไม่มีใครกล้าพูดอะไรต่อว่าหรอก ตระกูลเหยียนต่างหากที่จะต้องขอโทษคุณหนู”

แต่ตอนนี้… คุณควรให้เกียรติลูกเขยบ้าง ในเมื่อสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เขาชอบ ก็ปล่อยให้เขาเข้าไปในคฤหาสน์เถอะ

เมื่อหญิงสาวเข้ามาอยู่ในครอบครัวแล้ว เด็กสาวชาวบ้านต่ำต้อยเหล่านั้นจะไม่ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเธอ ถูกหล่อหลอมและบงการโดยเธอหรือ?

ถงซีฉีขมวดคิ้ว จ้องมองหยุนเหม่ยเออร์และคนอื่นๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง หัวใจของเธอปั่นป่วนด้วยความโกรธ

คุณปู่หยุนและคุณนายเทาอยู่ในอาการกระวนกระวาย เหงื่อท่วมตัว ราวกับเพิ่งตายมา

ชายชราหยุนคิดในใจว่า “การเป็นภรราน้อยในครอบครัวร่ำรวยไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ยังไม่ได้เข้าไปในบ้านเลย คู่หมั้นก็มาเคาะประตูแล้ว”

เมื่อเห็นลูกสาวทั้งสามคนถูกทรมานจนจำแทบไม่ได้ เขาจึงรู้สึกขุ่นเคืองใจอย่างมาก หากพวกเธอไม่สามารถเข้าไปในคฤหาสน์ของอาจารย์ใหญ่ได้ หรือหากเข้าไปได้ พวกเธอก็จะถูกภรรยาคนแรกทรมานจนตาย นั่นจะเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับครอบครัวของเขา!