ทะลุมิติพร้อมแอปเถาเปา โอ้ตาเฒ่า องค์หญิงอย่างเราขอเป็นเศรษฐี - บทที่ 322 มีห้องพักสำหรับแขกว่างหรือไม่?

บทที่ 322 มีห้องพักสำหรับแขกว่างหรือไม่?
ชาวบ้านถูกหัวหน้าหมู่บ้านตำหนิ ถูกหยุนเจียหรงดุด่า และต่างก็กระวนกระวายใจเมื่อหยุนโชวจงและคนอื่นๆ ไม่ยอมออกมาเป็นเวลานาน

พวกเขาบ่นว่าสองครอบครัวนั้นต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ ที่ไปซ้ำเติมและยั่วยุพวกเขาตอนย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังใหม่

พวกเขาทุกคนต่างกลัวว่าหยุนโชวจงและคนอื่นๆ จะโมโหและทำอย่างที่หยุนเจียวพูดจริงๆ คือริบงานทั้งหมดกลับไปให้คนจากหมู่บ้านอื่นทำ

เมื่อท่านผู้เฒ่าหยุนและหยุนโช่วหลี่เห็นเช่นนั้น พวกเขาก็ดีใจและแอบเยาะเย้ยชาวบ้านทันที

คนที่แม้แต่พ่อและพี่น้องของตัวเองยังไม่เคารพ จะเคารพพวกเขาได้อย่างไร?

แต่นั่นไม่ใช่เรื่องของพวกเขา

พ่อและลูกชาย รวมทั้งเทา ต่างรู้สึกโล่งใจ

“แขกของเรามาถึงแล้ว!”

ทันใดนั้นเอง รถม้าหกคันก็แล่นมาทางนี้ และมีคนตะโกนเสียงดังขึ้นมาทันที

ขณะที่หยุนฉีฉิงกำลังจะเข้าไปในลานบ้านเพื่อร้องขอความช่วยเหลือ หยุนโชวจงและคนอื่นๆ ก็เดินออกมา

เมื่อรถม้ามาถึงบ้านของหยุนโชวจง ทุกคนก็หลีกทางให้

เป็นรถม้าจากศาลาฟู่หรง หลังจากหยุนเหนียงลงจากรถม้าแล้ว เธอก็ทักทายฟางซืออย่างอบอุ่น จากนั้นก็จัดการให้คนขนของจากรถม้าไปยังบ้านของหยุนโชวจง

ชาวบ้านต่างประหลาดใจที่พบว่ามีสินค้ามากพอที่จะบรรจุลงในเกวียนเทียมม้าได้ถึงห้าคัน

ฟางดึงมือหยุนเหนียงแล้วพาเข้าไปข้างในพลางหัวเราะและบ่นว่า “มาแล้วทำไมถึงแบกของเยอะจัง”

ขณะที่เธอพูด เธอกับหยุนเจียวก็พาหยุนเนียงไปยังลานบ้านของหยุนเจียว เพราะข้างนอกวุ่นวายและแออัด ทำให้ไม่สะดวกที่จะพูดคุยกัน

เมื่อมาถึงลานบ้านของหยุนเจียว หยุนเหนียงมองไปรอบๆ แล้วพูดว่า “ฉันมาแสดงความยินดีกับการย้ายเข้าบ้านใหม่ของคุณ!” จากนั้นเธอก็โน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูของฟางซือว่า “ฉันเป็นแค่คนส่งของ ข้างในมีรถม้าที่ท่านมาร์ควิสมอบให้คุณหนูเจียวเอ๋อร์ รถม้าสำหรับคุณและคุณชายรอง รถม้าสำหรับคุณชายใหญ่ รถม้าสำหรับคุณชายรอง และรถม้าอีกคันที่ท่านเจ้าเมืองขอให้ฉันมาส่ง”

ฟางรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย: “ท่านเจ้าเมืองถึงกับส่งของขวัญมาให้ด้วยเหรอ?”

หยุนเหนียงพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ “ใช่ พวกนั้นล้วนเป็นพวกประจบสอพลอ เขาเองก็รู้ว่าเจ้านายของเขาได้เป็นขุนนางอีกครั้ง และเขาก็กระตือรือร้นที่จะหาทางเอาใจเจ้านาย เขาเองก็รู้ว่าครอบครัวของคุณกำลังจะจัดงานขึ้นบ้านใหม่”

แม้ว่าของชิ้นนั้นจะตั้งใจให้ท่านมาร์ควิสเห็น แต่การไม่รับไว้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียเปล่า หากท่านปฏิเสธ ท่านก็จะมีเหตุผลให้คิดทบทวนมากขึ้น

เราทำธุรกิจอยู่ในอำเภอจิ่วจิน ดังนั้นเราควรหลีกเลี่ยงการทำให้เขาขุ่นเคืองใจถ้าเป็นไปได้

หยุนเจียวและมาดามฟางพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นมาดามฟางจึงสั่งให้คนรับใช้ส่งสิ่งของที่หยุนเหนียงนำมาไปให้ถึงลานบ้านของแต่ละคน

แม้ว่าหยุนเจียวจะได้รับจดหมายของชูอี้เมื่อไม่กี่วันก่อนแล้ว เธอก็อดถามไม่ได้ว่า “ท่านลอร์ดจะมาที่คฤหาสน์ในหมู่บ้านหยางหลิวเมื่อไหร่คะ?”

หยุนเหนียงกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าอย่างเร็วที่สุดก็คงจะเป็นหลังปีใหม่ เพราะท่านมาร์ควิสต้องไปร่วมงานเลี้ยงในวังช่วงปีใหม่”

“อ้อ” หยุนเจียวอุทาน “อ้อ” ออกมาเบาๆ แม้ว่าเธอยังคงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

เมื่อหยุนเจียวรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติกับตัวเอง เธอก็พยายามทำให้จิตใจสงบลง

เธอเป็นอะไรไป? จู่ๆ เธอก็ทำเด็กเล็กหายไป

ถึงแม้เธอจะอายุน้อย แต่เธอกลับมีทัศนคติที่เป็นผู้ใหญ่!

หยุนเหนียงเป็นนักธุรกิจหญิง พอเธอนั่งลงปุ๊บ ยังไม่ทันจิบชาเลยก็ถามหยุนเจียวว่า “ที่รัก น้ำมันหอมระเหยกุหลาบที่ให้ฉันครั้งที่แล้วยังเหลืออยู่ไหมคะ?”

ฉันจุดน้ำมันหอมระเหยกลิ่นกุหลาบในกระถางธูปที่หยุนเจียวให้มา และห้องทั้งห้องก็หอมอบอวลไปหมด เคล็ดลับคือมันเป็นกลิ่นดอกไม้ ไม่ใช่กลิ่นสังเคราะห์ใดๆ และมันหอมมากจริงๆ

นอกจากนี้ เธอยังทำตามวิธีที่หยุนเจียวสอน โดยเติมน้ำมันหอมระเหยกุหลาบลงในน้ำมันอัลมอนด์แล้วนวดตัว ซึ่งไม่เพียงแต่ช่วยให้ความชุ่มชื้น แต่ยังทำให้รู้สึกสบายอย่างมากอีกด้วย

การเติมน้ำมันหอมระเหยกุหลาบลงในโทนเนอร์ก่อนนำไปใช้กับใบหน้าจะช่วยให้ซึมซาบเร็วขึ้น และผิวหน้าของฉันก็ดูกระจ่างใสขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

น้ำมันหอมระเหยเป็นสมบัติล้ำค่าอย่างแท้จริง!

ถ้าคุณให้สิ่งนี้กับเธอไปขาย เธอจะได้ราคาดีแน่นอน

ภายใต้สายตาที่จ้องมองอย่างเข้มข้นของหยุนเหนียง หยุนเจียวกล่าวว่า “นี่คือสิ่งที่ผมพยายามทำครับ ปีนี้ทำได้ไม่มากนัก ผมเลยได้มาแค่ไม่กี่ขวด ผมยกให้คุณหมดแล้วครับ”

ดวงตาของหยุนเหนียงหรี่ลงด้วยความขำขัน: “สูตรก็เหมือนเดิมนั่นแหละ ลองร่วมมือกันใช้สูตรนี้ดูไหม?”

หยุนเจียวหัวเราะและพูดว่า “ตกลง เรามาใช้สูตรการร่วมทุนกัน แต่คราวนี้ฉันจะไม่กังวลเรื่องอื่นแล้ว ฉันขอส่วนแบ่งกำไร 50% ก็พอ”

แน่นอน หากสูตรอาหารแบ่งออกเป็นหลายส่วน ฉันจะไม่ให้สูตรอาหารนั้นแก่คุณโดยตรง

น้ำมันหอมระเหยนี้ไม่เพียงแต่สามารถจำหน่ายได้ที่ศาลาชบาเท่านั้น แต่ยังสามารถนำไปใช้เปิดศูนย์อโรมาเธอราพี ฝึกอบรมผู้เชี่ยวชาญด้านการนวดให้ใช้น้ำมันหอมระเหยในการอาบน้ำและนวดให้กับลูกค้าได้อีกด้วย

น้ำมันหอมระเหยแต่ละชนิดมีสรรพคุณแตกต่างกัน และผลลัพธ์หลังการนวดก็จะแตกต่างกันไปด้วย

จากนั้นเราอาจนำระบบสมาชิกมาใช้ โดยคิดค่าธรรมเนียม 1,000 ตำลึงเงินสำหรับการเข้าร่วมไม่กี่ครั้ง เป็นต้น

ยิ่งหยุนเหนียงฟังมากเท่าไหร่ ดวงตาของเธอก็ยิ่งเปล่งประกายมากขึ้น ราวกับว่าเธอเห็นภูเขาทองคำและเงินลอยมาหาเธอ

“ที่รัก น้ำมันหอมระเหยชนิดนี้มีชนิดอื่นอีกไหม?”

หยุนเจียวพยักหน้าและกล่าวว่า “มีหลายชนิดมาก หลังจากที่ฉันจัดการธุระเหล่านี้เสร็จแล้ว ฉันจะรวบรวมสูตรทั้งหมดให้คุณ ส่วนอุปกรณ์ที่ใช้ทำน้ำมันหอมระเหยนั้น คุณสามารถขอให้พี่ชายคนที่สองของฉันทำให้ได้”

น้ำมันหอมระเหยมีหลายชนิดมาก หยุนเจียวเพิ่งรู้ตัวว่าตอนนั้นเธอไร้เดียงสาเกินไป เธอคิดว่าเธอสามารถปลูกกุหลาบและลาเวนเดอร์เองได้ แต่ในเมื่อมีน้ำมันหอมระเหยให้เลือกมากมายหลายสิบชนิด เธอจำเป็นต้องปลูกส่วนผสมทุกอย่างเองจริงๆ หรือ?

การไปรับของด้วยตัวเองจะเป็นการสิ้นเปลืองพลังงานมากเกินไป ส่วนใหญ่เป็นเพราะพวกเขามีบุคลากรที่มีความสามารถไม่เพียงพอภายใต้การบังคับบัญชาของพวกเขา

ส่วนฟู่หรงซวนนั้นแตกต่างออกไป มีสาขาทั่วเมืองต้าเย่ และมีโรงงานของตัวเองมากมาย

ประเด็นสำคัญคือเจ้าของร้านฟู่หรงซวนคือชูอี้ ดังนั้นเธอจึงไม่ต้องกลัวว่าจะถูกหลอก เขาแค่ให้สูตรอาหารกับเธอ แล้วก็รับส่วนแบ่งของอู๋เฉินตอนสิ้นปี เยี่ยมไปเลยไม่ใช่เหรอ? เธอไม่ต้องกังวลอะไรเลย

สุดท้าย ฉันเริ่มเปิดเวิร์กช็อปผลิตน้ำมันหอมระเหยของตัวเอง โดยทำเป็นธุรกิจขนาดเล็ก ผลิตไว้ใช้เองหรือเป็นของขวัญบ้าง

“ตกลง งั้นก็เรียบร้อยแล้ว ฉันจะเตรียมสัญญาให้พร้อมและส่งให้คุณทันทีที่เสร็จเรียบร้อย”

หยุนเจียวกล่าวว่า “ตกลง ฉันจะให้ใบสั่งยาคุณภายในสองสามวัน”

หลังจากที่หยุนเจียวคิดไอเดียนี้ขึ้นมาเมื่อไม่กี่วันก่อน เธอก็ซื้อหนังสือที่มีข้อมูลเกี่ยวกับน้ำมันหอมระเหยทั้งหมด และขอให้เจ้าของร้านขายเครื่องเขียนและภาพวาดใน Taobao ช่วยคัดลอกให้ เธอน่าจะทำได้ภายในสองสามวัน

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ยุนเนียงก็ชงชาสองถ้วยอย่างมีความสุข จากนั้นก็ไปเข้าห้องน้ำ

เมื่อเธอเข้าไปในห้องปลอดเชื้อในลานบ้านของหยุนเจียว ซึ่งสร้างขึ้นเป็นพิเศษสำหรับแขก เธอก็ได้เรียนรู้วิธีการใช้สิ่งของต่างๆ ภายในห้องนั้นจากคำแนะนำของเสี่ยวเยว่

แม้แต่หยุนเหนียงที่คุ้นเคยกับความร่ำรวยและความสุขสบายก็ยังตกใจ!

โอ้พระเจ้า แม้แต่พระราชวังของจักรพรรดิจะหรูหราอลังการแค่ไหน ก็ไม่มีห้องไหนสะอาดปราศจากกลิ่นไม่พึงประสงค์ได้เท่านี้เลย

สิ่งสำคัญคือ อุจจาระสามารถถูกชะล้างออกไปได้ทันทีหลังจากถ่ายอุจจาระเสร็จ!

น้ำสำหรับล้างมือก็ไหลอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องให้ใครไปตักน้ำมาอีก

ประเด็นสำคัญคือ มีธูปน้ำมันหอมระเหยกลิ่นกุหลาบจุดอยู่ในห้องปลอดเชื้อ!

ยุนเนียงอดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก น้ำมันหอมระเหยกุหลาบนี้ก็หาซื้อไม่ได้ในตลาดเช่นกัน ถ้ามีสักสองสามขวด ลองดูซิว่าจะขายได้ขวดละพันตำลึงหรือเปล่า!

แต่…เด็กผู้หญิงชื่อหยุนเจียวกลับใช้มันเพื่อชำระล้างห้อง!

เธอเปล่งประกายสีเงิน!

ทันใดนั้นหยุนเหนียงก็รู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง เสียใจอย่างมาก

เมื่อเธอออกมาจากห้องน้ำและเห็นหยุนเจียวและคุณนายฟางอีกครั้ง เธอก็ถามออกไปโดยไม่ทันคิดว่า “คุณนายรอง มีห้องพักสำหรับแขกบ้างไหมคะ ดิฉันขอพักสักสองสามวันได้ไหมคะ”