ทะลุมิติมาเป็นภรรยาของตัวร้าย - ตอนที่ 574 พระเอกกับนางเอกในนิยาย

ตอนที่ 574 พระเอกกับนางเอกในนิยาย

เรือนหลังตระกูลหลิว พอท่านย่าหลิวเห็นลู่เจียวพาลูกทั้งสี่เข้ามา ก็ออกมาต้อนรับ ยิ้มเอ่ยกับลู่เจียว ว่า “เจียวเจียว พวกเจ้ามาแล้ว รีบเข้ามาๆ”

ท่านย่าหลิวกล่าวจบ ก้มหน้าทักทายเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ “หลานรัก พวกเจ้าระยะนี้เป็นอย่างไรบ้าง เชื่อฟังท่านแม่หรือเปล่า ได้ซนใช่หรือไม่”

เอ้อร์เป่ารีบเงยหน้ากล่าวว่า “ท่านย่า เมื่อวานท่านแม่ข้าไม่ค่อยสบาย แต่ไม่ใช่เพราะพวกเราซุกซน แต่เพราะท่านพ่อข้าทำให้ท่านแม่ข้าไม่พอใจ”

ต้าเป่าขมวดคิ้วจ้องใส่เอ้อร์เป่าอย่างไม่พอใจทันที “เจ้าอย่าพูดจาเหลวไหล”

ท่านพ่อไม่ดี ไว้กลับบ้านพวกเขาค่อยว่าเขา ไม่ควรว่าท่านพ่อต่อหน้าคนนอก ท่านพ่อไม่เสียหน้าหรือ

เอ้อร์เป่ามองต้าเป่า กล่าวอย่างไม่พอใจว่า “เดิมก็เป็นท่านพ่อที่ทำให้ท่านแม่ไม่พอใจ ข้าไม่ได้พูดผิดเสียหน่อย อีกอย่าง ท่านย่าก็ไม่ใช่คนนอก”

คนนอกเขาไม่พูดหรอก

ท่านย่าหลิวพอได้ฟังเอ้อร์เป่าก็มีสีหน้าไม่ดีนัก หันหน้าไปมองลู่เจียวกล่าวว่า “เซี่ยจ้วงหยวนรังแกเจ้าหรือ”

หรือว่าเซี่ยอวิ๋นจิ่นคิดว่าตนเองสอบจ้วงหยวนได้ก็ยิ่งใหญ่ ดังนั้นจึงรังแกเจียวเจียว

ลู่เจียวรีบยิ้มกล่าวกับท่านย่าหลิวว่า “เขาไม่ได้รังแกข้า แค่เขามีเรื่องปิดบังข้า ดังนั้นข้าจึงโมโห ไม่มีอันใด”

ระหว่างสามีภรรยามีเรื่องขัดกันบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดามาก ดังนั้นท่านย่าหลิวได้ฟังคำพูดลู่เจียว ก็ไม่ได้กล่าวอันใดต่อ ดึงมือนางเดินเข้าไปด้านใน “หากเขารังแกเจ้า เจ้าก็มาบอกข้า อย่าเห็นว่าพวกเราไม่มีคนหนุนหลังก็รังแกได้ พวกเรามีคนหนุนหลังแข็งแกร่งอยู่นะ”

ท่านย่าหลิวรู้ว่าลู่เจียวรักษาคนป่วยหายไม่น้อย หากเซี่ยอวิ๋นจิ่นรังแกนางจริง มีคนช่วยสั่งสอนเขาไม่น้อยเป็นแน่

ไม่กล่าวถึงผู้อื่น วันนี้ท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่ก็มา

ท่านย่าหลิวคิดถึงก็รีบมองลู่เจียวยิ้มกล่าวว่า “วันนี้ท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่ก็มา”

ลู่เจียวคิดไม่ถึง แม้อาการป่วยท่านหญิงหายดีแล้ว แต่นางมีนิสัยรักความสงบ วันนี้มาได้อย่างไร

“นางไม่เป็นไรกระมัง”

ท่านย่าหลิวยิ้มกล่าวว่า “ดีมาก ดูไม่ออกสักนิดว่านางป่วย แต่ไม่รู้ว่าทำไมข้าจึงรู้สึกว่านางหน้าตาคุ้น แต่ข้าไม่เคยพบนางมาก่อน”

ลู่เจียวคิ้วกระตุกเล็กน้อย นางรู้ว่าทำไมท่านย่าหลิวรู้สึกคุ้นหน้าท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่ เพราะหน้าตาหลี่อวี้เหยาละม้ายคล้ายกับท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่มาก โดยเฉพาะตอนนี้ที่ท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่ดีขึ้นแล้วก็ยิ่งเหมือน แต่นิสัยทั้งสองคนกลับไม่เหมือนกัน หลี่อวี้เหยาเปิดเผยร่าเริง ท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่กลับเรียบร้อยมาก

ลู่เจียวคิดไปก็กล่าวกับท่านย่าหลิวไปว่า “ท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่เป็นคนดี ดังนั้นท่านย่าจึงรู้สึกสนิทสนมด้วย”

ท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่เพิ่งจะหาย ไม่อาจเอ่ยเรื่องหลี่อวี้เหยา หากหลี่อวี้เหยาไม่ใช่บุตรสาวท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่ สุดท้ายคว้าน้ำเหลว อาการป่วยท่านหญิงอาจกำเริบอีก

แต่ลู่เจียวตัดสินใจแล้วว่าไว้นางไปอำเภอชิงเหอ จะต้องไปถามชาติกำเนิดหลี่อวี้เหยา

ท่านย่าหลิวได้ฟังคำพูดลู่เจียวก็ไม่คิดมากอีก ดึงมือนางเดินเข้าไปด้านใน

ลู่เจียวกับเจ้าหนูน้อยทั้งสี่หน้าตาดี กอปรกับเจ้าหนูน้อยทั้งสี่สวมเสื้อผ้าเหมือนกัน ก็เป็นที่ดึงดูดสายตาผู้คน ดังนั้นพอพวกนางแม่ลูกปรากฏตัว หลายคนก็ส่งยิ้มมองพวกนาง

มารดาฉีเหล่ยพอเห็นลู่เจียวกับเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ก็ลุกขึ้นมาต้อนรับ

ฮูหยินฉีเป็นฮูหยินระดับห้า แม้ว่าสถานะไม่สูง แต่เพราะสามีเป็นหมอหลวงในวัง ในวังให้ความเคารพพวกเขามาก ดังนั้นพอเห็นนางลุกไปต้อนรับลู่เจียวซึ่งเป็นเพียงแค่ภรรยาจ้วงหยวน ต่างก็ตกใจมาก

คนไม่น้อยแอบคุยกันว่า “ตระกูลฉีให้ความสำคัญต่อฮูหยินจ้วงหยวนท่านนี้เพียงนี้ทำไมกัน”

“ได้ยินว่าภรรยาจ้วงหยวนเป็นหมอ หรือว่าตระกูลฉีรับนางเป็นศิษย์”

“หากรับนางเป็นศิษย์ ก็ควรเป็นนางให้ความเกรงใจฮูหยินฉีมากกว่า ไม่ใช่ฮูหยินฉีเกรงใจนาง”

หลายคนมองดูไม่เข้าใจอย่างมาก ฮูหยินฉีก็ไม่สนใจพวกนาง ยิ้มคุยกับลู่เจียว “เจียวเจียว พวกเจ้ามาแล้วหรือ”

ลู่เจียวพยักหน้าเล็กน้อย ฮูหยินฉีกล่าวว่า “ไป ข้าพาเจ้าไปแนะนำ”

ฮูหยินฉีกล่าวจบก็ก้มหน้าลูบศีรษะเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ ยิ้มกล่าวว่า “เจ้าหนูทั้งสี่ก็มาด้วย วันนี้มีเด็กๆ มากันไม่น้อย ให้คนพาพวกเจ้าไปรู้จักกันดีไหม”

ลู่เจียวคิดถึงว่าพระเอกนางเอกในนิยาย ตอนนี้เหมือนมีคนที่อายุใกล้เคียงกับเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ วันนี้พวกเขามากันหรือไม่

พอคิดถึงพระเอกนางเอก ลู่เจียวพลันคิดถึงสถานะพระเอกขึ้นมา พระเอกเหมือนว่าเป็นบุตรชายอ๋องเยียน บุตรชายที่ถือกำเนิดจากพระชายาอ๋องเยียน แต่หลังขึ้นครองราชย์ อ๋องเยียนไม่ชอบบุตรชายคนนี้ แต่กลับชอบเจ้าหนูน้อยทั้งสี่มาก ทำให้พระเอกเกลียดเจ้าหนูน้อยทั้งสี่มาก

นางเอกก็คือบุตรสาวจวนเฉิงเต๋อโหว ก็คือบุตรสาวพี่ชายหลินหรูเยว่ แต่เล็กเป็นที่รักของหลินหรูเยว่มาก หลินหรูเยว่แต่งกับเซี่ยอวิ๋นจิ่นแล้วก็มักพาหลานสาวมาเป็นเพื่อนนาง ดังนั้นนางเอกจึงได้ผูกสัมพันธ์กับเจ้าหนูน้อยทั้งสี่

เพียงแต่นางเอกในนิยายนั้นเป็นหญิงที่ย้อนเวลากลับมา หลังกลับมา นางรู้ว่าคนที่จะขึ้นครองราชย์ก็คือบุตรชายพระชายาอ๋องเยียน ดังนั้นจึงคิดหาทางใส่ใจบุตรชายอ๋องเยียนผู้นี้ ทำให้ต่อมาพระเอกชอบนาง

นางเอกช่วยเขากำจัดอุปสรรคขวากหนามในการขึ้นครองราชย์ของเขา รู้ว่าพระเอกไม่ชอบเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ นางก็ช่วยพระเอกรับมือเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ สุดท้ายทำให้เจ้าหนูน้อยทั้งสี่กลายเป็นตัวร้ายในนิยาย ยังถูกพวกเขาทั้งสองคนร่วมมือกันกำจัด พอเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ตาย เซี่ยอวิ๋นจิ่นก็กลายเป็นตัวร้ายที่สุดในนิยาย ออกหน้าแก้แค้นให้บุตรชายตน

ลู่เจียวคิดถึงเรื่องนี้ก็ก้มหน้ามองเจ้าหนูน้อยทั้งสี่ ถามว่า “พวกเจ้าจะไปเล่นกับเพื่อนๆ หรือไม่”

ท่านย่าหลิวยิ้มกล่าวว่า “เพื่อนก็อยู่กันที่เรือนนี้ เล่นกันอยู่ในสวนดอกไม้ข้างๆ ท่านย่าให้คนพาพวกเจ้าไป ดีหรือไม่”

เจ้าหนูน้อยทั้งสี่คิดแล้วก็เห็นด้วย ที่นี่ล้วนเป็นผู้ใหญ่ พวกเขาอยู่ก็ไม่สะดวก ไปเล่นกับเพื่อนดีกว่า

“ขอรับ”

ลู่เจียวกำชับพวกเขา “อย่ามีเรื่องกับเพื่อนๆ นะ รู้ไหม”

“ท่านแม่ พวกเรารู้แล้ว”

ท่านย่าหลิวรีบเรียกคนมาพาพวกเขาไป ลู่เจียวตามหร่วนจู๋ให้ตามไปดูแลพวกเขา

หร่วนจู๋กลับไม่อยากไป นางมองไปยังเฝิงจือกล่าวว่า “พี่เฝิงจือ พี่ตามคุณชายน้อยไป หากมีเรื่องอันใดค่อยมาตามข้า”

เฝิงจือรับคำตามไป

ลู่เจียวส่งสายตาจ้องใส่หร่วนจู๋ หร่วนจู๋ยิ้มเผล่ นางเป็นห่วงเหนียงจื่อ

ลู่เจียวไม่พูดอันใดอีก ฮูหยินฉีดึงมือนางเดินไปด้านหน้า สตรีหลายคนกำลังล้อมวงสนทนากันอยู่ราวกับดาวล้อมเดือน ลู่เจียวจำท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่ได้ ท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่เห็นนาง ก็รีบยิ้มกวักมือเรียก

ลู่เจียวเดินเข้าไปคำนับท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่ “คารวะท่านหญิง”

ท่านหญิงเหวินอันเซี่ยนจู่ยิ้มดึงนางมาแนะนำทุกคนให้นางได้รู้จัก “นี่คือพระชายาอ๋องจิ้น พระชายาอ๋องเยียน พระชายาอ๋องรุ่ย”

อ๋องเซวียนยังไม่แต่งพระชายา ดังนั้นตอนนี้มีเพียงสามพระชายา

ลู่เจียวรีบคำนับพระชายาทั้งสาม “คารวะพระชายาอ๋องจิ้น พระชายาอ๋องเยียน พระชายาอ๋องรุ่ย”