ทะลุมิติ เปลี่ยนชะตา ชีวิตนี้ของข้าต้องรุ่งโรจน์ - บทที่ 143 คำแนะนำของถังตงตง

บทที่ 143 คำแนะนำของถังตงตง

“พวกนางไม่มีหยาผายและไม่มีรายชื่อในบัญชีแล้ว พวกนางไม่สามารถกลับบ้านได้”

ชิ่งมู่หลานกล่าว

หยาผายเปรียบเสมือนบัตรประจำตัวประชาชนในศตวรรษที่ 21 หลังจากชำระภาษีทุกปีจะมีการประทับตราชำระภาษีไว้บนป้ายหยาผาย หากไม่มีหยาผายก็เท่ากับว่าบุคคลนั้นเป็นผู้ลี้ภัย

หลังจากที่สตรีเหล่านี้ถูกขาย ครอบครัวของพวกนางย่อมไม่จ่ายภาษีให้พวกนางอีกอย่างแน่นอน

หากไม่ได้จ่ายภาษีหนึ่งปีก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แค่จ่ายค่าปรับเพิ่มเป็นสองเท่าก็จบ แต่การถูกยกเลิกบัญชีรายชื่อไปแล้วถือเป็นเรื่องที่จัดการได้ยาก

“ท่านอาจารย์รู้หรือไม่ว่า พวกนางไม่เพียงไม่ได้รับเงินแต่ยังต้องจ่ายเงินให้หยาผอด้วย!”

ชิ่งมู่หลานพูดด้วยความเศร้า “เพราะบิดามารดาของพวกนางไม่สามารถจ่ายภาษีในส่วนของพวกนางได้ จึงให้เงินแก่หยาผอและขอให้หยาผอหาคนแสร้งทำเป็นโจรชิงตัวพวกนางไป เมื่อพวกนางถูกถอดออกจากบัญชีรายชื่อก็สามารถประหยัดภาษีที่ต้องจ่ายได้มากกว่าครึ่งหนึ่ง หากพวกนางกลับไปเช่นนี้ ผลลัพธ์ที่เป็นไปได้มากที่สุดคือพวกนางจะถูกพ่อแม่จับถ่วงน้ำตาย”

“เช่นนั้นก็ให้พวกนางอยู่ที่นี่ไปก่อน”

จินเฟิงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ “อย่างไรข้าจะกลับไปคุยกับตงตงในภายหลัง…”

“คุยกับข้าเรื่องอะไรหรือ?”

เสียงที่คมชัดดังมาจากประตู

จินเฟิงหันกลับมาและเห็นกวานเสี่ยวโหรวและถังตงตงเดินเข้ามา

ข้างหลังคือจางปู่โถวและทหารหญิงอีกหลายคน

“พวกเจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?”

จินเฟิงถามด้วยความประหลาดใจ

“ข้าเป็นห่วงเจ้า… ประจวบเหมาะกับจางปู่โถวจะมาที่นี่พอดี พวกข้าก็เลยขอตามมาด้วย…”

กวานเสี่ยวโหรวก้มศีรษะลงแล้วตอบ

“นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ? หากเจอคนไม่ดีบนถนนจะทำอย่างไร?”

จินเฟิงตำหนิ

“โจรที่มีชื่อมากที่สุดทางตะวันตกของอำเภอก็คือโจรเขาเถี่ยกว้านและโจรเขาเมาเมา ตอนนี้พวกเขาถูกกวาดล้างไปแล้ว อีกอย่างมีจางปู่โถวและอาหลาน ใครจะกล้าปล้นพวกเรา”

ถังตงตงกล่าวต่อ “ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะเสี่ยวโหรวเป็นห่วงเจ้ามิใช่หรือ?”

“ไว้กลับไปข้าค่อยจัดการพวกเจ้า!”

จินเฟิงชี้ไปที่หญิงทั้งสองคน จากนั้นหันไปมองจางปู่โถว “แล้วจางปู่โถวมาที่นี่ได้อย่างไร?”

“เมื่อเช้าข้าได้ข่าวว่าพวกโจรเขาเถี่ยกว้านกำลังจะบุกโจมตีซีเหอวาน ข้าก็เลยอยากนำเรื่องมารายงานท่านอาจารย์ แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อข้าไปถึงที่นั่น ทุกอย่างจะจบลงแล้ว ข้าได้ยินมาว่าท่านอาจารย์กำลังมุ่งหน้าไปยังเขาเถี่ยกว้านเลยตามมาเผื่อว่าท่านอาจต้องการความช่วยเหลือ?”

จางปู่โถวมองไปที่จินเฟิงด้วยสายตามุ่งมั่น

ความคิดแรกของเขาเมื่อได้รับข่าวคือจินเฟิงต้องเสียชีวิตแล้วแน่ ๆ แต่เมื่อเขามาถึงซีเหอวานก็ตระหนักได้ว่าเป็นกลุ่มโจรเขาเถี่ยกว้านที่ล้มตาย

หัวหน้าหมู่บ้านเก็บหนามกระสุนเหล็กและธนูจ้งหนู่ไว้บนลานนวดข้าว จางปู่โถวคิดไม่ออกว่ากลุ่มคนแก่ คนป่วย และคนพิการในซีเหอวานจะสามารถสังหารโจรได้หลายร้อยชีวิตได้อย่างไร

จนกระทั่งเขามาถึงภูเขาเถี่ยกว้านจึงค้นพบว่าจินเฟิงได้คัดเลือกและฝึกฝนทหารผ่านศึกจากกองทัพเถี่ยหลินไว้อย่างลับ ๆ นั่นเอง

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังน่าเหลือเชื่ออยู่ดี

“ข้าขอบคุณจางปู่โถว แต่การต่อสู้จบลงแล้ว หากไม่มีสิ่งใด ข้าคงไม่กล้ารบกวนเวลาของเจ้า”

จินเฟิงผายมือไปที่ประตู

เขาเพิ่งเสร็จสิ้นจากการต่อสู้กับพวกโจร แต่แล้วจางปู่โถวก็มาถึง จินเฟิงแอบรู้โดยสัญชาตญาณว่ามีบางอย่างผิดปกติ

แม้ว่าจางปู่โถวจะภักดีและเป็นที่ไว้วางใจของชิ่งไหว อีกทั้งอีกฝ่ายยังมาช่วยเหลือเขาจริง ๆ แต่จินเฟิงก็ไม่ต้องการเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย

“เอาล่ะ เช่นนั้นข้าคงไม่รบกวนท่านอาจารย์แล้ว”

จินเฟิงแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต้องการไล่เขาออกไป จางปู่โถวจึงไม่พอใจอยู่เล็กน้อย หลังจากหันหลังกลับไปเขาก็กำหมัดแน่น

แต่เมื่อเขาเดินไปถึงประตู เขาก็หยุดกะทันหัน “ใช่แล้ว ตอนที่ข้ากลับไปข้ามีโอกาสได้ไปพบกับโจวซือเหยีย เดิมทีข้าอยากจะขอความเมตตาและขอให้เขาปล่อยท่านอาจารย์ไป แต่ดูเหมือนว่าเรื่องนั้นคงไม่จำเป็น”

“ขอบคุณจางปู่โถวที่ช่วยเป็นธุระ ครั้งต่อไปที่ข้าเข้าไปยังจวนว่าการ ข้าจะตอบแทนท่านอย่างงาม”

จินเฟิงพูดด้วยรอยยิ้ม “ข้าหวังว่าจางปู่โถวก็จะได้รับรางวัลตอบแทนเช่นกัน”

“ไม่จำเป็นหรอก แต่ข้าคิดว่าการกระชับมิตรย่อมดีกว่าการสร้างศัตรู โจรซือเหยียมีตระกูลโจวเป็นผู้สนับสนุน ข้าคิดว่าเป็นการดีที่สุดสำหรับท่านอาจารย์ที่จะไม่ขัดแย้งกับเขา”

จางปู่โถวกล่าวว่า “หากท่านอาจารย์ยินดี ข้าสามารถช่วยให้ท่านอาจารย์และโจวซือเหยียได้พูดคุยตกลงกันได้”

“ไม่ ข้าไม่มีอะไรจะคุยกับเขา หากโจวซือเหยียต้องการพบข้าก็ให้เขาไปพบข้าที่ซีเหอวานเถิด”

จินเฟิงมีสีหน้าเรียบเฉยและผายมือออกไปอีกครั้ง

ตอนนี้เขาสามารถยืนยันได้แล้วว่าจางปู่โถวมีโจวซือเหยียชักนำ

จางปู่โถวถอนหายใจ จากนั้นก็หันหลังกลับและจากไป

“เหมือนว่าชายผู้นี้จะทรยศท่านพี่ชิ่งไหว!”

ชิ่งมู่หลานสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในตัวจางปู่โถว “ข้าจะส่งคนไปตรวจสอบเขาในภายหลัง”

“ใช่ ต้องตรวจสอบ!”

จินเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย

“ใช่แล้วจินเฟิง ตอนที่ข้ามาถึง ได้ยินเจ้าพูดว่ามีเรื่องจะคุยกับข้า เรื่องอะไรหรือ?”

ถังตงตงถามอย่างสงสัย

“ตงตง คืออย่างนี้…”

ชิ่งมู่หลานบอกถังตงตงเกี่ยวกับหญิงสาวเหล่านั้น

“ข้าคิดว่าข้าน่าสงสารพอแล้ว คิดไม่ถึงว่าพวกนางจะน่าสงสารยิ่งกว่าข้าเสียอีก”

ถังตงตงถอนหายใจ “ข้าว่าเราไม่ควรให้พวกนางทำงานปั่นด้าย การทำสบู่เป็นงานที่น่าจะเหมาะสมที่สุดสำหรับพวกนาง”

“เพราะเหตุใด?”

กวานเสี่ยวโหรวถามอย่างสงสัย

“ถึงข้าจะไม่รู้ว่าสบู่นั้นทำอย่างไร แต่กระบวนการก็ไม่น่าจะยากใช่หรือไม่? ไม่เช่นนั้นเจ้าคงไม่ลงมือทำสิ่งนี้ด้วยตัวเอง”

ถังตงตงพูดด้วยรอยยิ้ม “เขาเถี่ยกว้านมีถนนขึ้นลงอยู่สายเดียว อีกอย่างหญิงสาวเหล่านั้นก็ไม่ได้อยากไปไหน เช่นนั้นก็ให้พวกนางทำโรงงานสบู่อยู่ที่นี่เถอะ?”

“ที่เจ้าแนะนำก็ไม่เลว”

จินเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย

ต้องบอกว่าถังตงตงเป็นคนช่างสังเกตและฉลาดมาก

แต่นางไม่รู้ว่าแม้กระบวนการทำสบู่จะง่าย ทว่าหากใครต้องการเลียนแบบสบู่นั่นจะยากกว่าการเลียนแบบไนปั่นด้ายเสียอีก

เพราะนอกจากจะต้องใช้จาระบีทำสบู่แล้ว วัตถุดิบหลักอีกชนิดคือโซดาไฟ

ประวัติความเป็นมาของโซดาไฟที่ใช้บนโลกมีมาไม่นานนัก นอกจากจินเฟิงก็ไม่มีใครในต้าคังที่รู้ว่าโซดาไฟคืออะไร เพราะฉะนั้นไม่ต้องพูดถึงวิธีการทำโซดาไฟเลย

แต่จินเฟิงสามารถทำสิ่งนี้ได้ด้วยตัวเอง หลังจากขายข้อดีของสบู่แล้ว โซดาไฟก็จำเป็นมากขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าเขาคงไม่สามารถซ่อนตัวอยู่ในห้องและทำโซดาไฟทุกวันได้โดยไม่ต้องทำอย่างอื่นหรอกนะ?

การตัดสินใจครั้งนี้น่าสนใจจริง ๆ?

กระบวนการผลิตโซดาไฟจะแพร่กระจายออกไปไม่ช้าก็เร็ว

คำแนะนำของถังตงตงก็ดีเช่นกัน การทำสบู่ในเขาเถี่ยกว้านสามารถเก็บเป็นความลับสุดยอดได้

“มู่หลาน ไปคุยกับหญิงสาวเหล่านั้น ดูว่าพวกนางเต็มใจอยากจะทำงานให้ข้าหรือไม่”

“ตงตง เสี่ยวโหรวไปด้วยกันหน่อย ข้าไม่คุ้นเคยกับโรงงานสบู่ เจ้าไปพูดคุยเองน่าจะง่ายกว่า”

ชิ่งมู่หลานคว้าถังตงตงและกวานเสี่ยวโหรวไปด้วย

“ได้สิ”

กวานเสี่ยวโหรวเหลือบมองจินเฟิงและพยักหน้าเล็กน้อย

ถังตงตงเองก็ไม่ได้คัดค้านอะไร

หญิงสาวทั้งสามคนเดินนำทหารหญิงหลายคนออกจากลานบ้านของหลิวเจียง จากนั้นชิ่งมู่หลานก็เดินผ่านสตรีที่ถูกมัดไว้ที่ประตูพร้อมเอ่ยถาม “ท่านอาจารย์ เราจะจัดการกับหญิงชั่วผู้นี้อย่างไรดี?”

“ข้ายังไม่ได้คิดเรื่องนั้น”

จินเฟิงส่ายหัว

โจร พวกเขาก็ฆ่าตายหมดแล้วแต่ภรรยาของบรรดาเหล่าโจรก็เป็นคนที่ถูกซื้อตัวมา ตอนนี้จินเฟิงยังไม่รู้ว่าจะจัดการกับพวกนางอย่างไร…