ที่แท้….ฉันเป็นลูกเศรษฐี - บทที่ 526 หลับสนิท
บทที่ 526 หลับสนิท
หลิวจิ่วเพิ่งจะรู้ตอนนี้ ว่าเพราะอะไรไอ้หมอนี่ ความรู้สึกแรกที่เห็นตนเองแล้วไม่หวาดกลัว แต่เป็นท่าทางที่ดีใจ ที่จริงแล้ว พลังเขาแกร่งมาก กระทั่งแข็งแกร่งถึงขั้นคาดเดาไม่ได้
และเขายังขอบคุณตัวเอง เพราะรู้อยู่แล้วว่าตัวเองจะต้องตาย
หลิวจิ่วเสียใจมากในตอนนี้
หากตัวเองไม่ไล่ตามมา คิดว่าก็คงไม่ต้องตาย หากไม่ไล่ตามมา กลับไปปรุงยาแต่โดยดี ไม่แน่อาจจะมีชีวิตเป็นปี สามารถก้าวเข้าสู่ความลึกลับที่สุดของกำลังภายใน
แต่ ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว
“แก……แกจะทำอะไร?”
ขณะนี้ลมหายใจของหลิวจิ่วเข้ามากแต่ออกน้อย
“ยืมเลือดสดของแกมาใช้ สบายใจได้ ฉันจะทำตามสัญญา ให้ศพที่สมบูรณ์ครบถ้วน แกไปอย่างสบายใจเถอะ!”
พูดอยู่ เฉินเกอก็บีบคอของหลิวจิ่วบิดคอเบาๆ
หลิวจิ่วเบิกตากว้าง แล้วตายไป……
เฉินเกอใช้สมุนไพรที่อยู่ใกล้เคียง สกัดเกล็ดเลือดออกมาเรียบร้อบ
จากนั้น ก็พาสุนัขตัวน้อย ซุ่มอยู่อีกฝั่ง
ท่าทางของเฉินเกอเป็นกังวลอย่างมาก ในมือถือใบมีดสีดำไว้แน่น
จิ้งจอกทิพย์มีความโลภโดยเนื้อแท้ หากไม่ใช่แบบนั้น ก็คงไม่นำไปสู่จุดจบของการสูญพันธุ์ของจิ้งจอกทิพย์
ในขณะนี้ ดวงตาของสุนัขตัวน้อยเบิกกว้าง
เฉินเกอถึงกับกลั้นหายใจ
เพราะจิ้งจอกทิพย์ตัวนั้นปรากฏตัวแล้ว!
มันคอยระมัดระวัง แต่ความสดใสในดวงตา กลับทรยศต่อหัวใจที่โลภ
หลังจากมั่นใจว่าไม่มีสิ่งอื่นใดรอบๆ
จิ้งจอกทิพย์ตัวนี้ตัดสินใจลองเสี่ยงดู
“จิ๊ดๆ!”
เสียงตะโกนร้องดังขึ้น กระโจนเข้าหาจิ้งจอกทิพย์โดยตรง
โอกาส!
เฉินเกอไม่ให้โอกาสมันหลบหนีได้อีกต่อไป
ฟันแทงอย่างรวดเร็ว
มีดพุ่งดำออกไปอย่างรวดเร็ว
แทงเข้าสู่จุดอ่อนของจิ้งจอกทิพย์
สำเร็จแล้ว!
เฉินเกอรีบพุ่งไป จับจิ้งจอกทิพย์ที่หมดลมหายใจ
ดีใจมากอย่างอดไม่ได้
“หลิงจิ่วแกได้ช่วยฉันไว้อย่างมากในวันนี้ เลือดของแก ล่อลวงจิ้งจอกทิพย์ ได้ยอดเยี่ยมมากจริง!”
เฉินเกอยิ้ม
“โฮ่งๆ!”
ตอนนี้สุนัขตัวน้อยกำลังกระดิกหางอย่างมีความสุขเช่นกัน
“แน่นอนสิ แกด้วย ฉันจะพาแกออกไป อยากกินอะไรก็ได้ทั้งนั้น!”
เฉินเกอพูดด้วยรอยยิ้ม
จากนั้น เขาอุ้มสุนัขตัวน้อยเอาไว้ พบถ้ำแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้เคียง
ในเมื่อได้จิ้งจอกทิพย์แล้ว ตอนนี้ก็ต้องรีบดื่มเลือดทิพย์ของมันซะ
ตามที่บันทึกไว้ในคัมภีร์ไป๋โช่ว
การดำรงอยู่ของเลือดทิพย์ต่ำมาก เมื่อมันนานเกินไป กลิ่นอายของเลือดทิพย์ จะระเหยอย่างรวดเร็ว
แน่นอน เฉินเกอได้ยินจากปู่เช่นกัน
เลือดทิพย์ รวบรวมกลิ่นอายของสวรรค์และโลก
ประกอบด้วยพลังงานมหาศาล
ไม่เพียงแค่สามารถบำรุงหัวใจของตัวเองได้ ยังสามารถปรับเปลี่ยนกำลังภายในของตัวเองในตอนนี้ได้อีกด้วย
ดังนั้น หลังจากดื่มเลือดทิพย์ ตัวเองจำเป็นต้องใช้วิธีการหายใจแบบพิเศษ เพื่อรวมพลังนี้
ตามที่ตัวเองปฏิบัติอยู่ตอนนี้ เกรงว่า ต้องใช้เวลาสามวันถึงจะสามารถรวมได้อย่างสมบูรณ์
“หมาน้อยแกมานี่ เดี๋ยวจะจะปิดกั้นปากถ้ำนี่ หลังจากที่ฉันดื่มเลือดทิพย์ จะตกอยู่ในช่วงการหลับสนิทสามวัน สามวันนี้ แกต้องรับประกัน อย่าปล่อยให้แมลงตัวเล็กๆ เข้าใกล้ฉันก็พอ?”
เฉินเกอลูบหัวหมาน้อย
“โฮ่ง!”
หมาน้อยแลบลิ้น เพื่อแสดงว่าตกลง
หนึ่งคนหมาหนึ่งตัว เข้าไปในถ้ำ
ในเวลาเดียวกัน
ภายในป่าทึบของเทือกเขาอันหลิง
ก็มีคนกลุ่มหนึ่ง กำลังดิ้นรนเพื่อค้นหา
คนกลุ่มนี้ พกอุปกรณ์เต็มตัว
ยิ่งไปกว่านั้น มีคนไม่น้อยกว่าร้อยคน
ในนั้น ชายหนุ่มคนหนึ่งในวัยยี่สิบ กำลังยืนมือไขว้หลัง ผู้สูงอายุหลายคน ตามอยู่ข้างกายเขา
“ยังหาไม่เจออีกเหรอ?”
ชายหนุ่มขมวดคิ้วถาม
“ยังไม่มีเบาะแสอะไรเลย!”
ลูกน้องตอบ
“พาคนของตระกูลมา!”
ชายหนุ่มขมวดคิ้วหนักขึ้น
เห็น ลู่จงหยวนที่ชอกช้ำระกำใจ และเมิ่งคังที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างเห็นได้ชัด ถูกคนจับตัวมา
“พวกแกมั่นใจ ว่าเขาเข้าไปที่เทือกเขาอันหลิง คงไม่โกหกฉันนะ?”
ชายหนุ่มถาม
“คุณชายโม่ จะโกหกคุณได้ยังไง เขามาที่เทือกเขาอันหลิงจริงๆ อีกอย่าง เรื่องที่ฆ่าคนของตระกูลโม่ทั้งแปดคน ก็ไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลลู่ของเราทำอย่างแน่นอน หวังว่าคุณชายโม่จะตรวจสอบชัดเจน!”
ลู่จงหยวนพูดด้วยสีหน้าหวาดกลัว
คนตรงหน้า นามว่าโม่หยูเป็นลูกชายคนที่สองนายใหญ่ตระกูลโม่
ลู่จงหยวนเคยได้ยินเกี่ยวกับคนนี้มานานแล้ว
เขาเป็นคนที่เย็นชามาก ลงมือโหดเหี้ยมอย่างยิ่ง
ตอนนี้ สมาชิกแปดคนของตระกูลโม่ตายในตระกูลลู่ ตระกูลโม่ต้องส่งคนไปตรวจสอบอยู่แล้ว ลู่จงหยวนเป็นนักธุรกิจท้องถิ่นที่ร่ำรวย ถือว่าเขาเข้าใจดีว่าเฉินเกอและตระกูลโม่แล้ว ไม่ใช่คนที่เขาจะสามารถรุกรานได้
จึงบอกเบาะแสของเฉินเกอตามความเป็นจริง
โม่หยูจึงนำคนไปค้นหา
“พวกเราตระกูลโม่แห่งมณฑลหลงเจียงมีความเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับเฉินเกอคนนี้ คบหาสมาคมกับตระกูลเฉินของพวกเขาก็ไม่ใช่แค่ปีสองปี ฉันหวังว่าประธานลู่จะพูดความจริงได้ น้ำโคลนนี้ พยายามอย่าเหยียบย่ำ!”
โม่หยูกล่าวเสียงเรียบ
“มันแน่อยู่แล้ว!”
“มันแน่อยู่แล้ว!”
ลู่จงหยวนรีบกล่าว
“คุณชายรอง มีเบาะแสแล้ว!”
ขณะนี้ มีลูกน้องวิ่งมารายงาน
อยู่ข้างหน้าไม่ไกล พบว่ามีสองศพที่พื้น แต่งกายเหมือนชาวบ้านพื้นเมือง และยังตายไม่นาน มีร่องรอยการต่อสู้ในที่เกิดเหตุ
นอกจากนี้ยังพบร่องรอยของการเหยียบย่ำพืชหญ้าที่ทิ้งไว้
“โฮ่งๆๆ!”
และในตอนนี้ สุนัขสืบค้นที่ตระกูลโม่พามา เริ่มเห่าไปยังตำแหน่งหนึ่ง!
“หืม?”
โม่หยูขมวดคิ้วเล็กน้อย: “รอบๆ มีคน ดูเมื่อว่าจะอยู่ไม่ไกล เริ่มแยกย้ายค้นหาเดี๋ยวนี้!”
โม่หยูออกคำสั่ง
ลูกน้องพร้อมกำลัง เร่งออกค้นหา
“จำได้ว่าปีที่แล้ว ฉันเคยไปที่ตระกูลเฉินกับนายใหญ่ และยังเคยเห็นเฉินเกอ ตอนนั้นเขา ยังเป็นแค่ไอ้เด็กน้อยคนหนึ่ง ร่างกายอ่อนแอ!”
“ในหนึ่งปีมานี้เขาผ่านอะไรมากันแน่ ทำไมถึงเก่งได้ขนาดนี้ โม่หยุนไห่พวกเขาทั้งแปด ก็ถือว่าเป็นผู้มีฝีมือยอดเยี่ยมในตระกูลโม่ กลับถูกเฉินเกอฆ่าตายด้วยตัวคนเดียว มันแปลกจริงๆ!”
ข้างกายโม่หยูชายชราคนหนึ่งขมวดคิ้วกล่าวในขณะนี้
“แล้วยังไง เจอกับผู้มีฝีมือยอดเยี่ยมของตะกูลโม่ตัวจริง นับประสาอะไรกับเฉินเกอ?”
โม่หยูยิ้มขมขื่น
“หาเจอแล้ว!”
ขณะนี้ มีคนตะโกนอยู่ในหุบเขาข้างหน้า
โม่หยูเร่งฝีเท้าเดินไป
นอกถ้ำหินแห่งหนึ่ง หินก้อนใหญ่ที่ปิดกั้นปากถ้ำ ได้ถูกนำออกไปแล้ว
ขณะนี้ ลูน้องคนหนึ่งกำลังกุมคอนอนอยู่บนพื้น เลือดไหลอาบทั่วตัวเขา
และภายในถ้ำ ยังมีชายหนุ่มหน้าซีดนอนอยู่ ดูเหมือนไม่มีลมหายใจแล้ว
“เฉินเกอ? จับแกได้สักที!”
เมื่อเห็น คิ้วของโม่หยูคลายออกอย่างอดไม่ได้
จากนั้นความสนใจ จึงเบี่ยงเบนไปที่ลูกน้อง
“เกิดอะไรขึ้นกับเขา?”
“คุณชายรอง เขาถูกสุนัขดุร้ายตัวนี้ทำร้าย สุนัขดุร้ายตัวนี้ ปกป้องเจ้านาย ผมจะฟันมันเดี๋ยวนี้!”
ลูกน้องคนหนึ่งกล่าว
“โฮ่งๆๆ!!!”
สุนัขตัวน้อยถูกคนสวมผูกคอเอาไว้
ขณะนี้ ท่าทางดูเหมือนจะโจมตี ขนตามตัวลุกซู่
และเมื่อมันคำราม
ทำให้สุนัขสืบค้นทั้งหมดของตระกูลโม่ ต่างถอยหลังไปหลายก้าว
ยังมีอีกหลายตัว ที่ฉี่ราดตรงนั้น
“หืม? น่าสนใจ……”
เข้าตาโม่หยู: “อย่าเพิ่งฆ่ามัน พามันกับเฉินเกอ กลับตระกูลโม่!”
“ไอ้นี่ ได้ยินมาว่าเขาเก่งอย่างยิ่งไม่ใช่เหรอ ทำไมเหมือนจะตายไม่ตายอยู่อย่างงี้? แต่แบบนี้ก็ดี เขาจะได้ไม่หนีไปได้อีก!”
ตอนที่หามเฉินเกอออกมา ชายชราข้างกายโม่หยู ลองจับชีพจรหัวใจของเฉินเกอแล้ว พบว่าอ่อนแรงมาก
แต่ปัญหานี้เห็นได้ชัดไม่ใช่กุญแจสำคัญ
เขาแค่ตั้งคำถาม ไม่ได้พูดอะไรมาก
“หนี? อยู่ในมือฉันโม่หยูแล้ว หนีพ้นงั้นเหรอ?”
โม่หยูมองผู้ชายชราอย่างเย็นชา
“คุณชายรองพูดถูก!” ผู้สูงวัยพยักหน้า
แต่ ในขณะที่ชายชราก้มหน้า ทันใดนั้นก็พบว่า เฉินเกอคนที่ถูกหาม ใบหน้าซีดเผือดของเขานั้น เมื่อสักครู่ที่ผ่านมา มีแสงสีแดงวาบขึ้น หายวับไป……
YOU MAY ALSO LIKE
