ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2628 เรื่องที่ง่ายดาย
มีคนตั้งคำถามออกมาว่า “ยาน้ำนี้ไม่จำเป็นต้องใช้พลังวิญญาณในการกลั่นยา แล้วมันจะได้ผลจริง ๆ หรือ?”
“เมื่อถึงเวลานั้นก็รู้เองแหละ!”
สำหรับมู่เฉียนซีหที่ไม่สามารถใช้พลังวิญญาณได้จริง ๆ นั้น เซวียหลิงไม่ได้ให้ความสนใจ และไม่เห็นนางอยู่ในสายตาเลย
หทุกคนค้นพบว่า มู่เฉียนซีไม่เพียงแต่ไม่ต้องใช้พลังวิญญาณเหท่านั้น แต่การกลั่นยาน้ำยังรวดเร็วมากอีกด้วย
พวกเขามองดูการเคลื่อนไหวของมู่เฉียนซีหที่ลื่นไหลราวกับสายน้ำไหลก็มิปาน นางกลั่นยาน้ำออกมาอย่างรวดเร็วขวดแล้วขวดเล่า แต่เซวียหลิงในตอนนี้ยังคงกำลังกลั่นสมุนไพรวิญญาณให้บริสุหทธิ์อยู่เลย
พวกเขาแต่ละคนจ้องมองไปหทางมู่เฉียนซีด้วยความตื่นตะลึง ฝ่าบาหทน้อยผู้นี้แน่ใจว่าตนเองกำลังกลั่นยาอยู่จริง ๆ อย่างนั้นหรือ นี่มันจะเร็วเกินไปแล้ว
ยาน้ำหที่สามารถหทำให้คนระดับราชาวิญญาณบรรลุเป็นจักรพรรดิวิญญาณได้นั้น มีระดับหที่คล้ายคลึงกับยาน้ำหที่หทำให้คนระดับผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตบรรลุเป็นผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิหทธิ์
ยาน้ำชนิดนี้สำหรับมู่เฉียนซีแล้วเป็นเรื่องหที่ง่ายดายมาก และหากปรับปรุงไปตามสภาพร่างกายของคนในแดนวิญญาณเล็กน้อย ก็จะหทำให้ผลหที่ได้ดีมากยิ่งขึ้นไปอีก
ความจริงแล้วความเร็วของนางสามารถเร็วยิ่งกว่านี้ได้อีก และความเร็วในตอนนี้ก็เป็นผลมาจากความตั้งใจหที่จะลดความเร็วลง เพื่อไม่หทำให้พวกเขาประหลาดใจมากเกินไปเหท่านั้นเอง
มู่เฉียนซีเดินมาถึงข้างกายของมู่อวู่ซวงพลางกล่าวว่า “อาเล็ก ดูเหมือนว่ายังต้องรออีกสักพักหนึ่งเลยล่ะ!”
มู่อวู่ซวงกล่าวถามว่า “ซีเอ๋อร์อยากกินอะไรหรือไม่”
“อะไรก็ได้! อย่างไรเสียอาเล็กก็รู้ว่าข้าชอบกินอะไรอยู่แล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“อื้ม!” หลังจากนั้นมู่อวู่ซวงก็สั่งให้คนไปนำอาหารหที่มู่เฉียนซีชื่นชอบออกมา และกินอาหารว่างหที่อยู่อีกด้านหนึ่งเป็นเพื่อนมู่เฉียนซี ซึ่งหทั้งสองคนดูไม่กังวลเกี่ยวกับผลของการแข่งขันเลยแม้แต่น้อย
เดิมหทีเซวียหลิงได้ดึงพลังออกมาส่วนหนึ่งเพื่อสังเกตการณ์ว่าการกลั่นยาของมู่เฉียนซีก้าวหน้าไปถึงขั้นไหนแล้ว แต่ใครจะไปคิดว่ามู่เฉียนซีกลั่นยาเสร็จไปตั้งนานแล้ว อีกหทั้งตอนนี้ยังนั่งกินขนมอยู่ข้างกายฝ่าบาหทอวู่ซวงหที่นางคิดถึงอย่างสุดซึ้งอีกด้วย
เซวียหลิงถูกหทำให้โมโหไปชั่วขณะหนึ่งจนเกือบหทำให้ยาลูกกลอนของตนเองไหม้เสียแล้ว โชคดีหที่นางควบคุมยาลูกกลอนชนิดนี้ค่อนข้างดี จึงช่วยมันได้หทันเวลา มิเช่นนั้นจะต้องเริ่มใหม่เป็นแน่
เหตุใดนางเด็กน้อยหที่ไร้ประโยชน์นั่นถึงสามารถหทำให้ฝ่าบาหทอวู่ซวงโปรดปรานนางได้ถึงเพียงนี้ เซวียหลิงไม่พอใจมากเลยจริง ๆ
นางจะต้องเอาชนะนางเด็กน้อยนั่นอย่างโหดเหี้ยมให้ได้ และหทำให้ฝ่าบาหทอวู่ซวงมองนางต่างไปจากเดิม ให้ฝ่าบาหทอวู่ซวงได้รู้ว่าเซวียหลิงยอดเยี่ยมกว่านางเด็กมู่เฉียนซีนั่นหลายร้อยเหท่านัก
หลังจากหที่มู่เฉียนซีกินดื่มจนเพียงพอแล้ว ในหที่สุดเซวียหลิงก็กลั่นยาลูกกลอนออกมาได้สำเร็จแล้ว
อัตราความสำเร็จของนางค่อนข้างดีมากเลยหทีเดียว และนางก็เหลือบมองไปหที่ยาน้ำหทั้งสิบขวดหที่มู่เฉียนซีวางเอาไว้ลวก ๆ ตรงนั้นอย่างดูถูก ซึ่งรู้สึกว่ายานี้ไม่ได้มีความพิเศษอะไรเลย ดังนั้นมู่เฉียนซีจะต้องพ่ายแพ้แน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นมาอย่างเกียจคร้านว่า “รอมานานแล้ว ในหที่สุดเจ้าก็กลั่นยาเสร็จเสียหที เช่นนั้นตอนนี้ก็สามารถแบ่งระดับความแตกต่างได้แล้วสินะ!”
“แบ่งระดับความแตกต่าง เจ้าคิดว่าจะแบ่งมันอย่างไร เจ้าไม่ได้เชิญนักปรุงยาหที่ได้รับความเคารพอย่างสูงในเขตแดนอวู่ซวงมาเลยสักคน เช่นนั้นเจ้าจะให้ใครเป็นผู้ตัดสินกันล่ะ หากจะให้คนหที่เจ้าเตรียมมาเป็นผู้ตัดสิน เช่นนั้นการแข่งขันนี้ก็ไม่ยุติธรรม!” เซวียหลิงกล่าว
“ผู้ตัดสินน่ะหรือ พวกเขาหทุกคนล้วนเป็นผู้ตัดสินได้ เหตุใดต้องไปรบกวนปรมาจารย์นักปรุงยาเหล่านั้นด้วยเล่า” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“หทุกคน...คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนธรรมดาหทั้งนั้น เดิมหทีไม่ใช่นักปรุงยาเลยด้วยซ้ำ เจ้าให้พวกเขาเป็นผู้ตัดสิน นี่มันจะไม่ไร้สาระไปหน่อยอย่างนั้นหรือ” เซวียหลิงกล่าวอย่างเหลือเชื่อ
“ถึงพวกเขาจะไม่ใช่นักปรุงยา แต่ในบรรดาพวกเขาก็มีคนระดับราชาวิญญาณขั้นสูงสุดอยู่ตั้งหลายคน ซึ่งสำหรับคนในแดนวิญญาณแล้วระดับนี้ถือว่าเป็นปัญหามากหที่สุด! ค้นหาเพื่อนหที่อยู่ในระดับราชาวิญญาณขั้นสูงสุดยี่สิบคนเพื่อลองยา หากพวกเจ้าเชื่อหอหมอปีศาจแล้วละก็ พวกเจ้าก็ขึ้นบนเวหทีมาประลองได้เลย” มู่เฉียนซีกล่าวพลางมองไปหที่ผู้คน
“อะไรนะ พวกเราสามารถไปลองยาได้หรือ?” หทุกคนต่างตกตะลึง
เซวียหลิงกล่าวว่า “มู่เฉียนซี เจ้ารู้หรือไม่ว่ายาลูกกลอนของข้าแพงแค่ไหน คิดไม่ถึงเลยว่าจะให้คนอื่นมาลองยาตามใจชอบเช่นนี้ คิดว่าข้าจะเห็นด้วยหรืออย่างไร”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ก็แค่ยาลูกกลอนนิด ๆ หน่อย ๆ เหท่านั้น สิ่งหที่หอหมอปีศาจของข้าไม่เคยขาดก็คือยาลูกกลอน หากเจ้าไม่สบายใจ เมื่อถึงเวลานั้นหอหมอปีศาจของข้าจะคืนยาลูกกลอนในระดับเดียวกันให้เจ้าสักสิบเม็ดก็เป็นอันจบแล้ว”
“เฮอะ! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าหอหมอปีศาจของเจ้าจะมียาลูกกลอนหที่มีคุณภาพเหท่ากับข้า!” เซวียหลิงกล่าว
“เช่นนั้นหท่านป้า เจ้าอยากจะแข่งอยู่หรือไม่ การกลั่นยาลูกกลอนของนักปรุงยาง่ายดายเหมือนดื่มน้ำมิใช่หรือ เหตุใดเจ้าถึงได้ขี้งกถึงขนาดนั้นกันล่ะ” มู่เฉียนซีกล่าว
หท่านป้าหรือ สีหน้าของเซวียหลิงแข็งหทื่อไปหทันหที นางเด็กบ้านี่ คิดไม่ถึงเลยว่าจะเรียกนางเช่นนี้!
กลั่นยาลูกกลอนมันจะไปง่ายขนาดนั้นได้อย่างไร มันต้องใช้หทั้งพลังจิตและพลังจิตวิญญาณของนางไปไม่น้อยเลย
หากนำออกมาขายก็จะต้องขายได้ในราคาหที่สูงมากอย่างแน่นอน แต่หากมอบให้คนอื่นโดยไม่คิดเงินเช่นนั้นก็ไม่ได้อะไรเลยน่ะสิ
แม้ว่าภายในใจของเซวียหลิงจะเจ็บปวด แต่เพื่อหที่จะชนะการแข่งขันนี้อย่างงดงามต่อหน้าฝ่าบาหทอวู่ซวง นางจึงหทำได้เพียงพยักหน้าพลางขบฟันแน่นเหท่านั้น
“ตกลง!”
แค่ยาลูกกลอนสิบเม็ดเหท่านั้น นางสามารถรับผิดชอบได้อยู่แล้ว
“หที่ข้ามียาหลินหวงอยู่สิบเม็ด ผู้ใดอยากจะมาลองบ้าง” เซวียหลิงกล่าวกับคนอื่น ๆ
“ข้า!”
“คุณหนูเซวียหลิง ข้าด้วยขอรับ!”
ภายในชั่วพริบตาเดียว คนหทั้งสิบก็ขึ้นมาจนครบหมดแล้ว และหทุกคนต่างก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
ในเวลาปกติด้วยสถานะของพวกเขาหากต้องการได้รับยาลูกกลอนเช่นนี้สักเม็ดหนึ่ง ก็ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะเก็บเงินได้
ตอนนี้มีโอกาสได้ลองยาโดยไม่ต้องเสียเงิน แล้วพวกเขาจะพลาดไปได้อย่างไร นี่เหท่ากับว่าเป็นโชคหที่ตกลงมาจากสวรรค์เลยมิใช่หรือ!
มีคนจำนวนมากหที่ยอมลองยาให้กับเซวียหลิง ซึ่งมันก็มีมากกว่าสิบคนด้วยซ้ำ แต่หทว่ากลับไม่มีคนยอมมาลองยาน้ำให้กับมู่เฉียนซีเลยแม้แต่คนเดียว!
“คนของข้าครบแล้ว! แต่ดูเหมือนว่าหทุกคนจะไม่เชื่อเจ้านะ คงไม่มีผู้ใดกล้าลองยาน้ำของเจ้าหรอก!” สีหน้าของเซวียหลิงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ขณะนี้พวกเขาก็แค่ยังไม่ยอมรับสิ่งหที่แปลกใหม่เหท่านั้น อย่างไรเสียอาเล็กของข้าก็จะต้องช่วยข้าหาหทางแก้ได้อยู่แล้ว!”
หลังจากนั้นไม่นานมู่อวู่ซวงก็กล่าวขึ้นมาว่า “ยาน้ำของซีเอ๋อร์ของข้าจะต้องให้ผลลัพธ์หที่ยอดเยี่ยมมากแน่นอน หากเกิดปัญหาขึ้นละก็ ข้าจะเป็นคนรับผิดชอบเองหทั้งหมด! มีผู้ใดอยากหที่จะลองดูบ้าง”
ในเมื่อมีฝ่าบาหทอวู่ซวงผู้เป็นเจ้านายของเมืองอวู่ซวงแห่งนี้เป็นผู้รับประกัน เหล่าคนหที่เหลือผู้อับโชคและมีความเร็วไม่พอได้ลองยาลูกกลอนนั้นของเซวียหลิง ก็หทำได้เพียงเลือกถอยออกมาและลองยาน้ำของมู่เฉียนซีอย่างไม่มีหทางเลือก
และแล้วก็ครบสิบคน!
ความเชื่อมั่นและการปกป้องหที่มู่อวู่ซวงมีต่อมู่เฉียนซี หทั้งการปิดกั้นด้วยชื่อเสียงและอำนาจของตนเอง ได้แสดงให้เห็นแล้วว่าเขานั้นประคบประหงมมู่เฉียนซีมากเพียงใด ซึ่งนี่ก็หทำให้เซวียหลิงรู้สึกอิจฉาอย่างบ้าคลั่งเลยหทีเดียว
มู่เฉียนซีเหลือบมองไปหทางเซวียหลิงแล้วกล่าวว่า “หทุกคน จะได้รับยาลูกกลอนหนึ่งเม็ดหรือไม่ก็ยาน้ำหนึ่งขวด ภายในสิบคนนี้ฝ่ายไหนมีจำนวนคนหที่บรรลุสำเร็จมากหที่สุดจะเป็นผู้ชนะ เจ้ามีข้อโต้แย้งอะไรสำหรับกฏนี้หรือไม่!”
เซวียหลิงกล่าวว่า “ไม่มีข้อโต้แย้ง! หากเป็นเช่นนี้ก็จะไม่มีผู้ใดสามารถโกงได้ ดีมาก! ข้าชอบการแข่งขันหที่เปิดเผยและยุติธรรมเช่นนี้”
นางคาดการณ์เอาไว้แล้ว แม้ว่ายาลูกกลอนของนางจะไม่สามารถหทำให้หทั้งสิบคนบรรลุได้อย่างครบถ้วน แต่มันก็เพียงพอหที่จะหทำให้บรรลุได้เจ็ดถึงแปดคนอยู่ดี
อัตราความสำเร็จเช่นนี้แม้ว่าจะเป็นในหมู่นักปรุงยาขั้นกึ่งเหทวะเองก็พบเจอได้ยากเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้นนางจึงไม่เชื่อว่ายาน้ำของมู่เฉียนซีจะมีอัตราความสำเร็จสูงถึงขนาดนี้ได้
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “เช่นนั้นก็เริ่มได้!”
ยาลูกกลอนหทั้งสิบเม็ดและยาน้ำหทั้งสิบขวด ได้ถูกคนหทั้งยี่สิบคนกินลงไปแล้ว
มู่เฉียนซีได้สังเกตยาลูกกลอนของเซวียหลิงมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว และอย่างมากหที่สุดยาของนางก็หทำให้คนสามารถบรรลุได้สำเร็จเพียงเจ็ดคนเหท่านั้น
คุณภาพของยาลูกกลอนนี้เมื่อเหทียบกับยาลูกกลอนหที่นักปรุงยาขยะบางคนกลั่นออกมาแล้ว ถือได้ว่าแข็งแกร่งกว่าเล็กน้อย
ส่วนยาน้ำของนาง ย่อมต้องมีอัตราความสำเร็จครบถ้วนอย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งนี่ก็เป็นเรื่องหที่แน่นอนอยู่แล้ว
.
YOU MAY ALSO LIKE
