ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2636 ทาสของนาง
เดิมทีโยวเยี่ยเสียคิดว่า ต้องทำให้เหล่าชายหนุ่มที่โดดเด่นของเขตแดนเสียได้รับความชื่นชอบจากมู่เฉียนซี ไม่ใช่ว่านางเป็นหลานสาวคนสำคัญของมู่อวู่ซวงหรอกหรือ
หากปล่อยให้หลานสาวของเขาตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก เมื่อถึงเวลานั้นเขาจะต้องใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้ได้อย่างแน่นอน
แต่เขากลับไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า เขาจะกำลังรนหาที่ตายเช่นนี้!
คิดไม่ถึงเลยว่าอยากจะจับคู่ให้พระชายาของเขา ต่อหน้าอ๋องจิ่วเยี่ยแห่งแดนนรกเช่นนี้
หวงจิ่วเยี่ยที่กำลังเดือดดาลด้วยความหึงหวง ลงมือทันทีโดยไม่สนว่าเขาจะเป็นเจ้าครองเขตแดนหรือว่าจะเป็นองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณก็ตาม
อีกฝ่ายมีเพียงพลังวิญญาณก็สามารถโจมตีเขาจนลอยกระเด็นออกไปได้แล้ว ซึ่งมันก็ทำให้โยวเยี่ยเสียจ้องมองไปยังสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์นั้นด้วยความตกตะลึงเล็กน้อย เขากล่าวว่า “น้อง อวู่ซวง นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะกล้าลงมือกับข้าเช่นนี้”
พวกเขารู้เรื่องที่มีคนเหล็กประหลาดมาที่เขตแดนอวู่ซวงแล้ว นอกจากนี้ยังได้ยินมาว่าเขาได้ต่อสู้กับมู่อวู่ซวงอีกด้วย
หลังจากนั้นเขาก็อยู่ที่เมืองอวู่ซวงมาโดยตลอด แต่โยวเยี่ยเสียไม่คิดว่าคนผู้นี้จะติดตามมา และกล้าลงมือกับเขาด้วย
มู่อวู่ซวงกล่าวว่า “การล่าสัตว์ภูตวิญญาณมีความอันตรายมาก ข้ากลัวว่าเมื่อถึงตอนนั้นจะไม่สามารถปกป้องซีเอ๋อร์ได้ ดังนั้นจึงได้ให้ทาสของนางติดตามมาด้วย”
มู่อวู่ซวงไม่สามารถบอกได้ว่านี่คือคู่หมั้นของซีเอ๋อร์ แม้จะบอกว่าหวงจิ่วเยี่ยเป็นองครักษ์ก็ยังรู้สึกว่าเขาได้เปรียบเลย ดังนั้นจึงบอกว่าเป็นทาส…
ทาสหรือ! การที่คนที่แข็งแกร่งเช่นนี้เป็นทาสของแม่สาวน้อยผู้นี้ ได้ทำให้ทุกคนตื่นตกใจเป็นอย่างมาก
เดิมทีคิดว่าคนผู้นี้จะต้องโกรธที่ถูกทำให้อับอายเป็นแน่ เพราะอย่างไรเสียเขาก็เป็นที่สามารถต่อสู้กับฝ่าบาทอวู่ซวงได้ แต่ทว่าหวงจิ่วเยี่ยกลับไม่โกรธเลยแม้แต่น้อย
นั่นก็เป็นเพราะว่าเขาชอบเป็นทาสของซี และแน่นอนว่าต้องเป็นทาสของนางเพียงคนเดียวเท่านั้น! อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนของนางอยู่แล้ว
“เช่นนั้นการที่เขาลงมือกับข้า ก็เป็นเพราะคำสั่งของเจ้านายอย่างนั้นหรือ” โยวเยี่ยเสียกล่าวด้วยท่าทางที่ก้าวร้าวเล็กน้อย
มู่อวู่ซวงกล่าวตอบว่า “นั่นมันผิดแล้ว เจ้าเมืองเสียท่านถามเพราะไม่รู้จริง ๆ หรือ คนเหล่านี้ไม่ว่าจะเป็นใครล้วนไม่เหมาะสมกับซีเอ๋อร์ของข้าทั้งนั้น แน่นอนว่าเขาย่อมโมโหอยู่แ แล้ว! ความจริงแล้วข้าเองก็โมโหเช่นกัน เพียงแต่เขาลงมือเร็วกว่าข้าไปก้าวหนึ่งเท่านั้นเอง”
มู่อวู่ซวงเองก็ไม่พูดจาอ้อมค้อม และกล่าวขึ้นมาอย่างตรงประเด็นทันที
แม้ว่าเขาจะไม่พอใจในตัวหวงจิ่วเยี่ย แต่เด็กหนุ่มที่โยวเยี่ยเสียหามาเหล่านี้กลับแย่ยิ่งกว่าเสียอีก!
คิดว่าคนเหล่านี้เหมาะสมกับซีเอ๋อร์อย่างนั้นหรือ ความคิดเช่นนี้ของโยวเยี่ยเสีย ช่างเป็นการรนหาที่ตายนัก
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อาเล็กของข้ากล่าวได้ถูกต้องแล้ว คนของข้าผู้นี้สนใจเพียงแต่ข้าเท่านั้น และไม่ว่าคนอื่นจะอยู่ในสถานะใดก็ตาม ขอเพียงล่วงเกินข้า เขาก็จะลงมือทันที! เป็ นเพราะข้าไม่ควบคุมคนของข้าให้ดี จนทำให้ท่านเจ้าเมืองเสียต้องได้รับบาดเจ็บ ต้องขอโทษท่านด้วยจริง ๆ! ท่านต้องการรักษาหรือไม่ ที่ข้ามียารักษาที่ดีที่สุดของหอหมอปีศาจอยู่ ด้วยพอดี”
“ไม่ต้อง!” เขากล่าวตอบ
โยวเยี่ยเสียจ้องมองไปยังมู่เฉียนซีที่เอ่ยปากพูด ทาสของนางลงมือโจมตีเขา แต่บนใบหน้าของสาวน้อยผู้นี้กลับไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย นอกจากนี้ยังสงบนิ่งมาก ซึ่ง งทำราวกับว่าการโจมตีเขาเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยเรื่องหนึ่งเท่านั้น
แม่สาวน้อยผู้นี้ รกหูรกตาพอ ๆ กับเจ้าโยวเยี่ยอวู่ซวงเลย พวกเขาช่างมีความเหมือนกันเสียจริง
มิแปลกใจที่โยวเยี่ยอวู่ซวงไม่เคยนับญาติกับพวกเขาเหล่านี้เลย เขายอมรับเพียงครอบครัวที่เคยเลี้ยงเขามาเท่านั้น เพราะมีนิสัยที่คล้ายกันเช่นนี้เอง
แววตาของหนุ่มสาวอัจฉริยะจากเมืองเสียเหล่านั้นเต็มไปด้วยความโกรธเคือง นี่นางดูถูกพวกเขาอย่างนั้นหรือ?
เป็นเพียงแค่สาวน้อยที่มาจากดินแดนระดับต่ำ ซ้ำยังเป็นคนไร้ค่าที่ไม่มีพลังบำเพ็ญใด ๆ เลยด้วยซ้ำ คิดว่าแค่สามารถขายยาน้ำเหล่านั้นในหอหมอปีศาจได้เพราะมีปรมาจารย์นักปรุงยาที่ ยอดเยี่ยมคนหนึ่งแล้วจะมาดูถูกพวกเขาอย่างนั้นหรือ ช่างน่ารังเกียจนัก!
พวกเขาทั้งหมดล้วนเป็นหนุ่มสาวที่เต็มไปด้วยพลัง ในตอนที่พวกเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายกลับถูกโยวเยี่ยเสียหยุดเอาไว้เสียก่อน
โยวเยี่ยเสียกล่าวว่า “เป็นเพราะข้าคิดได้ไม่รอบคอบเอง อย่างไรเสียหลานสาวตัวน้อยก็เป็นแก้วตาดวงใจของน้องอวู่ซวง ฉะนั้นย่อมมีสายตาที่สูงส่งอยู่แล้ว! แต่เจ้าก็สามารถให้พวกเขาเ เป็นเพื่อนได้ ตอนไปล่าสัตว์มีเพื่อนไปด้วยก็ดีเช่นกัน”
โยวเยี่ยเสียไม่ถือสาเรื่องที่หวงจิ่วเยี่ยลงมือทำร้ายเขาอย่างใจกว้างแล้ว แต่มู่อวู่ซวงกลับกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์คือหลานสาวของข้ามู่อวู่ซวง นางไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับเจ้าเมืองเส สียเลยแม้แต่น้อย ท่านโปรดเปลี่ยนคำเรียกนางด้วย!”
หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็กล่าวเสริมขึ้นมาว่า “ข้ามีชื่อ สกุลของข้าคือมู่ และมีชื่อว่าเฉียนซี!”
เจ้าอาหลานคู่นี้ไม่ไว้หน้าโยวเยี่ยเสียเลยแม้แต่น้อยอีกครั้ง ซึ่งมันก็ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของโยวเยี่ยเสียแข็งทื่อไปทันที เขากำหมัดแน่นพลางกล่าวว่า “นี่ก็สายมากแล้ว ควรจะ เริ่มล่าสัตว์ได้แล้ว เราจะมาอยู่ข้างนอกไปตลอดได้อย่างไร! การล่าสัตว์ในครั้งนี้ ไม่รู้ว่าทุกท่านจะยินดีนำรางวัลอะไรออกมาบ้าง”
ในเมื่อมาล่าสัตว์ ย่อมไม่ได้มีเพียงการฆ่าสัตว์ปีศาจอย่างที่จืดชืดเช่นนั้นอยู่แล้ว ฉะนั้นจะแพ้หรือชนะ แต่รางวับนั้นถือว่าเป็นประเด็นสำคัญอยู่ดี
หลังจากนั้นเจ้าเมืองหลักทั้งห้าก็นำเอาสมบัติงรางวัลออกมา โยวเยี่ยเสียกล่าวว่า “เช่นนั้นของน้องอวู่ซวงล่ะ”
“ยาเทพระดับสูงได้หรือไม่ หากนำสิ่งนี้ไปมอบให้องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณ จะต้องได้หน้าขึ้นมาหลายเท่าอย่างแน่นอน” หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็หยิบขวดลูกกลอนยาขวดหนึ่งออกมา
“อะไรนะ ยาลูกกลอนเทพระดับสูงอย่างนั้นหรือ” สีหน้าของทุกคนฉายแววของความประหลาดใจออกมา
ยาลูกกลอนระดับนี้ ขนาดแดนวิญญาณยังยากที่จะเอาออกมาได้สักสองสามเม็ดเลย!
สามารถกลั่นยาลูกกลอนระดับนี้ออกมาได้ ราวกับการดำรงอยู่ของสัตว์ประหลาดเก่าแก่อย่างไรอย่างนั้นเลย
น้อยมากที่พวกเขาจะลงมือ และมีบางคนที่ไม่ให้แม้แต่องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณเลยด้วยซ้ำ แต่คิดไม่ถึงเลยว่ามู่เฉียนซีจะหยิบออกมาขวดหนึ่งอย่างแผ่วเบาเช่นนี้
“นี่คือสิ่งที่อาจารย์ของข้ามอบให้ข้าเอามาเล่น! ตอนที่อาเล็กของข้าออกมาเขาไม่ได้เอาสมบัติแะไรมาด้วย ดังนั้นข้าจึงเอามันออกมาเป็นรางวัล! นี่ไม่ใช่ยาลูกกลอนธรรมดาเท่านั้น ด ดังนั้นรางวัลของท่านเจ้าเมืองจะต้อวทำให้ข้าพอใจถึงจะได้” แววตาของมู่เฉียนซีจ้องมองไปที่เขา
“เจ้ามีความเห็นอย่างนั้นหรือ!” โยวเยี่ยเสียหล่าว
“แน่นอน! หากเมืองอวู่ซวงชนะแล้วล่ะก็ ข้าอยากให้ท่านรับปากว่าจะช่วยข้าสร้างหอหมอปีศาจในเเขตแดนเสีย เป็นอย่างไร นี่ก็คือเรื่องที่อาจารย์ของข้าอยากทำเช่นกัน” มู่เฉียนซ ซีกล่าว
พวกเขาต่างรู้ดีว่าคนที่ควบคุมดุแลหอหมอปีศาจคือนักปรุงยาที่เก่งกาจคนหนึ่ง และนักปรุงยาผู้นั้นก็ยังเป็นอาจารย์ของมู่เฉียนซีอีกด้วย แต่คิดไม่ถึงเลยว่าความสามารถของเขาจะ ะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้
นักปรุงยาระดับนี้ แม้แต่โยวเยี่ยเสียเองก็ไม่กล้าล่วงเกินเช่นกัน ในเมื่อมีผลประโยชน์อยู่ตรงหน้า แล้วเขาจะไม่เอาได้อย่างไร
เขาไม่เชื่อว่าตนเองจะพ่ายแพ้ให้กับโยวเยี่ยอวู่ซวงอยู่แล้ว และเขาที่ตกอยู่ท่ามกลางการล่อลวงด้วยยานี้! จึงกล่าวว่า “เงื่อนไขที่ดีเช่นนี้ ข้าไม่มีทางปฏิเสธได้อยู่แล้ว ดูเหมือน นว่าเจ้าจะสนใจหอหมอปีศาจมากเลยสินะ เช่นนั้นข้าจะรับปากก็แล้วกัน!”
แววตาของมู่เฉียนซีจ้องมองไปยังคนอื่น ๆ เหล่านั้น “ข้าเองก็ไม่ต้องการสมบัติที่พวกท่านนำเอาออกมาเช่นกัน สมบัติเหล่านี้พวกท่านเอาไปเก็บสะสมไว้ในจวนเจ้าเมืองของพวกเจ้าเสียเถอะ ะ! หากเมืองอวู่ซวงของพวกข้าได้รับชัยชนะ พวกท่านเองก็จะต้องรับปากว่าจะให้หอหมอปีศาจของข้าไปเปิดกิจการในเมืองของพวกท่านด้วย”
พวกเขาทั้งหมดหันไปมองที่โยวเยี่ยเสีย และไม่กล้าบุ่มบ่ามเห็นด้วย เพราะต้องฟังความเห็นของเสด็จพี่เสียก่อน
โยวเยี่ยเสียพยักหน้าเล็กน้อย เป็นการแสดงว่าให้พวกเขาตอบตกลงได้ เขากล่าวว่า “หากเป็นเช่นนี้แล้วล่ะก็ ดูเหมือนว่ายาลูกกลอนเพียงขวดเดียวจะไม่พอแล้วสินะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม่เป็นไร! อีกห้าขวด แค่ให้อาจารย์ของข้ากลั่นออกมาก็ได้แล้ว สำหรับเขาแล้วเป็นเพียงปัญหาเล็ก ๆ เท่านั้น”
เจ้าเมืองทั้งห้าเขตแดนอดที่จะตื่นเต้นไม่ไหว หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ คิดไม่ถึงเลยว่ามู่เฉียนซี จะเอายาลูกกลอนระดับเทพขั้นสูงสุดออกมาเช่นนี้ พระเจ้า!
ผ่านมานับพันปีพวกเขาไม่เคยเห็นของล้ำค่านี้เลย แต่แม่สาวน้อยผู้นี้กลับมีได้เท่าที่นางต้องการ!
มีนักปรุงยาที่แข็งแกร่งและยอดเยี่ยมเช่นนี้เป็นอาจารย์ ช่างเป็นเรื่องที่โชคดีมากเกินไปแล้ว!
คนเหล่านั้นในเวลานี้จ้องมองไปที่มู่เฉียนซี ด้วยความเกลียดชังและริษยาต่าง ๆ มากมาย!