ท่านอ๋องผู้โหดร้ายกับหมอปีศาจ - ตอนที่ 2732 ฝันไปเถอะว่าจะหนีได้
เจ้าผลไม้น้อยหยั่งรากอยู่ข้าง ๆ ต้นไม้ที่เน่าเปื่อยนี้ แต่เพราะมังกรร้ายเป็นห่วงนาง หัวใจของเขาจึงกระตุกวูบขึ้นมาทันที
ขณะที่เจ้าผลไม้น้อยหยั่งรากลึกลงไปในดิน แต่ดูเหมือนว่าความอาฆาตแค้นและความคิดอันชั่วร้าย จะไม่ส่งผลกระทบต่อนางที่เป็นพืชศักดิ์สิทธิ์อันบริสุทธิ์เลยแม้แต่น้อย
เพราะโลกของนางนั้นเรียบง่ายเป็นอย่างมากอย่างไรล่ะ!
“หาเจอแล้ว!” สีหน้าของเจ้าผลไม้น้อยแสดงความดีใจออกมา
นางรู้แล้วว่าชั้นที่อยู่ต่ำที่สุดของต้นไม้เน่าเปื่อยนี้อยู่ที่ใด หลังจากนั้นนางก็ปกคลุมชั้นที่ต่ำที่สุดของมัน และผนึกเอาไว้อย่างแน่นหนา
ต้นไม้เน่าเปื่อยต้นนี้ตายลงแล้ว มันไม่มีสติ และไม่สามารถต่อต้านใด ๆ ได้อีกแล้ว
เจ้าผลไม้น้อยกล่าวว่า “นายท่าน ข้าไม่เป็นอะไร พวกท่านวางใจเถิดเจ้าค่ะ! ต่อไปข้าต้องการที่จะยกมันออกมา ฉะนั้นพวกท่านต้องถอยออกไปให้ห่างจากข้าสักหน่อย!”
มังกรร้ายกล่าวว่า “เจ้าต้นไม้โง่ เจ้าต้องระวังตัวให้ดี ข้าไม่ยอมให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเจ้าทั้งนั้น!”
“ตกลง!”
ตูมมม!
ทันใดนั้น ก็เกิดเสียงดังขึ้นมาจากพื้นดิน จนบริเวณโดยรอบก็เกิดรอยร้าว และดินก็เริ่มคลายตัวทันที
ต้นไม้ที่เน่าเปื่อยต้นนั้นถูกดึงขึ้นมา และมันก็ได้พุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศ จนดินสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาราวกับห่าฝนก็มิปาน
หลังจากที่ต้นไม้เน่าเปื่อยนั้นถูกดึงออกมาแล้ว วิญญาณอาฆาตตนนั้นก็ไม่สามารถดูดซับพลังแห่งความอาฆาตจากทั่วทุกที่ได้อีก ซึ่งนี่ก็ทำให้มันเต้นแร้งเต้นกาด้วยความโกรธเคือง!
“ให้ตายเถอะ! เจ้าพืชศักดิ์สิทธิ์บ้านี่ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะกล้าทำเช่นนี้กับข้า ช่างรนหาที่ตายนัก!”
พืชศักดิ์สิทธิ์อย่างนั้นหรือ คนอื่น ๆ ต่างรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย
นอกจากผู้ติดตามที่อยู่ข้างกายของมู่เฉียนซีจะเป็นมังกรร้ายตัวหนึ่งแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าอีกหนึ่งจะเป็นถึงพืชศักดิ์สิทธิ์ที่กลายร่างได้ นางนี่ช่างเป็นคนที่มีไปเสียทุกอย่างจริง ๆ
วิญญาณอาฆาตต้องการที่จะฉีกเจ้าผลไม้น้อยออกเป็นชิ้น ๆ แต่มันกลับถูกองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณและคนของหน่วยจุนถัง รวมไปถึงมู่อวู่ซวงปิดล้อมเอาไว้
เจ้าหมอนี่สูญเสียแหล่งกำเนิดของพลังแห่งความอาฆาตไปแล้ว จึงดูเหมือนว่ามันจะไม่ไร้เทียมทานเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว
ด้วยเหตุนี้ทั้งมังกรวารีและนิรันดร์จึงไม่จำเป็นต้องออกโรงอีก เพราะตอนนี้มันอยู่ในจุดที่ถูกตรึงเอาไว้แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ในเมื่อถูกถอนรากถอนโคนออกมาแล้ว และเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงปัญหาในอนาคต เช่นนั้น…”
“ผ่ามันออกแล้วเผาทำลายไปเสีย!”
แต่เนื่องจากว่าต้นไม้ที่เน่าเปื่อยนี้มีพลังแห่งความอาฆาตที่แข็งแกร่งมาก ดังนั้นเปลวเพลิงธรรมดาจึงไม่สามารถเผาผลาญมันได้
ด้วยเหตุนี้มู่เฉียนซีจึงเหวี่ยงกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณไปในอากาศ และเริ่มผ่ามัน…
ตูมม โครมม!
เปลวเพลิงที่แข็งแกร่งระเบิดออกมา ซึ่งเปลวเพลิงนี้ก็เต็มไปด้วยพลังแห่งการทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง
ประกายเพลิงปลิวว่อนไปทั่วทุกทิศทาง ซึ่งก็ทำให้พลังแห่งความอาฆาตนั้นไม่สามารถต้านทานเปลวเพลิงนี้ได้เลย
อย่างที่รู้ว่านี่คือเปลวเพลิงราชันย์ของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ แล้วมันจะสามารถสกัดกั้นได้อย่างไรกัน
พรึ่บบบ!
ต้นไม้ที่เน่าเปื่อยนั้นถูกเปลวเพลิงปกคลุมเอาไว้จนร่วงลงไปบนพื้น
“ไม่! ไม่นะ! ไม่!” วิญญาณอาฆาตตนนั้นกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด
ต้นไม้ที่เน่าเปื่อยต้นนี้ถูกเผาทำลายไปแล้ว คราวนี้มันได้จบเห่แน่
“บัดซบเอ้ย! ให้ตายเถอะ ข้าไม่สนว่าพวกเจ้าจะเป็นใคร แต่ในเมื่อจะขัดขวางเรื่องของข้า ข้าก็จะไม่มีทางปล่อยให้พวกเจ้ามีชีวิตที่ดีแน่นอน!” มันกล่าวอย่างดุดัน
ดูเหมือนว่าจะมีพลังถูกดึงออกมาจากรูปลักษณ์ภายนอกของว่านจันทรกานต์นั้น และว่านจันทรกานต์ก็ตกลงมาจากกลางอากาศ
กลิ่นอายของสิ่งมีชีวิตโปร่งแสงขนาดใหญ่ยักษ์ที่อยู่กลางอากาศระเบิดพลังที่ทำให้หายใจลำบากออกมา มันเป็นอารมณ์ทางด้านลบที่น่ากลัวมาก ซึ่งความอาฆาตแค้นได้ส่งผลกระทบกับคนที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้
ทันใดนั้นการแสดงออกของหน่วยจุนถังก็จริงจังมากขึ้นทันที “ทำไมเจ้าถึงฝึกฝนได้เร็วกว่าข้า”
“ทำไมเจ้าถึงอยู่ในตำแหน่งที่สูงกว่าข้าล่ะ”
“เพราะเหตุใดองค์จักรพรรดิถึงชอบเจ้ามากกว่า”
“องค์จักรพรรดิ ข้ามีความภักดีต่อพระองค์มากที่สุดแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
ความอาฆาตแค้น และความไม่พอใจในชีวิตของตนเอง ทำให้ความมืดมิดเติบโตขึ้นมาภายในใจของพวกเขา
และในตอนที่อารมณ์เช่นนี้ระเบิดออกมา เมื่อถึงขีดจำกัด แน่นอนว่าพวกเขาก็เริ่มเข่นฆ่ากันขึ้นมาทันที
ตูมมมม โครมมม!
พวกเขาเริ่มต่อสู้กัน
ซึ่งนี่ก็ทำให้สีหน้าของโยวเยี่ยจุนย่ำแย่เป็นอย่างมาก เขากล่าวอย่างโกรธเคือง “เจ้าพวกไร้ประโยชน์! ช่างไร้ประโยชน์จริง ๆ!”
และสิ่งที่ทำให้เขาพึงพอใจก็คือการที่มู่อวู่ซวงยังคงปกติดี
วิธีการเหล่านี้ของวิญญาณอาฆาต แน่นอนว่าไม่มีทางส่งผลกระทบกับผู้ที่เคยเป็นถึงองค์จักรพรรดิกุ่ยจวินอย่างมู่อวู่ซวงอยู่แล้ว
โยวเยี่ยจุนกล่าวว่า “อวู่ซวง พวกเราร่วมมือกันเถอะ ต้องจัดการเจ้าตัวปัญหานี่ก่อน”
“พ่ะย่ะค่ะ!” มู่อวู่ซวงกล่าวพลางพยักหน้าเล็กน้อย
“ให้ตายเถอะ! พวกเจ้า” ยังมีคนที่สามารถต้านทานอารมณ์ทางด้านลบเช่นนี้ได้ นั่นแสดงให้เห็นว่าจิตใจของทั้งสองคนนี้แข็งแกร่งมากเพียงใด ซึ่งมันก็ทำให้วิญญาณอาฆาตรู้สึกโกรธเคืองเล็กน้อย
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมัวมาต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่ที่นี่ ซึ่งสิ่งที่มันควรทำก็คือการออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด และซ่อนตัวทันที
หลังจากนั้นค่อยสะสมพลังของตนเอง และทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น เพื่อที่จะกลับมาแก้แค้นได้อีกครั้ง!
ปัง ปัง ปัง!
ในเวลานี้มู่อวู่ซวงและโยวเยี่ยจุนกำลังต่อสู้อยู่กับมัน
มันไม่มีร่างที่แท้จริง ฉะนั้นหากต้องการจะทำลายมันอย่างสมบูรณ์ ก็ไม่ใช่เรื่องที่ง่ายดายเช่นกัน
อย่างไรเสียเจ้านี่ก็ถือได้ว่าเจ้าเล่ห์มาก และคิดที่จะฉวยโอกาสนี้แอบหนีไป หากปล่อยให้มันมีโอกาสแอบหนีไปทั้งอย่างนี้แล้วละก็ เช่นนั้นมันจะต้องมีผลที่ตามมาอย่างแน่นอน
โยวเยี่ยจุนต้องการที่จะไล่ตามวิญญาณอาฆาตตนนั้นไป และขวางมันเอาไว้ให้ได้ แต่ทว่ากลับมีอยู่คนหนึ่งที่เร็วกว่าเขาเสียอีก
โยวเยี่ยจุนจ้องมองไปยังชายในชุดสีฟ้านั้นด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
มังกรวารีโบกมืออย่างแผ่วเบา จากนั้นก็แช่แข็งวิญญาณอาฆาตตนนั้นเอาไว้
วิญญาณอาฆาตเองก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ในโลกนี้จะมีพลังธาตุวารีที่สามารถขังมันเอาไว้ได้
ไม่เพียงแต่ขังมันเอาไว้เท่านั้น นอกจากนี้พลังธาตุวารีที่มีความบริสุทธิ์เป็นอย่างยิ่งนี้ ยังสามารถชำระล้างมันได้อีกด้วย!
โยวเยี่ยจุนผงะไปเล็กน้อย คนผู้นี้มีกลิ่นอายที่สงบ ทั้งยังให้ความรู้สึกที่มั่นคงหนักแน่น และทำให้คนไม่สามารถมองออกได้ในเวลาเดียวกันอีกด้วย
เขามักจะติดตามอยู่ข้างกายมู่เฉียนซีอย่างเงียบ ๆ อยู่เสมอ หากเขาไม่ได้แสดงฝีมือเช่นนี้ เขาก็คงไม่มีทางสังเกตเห็นถึงการมีอยู่ของคนผู้นี้ได้อย่างแน่นอน
องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณกล่าวว่า “อวู่ซวง ข้างกายของเจ้าถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนที่มีความสามารถมากเหลือเกิน โชคดีที่สามารถจัดการวิญญาณอาฆาตได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้ มิเช่นนั้นหากปล่อยให้มันหนีไปได้ ก็ไม่อยากคิดถึงผลที่ตามมาเลยจริง ๆ”
ในเมื่อจับวิญญาณอาฆาตได้แล้ว คนของหน่วยจุนถังก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
ทันทีที่คิดถึงสิ่งที่พวกเขาทำมาทั้งหมดก่อนหน้านี้ สีหน้าของพวกเขาก็ซีดเผือดขึ้นมาในทันที
ตึง ตึง ตึง!
หลังจากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็คุกเข่าลงไปบนพื้นต่อหน้าองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณ
“กระหม่อมสมควรตาย!”
องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณกล่าวว่า “คุกเข่ากันไปก่อนเถอะ! ข้าจะต้องจัดการเจ้าสิ่งนี้เสียก่อน”
ในฐานะขององค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณแห่งแดนวิญญาณ หากเขาต้องจัดการเจ้าสิ่งเหล่านี้ แน่นอนว่าเขาต้องมีวิธีอยู่แล้ว
ทันใดนั้น พลังของเขาก็ระเบิดออกมา และกางค่ายกลขนาดใหญ่ขึ้น
ในฐานะของหนึ่งในผู้ครองดินแดน องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณถือได้ว่ามีความสามารถมากทีเดียว
แน่นอนว่าพลังแห่งความอาฆาตของวิญญาณอาฆาตนั้นแข็งแกร่งมากเกินไป และถึงองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณจะผลาญพลังตนเองไปจนหมด แต่ก็ทำได้เพียงทำให้มันอ่อนแอลงครึ่งหนึ่งเท่านั้น หลังจากนั้น…
องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณกล่าวว่า “อวู่ซวง เจ้าลองมาทำดูสิ อย่างไรเสียเจ้าก็ได้รับสืบทอดมรดกขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวินมาแล้ว น่าจะเข้าใจวิธีการเหล่านี้ได้ มิเช่นนั้นข้าจะนำมันกลับไปในพระราชวัง หลังจากที่รอให้พลังของข้าฟื้นตัวแล้วค่อนจัดการมันอีกครั้ง แต่หากไม่จัดการเสียตั้งแต่ตอนนี้ ก็อาจยากที่จะหลีกเลี่ยงปัญหาที่แทรกซ้อนขึ้นมาได้ อย่างไรเสียมันก็คือวิญญาณอาฆาตที่ทำให้ผู้คนต้องหวาดกลัว”
มู่อวู่ซวงกล่าวพลางพยักหน้าเล็กน้อย “พ่ะย่ะค่ะ! เช่นนั้นข้าจะลองดู!”
ทันใดนั้นพลังแห่งภูตวิญญาณอันมหาศาลก็ระเบิดออกมา พลังที่แข็งแกร่งได้ปิดล้อมวิญญาณอาฆาตที่ถูกแช่แข็งนั้นเอาไว้ ซึ่งมันก็ทำให้วิญญาณอาฆาตรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง
“เจ้า…”
มู่อวู่ซวงควบคุมพลังของตนเองเอาไว้เล็กน้อย และท่ามกลางพลังเดิมที่ทำให้พลังของมันอ่อนแอไปแล้วครึ่งหนึ่ง เขาก็ได้ทำให้พลังของวิญญาณอาฆาตที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งอ่อนแอลง ซึ่งมันก็ทำให้กลิ่นอายของวิญญาณอาฆาตอ่อนแอลงเรื่อย ๆ
แม้ว่าเมื่อเทียบกับองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณจะยังด้อยอยู่มาก แต่ด้วยความแข็งแกร่งและอายุของเขาแล้ว การที่สามารถทำสำเร็จจนถึงขั้นนี้ได้ ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ยากมากแล้ว
โยวเยี่ยจุนกล่าวอย่างพึงพอใจเป็นอย่างยิ่งว่า “ไม่เลว! ไม่เลวเลยจริง ๆ! อวู่ซวง พรสวรรค์ของเจ้าช่างน่าทึ่งเหลือเกิน”
“เช่นนั้นที่เหลืออยู่ ข้ากับนายท่านจะเป็นคนจัดการเอง!” และตอนนี้มังกรวารีก็กล่าวขึ้น
หากสามารถจัดการวิญญาณอาฆาตนี้ได้อย่างสมบูรณ์ แน่นอนว่าโยวเยี่ยจุนต้องมีความสุขมากอยู่แล้ว เขาพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ตกลง!”
เมื่อมังกรวารีคลายผนึกน้ำแข็งของวิญญาณอาฆาตออก วิญญาณอาฆาตคิดว่าต้องถูกทรมานจนตายแน่นอน
ในที่สุดมันก็เป็นอิสระ และแน่นอนว่ามันก็จะต้องอยากหนีอยู่แล้ว!
พลังของมันในตอนนี้มีเพียงหนึ่งในสี่ของช่วงที่มันแข็งแกร่งที่สุด หากคิดที่จะหนี มันก็เป็นเพียงแค่ความเพ้อฝันเท่านั้น
ในขณะนี้มีสายลมเคลื่อนไหวอยู่โดยรอบ จากนั้นมันก็ได้ขังวิญญาณอาฆาตนี้เอาไว้อย่างแน่นหนา
.
.