ท่านแม่ทัพ ท่านต้องการภรรยาอย่างข้าถึงจะรุ่งเรือง - บทที่ 154 พี่สะใภ้ทั้งสามมีชีพจรผิดปกติ

พี่สะใภ้ใหญ่เห็นเฮ่อจือหร่านครุ่นคิดอย่างหนักจึงเอ่ยขึ้นว่า
“น้องสะใภ้เก้า น้องสะใภ้หกอาจจะไม่สบายจริง ๆ ตั้งแต่ข้าแต่งเข้า
สกุลโม่ ทุกครั้งที่ไม่สบายก็จะมีอาการหนักกว่าเมื่อก่อนมาก ทั้งยัง
เคยหมดสติไปเหมือนน้องสะใภ้หกด้วย”
พี่สะใภ้รองก็พูดเสริมว่า “พอพี่สะใภ้ใหญ่พูดแบบนี้ก็รู้สึกว่าจะ
เป็นเช่นนั้น หลังจากข้าแต่งเข้าสกุลโม่ เคยไม่สบายหนหนึ่ง แม้จะไม่
ถึงขั้นหมดสติ แต่ก็อาการหนักกว่าทุกครั้งที่เคยเป็นมา”
ค าพูดของคนทั้งสองท าให้เฮ่อจือหร่านตระหนักถึงปัญหาหนึ่ง
อย่างเป็นอันดับแรก
นั่นคือ พี่สะใภ้ทั้งสองต่างบอกว่าหลังจากแต่งเข้าสกุลโม่ อาการ
ไม่สบายจะหนักขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก
สิ่งนี้ท าให้เฮ่อจือหร่านอดนึกถึงเรื่องที่หนานเหิงเคยสารภาพ
ไม่ได้
องค์จักรพรรดินีติดสินบนคนรับใช้ในสกุลโม่ ทุกครั้งที่มีสะใภ้คน
ใหม่เข้ามา ป้าหลิวก็จะลงมือวางยาพิษในน ้าชา
สรุปคือวางยาในน ้าชาเพื่อท าให้สะใภ้สกุลโม่ไม่สามารถ
ตั้งครรภ์ได้
เฮ่อจือหร่านขมวดคิ้ว

การที่พี่สะใภ้หกมีอาการไม่สบายรุนแรงผิดปกติแบบนี้ มันจะ
เกี่ยวข้องกับยาห้ามครรภ์ที่เคยกินไปหรือไม่
นี่เป็นเพียงข้อสงสัยเบื้องต้นของนาง หากต้องการยืนยันให้แน่
ชัด จ าเป็นต้องเจาะเลือดออกมาตรวจ ถึงจะท าการวินิจฉัยได้อย่าง
แม่นย ายิ่งขึ้น
แต่ตอนนี้มีผู้คนล้อมรอบกระโจมพี่สะใภ้หกอยู่ การจะเจาะเลือด
นางทันทีคงไม่สะดวกนัก
เฮ่อจือหร่านคิดจะถือโอกาสนี้ตรวจดูอาการของพี่สะใภ้คนอื่น ๆ
ก่อน
ดังนั้นนางจึงจับข้อมือของพี่สะใภ้ใหญ่มาตรวจชีพจรเป็นคนแรก
พี่สะใภ้ใหญ่แข็งแรงดี แต่ความผิดปกติเล็กน้อยในชีพจรท าให้
เฮ่อจือหร่านมั่นใจว่า ชีพจรของอีกฝ่ายมีลักษณะคล้ายกับชีพจรของ
พี่สะใภ้หก
พี่สะใภ้รองไม่รู้ว่าท าไมน้องสะใภ้เก้าถึงต้องตรวจชีพจรของ
พี่สะใภ้ใหญ่ คิดว่านางก าลังเปรียบเทียบอะไรบางอย่าง จึงยื่นข้อมือ
ของตัวเองให้ด้วยความเต็มใจ
และแล้วชีพจรของพี่สะใภ้ทั้งสามก็มีความผิดปกติเหมือนกัน
หากไม่ใช่เพราะได้ยินหนานเหิงบอกว่าพวกพี่สะใภ้ถูกวางยา
ความผิดปกติเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้อาจไม่ถูกพบเจอก็ได้

สิ่งนี้อธิบายได้ว่า ท าไมถึงไม่มีใครในสกุลโม่ค้นพบสาเหตุที่ท า
ให้พวกนางไม่สามารถมีบุตรได้
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย เฮ่อจือหร่านตัดสินใจไม่เปิดเผยอะไร
ก่อนจะแน่ใจทุกอย่างดีแล้ว
พี่สะใภ้รองเห็นว่าหลังจากนางจับชีพจรตนเองไปก็ยังไม่พูดอะไร
จึงถามว่า
“น้องสะใภ้เก้า ร่างกายของพวกเรามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”
“พี่สะใภ้รองวางใจเถอะ ร่างกายของท่านกับพี่สะใภ้ใหญ่สบายดี
ข้าจับชีพจรของพวกท่านก็เพื่อเปรียบเทียบกับชีพจรของพี่สะใภ้หก
เท่านั้น”
พี่สะใภ้รองจึงรู้สึกโล่งใจ
“ที่แท้เป็นอย่างนี้ ข้านึกว่าร่างกายของพวกเราก็มีปัญหาด้วย
เสียอีก”
อาการไม่สบายของพี่สะใภ้หกไม่ใช่เรื่องยากส าหรับเฮ่อจือหร่าน
แค่กินยาในพื้นที่มิติสักหน่อยก็บรรเทาอาการได้แล้ว
สิ่งส าคัญในตอนนี้คือต้องน าเลือดพี่สะใภ้หกไปตรวจก่อน
“พี่สะใภ้ใหญ่ พี่สะใภ้รอง ข้าอยากจะฝังเข็มให้พี่สะใภ้หกสัก
หน่อย พี่สะใภ้หกก าลังไม่สบาย พวกท่านช่วยไปเฝ้าอยู่ด้านนอก
อย่าให้ใครเดินเข้ามาจนกว่าข้าจะฝังเข็มเสร็จนะเจ้าคะ”

พี่สะใภ้ทั้งสองไม่สงสัยในค าพูดของเฮ่อจือหร่านเลยแม้แต่น้อย
พวกนางรับค าแล้วเดินออกไปจากกระโจม
เฮ่อจือหร่านรีบหยิบเข็มเงินออกมาทันที่
ความจริงแล้ว อาการป่วยของพี่สะใภ้หกไม่จ าเป็นต้องรักษาด้วย
การฝังเข็มก็ได้ นางตั้งใจจะใช้การฝังเข็มเป็นข้ออ้างเพื่อเจาะเลือด
ของพี่สะใภ้หกมาตรวจเท่านั้น
“พี่สะใภ้หก ข้าจะฝังเข็มให้ท่านก่อน มันอาจจะเจ็บสักหน่อย
ท่านอดทนเอาไว้นะ”
พี่สะใภ้หกพยักหน้าเบา ๆ “ขอบใจน้องสะใภ้เก้ามากนะ ข้าไม่
กลัวเจ็บหรอก”
เฮ่อจือหร่านใช้เข็มเงินแทงลงไปตามจุดต่าง ๆ เมื่อเห็นว่าพี่สะใภ้
หกเริ่มง่วงแล้ว นางจึงหยิบอุปกรณ์เจาะเลือดออกมาจากพื้นที่มิติ
ก่อนจะเจาะเลือดออกมาหนึ่งหลอด
หลังจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว เฮ่อจือหร่านก็ถอนเข็มเงินออกมา
พี่สะใภ้หกจึงค่อย ๆ ตื่น
เฮ่อจือหร่านลุกขึ้นยืน “พี่สะใภ้หก ร่างกายของท่านก าลัง
อ่อนแอ พักผ่อนอยู่ในกระโจมเถอะ ข้าจะไปเตรียมยามาให้”
หลังเห็นเฮ่อจือหร่านเดินออกมา สตรีในสกุลโม่ก็พากันเข้ามา
สอบถามอาการของพี่สะใภ้หก

เฮ่อจือหร่านบอกกับทุกคนว่าพี่สะใภ้หกน่าจะไม่สบายเพราะต้อง
ท าตุ๊กตาจนดึกดื่นซ ้ายังโดนลมเย็น จึงเป็นสาเหตุให้วันนี้นางต้อง
ป่วย
ทุกคนไม่มีข้อโต้แย้งอะไร เพราะเมื่อคืนพวกนางนั่งล้อมรอบกอง
ไฟท าตุ๊กตาอยู่ข้างนอก ตอนนั้นก็รู้สึกว่าอากาศมันหนาวมาก
เช่นกัน
สะใภ้หกร่างกายอ่อนแอมาแต่แรกแล้ว การที่นางจะล้มป่วยก็
ไม่ใช่เรื่องแปลก
เมื่อรู้ว่าสะใภ้หกเป็นลมไปไม่ใช่เพราะนางเป็นโรคร้ายแรง ทุกคน
จึงรู้สึกโล่งอกขึ้นมาบ้าง
เฮ่อจือหร่านอธิบายอาการของพี่สะใภ้หกให้ชัดเจน แล้วมุดเข้า
ไปในกระโจมของตัวเองเพื่อเตรียมยา
สมุนไพรที่เก็บมาระหว่างทางสามารถน ามาปรุงเป็นยารักษา
ไข้หวัดได้ แต่ฤทธิ์ยาแบบนั้นเมื่อเทียบกับยาแผนปัจจุบันแล้วจะออก
ฤทธิ์ช้ากว่า
ตอนนี้พี่สะใภ้หกมีไข้สูง สิ่งส าคัญคือต้องลดไข้ก่อน
ดังนั้นนางจึงหยิบยาลดไข้ ยาแก้อักเสบ และยาแก้หวัดออกมา
จากพื้นที่มิติ

นางเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ของยาทั้งหมดให้เป็นกระดาษน ้ามัน แล้ว
กลับไปยังกระโจมของพี่สะใภ้หกอีกครั้ง
พี่สะใภ้ใหญ่น าน ้าชามหนึ่งมาให้ เฮ่อจือหร่านพยุงพี่สะใภ้หกให้
ลุกขึ้นนั่ง
“พี่สะใภ้หก ยาพวกนี้เป็นยาที่อาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ท่านหนึ่งมอบให้
ข้า ใช้รักษาไข้หวัดได้”
เฮ่อจือหร่านกล่าวต่อ “ผลลัพธ์ดีมาก ท่านลองกินยาตัวนี้ก่อน”
เฮ่อจือหร่านให้พี่สะใภ้หกทานยาลดไข้ไปก่อน ส่วนยาอีกสอง
ชนิดต้องเว้นระยะในการรับประทาน
พี่สะใภ้หกได้ยินว่ายาเม็ดเล็ก ๆ ที่ดูแปลกประหลาดพวกนี้มา
จากผู้วิเศษ มันก็คงจะมีค่ามาก นางจึงลังเลขึ้นมาทันที่
“น้องสะใภ้เก้า ของสิ่งนี้จะมีค่าเกินไปแล้ว”
เฮ่อจือหร่านยิ้มพลางเกลี้ยกล่อม “พี่สะใภ้หกไม่ต้องกังวลไป วิธี
ท ายาเม็ดพวกนี้ข้าเรียนรู้มาแล้ว ขอแค่มีสมุนไพร ข้าก็สามารถท า
มันออกมาได้ ดังนั้นท่านไม่ต้องเป็นห่วงหรอก”
เห็นนางพูดแบบนี้ ความรู้สึกล าบากใจของพี่สะใภ้หกก็ลดลงจริง
ๆ
นางท าตามวิธีที่เฮ่อจือหร่านบอก น ายาเม็ดนั้นเข้าปากแล้วดื่ม
น ้าตามลงไปอึกใหญ่

โม่หานเยี่ยจ้องมองเม็ดยาในมือของเฮ่อจือหร่านด้วยความสนใจ
มากขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนที่นางเดินออกจากกระโจม โม่หานเยี่ยก็เข้ามาใกล้ ๆ
“พี่สะใภ้เก้า ช่วงนี้ข้าติดตามท่านไปเก็บสมุนไพร ตอนนี้
สามารถจ าแนกสมุนไพรได้หลายชนิดแล้ว ท่านจะสอนข้าท ายาเม็ด
พวกนี้ได้หรือไม่ ถ้าส าเร็จ ข้าก็จะสามารถช่วยครอบครัวหาเงินได้
บ้าง”
เฮ่อจือหร่านเห็นมานานแล้วว่าเด็กคนนี้สนใจด้านวิชาแพทย์
มาก
แต่การเรียนรู้วิชาแพทย์ไม่ใช่เรื่องที่จะท าได้เพียงชั่วข้ามคืน
ยิ่งไปกว่านั้น ในชาติก่อนนางก็เชี่ยวชาญวิชาแพทย์แผน
ตะวันตก ไม่ใช่แพทย์แผนจีนที่นางไม่ถนัด
นางสามารถช่วยคนจับชีพจรและฝังเข็มได้ก็หลังจากไปอยู่ที่
โรงพยาบาลทหาร จึงได้เรียนรู้มาแค่ผิวเผินจากผู้อ านวยการ
โรงพยาบาลคนเก่าเท่านั้น
แม้ว่านางจะไม่ได้เชี่ยวชาญแพทย์แผนจีนถึงขั้นช านาญ แต่นาง
ก็คุ้นเคยกับเรื่องยาเป็นอย่างดี และยังมีสูตรยาจีนส าเร็จรูปมากมาย
อยู่ในมือ

แทนที่จะค่อย ๆ สอนโม่หานเยี่ยให้เรียนรู้วิชาแพทย์แผนจีน ไม่สู้
สอนนางเรื่องวิธีผลิตยาจีนจะดีกว่า
ในยุคสมัยนี้ การสามารถผลิตยาจีนที่มีประสิทธิภาพดีได้ ถือ
เป็นสิ่งที่ได้รับความนิยมอย่างแน่นอน
คิดถึงตรงนี้ เฮ่อจือหร่านจึงลูบหัวโม่หานเยี่ย “ถ้าเจ้าชอบเรียน
วิชาแพทย์ ก็เริ่มจากเรื่องยาสมุนไพรก่อนเถอะ! เดี๋ยวข้าจะช่วยหา
หนังสือสมุนไพรจีนให้สักเล่ม เจ้าลองท าความคุ้นเคยกับคุณสมบัติ
ของยาจีนชนิดต่าง ๆ ไปก่อนนะ”
โม่หานเยี่ยพยักหน้าอย่างตื่นเต้น “ได้เจ้าค่ะ! หานเยี่ยจะตั้งใจ
เรียนแน่นอน”
เฮ่อจือหร่านรีบจ่ายค่าแรงท าตุ๊กตาให้ทุกคน อีกทั้งยังคิดถึงเรื่อง
การตรวจเลือดของพี่สะใภ้หก หลังจากพูดคุยกับโม่หานเยี่ยสักพัก
นางก็เรียกสตรีทุกคนให้มารวมตัวกันที่ลานโล่ง
พวกนางต่างรู้ดีว่าการที่เฮ่อจือหร่านเรียกพวกนางมารวมตัวกัน
น่าจะเป็นเรื่องการจ่ายค่าแรง แววตาก็เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น
จนไม่อาจปิดบังได้