นางร้ายใครว่ารักไม่เป็น - บทที่ 9 ทำเพราะเป็นเมีย

บทที่ 9 ทําเพราะเป็นเมีย (ขอเมนต์หน่อยน้า)

มินทิราตื่นมาด้วยความรู้สึกที่ขยับเพียงนิดเดียวก็เจ็บระบมไปทั้ง

ตัว ครางเจ็บแผ่วเบา ตวัดสายตาขึ้นมองใบหน้าหล่อที่หลับตาพริ้มอย่าง สบายใจเพราะได้รังแกเธอจนหน่ําใจ

แรงกอดรัดจากวงแขนแกร่งทําให้มินทิราเริ่มอึดอัด คนตัวเล็กฝืน ความเจ็บพยายามขยับออก แต่ก็ไม่เป็นผลมันแทบไม่หลุด และในเวลาต่อมา ก็เริ่มรัดแน่นขึ้น มันทําให้เธอรู้ได้ว่าเขาตื่นแล้วจึงใช้ฝ่ามือฟาดไปลงบนหน้า แก้มแรง ๆ เพื่อให้เขาเลิกแกล้งสักที

“แค่ครั้งเดียวก็เสพติดความรุนแรงซะแล้ว ปลุกกันแบบนี้แสดงว่า

อยากหาอีกน่ะสิ”

นัยน์ตาคู่คมฉายแววหิ่นกระหาย เมธาวินพลิกขึ้นคร่อมร่างเล็ก ตรึง แขนทั้งสองข้างไว้แล้วก้มลงจูบ ทว่าสิ่งที่ได้จูบกลับกลายเป็นหมอนเพราะ มินทิรานั้นเบือนหน้าหนี

“ฮ่า ๆ ยัดยืนแฮะ” ยิ้มโดยไม่ได้หงุดหงิดอะไร

ๆ

“ออกไปเลย จะไปอาบน้ําแล้ว เป็นบ้าหรือไง ทําไมไม่รู้จักพอ เจ็บจะ ตายอยู่แล้ว ไอ้บ้า! หิ่นกาม!”

ๆ

มินทิราพ่นคําค่าออกมารัว ๆ เมธาวินฟังแล้วยิ้มชอบใจที่กําราบเมีย ตัวน้อยได้ด้วยเช็กซ์ ปกติเธอเก่งไปซะทุกอย่าง แต่เรื่องบนเตียงเธอกลับบ่น ด้วยใบหน้างองอน สงสัยเมื่อคืนจะได้รับบทเรียนไปหนักจริง ๆ

เรียวแขนตวัดผ้าห่มออกก็เผยให้เห็นร่างยาวที่เต็มไปด้วยรอยแดงที่

มีอยู่ทั่วร่างกาย มันมีทั้งรอยดูด ยบเม้มและกัด ช่างเป็นภาพที่น่าพึงพอใจ สําหรับเมธาวินจริง ๆ

มินทิราที่โดนสายตาตื่นกามจ้องมองจึงใช้สองแขนปิดเนินอกอวบ พร้อมทั้งหุบยา ในตอนนั้นเองก็รู้สึกได้ถึงความเฉอะแฉะที่ร่องรัก ชายหนุ่ม หลบสายตาลงมองก็ทําให้เห็นคราบน้ํากามสีขาวขุ่นและคราบเลือดที่ผสมจน จางลงเปื้อนไปตามชอกยาและร่องคับแคบของภรรยาตัวน้อย

เยาเป็นคนแรกของเธอจริง ๆ และถึงแม้บางทีอาจไม่มีเลือดมาแสดง ความบริสุทธิ์ เขาก็พอจะรู้ได้ด้วยความรู้สึกเพราะเมื่อคืนท่าทางของเธอมัน เงอะงะไปซะทุกอย่างเลย ก่อนหน้านี้ชายหนุ่มเคยคิดว่ามินทิราโกหก ทว่าได้

ลองแล้วมันก็ตอบคําถามที่สงสัยทุกอย่างเลย

“เลิกมองสักที โรคจิตจริง ๆ ” คนตัวเล็กบ่นเพราะเมื่อคืนคิดว่าตัว เองพอทนไหวแต่อยู่ ๆ ก็ภาพตัดไปตอนไหนก็ไม่รู้ และความจริงถ้าเขาทําต่อ จนพอใจแล้วก็ควรพาเธอไปชําระล้างร่างกายไม่ใช่เหรอ ทําไมถึงปล่อยให้

นอนจมคราบนํ้ากามอยู่แบบนี้ ทุเรศชะมัด

ขยับเพียงนิดเดียวก็รับรู้ได้เลยว่ามันเฉอะแฉะขนาดไหน แล้วไหนจะ

ที่เขาปล่อยเข้ามาเยอะซะจนรู้สึกอึดอัดอยู่ในท้องอีก

“ไหน…. แดงนิดหนึ่งนะ แต่เดี๋ยวทายาก็คงหาย” ร่องเล็กปริ่มน้ํายาว ขุ่นและเจือด้วยเลือดจาง ๆ

ใบหน้าสวยเห่อร้อนผ่าวเพราะระหว่างที่คุยกันอยู่ ๆ เมธาวินกลับก้ม ลงมองเนินสวยอย่างใกล้ชิด อีกทั้งยังใช้ปลายนิ้วเขี่ยเบา ๆ มันไม่เหมือนการ ตรวจเช็ก แต่เป็นเหมือนการทําเพราะในหัวของเขามีแต่เรื่องลามกต่างหาก

“ถ้ายังไม่เลิกทําแบบนั้นมินจะถีบยอดหน้าพี่เลยคอยดู” พูดอย่างไม่

พอใจ กลอกตามองบนเล็กน้อย ตอนนี้ความอายเริ่มจางหายเหลือเพียง ความหงุดหงิด

“ฮ่า ๆ โหดดีจริง ครั้งหน้าเราลองทําอะไรที่สนุก ๆ กว่านี้กันไหม”

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น มินทิรายกขาเตรียมจะถีบคนที่พูด

แต่เขาก็หลบทัน หญิงสาวเริ่มหงุดหงิดจึงพลิกตัวหนีหวังจะเดินไปห้องน้ํา

ทว่าเพียงเสี้ยววิก็เจ็บแปล๊บที่ท้องน้อย อีกทั้งแสบที่ร่องรักจนต้องซี้ดปาก

ครางออกมา

“อ๊ะ! เจ็บชะมัด”

ควับ!

ครางเจ็บได้ไม่นานร่างเล็กก็ถูกตวัดขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว มินทิราตวัด

สายตาจ้องมองใบหน้าหล่อที่ยิ้มไม่หยุด

“ครั้งแรกไม่ใช่เหรอ คงเจ็บมาก อย่าทําตัวเก่งไปหน่อยเลย เดี๋ยวพา

ไปอาบนํ้าเอง”

ตุ๊บ!

กําปั้นน้อยทุบลงบนอกแกร่งอย่างหงุดหงิด ก็เพราะเขาไม่ใช่เหรอที่ ทําให้เธอต้องอยู่ในสภาพนี้ ไม่รู้ว่าตกลงมีเซ็กซ์หรือว่าโดนข่มขืนกันแน่ ทั้ง ตบหน้า ทั้งมัดแยน ทั้งบีบคอ รสนิยมเขานี่เรียกว่าซาดิสหรือเปล่านะ “ทําไม?” เธอถามเมื่อคนเป็นสามีหันมาจ้องตาแล้วยกยิ้มทั้ง ๆ ที่เธอ พึ่งทุบเขาไปหมาด ๆ

“เปล่า… แค่จะบอกว่าถ้าทุบอีกหนึ่งครั้งพี่ก็จะเอาอีกครั้งหนึ่ง แบบไม่ ออมแรงด้วย” นัยน์ตาแพรวพราวและดูเจ้าเล่ห์ ในขณะเดียวกันมินทิรากัด ฟันแน่นแล้วทุบหมัดแรง ๆ อีกครั้ง

ตุ๊บ!

ๆ

“ถ้าทุบอีกครั้งจะทําจริง ๆ ด้วย ไม่ได้พูดเล่น พี่ไม่ใช่คนที่ใจเย็นและ ตามใจใครได้บ่อย ๆ ซะด้วยสิ

มินทิราขมวดคิ้ว ยั้งกําปั้นที่จะทุบเอาไว้แล้ววางลงเบา ๆ ถ้าเขาเอา

จริงตอนนี้ก็ตายกันพอดี งั้นตอนนี้เธอจะไม่กวนประสาทก็แล้วกันเพราะถึง

แม้จะเก่งขนาดไหน ถ้าอยู่ในห้องน้ํากันแค่สองคนก็คงสู้กําลังเมธาวินไม่ได้

เพราะฉะนั้นจึงไม่เสี่ยง ไม่อยากตายเพราะแค่มีเซ็กซ์ แบบนั้นก็อายตายพอดี

“เป็นเด็กดีก็เป็นนี่” ฝ่ามือหนายยี้หัวเล็กอย่างมันเขี้ยว การเอาชนะ มินทิราได้ก็เป็นอะไรที่สนุกดีเหมือนกัน

“อย่ามาจับนะ น่ารําคาญ!” เธอเหวี่ยงทันทีที่โดนทําแบบนั้น

ในเวลาต่อมาร่างบางถูกวางลงบนขอบอ่างอาบน้ํา น้ําจากฝักบัวตก

ลงบนกลุ่มผมนุ่มและเรือนร่างยาวโดยคนที่ควบคุมมันก็คือเมธาวิน ชาย

หนุ่มชโลมน้ําไปทั่วทั้งร่างของตัวเองและภรรยาสาว เมื่อได้ตามที่ต้องการจึง

บีบสบู่เหลวลงบนมือ แนบลงบนผิวนุ่มแต่ก็โดนมือเล็กตั้งเอาไว้

“ทําเองได้” คนตัวเล็กมุ่ยหน้า

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวทําให้

พูดจบเมธาวินก็ถูสบู่ไปตามเรือนร่างบาง ระหว่างนั้นยังฉวยโอกาส

มองมันอย่างพอใจ รอยแดงที่เขาทํา อกอวบขาวและจุดสีชมพูอ่อนพวกนั้น ล้วนเป็นของเขา ใบหน้าแต้มรอยยิ้มขึ้นมาจาง ๆ มาจาง ๆ เมื่อในหัวคิดว่าครั้งต่อ ๆ ไปจะทํายังไงกับคนตรงหน้าดี แค่คิด พลันแก่นกายก็แข็งสู้แล้ว

แก้มนวลทั้งสองข้างเห่อแดงร้อนเมื่อเห็นขนาดแก่นกายชัด ๆ เมื่อ คืนยองแบบนั้นกระหน่ําแทงเข้ามาในตัวเธอได้ยังไง ใหญ่ขนาดนั้น อย่างกับ

ปีศาจ แต่ก็แน่สิ เพราะเจ้าของมันก็เป็นปีศาจ

“หึ คงทําให้ผู้หญิงบ่อยสินะถึงได้ยินแบบนี้”

เมธาวินชะงักแล้วช้อนขึ้นสบสายตา ผู้หญิงคนนี้นี่มีเรื่องชวนให้เขา หงุดหงิดอยู่ตลอด อุตส่าห์อยู่เงียบ ๆ ทําตัวเป็นสามีที่ดีแล้วเชียว ก็ไม่วาย โดนลากไปเป็นผู้ชายลําส่อนอยู่เรื่อย

“ไม่หรอก ที่ทําให้ก็เพราะว่ามันเป็นเมีย ผู้หญิงคนอื่นน่ะเหรอ แม้แต่ จูบก็ยังไม่ทํา ข้างล่างก็ไม่เคยเลีย เมื่อคืนเป็นครั้งแรกเลยนะ เป็นไง ชอบ

ไหมล่ะ”

มันเป็นแบบนั้นมาตลอด เมธาวินไม่แลกจูบกับใคร ทุกคนที่เขา มีเซ็กซ์ด้วย ถ้าจะให้พูดก็อาจจะดูเหมือนเป็นผู้ชายที่แย่และเห็นแก่ตัว เพราะจริง ๆ แล้วเขาแทบจะไม่เล้าโลมเลย ส่วนมากต้องเป็นอีกฝ่ายมากกว่า ที่ต้องเล้าโลมเยา แต่แปลกตรงที่เจอมินทิราแค่แป๊บเดียวมาเฟียหนุ่มก็แลก จูบกันไปไม่รู้กี่รอบ แถมพอมีเซ็กช์ยังเล้าโลมมากกว่าใคร ๆ จะว่าไปภรรยา ตัวแสบของเขาก็มีอะไรที่พิเศษกว่าคนอื่นจริง ๆ ไม่งั้นเมธาวินคงไม่ยอมทํา อะไรแบบนั้นง่าย ๆ แน่

“พวกผู้ชาย ปากมันก็หวานแบบนี้เหมือนกันทุกคน เพื่อให้ได้เอามันก็ ทําได้หมดแหละ” ผู้ชายเจ้าชู้อย่างเขาเธอไม่เชื่อหรอกว่าที่พูดมาคือเรื่องจริง “แค่นี้เรียกหวานแล้วเหรอ ถ้าหวานจริง ๆ มันต้องมากกว่านี้อีก อย่างเช่น พี่ไม่เคยเห็นผู้หญิงที่ไหนสวยขนาดนี้มาก่อน ปากเธอนุ่มมาก ขนาดเงอะงะยังน่าเอ็นดูจนอยากเก็บไว้ดูคนเดียว เป็นเมียพี่เถอะนะ พี่จะ รักเธอคนเดียว” ร่างสูงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เช็ดปลายคางมน นสบตาแล้ว ทําสายตาอ้อน ๆ มองกลับ

“อยากให้ลองทํามากกว่านี้ไหมล่ะ มินน่ะอ่อนหัด ถ้าเอาเข้าจริงตาม ไม่ทันผู้ชายอย่างพี่หรอก ระวังอย่าให้ใครมาหลอกด้วยคําพวกนี้ก็แล้วกัน เพราะถ้าพี่รู้ พี่ก็จะจัดการมึนและมันให้ตายคามือเหมือนกัน” เขาแสยะยิ้ม มินทิราชะงักนิ่ง ใบหน้าสวยคลี่รอยยิ้มขึ้นมาจาง รอยยิ้มขึ้นมาจาง ๆ แต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับ ไป พอเยาตอบโต้บ้างก็ยิ่งทําให้น่าสนใจ

********