บันทึกตำนานนายน้อยเจ้าสำราญ - บทที่ 924 ปราบปรามหน่วยนกฮูกราตรี

บทที่ 924 ปราบปรามหน่วยนกฮูกราตรี

พระราชวังเป่ยตี๋ ห้องทรงพระอักษร

หลี่อวี้คุกเข่าอยู่บนพื้น สีหน้าเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขามาถึงห้องทรงพระอักษรครึ่งชั่วยามแล้ว ระหว่างนี้ นอกจากตอนคำนับและกล่าวว่า ‘ถวายบังคมฝาบาท’ เขาก็ไม่ได้เปล่งเสียงใด ๆ อีกเลย

ฮ่องเต้เป่ยตี๋ยังคงก้มหน้าตรวจฎีกาที่ส่งมาจากทั่วทุกสารทิศ ไม่มีท่าทีจะสนใจหลี่อวี้

ขณะนั้นเอง เสียงองครักษ์ดังมาจากนอกประตู

“ทูลฝ่าบาท การสู้รบที่อำเภอชิงซานสงบลงแล้วพ่ะย่ะค่ะ ฉินเฟิงยังมีชีวิต ส่วนจู้กั๋ว…ถูกสังหารแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ได้ยินรายงานนี้ ในที่สุดฮ่องเต้เป่ยก็วางฎีกาลง สายตาเย็นชาเหลือบมองหลี่อวี้

“ใต้เท้าหลี่ เจ้าตั้งใจจะคุกเข่าอยู่อย่างนี้ต่อไปหรือ? ไม่คิดจะพูดอะไรกับเจิ้นบ้างหรือ?”

หลี่อวี้สูดหายใจลึก แล้วกล่าวเสียงทุ้ม “กระหม่อมสมควรตายหมื่นครั้งพ่ะย่ะค่ะ แม้ฝ่าบาทจะสั่งประหารทันที กระหม่อมก็ไม่มีข้อโต้แย้งแม้แต่น้อย”

เรื่องที่ฉินเฟิงถูกลอบทำร้ายหลี่อี้ก็ยากจะปฏิเสธความผิด เพราะมีหน่วยนกฮูกราตรีเข้าไปพัวพันด้วย หน่วยนกฮูกราตรีช่วยหลู่หลีสกัดข่าว มิเช่นนั้นสถานการณ์ของฉินเฟิงก็คงไม่อันตรายถึงเพียงนี้

แม้ฉินเฟิงจะปลอดภัยแล้ว สถานการณ์เลยไม่ร้ายแรงถึงขั้นไม่อาจแก้ไข แต่หน่วยนกฮูกราตรี ในฐานะหูตาของฮ่องเต้เป่ยตี๋กลับกล้าสมคบคิดกับขุนนาง ถือเป็นการล่วงละเมิดข้อห้ามร้ายแรง

ในฐานะหัวหน้าหน่วยนกฮูกราตรี เบาสุดหลี่อวี้ก็ต้องได้รับโทษข้อหาละเลยหน้าที่ หนักสุดก็ข้อหาหลอกลวงฮ่องเต้ เรื่องนี้จะจัดการอย่างไร ล้วนขึ้นอยู่กับท่าทีของฮ่องเต้เป่ยตี๋แล้ว

จะประหารหรือไม่ประหาร ฮ่องเต้เป่ยตี๋ต้องไตร่ตรองให้ดี

หากเป็นในอดีต การเมืองภายในของแคว้นมั่นคง ฮ่องเต้เป่ยตี๋ย่อมมีเวลาจัดการกับหลี่อวี้ได้เต็มที่ แม้จะไม่ถึงขั้นประหาร ก็ควรจะปลดหลี่อวี้จากตำแหน่ง ให้เขาได้พิจารณาความผิดของตนเอง แล้วจะแต่งตั้งเขาขึ้นมาใหม่หรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับว่า ราชสำนักมีความจำเป็นต้องใช้เขาหรือไม่

แต่ตอนนี้ แคว้นเป่ยตี๋กำลังอยู่ในวิกฤต จำเป็นต้องใช้คนมากกว่าที่เคย และตำแหน่งของหลี่อวี้ก็มีความพิเศษอย่างยิ่ง ไม่ใช่ว่าจะเลื่อนผู้ใดขึ้นมาแทนก็ได้

ยิ่งไปกว่านั้น ฮ่องเต้เป่ยตี๋รู้ดี ความจงรักภักดีของหลี่อวี้ที่ต่อเขาไม่ต้องสงสัย เรื่องที่หน่วยนกฮูกราตรีสมคบกับหลู่หลีนั้น เป็นเรื่องที่เกินความคาดหมายของหลี่อวี้ สำหรับหลี่อวี้ แม้ใช้คำว่า ‘ภัยที่ไม่คาดฝัน’ มาอธิบายก็ไม่เกินไป

แน่นอนว่าฮ่องเต้เป่ยตี๋ไม่อยากลงโทษหลี่อวี้ แต่ปัญหาในช่างยุ่งยากนัก

เมื่อหน่วยนกฮูกราตรีเข้ามาพัวพัน แม้ฮ่องเต้เป่ยตี๋จะเชื่อใจหลี่อวี้ แต่ปัญหาคือฉินเฟิงจะคิดอย่างไร? หากฉินเฟิงเข้าใจผิด คิดว่าฮ่องเต้เป่ยตี๋จงใจปกป้องหลี่อวี้ ถึงตอนนั้นปัญหาจะยิ่งขยายใหญ่

ฮ่องเต้เป่ยตี๋ครุ่นคิด พินิจพิเคราะห์อย่างรอบคอบ ไม่รีบร้อนแสดงท่าทีใด

หลี่อวี้ในฐานะ ‘หัวหน้าหน่วยสอดแนม’ ของเป่ยตี๋ เขาเป็นเฉลียวฉลาด เขารู้ทันทีว่าการที่ฮ่องเต้เป่ยตี๋ไม่แสดงท่าทีใด แท้จริงคือการแสดงท่าทีแล้ว ฝ่าบาทกำลังบอกให้เขาตัดสินใจเองว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร

หลี่อวี้เอ่ยเสียงทุ้มลึกซึ้ง “กระหม่อมซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณของฝ่าบาทที่ทรงไว้วางพระทัยในตัวกระหม่อม แต่เรื่องนี้สำคัญอย่างยิ่ง หากพลาดพลั้งแม้เพียงนิด ความพยายามทั้งหมดของเราที่ผ่านมาก็อาจสูญเปล่า”

“แม้ช่วงเวลาที่ละเอียดอ่อนเช่นนี้เราก็ไม่ควรตื่นตระหนก แม้ต้องการแก้ไข แต่ก็ไม่ควรรีบร้อนจนเกินไป หากเล่นไพ่ทุกใบจนหมดมือ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับฉินเฟิงในอนาคต เราจะรับมืออย่างไร”

คำพูดของหลี่อวี้มีความหมายชัดเจน

การสังหารหลี่อวี้จะทำให้ฉินเฟิงพอใจอย่างยิ่ง เพราะหลี่อวี้เป็นหนึ่งในคนที่จงรักภักดีต่อเป่ยตี๋ มีทั้งความสามารถ ชื่อเสียง และเครือข่าย การตายของหลี่อวี้ก็เหมือนการถอนเขี้ยวเสือ สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อฮ่องเต้เป่ยตี๋

การกำจัดศัตรูคนสำคัญได้อย่างง่ายดาย คงทำให้ฉินเฟิงยิ้มได้แม้ในความฝัน แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า ตำแหน่งของหลี่อวี้ในเหตุการณ์อาจจะมีความสำคัญมากหรือน้อยก็ได้

ไม่สังหารหลี่อวี้ ฉินเฟิงก็ไม่สามารถจับผิดได้ และการสังหารหลี่อวี้ก็มีแต่จะเพิ่มโอกาสสำเร็จในแผนการของฉินเฟิง

แล้วคนที่ฉินเฟิงให้ความสนใจจริง ๆ ตอนนี้ไม่ใช่หลี่อวี้ที่ค่อนข้างเป็นกลาง แต่เป็นพรรคพวกของหลู่หลี ดังคำกล่าวว่า ตัดหญ้าไม่ถอนราก พอลมใบไม่ผบิพัดมาหญิาก็จะงอกขึ้นใหม่

อีกทั้งเมื่อหลู่หลีตาย พรรคเหยี่ยวที่เหลือย่อมต้องหวาดกลัวภัยที่จะมาถึงตัว พวกเขาจะต้องมีการเคลื่อนไหวเพื่อปกป้องตัวเอง หรือกระทั่งสู้จนตาย และพรรคเหยี่ยวย่อมดึงดูดความสนใจของฉินเฟิงได้มากกว่า

ฮ่องเต้เป่ยตี๋พยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะถอนหายใจ แล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า “พอฉินเฟิงมาถึงเมืองหลวงก็จัดการกับพรรคเหยี่ยวแล้ว ยอมทุ่มเทความพยายามไปไม่น้อย น่าเสียดายที่เขาเป็นแค่ขุนนางต่างแดน แม้ว่าในเมืองซางโจวกับชายแดนเหนือต้าเหลัยงเขาจะมีอำนาจเบ็ดเสร็จ แต่เมื่อมาถึงเมืองหลวงเป่ยตี๋ เขาก็ต้องทำตามเจ้าบ้าน ตราบใดที่เจิ้นไม่อนุญาต ฉินเฟิงก็ไม่มีทางทำอะไรได้”

“ตราบใดที่พรรคเหยี่ยวยังคงอยู่ก็สามารถต่อกรกับฉินเฟิงได้ ฉินเฟิงก็จำเป็นต้องแบ่งความสนใจไปจัดการกับคู่ต่อสู้ที่ยากเย็นนี้”

“น่าเสียดาย แผนการของมนุษย์ไม่อาจสู้ลิขิตฟ้า ข้าไม่ได้คาดคิดเลยว่าหลู่หลีจะหมกมุ่นในความแค้นจนส่งมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้แก่ฉินเฟิง”

“ฮึ ช่างสมกับคำพูดที่ว่า รอดพ้นจากภัยพิบัติใหญ่ ย่อมมีโชคลาภตามมา”

“ตอนนี้แม้เจิ้นจะไม่เต็มใจ แต่เพื่อปลอบประโลมฉินเฟิง ก็ยังจำเป็นต้องสละไพ่อย่างพรรคเหยี่ยว”

หลี่อวี้พลันรู้สึกได้ เขารอดตายแล้วเขาจึงไม่ระมัดระวังมากเกินไปอีก แล้วกล่าวตรงไปตรงมา “ฝ่าบาท กระหม่อมมีสองเรื่องที่จำเป็นต้องกราบทูลพ่ะย่ะค่ะ”

“ประการแรก เรื่องการปฏิรูปหน่วยนกฮูกราตรี”

แม้ฮ่องเต้เป่ยตี๋จะไม่แสดงออกมากนัก แต่ในใจของพระองค์เกลียดชังหน่วยนกฮูกราตรีอย่างถึงที่สุดแล้ว

ในฐานะหน่วยสอดแนมของฮ่องเต้เป่ยตี๋และมีอภิสิทธิ์มากมาย พวกเขากลับกล้าลอบติดต่อกับขุนนางโดยพลการ สิ่งนี้ไม่ต้องสงสัยเลยว่าได้แตะเกล็ดย้อนของฮ่องเต้เป่ยตี๋

เดิมทีฮ่องเต้เป่ยตี๋ไม่กล่าวสิ่งใดก็เพราะกำลังรอดูท่าทีของหลี่อวี้

“ปฏิรูปหน่วยนกฮูกราตรีหรือ? เจ้าลองบอกซิ จะปฏิรูปอย่างไร?” หลี่อวี้ไม่ได้รีบร้อนตอบ แต่ถามกลับว่า “ฝ่าบาทเคยได้ยินเรื่องที่ฉินเฟิงลงมือกับองครักษ์เสื้อแพรหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”

ฮ่องเต้เป่ยตี๋พยักหน้า เรื่องนี้เขาได้ยินจากหน่วยนกฮูกราตรีมาแล้ว เมื่อไม่นานมานี้ ฉินเฟิงลงมือกับองครักษ์เสื้อแพรที่เขาไว้วางใจที่สุด ปลดสมาชิกหลักจำนวนมาก แม้แต่โม่หลีที่เป็นผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพรก็ยังต้องลงจากตำแหน่ง

แล้วฉินเฟิงก็ยังจัดให้องครักษ์ค่ายเทียนจีคอยสอดส่ององครักษ์เสื้อแพร หากองครักษ์เสื้อแพรล้ำเส้น องครักษ์ค่ายเทียนจีก็มีสิทธิสังหารได้ทันที

แรกเริ่มฮ่องเต้เป่ยตี๋คิดว่าเป็นเรื่องเหลือเชื่อ

ต้องรู้ว่า หน่วยสอดแนมสามใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นองครักษ์ชุดดำของแคว้นต้าเหลียง องครักษ์เสื้อแพรของฉินเฟิง หรือหน่วยนกฮูกราตรีของแคว้นเป่ยตี๋

เดิมหน่วยลับที่แข็งแกร่งที่สุดคือหน่วยนกฮูกราตรีของแคว้นเป่ยตี๋ แต่หลังจากต่อสู้ทั้งในที่ลับและที่แจ้งกับองครักษ์เสื้อแพรมานาน พลังของหน่วยนกฮูกราตรีก็เริ่มถดถอย ส่วนองครักษ์ชุดดำก็เป็นพวกโง่เขลา ฮ่องเต้ต้าเหลียงสร้างพวกเขามา แต่พวกเขากลับหันไปสนับสนุนหลี่ยง ผลลัพธ์คือ ถูกกวาดล้างครั้งใหญ่ อำนาจตกต่ำอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้องครักษ์เสื้อแพรเลยกลายเป็นหน่วยสอดแนมอันดับหนึ่ง

หน่วยสอดแนมลับที่มีความสามารถสูงส่งและจงรักภักดีอย่างยิ่งกลับถูกฉินเฟิงชำระล้างทั้งภายในและภายนอกด้วยตัวเอง นับเป็นการทำลายอาวุธของตนเอง ฮ่องเต้เป่ยตี๋ยังคิดดูถูกว่า…ใต้หล้านี้ยังมีการกระทำไร้สาระเช่นนี้ด้วยหรือ

แต่ตอนนี้ฮ่องเต้เป่ยตี๋ก็ถูกปลุกให้ตื่นจากความหลงผิดแล้ว