บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 1234 Li Guanqi พลิกกระแส!

ตอนที่ 1234 Li Guanqi พลิกกระแส!

เสียงคำรามของแผ่นดินและท้องฟ้าไม่เคยหยุดลง และกลิ่นเลือดฉุนรุนแรงยังคงอบอวลอยู่ในอากาศ

ในปากของหลี่กวนฉีเต็มไปด้วยรสชาติคาวหวานๆ

อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงยับยั้งตัวเองเช่นเดียวกับคู่ต่อสู้ และจะไม่ใช้บางสิ่งบางอย่างเว้นแต่จำเป็นอย่างยิ่ง

เขายกมือขึ้น กำดาบดอกบัวสีแดงแน่น และถือมันไว้ในแนวนอนตรงหน้า ดวงตาจับจ้องคู่ต่อสู้ด้วยความระมัดระวัง

รูปลักษณ์ของสการ์เฟซได้เปลี่ยนไปอย่างมาก และเขาก็ดูน่าเกรงขามเป็นอย่างยิ่ง

พลังออร่าของคู่ต่อสู้ทะลุทะลวงเข้าสู่ขั้นเริ่มต้นของขอบเขตการก้าวข้ามความทุกข์ยากได้ในทันที

ความกดดันอย่างหนักหน่วงที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ทวีความรุนแรงขึ้นไปอีก

สนามรบทั้งหมดถูกครอบครองโดยกองกำลังทหาร

ในชั่วพริบตา พลังเหนือประตูยักษ์ทั้งสามบานบนขอบฟ้าก็ปะทุขึ้น และพลังกดดันอันมหาศาลนั้นก็หักล้างออร่าที่น่าเกรงขามของชายผู้นั้นไปเสียสิ้น

สิ่งนี้ทำให้เหล่าผู้ฝึกฝนวิชาในแดนที่เจ็ดหลายคนแอบถอนหายใจโล่งอก

ด้วยการสนับสนุนจากถังรู่และกู่หลี่ ข้อเสียของอาณาจักรที่เจ็ดจึงค่อยๆ ถูกพลิกกลับ

ตอนนี้…ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการต่อสู้ระหว่างหลี่กวนฉีและสการ์เฟซแล้ว

หลี่กวนฉีไม่ได้กังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ของเย่เฟิงและเมิ่งว่านซู่เลยแม้แต่น้อย

ตอนนี้ทั้งสองคนต่างก็ทรงพลังอย่างมาก และสิ่งที่เขาต้องทำก็คือมุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่ชายตรงหน้าเขา

“อ่า!!!!”

ชายคนนั้นคำรามออกมาเสียงดัง ฟังดูไม่เหมือนเสียงมนุษย์ แต่เหมือนเสียงของสัตว์ป่ามากกว่า!

กะทันหัน!!

เสียงกรีดร้องของสการ์เฟซค่อยๆ ดังขึ้นและเจ็บปวดมากขึ้นเรื่อยๆ

พัฟ!!!!

เลือดพุ่งกระฉูดออกมา และกระดูกสีทองคล้ายปล้องสามส่วนของท้องแมงมุมก็ผุดขึ้นมาจากซี่โครงของชายผู้นั้น!

ขาแมงมุมสองข้างแต่ละข้าง โดยขาแมงมุมทั้งสี่ข้างยังคงเปื้อนเศษเนื้อและเลือดอยู่

ขาแมงมุมสีทองเปล่งประกายระยิบระยับราวกับโลหะ และปลายขาที่แหลมคมดูน่าขนลุกอย่างยิ่ง

หลี่กวนฉียืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเห็นชายคนนั้นยืนอยู่กลางอากาศ ก้มหน้า ผมยุ่งเหยิง และหอบหายใจอย่างหนัก

เสียงของวิญญาณดาบดังก้องอยู่ในจิตใจของหลี่กวนฉี พูดอย่างรวดเร็ว

“แมงมุมทองแดงแห่งห้วงลึก หนอนกู่ระดับหนึ่ง!”

“มันช่วยให้ผู้ใช้สามารถฝ่าฝืนข้อจำกัดของกฎเกณฑ์ได้ภายในระยะเวลาที่ธูปหนึ่งดอกไหม้หมด และเพิ่มพลังอำนาจของตนเองได้ชั่วคราว”

หลี่กวนฉีมองอีกฝ่ายด้วยท่าทีระแวงและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ฉันรู้สึกได้แล้ว…”

“หนอนกูตัวนี้ต้องแลกมาด้วยอะไรบ้างถึงจะได้พลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้? มันมีจุดอ่อนหรือไม่?”

วิญญาณดาบหรี่ตาลงและกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ

“จุดอ่อนของมัน…อยู่ที่ท้อง!”

“แต่เมื่อมันรวมร่างกับผู้ฝึกฝนแล้ว ส่วนท้องของมันจะถูกซ่อนไว้ ทำให้ยากต่อการโจมตี”

“ยิ่งไปกว่านั้น หนอนกูชนิดนี้ยังมีระบบป้องกันตัวที่มีประสิทธิภาพสูงอีกด้วย”

“ราคาที่ต้องจ่าย…คือ แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ตายภายในเวลาที่ธูปไหม้หมดหนึ่งดอก ระดับการฝึกฝนของพวกเขาก็จะลดลงเหลือระดับที่สามของขอบเขตเซียนลึกเมื่อพวกเขากลับสู่แดนเซียน! พวกเขาจะต้องจ่ายราคาอย่างน้อยหกระดับการฝึกฝน!”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่กวนฉีจึงหลับตาลงเล็กน้อย และรู้สึกถึงแรงกดดันที่อธิบายไม่ได้ในทันที

ตามคำบอกเล่าของจิตวิญญาณดาบ หนอนกู่ตัวนี้แทบไม่มีจุดอ่อนเลย แต่ราคาค่อนข้างสูง!

“เรียก……”

หลี่กวนฉีถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหอบ และทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงหวีดหวิวหลายครั้งในหู!

“ท่านปรมาจารย์ดาบ!! พวกเรามาเพื่อช่วยเหลือท่าน!!”

“น้องหลี่ นายเป็นผู้นำไปเลย ส่วนพวกเราจะคอยช่วยเหลืออยู่ข้างสนาม!!”

“คนนี้แข็งแกร่งมากนะเพื่อน ระวังตัวด้วย!”

ทีละคนๆ เหล่าทหารก็ถูกบังคับให้แยกตัวออกจากสนามรบของตนเอง

ส่วนคนอื่นๆ ภายใต้แรงกดดันอย่างมหาศาล ได้เข้ายึดครองดินแดนของศัตรูโดยใช้กำลัง!

อาณาจักรที่เจ็ด ซึ่งได้รับความสูญเสียอย่างหนักไปแล้ว สมาชิกที่เหลืออยู่สามารถล่อลวงผู้เชี่ยวชาญระดับมหายานขั้นสูงออกมาได้อีกสามคน!

หลี่กวนฉีรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว และความร้อนปริศนาก็พุ่งขึ้นสู่ศีรษะ!

ชายชราทั้งสามคนได้รับบาดเจ็บสาหัส ใบหน้ายับย่นและเปื้อนเลือด แต่ดวงตาของพวกเขากลับดูแน่วแน่ผิดปกติ!

หลี่กวนฉีถึงกับเห็นแววตาที่ปรารถนาความตายแวบหนึ่งในดวงตาของพวกเขา!

Li Guanqi ตกตะลึง

“พวกเขา…พร้อมที่จะตายแล้วหรือ…?”

ในขณะนั้น หลี่กวนฉีรู้สึกได้ทันทีว่าเหล่าผู้ฝึกฝนวิชาในแดนที่เจ็ดมีท่าทีปกป้องคุ้มครองพวกเขาและคนหนุ่มสาวเหล่านี้อย่างประหลาด

ความรู้สึกนั้น…

มันเหมือนกับกลุ่มผู้อาวุโสที่เต็มใจเสียสละชีวิตเพื่อญาติรุ่นน้องเลย!

ดูเหมือนว่า…ในดินแดนที่เจ็ดนี้ เยาวชนเหล่านี้ควรได้รับการคุ้มครองจากพวกเขา!

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้นเอง ชายผู้มีรอยแผลเป็นที่อยู่ไกลออกไปค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา

ลมแรงพัดมา และใต้เส้นผมที่กระจัดกระจาย ดวงตาสีแดงก่ำแปดคู่ก็ฉายแววกระหายเลือดจ้องมองไปยังชายชราทั้งสาม!

แปรง!!!!

ชายผู้มีแผลเป็นหายตัวไปในทันที โดยไม่ก่อให้เกิดความสั่นสะเทือนใดๆ ในมิติเลย!

ชายคนนั้นหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

กะทันหัน!!!!

ชายคนนั้นปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันด้านหลังชายชราคนหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมสีเทา

กว่าชายชราจะทันได้ตั้งตัว ขาแมงมุมแหลมคมทั้งสี่ก็กางออกและกำลังจะแทงเข้าที่หลังของเขาแล้ว!

ชายชรารู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัว ราวกับมีมนตร์แห่งความตายปกคลุมเขาอยู่แล้ว

“คุณปู่หวู่!!!”

ระวังข้างหลังด้วย!!!

แสงดาบหลายดวงพุ่งออกมาพร้อมกัน แต่สการ์เฟซไม่ได้หันศีรษะมามองเลย กลับรวบรวมพลังเกิงจินไว้ด้านหลังเพื่อป้องกันพวกมัน

ชายผู้มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าอันน่าสยดสยอง (เจิ้งหนิง หมายถึง ดุร้าย/น่าเกลียด) สามารถจินตนาการถึงภาพที่ร่างกายของชายชราถูกแยกออกจากศีรษะได้

เมื่อไร!!!!!!!

ในขณะที่อู๋ชิงซานตัดสินใจที่จะทำลายตัวเองและทำร้ายคู่ต่อสู้จนบาดเจ็บสาหัส

มือข้างหนึ่งกดลงบนจุดตันเถียนของเขาอย่างกะทันหัน ปิดกั้นการไหลเวียนของพลังหยวนที่ทำลายตัวเองภายในร่างกายของเขาอย่างรุนแรง

จากมุมมองด้านข้างของชายชรา ใบหน้าแน่วแน่ของหลี่กวนฉีแวบผ่านไป

ทันใดนั้นก็มีแรงมหาศาลเข้ามาปะทะ และร่างของชายชราก็ถูกดึงออกไปไกลหลายร้อยฟุต!

เมื่อไร!!!!

ขาแมงมุมทั้งสี่ถูกดาบยาวสีแดงสกัดไว้ได้ทันที!

บูม!!!!

พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นทำให้ความว่างเปล่าโดยรอบแตกสลาย

เมื่อท่อนบนของร่างกายถูกปกคลุมด้วยเกล็ดมังกร พละกำลังของหลี่กวนฉีก็ถึงขีดสุด และพลังอันน่าเกรงขามของเขาก็ไม่มีวันลดลง

เสียงเย็นชาค่อยๆ ดังขึ้นข้างหูชายคนนั้น

“คู่ต่อสู้ของคุณคือฉัน”

“คิกคิก…คิกคิก คิกคิก!!”

“กับคุณเหรอ?”

เสียงหัวเราะประหลาดน่าขนลุกดังออกมาจากปากของชายคนนั้น และดวงตาสีแดงก่ำทั้งแปดของเขาก็ฉายแววบ้าคลั่ง

ชายคนนั้นถือดาบอยู่ในมือขวา และทันใดนั้นดาบวิญญาณสีทองก็ปรากฏขึ้นในมือซ้ายของเขา

อักษรรูนสีทองแปลกตาเปล่งประกายระยิบระยับบนขาแมงมุมทั้งสี่ข้างที่อยู่ด้านข้างลำตัว ห่อหุ้มด้วยชั้นแสงสีทอง

รัศมีสีทองอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไป แรงกดดันมหาศาลนั้นเปรียบเสมือนภูเขาสูงตระหง่านที่พุ่งตรงไปยังหลี่กวนฉี

แทบไม่มีใครอยู่ในบริเวณที่ว่างเปล่าโดยรอบในรัศมีหนึ่งหมื่นฟุตเลย

การต่อสู้ระหว่างทั้งสองได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของพวกเขาไปแล้ว และเกินกว่าที่คนอื่นจะรับมือได้

หลี่กวนฉีชักดาบออกมาและพึมพำว่า “วิวรณ์สวรรค์ – ดอกบัวแดง!!”

เสียงของวิญญาณดาบดังขึ้นช้าๆ

“ให้เผิงหลัวช่วยเหลือคุณ และ… เปิดใช้งานเทคนิคทั้งหมดของคุณด้วย!”

หลี่กวนฉีพยักหน้าเงียบๆ พลังหยวนอันมหาศาลภายในร่างกายของเขาก็คำรามและพุ่งพล่านไปทั่วเส้นลมปราณอย่างฉับพลัน

มันดำเนินไปอย่างไม่เป็นระเบียบตามเส้นทางที่ลึกลับมาก

ในชั่วพริบตา มงกุฎหยกบนศีรษะของหลี่กวนฉีก็แตกกระจาย ผมยาวของเขาสะบัดปลิวไปตามลม และเสื้อคลุมสีขาวของเขาก็ส่งเสียงกรอบแกรบในอากาศ

พลังสายฟ้าอันไร้ขีดจำกัดได้สาดลงมาจากท้องฟ้า!

บูม!!!!

ระดับที่สี่ของวิชาลงโทษศักดิ์สิทธิ์: อาณาจักรแห่งการปลดปล่อยความว่างเปล่า!

เมื่อเพิ่มกำลังขึ้น 1.5 เท่า กล้ามเนื้อของหลี่กวนฉีก็ปูดโปนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และเส้นลมปราณของเขาก็ถูกกดดันอย่างมหาศาล

บูม!!!

เผิงหลัวกลอกตาอย่างช่วยไม่ได้ และในชั่วพริบตาเดียว ลวดลายลึกลับที่มีสีแดงระเรื่อก็ค่อยๆ แผ่กระจายออกมาจากระหว่างคิ้วของหลี่กวนฉี!

ในขณะนี้ ใบหน้าของหลี่กวนฉีดูคล้ายกับวัชระที่กำลังโกรธ รอยสักลึกลับทำให้เขาดูดุร้ายเป็นพิเศษ!

ทั้งสองแผ่รัศมีพลังที่พุ่งสูงขึ้นไปบนท้องฟ้า แม้แต่สนามรบแห่งแดนที่สามก็ยังสัมผัสได้ถึงการปรากฏตัวของหลี่กวนฉี!