บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 1287 การค้นพบหยูซาน

บทที่ 1287 การค้นพบหยูซาน

พวกเขายังคงเดินลึกเข้าไปในห้องโถงหลัก ผ่านประตูหินลึกลับ และก้าวเข้าไปสู่ดินแดนอันลึกซึ้งอีกแห่งหนึ่ง

แสงไฟประหลาดและเจิดจ้ายังคงกระพริบอยู่เรื่อยๆ และหลี่กวนฉีก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นเช่นนั้น

เพราะเขารู้สึกถึงแรงกดดันที่รุนแรงอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนที่นี่!

ใจกลางริบบิ้นที่ส่องประกายระยิบระยับนั้น จ้าวแห่งมังกรผู้มีผมยาวสลวยนั่งนิ่งอยู่บนหินสีดำ

หลี่กวนฉีจำได้ทันทีว่าหินก้อนนั้นคือหินแห่งการตรัสรู้!

อย่างไรก็ตาม พื้นผิวของศิลาแห่งการตรัสรู้ชิ้นนี้ถูกสลักด้วยอักษรที่ซับซ้อนอย่างเหลือเชื่อ

ผลที่ตามมาคือ อำนาจกดขี่จากทุกทิศทุกทางได้แผ่ขยายออกไป

หงจือพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“อำนาจของอาหลงนั้นยิ่งใหญ่เกินไป”

“การต่อสู้แบบเต็มรูปแบบนี้ทำให้เขาสามารถปลดปล่อยพลังอันมหาศาลออกมาได้”

ณ จุดนี้ หงจือหยุดชั่วครู่ และสายตาที่มองไปยังหลี่กวนฉีก็อ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด

ครั้งนี้ เราต้องขอบคุณความทุ่มเทอย่างเต็มที่ของหลี่ กวนฉี เป็นอย่างมาก

สิ่งนี้จะทำให้จ้าวแห่งมังกรสามารถกระทำการใดๆ ได้อย่างไม่ต้องรับโทษเป็นเวลาอย่างน้อยหลายสิบปี!

ทันทีที่ทั้งสองปรากฏตัว หลงโหวก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น และความรู้สึกกดดันที่อธิบายไม่ได้ก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น!

เมื่อสัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่กดดัน ริมฝีปากของหลี่กวนฉีจึงยกขึ้นเล็กน้อย

เขายกมือประสานกันเพื่อแสดงความเคารพและยิ้มอย่างอ่อนโยน

“ขอแสดงความยินดีด้วยครับ คุณลุงหลง”

ประกายสีทองแวบขึ้นในดวงตาของหลงโหว และเขาก็อดหัวเราะไม่ได้เมื่อมองไปที่หลี่กวนฉี

“ขอบคุณ.”

แววตาของหงจือฉายแววดีใจอย่างสุดขีด เธอรีบเดินไปข้างๆ หลงโหว นั่งย่อตัวลง และอดไม่ได้ที่จะถาม

“อาหลง เธอ…รู้สึกไหม?”

หลงโหวจ้องมองหลี่กวนฉีอย่างตั้งใจ

“ครั้งนี้ เราต้องขอบคุณการดูเกมการแข่งขัน”

หลี่กวนฉียิ้มแต่ยังคงเงียบ ในขณะที่หลงโหวมองไปที่หงจือแล้วพูดขึ้น

“หงจือ เจ้าออกไปก่อน ข้ามีเรื่องจะพูดกับกวนฉี”

หงจือพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็ลุกขึ้นและออกจากห้องที่เงียบสงบไป

หลงโหวใช้มือข้างหนึ่งทำท่าทางและพูดเบาๆ ว่า “นั่งลง”

โดยไม่เสียเวลาพูดอะไร หลี่กวนฉีก็ก้าวไปข้างหน้าและนั่งลงตรงหน้าหลงโหว

ทันทีที่เขานั่งลง เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังกดดันอันทรงพลังอย่างเหลือเชื่อที่แผ่ออกมาจากตัวเขา

หลี่กวนฉีวางมือลงบนไหล่ของหลงโหว และด้วยพลังที่พลุ่งพล่าน เขาได้ดูดซับพลังที่เหลืออยู่ทั้งหมดภายในร่างกายของอีกฝ่าย

ด้วยสัมผัสอันทรงพลัง การบาดเจ็บและพลังที่หลงเหลืออยู่ภายในร่างกายของหลงโฮ่วจึงปรากฏออกมาอย่างละเอียดที่สุด

หลงโฮ่วรู้สึกโล่งใจเมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายของเขา

กระบวนการนี้ค่อนข้างช้า เพราะพลังของหลี่กวนฉีนั้นยังคงอยู่ในเส้นลมปราณของร่างกาย

ในขณะนั้น หลงโหวถามด้วยเสียงเบา ดวงตาเป็นประกาย

คุณทำแบบนั้นได้อย่างไร?

หลี่กวนฉีไม่ได้ตอบโดยตรง แต่พูดเบาๆ

“ความลับของฉัน”

แววตาของหลงโฮ่วฉายแววเฉียบคมขึ้น เขาพยักหน้าเล็กน้อยโดยไม่ถามคำถามใดๆ เพิ่มเติม

อันที่จริง เหตุผลที่หลงโฮ่วสามารถเข้าถึงแก่นแท้ของกฎได้อย่างสมบูรณ์ในครั้งนี้ก็เพราะว่าในวินาทีสุดท้ายเขารู้สึกถึงพลังลึกลับบางอย่างโอบล้อมตัวเขาไว้!

พลังนี้ทำให้เขามีความเข้าใจในกฎหมายอย่างเฉียบคมเป็นอย่างยิ่ง

นอกจากนี้ จิตวิญญาณและรัศมีแห่งกฎหมายของเขายังถึงจุดสูงสุดในระหว่างการต่อสู้กับหลี่กวนฉี

ดังนั้นหลังจากที่ออร่าของหลี่กวนฉีห่อหุ้มเขาไว้…

เขามีความคิดเพ้อฝันว่าครั้งต่อไปเขาจะสามารถฝ่าฟันอุปสรรคไปได้แน่นอน!

เหตุผลที่หลี่กวนฉีมาที่นี่ในครั้งนี้ก็เพื่อตามหาหลงโหวและยืนยันเรื่องนี้

เขาต้องการพิสูจน์บางอย่างจากคดีของหลงโหว

ร่างกายที่กลืนกินวิญญาณของตนเองสามารถส่งผลต่อผู้อื่นด้วยพลังแห่งการสั่นสะเทือนได้หรือไม่?

เขาพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเขาสามารถทำได้

อย่างไรก็ตาม การฝึกฝนนี้ยังต้องการให้ผู้ฝึกฝนมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งในพลังแห่งกฎเกณฑ์ต่างๆ มาก่อนด้วย

หลงโหวหลับตาลง ปล่อยให้พลังของหลี่กวนฉีพลุ่งพล่านอยู่ภายในร่างกายอย่างรุนแรง

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“นอกจากคุณกับฉันแล้ว มีใครรู้เรื่องนี้อีกบ้างไหม?”

หลี่กวนฉีส่ายหัวและพูดเบาๆ

ไม่ค่ะ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันลองค่ะ

หลงโหวเม้มริมฝีปากและพูดด้วยเสียงเบาด้วยน้ำเสียงที่แฝงความเขินอายเล็กน้อย

“ฉัน…จะให้คุณได้ไหม…”

“สามารถ.”

“แต่เฉพาะสำหรับพวกเขาเท่านั้น”

ทันใดนั้นหลงโหวก็ลืมตาขึ้น!

สิ่งที่ปรากฏให้เห็นคือใบหน้ายิ้มแย้มอ่อนโยนของหลี่กวนฉี

หลี่กวนฉีกล่าวขณะที่เขาดึงพลังที่เหลือทั้งหมดออกจากร่างของหลงโหว

“ในใจของผม ทั้งคุณ ท่านอาวุโสหงจือ และคนอื่นๆ ล้วนมีความสำคัญต่อผม”

“พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้อาวุโสที่ผมให้ความเคารพอย่างยิ่ง”

“ตอนที่ฉันอ่อนแอ รุ่นพี่ทุกคนดูแลฉันเป็นอย่างดีและแสดงความเมตตาต่อฉันอย่างมาก”

“ในเมื่อตอนนี้ฉันมีโอกาสที่จะช่วยให้พวกเขาพัฒนาไปอีกขั้นได้แล้ว มันจึงเป็นหน้าที่ของฉันที่จะต้องทำเช่นนั้น”

ความหมายของ Long Hou นั้นค่อนข้างชัดเจน

เขาต้องการให้หลี่กวนฉีใช้พลังแห่งการสั่นสะเทือนเพื่อช่วยให้ขุนพลทั้งเจ็ดทะลุทะลวงไปสู่ระดับการเอาชนะภัยพิบัติ!

เหตุผลที่หลี่กวนฉีปลดปล่อยพลังนี้ออกมาอย่างลับๆ ในนาทีสุดท้ายก็เพราะว่า…

ฉันอยากจะยืนยันด้วยว่าฉันทำได้หรือไม่

ไม่เพียงแต่แม่ทัพทั้งเจ็ดเท่านั้น แต่พี่น้องของเขาที่อยู่เคียงข้างเขาก็ต้องการอำนาจเช่นนั้นเช่นกัน

ตอนนี้เย่เฟิงใกล้จะถึงขีดจำกัดของกฎแล้ว

หลงโหวและเย่เฟิงต่างก็เป็นผู้ฝึกฝนระดับสูงที่อยู่ในธาตุโลหะเกิง

นอกจากนั้น ประสบการณ์ของหลงโหวที่พยายามฝ่าฝืนข้อจำกัดของกฎหมายมากกว่าสิบครั้งนั้น มีค่าอย่างยิ่งสำหรับเย่เฟิง

หากเซียงฮวาจือสามารถทะลวงผ่านด่านได้สำเร็จ จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อเฉาหยาน

โดยสรุปแล้ว นายพลทั้งเจ็ดสามารถใช้เป็นแนวทางในเรื่องกฎระเบียบต่างๆ ได้

หลี่กวนฉีค่อยๆ ดึงมือออก

“ใช้ได้.”

หลงโหวค่อยๆ ลุกขึ้นยืนและมองหลี่กวนฉีด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ชายร่างสูงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังอย่างยิ่ง

“พี่น้องของฉันจะเก็บเรื่องนี้เป็นความลับจากคุณอย่างแน่นอน!”

หลี่กวนฉีพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม และพูดด้วยสีหน้าขี้เล่นว่า

“ยู่ซานมีอาการป่วย”

ดวงตาของหลงโหวเหลือบมอง และมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย

“ท่านต้องการให้หยูซานสอนเทคนิคลับของวิชาบำเพ็ญเพียรแบบแยกวิญญาณให้กู่หลี่หรือ?”

หลี่กวนฉีส่ายไหล่และพูดอย่างใจเย็น

“ผมเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าพรสวรรค์ด้านศิลปะการสร้างยันต์ของกู่หลี่นั้นหาใครเทียบได้ยากในหมู่มนุษย์”

“ถึงแม้ความคิดของกู่หลี่บางครั้งอาจดูเกินจริงไปบ้างก็ตาม”

“แต่ฉันคิดว่าเขาต้องการวิชาฝึกฝนของท่านผู้อาวุโสหยูซานอย่างมาก!”

หลงโหวถอนหายใจและจ้องมองหลี่กวนฉีอย่างลึกซึ้ง

“คุณควรรู้ว่าหยูซานและหวู่เมี่ยนเป็นคนเดียวกัน”

“ใช่แล้ว… ฉันลืมไปว่าจี่หยูฉวนเริ่มติดตามคุณด้วยตัวเองแล้ว”

“ผมตัดสินใจแบบนั้นไม่ได้ ผมต้องเคารพความต้องการของหยูซาน”

หลี่กวนฉีพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม: “แน่นอน”

“ถึงแม้รุ่นพี่หยูซานจะไม่เห็นด้วย ผมก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยเหลือรุ่นพี่ทุกท่าน”

“นี่ไม่ใช่การทำธุรกรรมหรือการแลกเปลี่ยน แต่เป็นคำขอของผมในฐานะพี่ชายคนโต”

“ในฐานะพี่ชายคนโต ผมต้องคิดถึงน้องชายของผมด้วย”

เมื่อมาถึงจุดนี้ หลี่กวนฉีและหลงโหวสบตากัน ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

ท่านลอร์ดลองเคยขอความช่วยเหลือจากใครบ้างหรือ?

เขาเต็มใจที่จะลดทิฐิและหารือเรื่องนี้กับหลี่กวนฉีเพื่อคว้าโอกาสนี้ไว้

ในทำนองเดียวกัน หลี่กวนฉีก็เต็มใจที่จะขอความช่วยเหลือจากหลงโหวเพื่อเห็นแก่กู่หลี่

อย่างไรก็ตาม หลงโหวก็มีหลักการเช่นกัน แม้ว่าหลี่กวนฉีจะสามารถใช้พลังแห่งการสั่นสะเทือนเพื่อช่วยเหลือหลักการทั้งหมดเหล่านั้นได้ก็ตาม

อย่างไรก็ตาม หากหยูซานไม่เต็มใจที่จะเปิดเผยความลับของเธอ เขาก็จะเคารพความปรารถนาของหยูซาน

ถึงกระนั้น…พวกเขายังเต็มใจที่จะพลาดโอกาสอันเหลือเชื่อที่จะได้เห็นพลังของหลี่กวนฉีเชื่อมโยงกับสวรรค์และโลก

หลี่กวนฉีเองก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด

เขาพูดตรงไปตรงมา และไม่ว่าหยูซานจะเห็นด้วยหรือไม่ เขาก็จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยเหลือทุกคน