บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 1304 เครื่องรางประเมินราคาอันทรงพลังเผยพลังอำนาจ!

บทที่ 1304 เครื่องรางประเมินราคาอันทรงพลังเผยพลังอำนาจ!

หลี่กวนฉีต่อสู้เพียงลำพังด้วยดาบของเขา การเคลื่อนไหวของเขาว่องไวและเปลี่ยนแปลงไปมาขณะที่เขาพยายามหลบหนีจากการถูกล้อมของศัตรูจำนวนมาก

แต่ซ่งหยวนตั้งใจแน่วแน่ว่าจะจับและฆ่าหลี่กวนฉีให้ได้ และเขาจะไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว

ตูม! ปัง!

ภูเขาระเบิด และเกาะต่างๆ ก็พังทลายลง

ท้องฟ้าพิโรธ เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง!

หลี่กวนฉียกมือขึ้น และทันใดนั้นก็มีเสียงเวทมนตร์ดังขึ้น!

“น้องชายคนที่หก!!”

“ลงมือเลย!!”

บูม!!!

กู่หลี่โผล่ขึ้นมาจากความว่างเปล่าอย่างกะทันหัน

ในทันทีที่พวกเขาประสานมือกันเป็นสัญลักษณ์อักขระเวทมนตร์ มหาสมุทรแห่งอักขระเวทมนตร์อันไร้ขอบเขตและนับไม่ถ้วนก็พลันโอบล้อมทุกคนบนท้องฟ้า!

ทันทีหลังจากนั้น แสงรูนสีเงินก็วาบขึ้นใส่หลี่กวนฉีและคนอื่นๆ ผสานรวมกันและลุกไหม้อย่างรุนแรง!

ร่างหลายร่างปรากฏออกมาจากทะเลแห่งอักษรรูนในทันที

บูม บูม บูม บูม!!!

เสียงระเบิดดังสนั่นเกือบทำลายอาณาจักรที่สี่ทั้งหมด

เกาะลอยน้ำขนาดมหึมาหลายร้อยเกาะถูกเผาไหม้จนเหลือแต่เถ้าถ่านจากการระเบิด

แสงจ้าเจิดจ้าส่องสว่างไปทั่วความว่างเปล่าราวกับเป็นเวลากลางวัน

เปลวไฟลุกโชนเป็นวงซ้อนกันเป็นระลอก!

อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นเอง แววตาของกู่หลี่ก็ฉายแววแห่งความสุขออกมา ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไร…

เสียงของถังหรูดังขึ้นมาทันที!

“โอ้ ไม่นะ!! พวกเขาใช้การทำลายตัวเองเพื่อทำให้พลังส่วนใหญ่หมดฤทธิ์!!”

ทันทีที่เขาพูดจบ ก็เกิดระเบิดครั้งใหม่ที่รุนแรงกว่าเดิมขึ้นอย่างกะทันหัน

เสียงคำรามนั้นดังต่อเนื่องนานกว่าสิบเท่า

ช่องว่างนั้นแตกสลาย และประตูสู่ดินแดนที่สามและที่ห้าก็พังทลายลงในทันที!

ใบหน้าของหลี่กวนฉีนั้นดูน่าเกลียดมาก

ภายใต้แสงไฟ สามารถมองเห็นร่างเกือบแปดสิบร่างได้อย่างเลือนราง

ซ่งหยวนซึ่งร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยเปลวไฟทั้งตัว เดินออกมาอย่างช้าๆ ด้วยสีหน้าชั่วร้าย

“ฮ่า! คาถาทรงพลังอะไรเช่นนี้…”

“อย่างไรก็ตาม ประตูสู่ดินแดนที่สามและดินแดนที่ห้าได้หายไปแล้ว”

“ไม่มีทางออกแล้ว! มาดูกันว่าคุณจะทำอะไรได้บ้าง!!!”

หลี่กวนฉีหันกลับไปมองคนที่อยู่ด้านหลัง ซึ่งทุกคนต่างได้รับบาดเจ็บสาหัส

สถานการณ์เลวร้ายลงกว่าเดิมมาก…

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้น กู่หลี่กัดฟันแน่น และขณะที่เธอกำลังทำท่าทางประสานมือ พลังงานลึกลับหลายอย่างก็แผ่กระจายออกไป

หลังจากนั้นไม่นาน สิ่งที่ทำให้หลี่กวนฉีและคนอื่นๆ ประหลาดใจก็คือ ท้องของเหล่าผู้ฝึกฝนวิชาที่รอดชีวิต รวมทั้งซ่งหยวน เริ่มป่องขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ยิ่งไปกว่านั้น พลังทางจิตวิญญาณของพวกเขายังถูกดึงออกมาอย่างไม่เต็มใจอีกด้วย

ไม่มีใครต้านทานเครื่องรางทองคำนั้นได้!

ซ่งหยวนจ้องมองท้องที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ของเขาด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด!

“นี่อะไรกันเนี่ย!!!!!”

“ท้องของฉัน…”

ก่อนที่คำพูดจะจบลง มีคนพูดขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว

“ฉันสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตจางๆ…”

“อ๊า!! เขาเตะฉัน!! ไม่จริง… ฉันเป็นผู้ชาย แล้วท้องเนี่ยนะ???”

กู่หลี่หัวเราะเสียงดัง ดวงตาเป็นประกาย

“พวกไร้ค่า!! ไม่มีใครแข็งแรงเลยสักคน!!”

หลี่กวนฉีและคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะกระตุกริมฝีปากและใบหน้าสั่นเทา

แววตาของพวกเขาตอนที่หันกลับไปมองกู่หลี่นั้นน่าขนลุก

“เครื่องรางประเมินราคาอันทรงพลังนั้นน่ากลัวเหลือเกิน…”

กู่หลี่กำหมัดแน่นด้วยความตื่นเต้นและเหวี่ยงออกไปอย่างแรง

“ฮ่าฮ่าฮ่า!!! เสร็จแล้ว!!”

“หมายความว่าฉันสามารถเริ่มทำการวิจัยเกี่ยวกับฝาแฝดได้ในอนาคตใช่ไหม?”

เย่เฟิงกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก หมอนี่…น่ากลัวจริงๆ…

กู่หลี่กล่าวว่า “ไป! ขณะที่พวกมันยังเซอยู่ ให้ฉวยโอกาสและฆ่าพวกมันซะ!”

เฉาหยานอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “อืม… ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้านายถึงแต่งตั้งเขาเป็นน้องชายคนที่หก”

“จริงหรือ.”

หลี่กวนฉีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ฆ่า!”

ทันทีที่เขาพูดจบ เขากับเมิ่งว่านซู่ก็สบตากัน และต่างคนต่างปลดปล่อยพลังออกมา

พลังน้ำแข็งสีฟ้าเย็นยะเยือกและพลังสายฟ้าสีม่วงดำผสานกัน

พลังของจ้าวแห่งน้ำแข็งและจ้าวแห่งสายฟ้าปะทุขึ้นด้วยเสียงคำรามอันดังกึกก้อง!

ทั้งสองยืนเคียงข้างกัน ร่างของพวกเขาส่องประกายราวกับดาบสองเล่มที่รวมเข้าด้วยกัน

ร่างทรงพลังทั้งสองพุ่งเข้าใส่ฝูงชนราวกับดาบคมกริบ

ในชั่วพริบตา แสงดาบอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมาทีละเล่ม และทั้งสองก็ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา สังหารหมู่ผู้คนอย่างโหดเหี้ยม

อย่างไรก็ตาม ทั้งสองคนก็ถูกหยุดไว้ได้ในไม่ช้า

ทั้งสองถูกล้อมรอบด้วยฝูงชาวนาจำนวนมหาศาลราวกับฝูงตั๊กแตน!

ขณะที่หลี่กวนฉีกำลังฟาดฟันดาบอยู่นั้น ก็มีคนลอบโจมตีจากด้านหลัง

เมิ่งว่านซูเอื้อมมือไปคว้าเข็มขัดของหลี่กวนฉี แล้วเหวี่ยงเขาออกไปด้านข้าง

เขาใช้ดาบของตนเองปัดดาบยาวของคู่ต่อสู้ และแทงเข้าที่หัวใจของคู่ต่อสู้ด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว

กำแพงธาตุนั้นดูไร้สาระต่อหน้าเธอ

หลี่กวนฉีเข้ามาแทนที่เมิ่งว่านซู่ในทันที และสังหารทั้งสองด้วยการชักดาบเพียงครั้งเดียว!

แสงดาบสองดวงฟาดฟันในแนวนอนไปทางซ้ายและขวาเหมือนกรรไกร

หลี่กวนฉีใช้มือขวาจับมือซ้ายของเมิ่งว่านซู่ไว้ แล้วทั้งสองก็โน้มตัวลงพร้อมกัน เกิดเป็นรูปทรงคล้ายสะพาน

ขณะที่พวกเขาหมุนตัว พลังดาบของพวกเขาก็ปะทุขึ้น ก่อให้เกิดพายุดาบสีน้ำเงินม่วงที่กวาดไปทุกทิศทาง!

ในชั่วพริบตาเดียว เหล่าผู้ฝึกฝนจำนวนมากได้รับบาดเจ็บสาหัส และสองคนที่ฟาดฟันดาบก่อนหน้านี้ก็ถูกตัดมือตัดเท้าและศีรษะกระเด็นไป!

ทั้งสองทำงานร่วมกันได้อย่างราบรื่นและมีความคิดเห็นตรงกัน

พลังการต่อสู้ที่รวมกันของทั้งสองนั้นแข็งแกร่งอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม ขณะนี้เย่เฟิงและพวกพ้องกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย

แต่ละคนต่างต่อสู้กับปัญหาของตนเอง โดยไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่สักครู่เดียว

อักษรตราประทับของกู่หลี่ถูกเผาไหม้ทีละตัว

ทันใดนั้น ดวงตาของกู่หลี่ก็เปล่งประกาย

“ถ้าฉันปูผ้าปูที่นอนเพิ่มอีกสักหน่อย ท้องพวกเขาจะแตกไหม? วิญญาณของพวกเขาจะเหือดแห้งไปหรือเปล่า?”

งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า

กู่หลี่ไม่แสดงความเมตตาหรือความสงสารใดๆ เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูของเธอ

ไม่ว่าจะเป็นยันต์ที่สร้างเสร็จแล้วหรือยันต์ที่เขียนอักษรผนึกไม่สำเร็จ พวกมันก็ถูกนำออกมาทั้งหมด

เขาผูกถังหรูไว้กับเอวด้วยเชือก แล้วพุ่งตัวหายเข้าไปในความว่างเปล่าในทันที

ถังรู่ นั่งขัดสมาธิหลับตา รู้สึกว่ามีบางอย่างรัดแน่นรอบคอ ทำให้หายใจลำบาก…

ดวงตาของกู่หลี่ริบหรี่ลงขณะที่เธอเลียริมฝีปากและล่องลอยไปในความว่างเปล่า

ขณะที่หลบหลีกการไล่ล่าของเหล่าผู้ฝึกฝนวิชา เขาก็แอบติดยันต์ของตนให้กับทุกคนอย่างเงียบๆ!

แสงดาบวาบหวิวรอบตัวเย่เฟิง ขณะที่เขาหลบหลีกและโต้กลับอย่างสุดกำลัง

แสงคมดาบนั้นแฝงด้วยพลังแห่งกฎเกิงจินเล็กน้อย ทำให้ดาบยาวอันเย็นยะเยือกนั้นคมกริบอย่างยิ่ง!

พัฟ!!

มีดสั้นเล่มหนึ่งวาบขึ้นมา ทิ้งรอยเลือดเป็นทางยาวไว้บนหลังของเย่เฟิง

เขาฟาดดาบด้วยหลังมือจนข้อมือของคู่ต่อสู้ขาด และแสงดาบอีกดวงที่ซ่อนอยู่ภายในท่าโจมตีนั้นก็ฟาดลงมา

เย่เฟิงหลบไปด้านข้าง แต่ดาบก็ยังฟันเนื้อบริเวณไหล่ของเขาขาดไปเป็นบริเวณกว้าง

เย่เฟิงพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา คว้าเสื้อผ้าของอีกฝ่าย กระแทกต้นขาอย่างแรง แล้วฟันเข้าที่เอวด้วยดาบ!

*พฟฟ์!*

เลือดพุ่งกระฉูด คู่ต่อสู้เกือบถูกดาบเล่มนี้ฟันขาดครึ่ง

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้นเอง ศัตรูที่ทรงพลังก็พุ่งออกมาจากด้านข้างของเย่เฟิงอย่างกะทันหัน!

ดาบยาวคมกริบกำลังจะฟาดไปที่คอของเย่เฟิง

กะทันหัน!!!

มือข้างหนึ่งโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า ก่อตัวเป็นสัญลักษณ์มือ!

บzzz!!

ภายใต้สายตาที่งุนงงของเย่เฟิง ท้องของชายคนนั้นก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนดูเหมือนกระเพาะวัวที่บวมเป่ง

ดวงตาของเขาว่างเปล่าและไร้ชีวิตชีวา และรัศมีวิญญาณที่ค่อยๆ จางหายไปแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าวิญญาณส่วนใหญ่ของเขาถูกดึงออกไปแล้ว

ตูม! แบง! !!!

ร่างของชายคนนั้นระเบิดตูมตาม!

เหมือนกับลูกโป่งที่แตก การระเบิดนั้นแตกต่างจากการทำลายตัวเองของผู้ฝึกฝนวิชา

มันก็เหมือนกับการ…บังคับป้อนอาหารเป็ด ถ้าป้อนมากเกินไป…มันก็จะระเบิด…

ฉากนี้ทำให้เหล่าเซียนผู้ฝึกฝนวิชาเซียนตกใจกลัว พวกเขาจึงรีบถอดเสื้อคลุมออก!

ในชั่วพริบตา เหล่าเซียนฝึกฝนทั้งหมดก็ถอดเสื้อคลุมออกจนหมด

เมิ่งว่านซู่ขมวดคิ้ว ความเขินอายทั้งหมดในใจพลันปะทุขึ้นมากลายเป็นเจตนาฆ่าอันน่าสะพรึงกลัว!

“น้ำค้างแข็งหายไปหมดแล้วเป็นระยะทางพันไมล์!!”

บูม!!