บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 1313 หลี่กวนฉีช่วยท่านมาร์ควิสหลงทะลุขีดจำกัด!

บทที่ 1313 หลี่กวนฉีช่วยท่านมาร์ควิสหลงทะลุขีดจำกัด!

ทันทีที่เขาพูดจบ ก็มีเสียงแตกดังออกมาจากหูของเขาอย่างกะทันหัน

หลี่กวนฉีมองลงไปและเห็นว่าเสื้อคลุมของเขาถูกพลังออร่าที่แผ่ออกมาจากด้านข้างฉีกขาดเป็นชิ้นๆ

ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม หลงโฮ่วดูเหมือนจะเจ็บปวดเล็กน้อย เมื่อเกราะสีทองของเขาแตกกระจายอยู่บนพื้น

ดูเหมือนว่าหลังจากที่หลงโฮ่วสัมผัสได้ถึงออร่าของอาณาจักรที่สี่แล้ว เขาน่าจะคิดที่จะขัดขวางการทะลุระดับของอีกฝ่าย

แต่ก็ล้มเหลว

หลี่กวนฉีอยู่ห่างจากหลงโหวเพียงประมาณสามสิบฟุต แต่เขาต้องเข้าไปใกล้หลงโหวให้มากกว่านี้!

“เรียก……”

หลี่กวนฉีถอนหายใจเบาๆ จากนั้นร่างกายของเขาก็สูงและกำยำขึ้นทันที

ลวดลายอันศักดิ์สิทธิ์ปกคลุมเกล็ดมังกรสีม่วงดำ ส่องประกายระยิบระยับด้วยแสงลึกลับชวนขนลุก

เปลวไฟสีดำโหมกระหน่ำรอบตัวมัน และสายฟ้าแลบแลบออกมาจากเขาของมัน

หลี่กวนฉีถอดเสื้อคลุมชั้นนอกออก เผยให้เห็นร่างกายที่แข็งแกร่ง พลังของโลหะเกิงแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย แต่ทิ้งร่องรอยสีขาวจางๆ ไว้เท่านั้น

ควรสังเกตว่า ร่างกายของหลี่กวนฉีในตอนนี้แข็งแกร่งและน่ากลัวอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม พลังของจ้าวแห่งมังกรอาจยังคงทิ้งร่องรอยไว้บ้าง

สถานการณ์วิกฤตอย่างยิ่ง ในความรู้สึกของหลี่กวนฉี สภาพของหลงโหวในตอนนี้เหมือนกับที่เขาสัมผัสได้ตอนที่ทะลุขีดจำกัดครั้งแรก

หากไม่สามารถฝ่าฟันอุปสรรคได้สำเร็จในครั้งเดียว ผู้ที่พยายามฝ่าฟันอุปสรรคนั้นก็มีแนวโน้มที่จะหลงทางในทะเลแห่งกฎเกณฑ์

สถานการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อผู้ฝึกฝนมีศักยภาพในการทะลุขีดจำกัด แต่ไม่สามารถเข้าใจแก่นแท้ของกฎเกณฑ์ได้

ผลที่ตามมาคือจิตสำนึกของเขาไม่ได้ถูกทำลายโดยกฎเหล่านั้น แต่เขาก็ไม่สามารถเข้าใจที่มาของกฎเหล่านั้นได้เช่นกัน จึงกลายเป็นผู้หลงทางอยู่ภายในกฎเหล่านั้น!

สถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นได้ยากมาก อย่างน้อยก็ไม่มีใครในกลุ่มคนรอบข้างหลี่กวนฉีที่จะกังวลเรื่องนี้

เนื่องจากความรู้ที่พวกเขาสะสมมานั้นไม่เพียงพอ เมื่อพวกเขาไม่สามารถค้นพบต้นกำเนิดของกฎได้ จิตวิญญาณและจิตสำนึกของพวกเขาจะไม่สามารถทนทานได้และจะถูกขัดจังหวะ

แต่หลงโหวแข็งแกร่งเกินไป…

หลังจากพยายามมามากกว่าสิบครั้ง เขาก็เริ่มชินกับการถูกกฎหมายเล่นงานไปนานแล้ว

เมื่อหลี่กวนฉีระงับความคิดของเขา เขาก็อยู่ห่างจากหลงโหวเพียงห้าจางเท่านั้น

ดิ๊ง ดิ๊ง ดอง ดอง!!

เกล็ดมังกรถูกแสงจากหอกสีทองกระทบ ทำให้เกิดประกายไฟจำนวนมาก

เขารู้สึกแสบร้อนเล็กน้อย และหลี่กวนฉีก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกจั๊กจี้ที่เกิดจากแรงกระแทกแล้ว

ถ้าเราเดินหน้าต่อไปอีก แนวป้องกันของเราอาจพังทลายลงได้

เขากัดฟันแน่น พลังภายในพลุ่งพล่าน พลังหยวนไหลเวียน ก่อตัวเป็นเกราะพลังหยวนหนาทึบหลายชั้น

ขณะที่หลี่กวนฉีก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าว เขาก็เปรียบเสมือนชายหนุ่มผู้แหวกกระแสน้ำใต้ธารน้ำตกแห่งสำนักดาบต้าเซี่ยในสมัยนั้น

ทุกขั้นตอนยากลำบากอย่างยิ่ง

คลิก! คลิก คลิก คลิก คลิก!!

เกล็ดมังกรแตกกระจาย แต่กระแสพลังปราณและโลหิตได้ฟื้นฟูให้กลับคืนสู่สภาพเดิม

แต่ยิ่งเขาเข้าใกล้หลงโหวมากเท่าไหร่ แรงต้านทานก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

ในที่สุด หลี่กวนฉีก็ไม่มีเวลาที่จะรักษาบาดแผลของตน เลือดจึงไหลทะลักออกมาจากเกล็ดมังกรที่แตกหัก

ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของหลี่กวนฉี เขาออกแรงเตะอย่างแรง ทำให้ก้อนอิฐสีฟ้าบนพื้นแตกกระจาย

ร่างของเขาพุ่งไปข้างหน้าอย่างฉับพลัน ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยพลังดาบ ทะลวงผ่านพลังโลหะเกิงของคู่ต่อสู้อย่างรุนแรง

แชะ!

หลี่กวนฉีวางฝ่ามือลงบนหลังของหลงโหว ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นในใจ เขาจึงหลับตาลงและนั่งลง

เจตนาแห่งดาบของอาณาจักรวิญญาณดาบหลอมรวมเข้ากับพลังดาบ

พลังดาบอันรุนแรงก่อให้เกิดพายุพลังดาบที่ไม่อาจทะลุทะลวงได้รอบตัวเขา

พลังแห่งการสั่นสะเทือนของกายเต๋าผู้กลืนกินวิญญาณปะทุขึ้นด้วยเสียงคำรามที่ดังสนั่น!

จิตวิญญาณของจ้าวแห่งมังกรซึ่งจมดิ่งและหลงทางอยู่ในกฎแห่งมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ เกิดสั่นสะเทือนขึ้นอย่างฉับพลัน

พลังลึกลับบางอย่างปลุกสติที่ดับสูญของเขาให้ตื่นขึ้น และไหล่ของหลงโฮ่วก็สั่นเทา

จากนั้นพลังงานที่พลุ่งพล่านก่อนหน้านี้ก็เริ่มสงบลงทีละน้อย

เมื่อรู้สึกเช่นนั้น หลี่กวนฉีก็ถอนหายใจโล่งอก ในที่สุดพลังของเขาก็สงบลง ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าจิตสำนึกของเขาตื่นขึ้นแล้ว

หลงโหวรีบรู้ตัวทันทีว่าคนที่คอยช่วยเหลือเขาคือหลี่กวนฉี

เขาคุ้นเคยกับบรรยากาศแบบนั้นเป็นอย่างดี

สีหน้าของหลงโหวแข็งกร้าวขึ้น และเขาพึมพำเบาๆ

“ดูเหมือนว่า…ดินแดนที่สี่จะปลอดภัยดี…”

“ถ้าอย่างนั้นก็จงมุ่งเน้นไปที่การฝ่าฟันอุปสรรค!”

เมื่อความกังวลหมดไป หลงโฮ่วจึงทุ่มเทตัวเองอย่างเต็มที่ให้กับความก้าวหน้าของเขา

พลังของหลี่กวนฉีเปรียบเสมือนศูนย์กลางของพายุหมุนที่แผ่ขยายออกไปอย่างรุนแรงสู่มหาสมุทรสีทอง!

ภายใต้อิทธิพลของพลังนี้ จิตใจของหลงโหวค่อยๆ สงบลง

พลังวิญญาณอันเข้มข้นรอบตัวเขาพุ่งเข้าสู่ร่างกายและถูกกลั่นกรองให้กลายเป็นพลังหยวนบริสุทธิ์ด้วยเทคนิคการฝึกฝนของเขา

ด้วยการสนับสนุนจากพลังหยวน หลงโหวจึงเริ่มปลดปล่อยพลังอำนาจเหนือกฎเกณฑ์ต่างๆ

อำนาจเบ็ดเสร็จ เปรียบเสมือนหอกที่คมที่สุด!

ความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเรื่อยๆ แทรกซึมเข้ามาในจิตสำนึกและจิตวิญญาณของฉัน

เมื่อเวลาผ่านไป หลงโฮ่วก็เริ่มเข้าใจเช่นกัน

ด้วยการสนับสนุนจากพลังสะท้อนของหลี่กวนฉี เขาใช้เวลาถึงสองชั่วโมงเต็มกว่าจะค้นพบแหล่งที่มาของกฎที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาได้ในที่สุด!

รัมเบิล!!

เมฆดำทะมึนปกคลุมท้องฟ้า และลมแรงก็พัดกระหน่ำขึ้นมาอย่างฉับพลัน

ระลอกคลื่นสีทองแผ่กระจายออกไปเป็นวงกลมซ้อนกัน

หงจือและคนอื่นๆ ทำหน้าเคร่งขรึม!

“ด่วน! เคลียร์พื้นที่ภายในรัศมีหนึ่งร้อยไมล์!”

“เตรียมตัวให้พร้อม บิ๊กบราเธอร์กำลังจะก้าวเข้าสู่มิติที่สูงขึ้น!”

ทันทีที่เขาพูดจบ ฉานคงจื่อและคนอื่นๆ ก็เริ่มลงมือทำงาน

บzzz!!

แปรง!

หลี่กวนฉีปรากฏตัวออกมาข้างนอก ร่างกายเต็มไปด้วยเลือดและดูอ่อนเพลียมาก หงจือรีบเข้าไปหาเขาทันที

คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?

หลี่กวนฉีส่ายหัว เงยหน้ามองเมฆฝนบนท้องฟ้า แล้วหัวเราะเบาๆ

“ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี”

“ฉันจะกลับไปก่อน พี่น้องทั้งสองยังอยู่ที่หอคอยราชาแห่งยาอยู่เลย”

หงหลี่เหลือบมองหลี่กวนฉีด้วยความรู้สึกขอบคุณ แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงบอกให้เขารีบกลับไป

หลังจากหลี่กวนฉีจากไป อาณาเขตทั้งหมดของแดนที่สี่ก็ถูกปิดกั้นอย่างสมบูรณ์

ในช่วงเวลานี้ จะไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าไปในอาณาเขตที่สี่

ดินแดนที่สี่ทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งจากทั้งสวรรค์และโลก

ในที่สุด หงจือและคนอื่นๆ ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องถอยกลับไปยังขอบเขตของอาณาเขต

พลังอันรุนแรงของโลหะเกิงเกือบจะฉีกทำลายความว่างเปล่าในรัศมีหมื่นฟุต

ลมพายุสีครามนั้นคงอยู่ได้เพียงชั่วครู่ก่อนจะสลายไปพร้อมกับเสียงคำราม!

บูม!!!

ลำแสงสีทองพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า

ชายผมยาวสลวยเต้นรำอย่างสนุกสนานไปตามสายลม ดวงตาเป็นประกายสีทอง

คิ้วของเขาคลายลง และมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

ชายร่างกำยำแข็งแรงยืนอยู่กลางอากาศและทำท่าทางด้วยมือข้างเดียว

เรียกหา!!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว และหอกสีทองก็พุ่งเข้ามาอยู่ในมือของหลงโหวอย่างฉับพลัน

ชายผู้ถือหอกนั้นมั่นใจอย่างเหลือเชื่อ เหมือนกับหลี่กวนฉี

พวกเขาทุกคนเข้าใจแก่นแท้ของกฎต่างๆ ก่อนที่จะเกิดภัยพิบัติจากสวรรค์

หากบุคคลใดเผชิญกับความทุกข์ยากจากสวรรค์ เขาย่อมสามารถรับรู้สิ่งต่างๆ ได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น แต่โอกาสเช่นนั้นมีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

แต่ตอนนี้…

หลงโหวเงยหน้ามองฟ้าร้องเบื้องบน รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเขา

หงจือและคนอื่นๆ ต่างตื่นเต้นอย่างมากที่ได้เห็นฉากนี้

หยูซานตื่นเต้นมากจนตัวสั่นเล็กน้อย

ในบรรดาบุคคลเหล่านั้น หงจือและเซียงฮวาจือ รวมถึงบุคคลอื่นๆ มีความสามารถในการดึงดูดภัยพิบัติจากสวรรค์

แต่เขาแตกต่างออกไป หลังจากดูดซับโคลนทั้งหมดแล้ว เขาแทบจะไม่สามารถระงับพลังของตัวเองได้เลย

เขาสัมผัสได้ถึงออร่าของจ้าวแห่งมังกรอย่างชัดเจน ในเวลานั้น สติสัมปชัญญะของจ้าวแห่งมังกรได้ดับสูญไปแล้ว!

อย่างไรก็ตาม เมื่อหลี่กวนฉีมาถึง หลงโหวไม่เพียงแต่ฟื้นคืนสติเท่านั้น แต่ยังก้าวข้ามไปสู่ระดับใหม่ได้อีกด้วย!

ดวงตาของหยูซานกระพริบถี่ๆ และเธอก็พึมพำเบาๆ

“ดูเหมือนว่าโชคลาภนี้…ได้เกิดขึ้นแล้ว!”

เมื่อเทียบกับการเก็บความลับของเขาไว้ การได้ก้าวข้ามไปสู่ดินแดนแห่งการทดสอบและไปถึงระดับที่สูงขึ้นนั้นดูน่าดึงดูดใจสำหรับเขามากกว่ามาก!