บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 137 พลังแห่งซากปรักหักพังของดาบ เปลวไฟที่โหมกระหน่ำ!
บทที่ 137 พลังแห่งซากปรักหักพังของดาบ เปลวไฟที่โหมกระหน่ำ!
แรงกดดันมหาศาลปะทุขึ้นในทันที
คลื่นพลังงานสีม่วงแผ่กระจายออกไปทุกทิศทาง
แรงกระแทกทำให้กวนชิงหยุนซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเขากระเด็นถอยหลังไปหลายสิบฟุต!
ทันใดนั้น แสงสีแดงฉานก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของหลี่กวนฉี!
แสงสีแดงฉานสาดส่องลงมายังดาบหมาป่าสีฟ้าเข้มในทันที
หลังจากนั้นไม่นาน ภาพลวงตาของหมาป่าสีเทาขนาดเกือบสิบจางหลงก็ปรากฏขึ้นข้างๆ หลี่กวนฉี
ดวงตาสีแดงก่ำจ้องมองกวนชิงหยุนอย่างไม่ละสายตา จากนั้นเขาก็คำรามขึ้นฟ้าอย่างกะทันหัน!
ใบดาบหมาป่าสีฟ้าเปล่งประกายด้วยแสงสีแดง และเกล็ดมังกรเนื้อละเอียดปกคลุมอยู่ราวกับคลื่น
หลี่กวนฉี ยืนอยู่ใจกลางคลื่นกระแทกราวกับเทพแห่งความตาย เมื่ออิฐสีฟ้าใต้ฝ่าเท้าแตกกระจาย ร่างของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นภาพเบลอและโจมตีกวนชิงหยุนในทันที!
“ขอพลังให้ข้า! พายุ!”
ในชั่วพริบตา กวนชิงหยุนที่เพิ่งขยับตัวไปเพียงเล็กน้อยก็รู้สึกว่าขนบนแขนของเขาลุกชันขึ้น!
อย่างไรก็ตาม ดวงตาของกวนชิงหยุนกลับคมกริบขึ้นเรื่อยๆ และเขาก็ฟาดฟันด้วยดาบอย่างต่อเนื่อง!
ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนดังลั่น!
“เปลวไฟโหมกระหน่ำ!!”
ฉ่า!
ดาบที่กำลังโจมตีอยู่นั้น จู่ๆ ก็ลุกโชนด้วยเปลวไฟอันทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ!
หลี่กวนฉีถูกโจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว ร่างของเขาจึงเอนไปข้างหลังทันทีราวกับสะพานเหล็ก!
ความร้อนระอุแผดเผาผ่านสายตาเขา เปลวไฟแผดเผาคิ้วและเส้นผมบนหน้าผากของเขาจนหมดสิ้น
ทันใดนั้น ดาบก็เปลี่ยนทิศทาง และฟาดฟันลงมาอย่างรุนแรงใส่ใบหน้าของหลี่กวนฉี!
กวนชิงหยุนตะโกนอย่างดุร้ายว่า “ตายซะ!!”
หลี่กวนฉีใช้มือซ้ายยันพื้นไว้ แล้วเหวี่ยงขาขวาขึ้นกระแทกเข่าเข้าที่ข้อมือ!
ปัง
ด้วยเสียงตุบเบาๆ หลี่กวนฉีใช้แรงส่งนั้นกระโดดถอยหลังไปหลายฟุต และในที่สุดก็หนีรอดจากวิกฤตการณ์นั้นไปได้
อย่างไรก็ตาม กวนชิงหยุนไม่เปิดโอกาสให้เขาได้หายใจ และเบียดตัวเข้าใกล้หลี่กวนฉี!
ทาดา!
ทั้งสองแลกหมัดกันกลางอากาศมากกว่าสิบครั้งในพริบตา แต่พลังระเบิดของเปลวไฟกลับเป็นอุปสรรคต่อเขาในทุกๆ จังหวะ
เปลวไฟที่แผดเผาอย่างรุนแรงจากการฟาดฟันของดาบยาวได้แผดเผาใบหน้าของเขาอย่างเจ็บปวด
เสื้อคลุมสีขาวค่อยๆ ลุกเป็นเปลวไฟ
ถึงกระนั้น ดาบของหลี่กวนฉีก็ยังคงรวดเร็วราวสายฟ้า!
ในสายตาของทุกคน แม้ว่ากวนชิงหยุนจะปลุกพลังแห่งห้วงดาบขึ้นมาแล้ว เขาก็ยังถูกหลี่กวนฉีกดดันและถูกบีบให้ถอยร่นไปทีละก้าว!
หลี่กวนฉีฟาดฟันดาบอย่างบ้าคลั่ง ความเจ็บปวดจากการถูกฉีกในปากเสือได้หายไปนานแล้ว!
ในขณะนั้น เขารู้สึกราวกับว่าเลือดในร่างกายกำลังเดือดพล่านและร้อนจัด!
เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่ทรงพลังเช่นนี้ หลี่กวนฉีจึงรู้สึกถึงความรู้สึกที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
แรงกดดันอันรุนแรงนี้กระตุ้นประสาทสัมผัสของเขา ทำให้ร่างกายของเขาสั่นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น
แคล้ง! ปัง!
เปลวไฟที่พวยพุ่งปะทะกับแสงดาบสีม่วง ตามมาด้วยการระเบิดอย่างรุนแรง
ทั้งสองร่างต่างถอยห่างออกไปหลายสิบฟุต
ชายหนุ่มผู้ซึ่งครึ่งแรกของชีวิตถูกไฟเผาผลาญไปทั้งหมด ได้ถอยหนีอย่างรวดเร็วพร้อมกับกล่องใส่ดาบที่สะพายไว้ด้านหลัง
เท้าของเขาทิ้งรอยยาวสองรอยไว้บนพื้น ก่อนที่เขาจะกระทืบเท้าขวาเพื่อหยุดการถอยหลังของตัวเอง
อย่างไรก็ตาม กวนชิงหยุนไม่ได้โชคดีอย่างนั้น เขาต้องหมุนตัวกลางอากาศหลายรอบเพื่อสลายพลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้น!
หลังจากนั้นผู้ชมทุกคนจึงถอนหายใจโล่งอกออกมาพร้อมกัน
ในชั่วพริบตา เสียงเชียร์ดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า และเสียงกลองศึกนับสิบใบก็ยกระดับบรรยากาศให้ถึงจุดสูงสุด
“โอ้พระเจ้า!! เหลือเชื่อมาก!!”
“ถูกต้อง! สองคนนี้เป็นแค่ผู้ฝึกฝนระดับสร้างรากฐานเท่านั้น! แล้วถ้าพวกเขาทะลุไปถึงระดับแก่นทองคำได้ล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น?”
ศิษย์ที่เหลืออีกประมาณยี่สิบกว่าคนจากสำนักต่างๆ ที่ยังคงเข้าร่วมการแข่งขันร้อยสำนักต่างมีสีหน้าเคร่งขรึมเป็นอย่างยิ่ง
ก่อนหน้านี้ พวกเขาอาจดูถูกหลี่กวนฉีและสำนักดาบต้าเซี่ย
แต่พละกำลังที่พวกเขาแสดงออกมาในตอนนี้ก็มากพอที่จะบดขยี้พวกนั้นได้ทุกคน!
ศิษย์หนุ่มคนหนึ่งซึ่งสวมชุดคลุมสีน้ำเงินพูดด้วยน้ำเสียงขมขื่น
“โอกาสที่ฉันจะชนะเขาน้อยกว่า 30%!”
และสำนักที่ศิษย์ผู้นั้นสังกัดอยู่ก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากศิษย์อาวุโสของสำนักหอนกนางแอ่นบิน ซึ่งปัจจุบันอยู่ในอันดับที่เจ็ด!
ไม่เพียงแต่พวกเขาเท่านั้น แต่ศิษย์คนอื่นๆ ในสำนักเดียวกันก็เคยตกอยู่ในสถานการณ์นั้นและพบว่าพวกเขาอาจจะไม่สามารถยืนหยัดต่อสู้กับชายตาบอดคนนั้นได้ถึงสามตา!
แม้แต่จ้าวเป่ยเฉินแห่งวังจื่อหยางก็ยังมองไปยังแท่นสูงด้วยสีหน้าเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
ที่สำคัญ ความเร็วในการฟันดาบของคู่ต่อสู้นั้นเร็วมากจนน่าตกใจ สามารถฟันได้ถึงแปดครั้งในลมหายใจเดียว!
แปดครั้ง หมายความว่าอย่างไร?
นี่ไม่ได้หมายความว่ากวนชิงหยุนอ่อนแอ ตรงกันข้าม…
แม้จะต่อสู้กันอย่างดุเดือด กวนชิงหยุนก็ได้รับบาดเจ็บจากดาบเพียงเล็กน้อย และไม่ได้พ่ายแพ้ให้กับคู่ต่อสู้ในทันที
การทำเช่นนี้ต้องอาศัยพละกำลังมหาศาล เนื่องจากดาบมีความเร็วเหลือเชื่อ
หากกวนชิงหยุนเผลอเสียสมาธิหรือแม้แต่กระพริบตาเพียงชั่วขณะเดียว เขาก็จะต้องเผชิญกับการโจมตีด้วยดาบแปดคมของหลี่กวนฉีในพริบตา!
หลี่กวนฉีฉีกเสื้อคลุมตัวนอกที่ขาดวิ่นและไหม้เกรียมของเขาออก
ด้วยการสะบัดข้อมือเพียงครั้งเดียว ดาบหมาป่าสีฟ้าก็ปล่อยดอกไม้ดาบออกมาหลายดอก ปัดเลือดที่เปื้อนดาบยาวออกไป
ความเหนื่อยล้าค่อยๆถาโถมเข้ามาหาฉัน!
การรักษาระดับความเร็วในการชักดาบที่รวดเร็วเช่นนี้ทำให้เขาต้องออกแรงอย่างมาก ส่งผลให้ร่างกายอ่อนล้าอย่างรุนแรง
ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อต้านทานเปลวไฟที่ปะทุออกมาจากดาบวิญญาณของคู่ต่อสู้ เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเสริมพลังภายในดาบให้แข็งแกร่งขึ้น
อย่างไรก็ตาม เขายังคงยืนอยู่ที่เดิมด้วยท่าทีไม่แยแส
กวนชิงหยุนหายใจหอบถี่ จ้องมองหลี่กวนฉีอย่างตั้งใจ เกรงว่าเขาอาจจะลงมือเมื่อไหร่ก็ได้
กวนชิงหยุนเช็ดเลือดที่มุมปากพลางพูดเสียงทุ้มว่า “ฉันต้องยอมรับว่า คุณแข็งแกร่งมาก!”
“ฉันไม่เคยนึกฝันเลยว่า ตอนที่ฉันเปิดซากปรักหักพังแห่งดาบ ฉันจะไม่ได้เผชิญหน้ากับจ้าวเป่ยเฉิน!”
“หลี่กวนฉี ใช่ไหม? ฉันจะจำคุณไว้!”
อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ ทุกคนจากสำนักดาบต้าเซี่ยกำลังจ้องมองไปยังชายหนุ่มบนเวทีอย่างตั้งใจ
ทุกคนต่างหวังว่าเขาจะสามารถเอาชนะกวนชิงหยุนและนำสำนักดาบต้าเซี่ยไปสู่การได้รับความเคารพนับถือจากเหล่าวีรบุรุษทั่วโลกอย่างแท้จริง!
ในเวลานั้น ผู้คนจำนวนมากสังเกตเห็นลวดลายเลือดที่หนาแน่นและลึกลับบนร่างกายของหลี่กวนฉี
กวนชิงหยุนก็เช่นกัน เขาคิดว่านี่ต้องเป็นวิชาลับลึกลับบางอย่างที่สามารถเพิ่มพลังของหลี่กวนฉีได้อย่างมหาศาล
หลี่กวนฉีสูดหายใจเข้าลึกๆ สัมผัสถึงพลังหยวนภายในร่างกาย ทันใดนั้นอิฐสีฟ้าใต้ฝ่าเท้าเขาก็แตกกระจาย!
กวนชิงหยุนที่อยู่ไกลออกไปอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา
“เด็กดื้อจริงๆ!”
ถึงแม้เขาจะพูดอย่างนั้น แต่ทว่ามือของเขากลับเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว และทันใดนั้นเขาก็ปลดปล่อยวิชาดาบที่งดงามอย่างยิ่งออกมา
แสงดาบถูกห้อมล้อมด้วยเปลวไฟสีแดงฉานที่แผดเผา และทุกการโจมตีล้วนเต็มไปด้วยพลังมหาศาล
อย่างไรก็ตาม หลี่กวนฉียังคงฟาดฟันด้วยดาบอย่างไม่หยุดยั้ง!
เมื่อเวลาผ่านไป พลังภายในของกวนชิงหยุนซึ่งใช้ในการรักษาสภาพของดาบก็ค่อยๆ ลดลง
หลี่กวนฉีพุ่งไปข้างหน้าและฟันดาบใส่กวนชิงหยุนในแนวนอน
ด้วยความรีบร้อน กวนชิงหยุนจึงทำได้เพียงถือดาบยาวของเขาในแนวนอนไว้ข้างหน้าเท่านั้น!
ทาดา!
ในชั่วพริบตา ร่างของหลี่กวนฉีหมุนอย่างรวดเร็วราวกับลูกข่าง และแสงดาบสีม่วงในมือของเขาก็ฟาดฟันออกไปในทันที!
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่กวนชิงหยุนกำลังต่อต้านอย่างสุดกำลัง หลี่กวนฉีก็ฉวยโอกาสจับจุดอ่อนของเขาได้ในทันทีด้วยสัมผัสทิพย์!
YOU MAY ALSO LIKE
