บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 1479 การสร้างอาณาจักรอมตะขึ้นใหม่!

บทที่ 1479 การสร้างอาณาจักรอมตะขึ้นใหม่!

หลี่กวนฉียิ้มและเริ่มสร้างอาณาเขตแรกของอาณาจักรเซียนขึ้นมาใหม่ด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียว!

พื้นที่ขอบเขตเริ่มขยายออกไปจากทางเข้าของโดเมนที่สอง

พื้นที่อันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ เป็นครั้งแรกที่หลี่กวนฉีได้สร้างพื้นที่ขนาดใหญ่เช่นนี้ขึ้นมา

ครั้งนี้ หลี่กวนฉีไม่ได้ขอความช่วยเหลือจากใครเลย

เมื่อผู้ฝึกฝนในแดนยกระดับสร้างอาณาเขตของตน พวกเขาจะผสานพลังแห่งกฎของตนเองเข้าไปโดยไม่รู้ตัว

ด้วยเหตุนี้เอง พลังปราณประเภทสายฟ้าจึงมีความเคลื่อนไหวอย่างมากในแดนอมตะที่หลี่กวนฉีสร้างขึ้นในครั้งนี้

นอกจากนี้ พลังในการยับยั้งสายฟ้าแห่งภัยพิบัติจากสวรรค์ของมันก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน

นี่อาจเป็นเหตุผลที่ซู่ซวนต้องการให้หลี่กวนฉีสร้างอาณาจักรอมตะขึ้นใหม่

อวกาศค่อยๆ ขยายตัวและคงที่ จนกระทั่งโลกปรากฏขึ้น

หลี่กวนฉีเริ่มสร้างเมืองขึ้นใหม่ใกล้กับศาลาฝังศพเซียนตามความทรงจำของเขา

ด้วยแสงวิญญาณที่พุ่งพล่าน หอคอยราชาสวรรค์สูงตระหง่านทั้งสี่และหอคอยแห่งกาลเวลาก็พังทลายลงสู่พื้น

ในขณะนั้น เย่เฟิงขมวดคิ้วและพึมพำกับตัวเอง

“ฟู่… ดูเหมือนว่า… ดินแดนอมตะเมื่อก่อนจะหายไปแล้ว? หายไปแล้วเหรอ?”

กู่หลี่เลียริมฝีปาก ดวงตาเป็นประกาย

“มันหายไปแล้วแน่นอน…และถูกทำลายอย่างสิ้นเชิง”

“ชิ! เกิดอะไรขึ้นเนี่ย! มันทำลายอาณาจักรอมตะทั้งหมดเลย!”

ถังรูกระซิบว่า “ปรากฏการณ์ตรัสรู้ฉับพลันนั้นดึงดูดความสนใจของสี่ราชา จักรพรรดิฝุ่น และเจ้าแห่งอาณาจักร”

“สุดท้ายแล้ว เขายังปลดปล่อยสายฟ้าแห่งมหาภัยพิบัติแห่งแดนขึ้นสู่สวรรค์ ทำลายล้างแดนวิญญาณอมตะทั้งหมดอีกด้วย แย่จัง”

“พี่ชายเจอเรื่องราวมากมายมาพักใหญ่แล้ว”

“แล้ว…ทำไมฉันถึงรู้สึกเสมอว่ามีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับสายตาที่พี่ชายมองพวกเรา?”

กู่หลี่ราวกับได้พบกับคู่แท้ ดึงถังหรูไปด้านข้างแล้วจ้องมองเขาด้วยดวงตาเบิกกว้าง

“ใช่ไหม? ใช่ไหม?! ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกัน มีบางอย่างไม่ถูกต้องแน่!!”

“ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แต่ดวงตาของเจ้านาย… ดูเหมือนดวงตาของอสูรกายโบราณที่ใช้ชีวิตมาหลายพันปี!”

หลี่กวนฉีฟังเสียงพูดคุยของกลุ่มคนเหล่านั้น มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย

ในขณะที่ปลดปล่อยพลังแห่งมิติ มันได้สร้างอาณาจักรของเหล่าอมตะขึ้นมาใหม่

เขาสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในทุกคนรอบตัว แต่ยังคงสงบสติอารมณ์ไว้ได้

Meng Wanshu เข้ามาหา Li Guanqi และพูดเบา ๆ

“ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

หลี่กวนฉีเหลือบมองหญิงสาวข้างๆ แล้วพูดเบาๆ ว่า…

“อยากรู้ไหม?”

เมิ่งว่านซูพยักหน้าด้วยความสงสัยอย่างมาก แต่แล้วก็พูดขึ้น

“ถ้าคุณไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ ก็ไม่ต้องพูดก็ได้ ผมแค่สงสัยนิดหน่อยเท่านั้นเอง”

หลี่กวนฉีสร้างกำแพงกั้น จากนั้นจึงเริ่มเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้หญิงผู้นั้นฟัง

กระบวนการที่น่าตื่นเต้นและอันตรายดังกล่าวทำให้หญิงคนนั้นถึงกับอุทานด้วยความประหลาดใจ

หลี่กวนฉีเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นด้วยท่าทีที่เป็นธรรมชาติมาก

ในขณะที่ค่อยๆ สัมผัสและรับรู้ความรู้สึกภายในของการสร้างอาณาจักรอมตะขึ้นมาใหม่

จิตใจของหลี่กวนฉีค่อยๆ แตกออกเป็นสองส่วน

จิตใจของฉันจดจ่ออยู่กับการสร้างอาณาจักรแห่งสรวงสวรรค์ การสร้างพื้นที่นี้ขึ้นมาใหม่ รวมถึงกฎเกณฑ์ ภูเขา และแม่น้ำต่างๆ

ในขณะนั้น หลี่กวนฉีได้สร้างภูเขาสูงขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจในแดนเซียนใหม่ โดยมีพายุฝนฟ้าคะนองโหมกระหน่ำอยู่บนยอดเขา

อย่างไรก็ตาม มีพื้นที่หนึ่งที่แข็งแรงเป็นพิเศษ

ในบางสถานที่ หลี่กวนฉีจะปรับเปลี่ยนจังหวะเวลาอย่างแนบเนียนด้วยซ้ำ

แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงนี้จะวุ่นวายและอยู่นอกเหนือการควบคุมของเขา

แต่เขารู้สึกตื่นเต้นมากที่จะได้สร้างสรรค์สิ่งต่างๆ มากมาย

ในขณะนั้น หลี่กวนฉีรู้สึกมึนงงเล็กน้อย

ในขณะนี้ เขาแตกต่างจากเต๋าแห่งสวรรค์ที่เขาเห็นอยู่อย่างไร?

หลี่กวนฉีขมวดคิ้ว ในฐานะผู้สร้างแดนอมตะ เขาเป็นส่วนหนึ่งของวิถีแห่งสวรรค์ภายในนั้นด้วยหรือ?

กระบวนการบูรณะอาณาจักรอมตะยังเป็นแหล่งความรู้มากมายสำหรับเย่เฟิงและคนอื่นๆ อีกด้วย

ท้ายที่สุดแล้ว การสร้างพื้นที่ที่มั่นคงและยั่งยืนนั้นต้องใช้ความพยายามอย่างมาก

หลี่กวนฉีได้นำเสนอขั้นตอนการสร้างอาณาจักรอมตะขึ้นใหม่โดยละเอียดและโดยไม่มีการปิดบังใดๆ

กระบวนการนี้เป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับผู้คนในการได้รับความรู้เชิงลึกมากขึ้น

เนื่องจากศาลาหยกถูกทำลายไปแล้ว หลี่กวนฉีจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องใช้พลังอมตะของตนสร้างศาลาหยกขึ้นมาชั่วคราว

ความแตกต่างระหว่างแก่นแท้แห่งความเป็นอมตะและพลังธาตุนั้นยิ่งใหญ่มาก จนเพิ่งจะมีการสรุปออกมาได้ไม่นาน

เมิ่งว่านซู่หยุดฟังเขา ทุกคนยืนอยู่ตรงหน้าไป๋หยูโหลวด้วยสีหน้าตกใจและประหลาดใจ

“นี่คือ… แก่นแท้แห่งความเป็นอมตะหรือ??”

“ยังไงก็ตาม มันไม่ใช่พลังธาตุ…”

“เอ่อ ที่บ้านเกิดของผมมีวัดเล่ยเฟิงอยู่แห่งหนึ่ง ซึ่งผมรู้สึกว่ามันค่อนข้างคล้ายกับที่นี่ครับ”

“อืม… เอาอย่างนี้ดีไหม… ฉันจะให้อันนี้กับคุณ แล้วฉันจะปรับปรุงมันให้ดียิ่งขึ้น จากนั้นคุณก็ลองย่อส่วนอื่นๆ ต่อไปอีกหน่อยนะ น้องชาย?”

กลุ่มคนเริ่มรื้อถอนหอคอยพลางพูดคุยกันเอง

หลี่กวนฉีพูดอย่างหงุดหงิดว่า “ช่างเป็นคนขี้ขลาดเสียจริง!”

“เดี๋ยวฉันจะซื้ออันเล็กให้ทุกคนทีหลัง”

กลุ่มคนหัวเราะเสียงดัง จากนั้นก็เข้าไปข้างในเพื่อเริ่มการเพาะปลูกอย่างสันโดษ

การฟื้นฟูแดนอมตะไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ในวันเดียว แม้จะมีพลังของหลี่กวนฉีในปัจจุบัน ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนในการสร้างและทำให้แดนอมตะนั้นมั่นคง

เขาต้องพิจารณาประเด็นต่างๆ มากมาย เช่น เสถียรภาพของห้วงอวกาศ การทำลายผลึกอมตะเพื่อสร้างเทือกเขาวิญญาณอมตะ และอื่นๆ อีกมากมาย

ในช่วงเวลานั้น หลี่กวนฉีสงบอย่างยิ่ง นั่งขัดสมาธิอยู่ในความว่างเปล่า ณ จุดสูงสุดของสวรรค์และโลก

เช่นเดียวกับการสร้างโลก มันกำลังสร้างโลกทั้งใบขึ้นใหม่อย่างต่อเนื่อง

ในระหว่างกระบวนการนี้ หลี่กวนฉีสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตและการทำลายล้างของโลกที่สับสนวุ่นวาย

รัมเบิล!!!

ในระหว่างการสร้างอาณาจักรอมตะขึ้นใหม่ เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องไปทั่วฟ้าและดิน และทั่วทั้งโลกก็อบอวลไปด้วยบรรยากาศที่สดใสและเปี่ยมพลัง

ราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างกำลังกลับมามีชีวิตอีกครั้ง

เสียงฟ้าร้องดังกึกก้องราวกับระฆังที่ปลุกโลกให้ตื่นขึ้น

ในที่สุดหลี่กวนฉีก็เข้าใจแล้วว่าทำไมซู่ซวนถึงขอให้เขาทำเช่นนี้

ความคิดที่ลึกซึ้งเช่นนี้ ซึ่งใกล้เคียงกับการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ นั้น คงไม่มีวันเกิดขึ้นซ้ำอีกแล้ว

เมื่อเวลาผ่านไป หลี่กวนฉีก็ยิ่งเข้าใจกฎและข้อจำกัดต่างๆ ที่กำหนดโดยกฎแห่งสวรรค์มากขึ้น

ส่วนเส้นทางสู่ความเป็นอมตะของตัวผมเองนั้น…

ฉันเกรงว่าเรายังต้องเดินทางอีกไกลมาก

หลี่กวนฉีถอนหายใจเบาๆ แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

ในชั่วพริบตา อาณาจักรอมตะอันรุ่งโรจน์ทั้งหมดก็สั่นสะเทือนเล็กน้อย

หลี่กวนฉี ผู้ซึ่งร่างกายเปี่ยมไปด้วยพลังสายฟ้า ค่อยๆ ถอนพลังของตนออก

ในที่สุดอาณาจักรอมตะทั้งหมดก็ก่อตัวและมั่นคง และพลังปราณอมตะอันไร้ขอบเขตจากแดนที่เจ็ดก็หลั่งไหลเข้ามาอย่างมหาศาล

ท่ามกลางแสงวิญญาณที่พวยพุ่งออกมา หลี่กวนฉีใช้มือโบกเปิดทางผ่านม่านแสง เปิดประตูเชื่อมระหว่างแดนอมตะและแดนที่สอง

บzzz!

บุคคลสำคัญจำนวนนับไม่ถ้วนเดินทางมาทางอากาศ

หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งเดือน ในที่สุดพวกเขาก็กลับมา

แต่ทันทีที่พวกเขาเข้าไป พวกก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ยังไม่นับรวมการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในแดนอมตะทั้งหมดด้วย

อาณาจักรอมตะในปัจจุบันแตกต่างจากอาณาจักรอมตะในอดีตอย่างสิ้นเชิง!

ตอนนี้เองที่หลายคนเพิ่งตระหนักว่าอาณาจักรแรกได้ถูกทำลายไปแล้ว!

อาณาจักรอมตะในปัจจุบันคืออาณาจักรอมตะที่สร้างขึ้นโดยหลี่กวนฉี

เจดีย์สี่เทพยังคงตั้งตระหง่าน เจดีย์กาลเวลายังคงตั้งตระหง่าน และแขกจากโลกมนุษย์ก็ยังคงอยู่!

ทุกคนต่างคาดเดาเกี่ยวกับระดับการฝึกฝนของหลี่กวนฉี

เสียงของซู่ซวนค่อยๆ ดังไปถึงหูของหลี่กวนฉี

“พอเสร็จแล้วขึ้นมาหาฉันข้างบนได้นะ นั่งลงได้เลย”