บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 1989 ครั้งหนึ่งฉันเคยคาดเดาธรรมชาติของคุณได้ นั่นก็คือ สี่ข้อห้าม!
บทที่ 1989 ครั้งหนึ่งฉันเคยคาดเดาธรรมชาติของคุณได้ นั่นก็คือ สี่ข้อห้าม!
“ฉันได้วิเคราะห์สาเหตุและผลกระทบของสถานการณ์ของคุณแล้ว…”
กล่าวโดยสรุป คือแววตาที่ลึกซึ้งของชายชราขณะที่เขาหันหลังกลับ
ความหนาวเย็นแล่นจากฝ่าเท้าขึ้นไปถึงศีรษะ!
แม้ว่าชายชราตรงหน้าจะไม่ได้ลดแรงกดดันในการฝึกฝนลงเลย แต่เพียงแค่สายตาของเขาก็เพียงพอที่จะทำให้ถังหรูแข็งทื่ออยู่กับที่
เขาไม่รู้ว่าทำไมชายชราถึงพูดอย่างนั้น
ลมหายใจของถังรูเริ่มถี่ขึ้นเล็กน้อย และสายตาของเขาก็เหลือบมองไปมาซ้ำๆ
ซวนหงเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดนี้
ลวดลายบนแผ่นจารึกอาคมสวรรค์นั้นสมบูรณ์แบบ ซึ่งเป็นผลมาจากการหยั่งรู้ขององเมียวจิในศิลปะแห่งการทำนาย
ถึงแม้ว่าถังหรูจะมีแท่นอาเรย์ลับสวรรค์ที่มีความยาวเพียงสองฟุตหนึ่งนิ้วก็ตาม
อย่างไรก็ตาม แท่นอาคมลึกลับสวรรค์ของเขาจัดอยู่ในระดับที่ดีที่สุดในบรรดาศิษย์ทั้งหมดของสำนักลึกลับ
เขาเอาชนะอัจฉริยะและผู้มีความสามารถพิเศษทั้งหมดในศาลาเสวียนจี้ และคว้าอันดับหนึ่งมาครอง!
แรงบันดาลใจแวบขึ้นมาทันที และภาพเลือนรางลอยอยู่กลางอากาศ
“ฉันทนพฤติกรรมของพวกเขาไม่ไหวแล้ว… ฉันไม่อยากเป็นศิษย์อีกต่อไปแล้ว!!”
“ฮ่าๆ นั่นคุณจริงๆ!”
“ส่งสิ่งนี้ไปให้เขา! มันอาจจะทำให้เขามีโอกาส!”
“ไม่…นี่สำหรับค่ารักษาพยาบาลของคุณ!”
“นั่นคือลูกน้องของพี่ชายฉัน เดดพูล!”
“หลี่กวานฉี!!! อย่าช่วยฉัน!!”
“ฮ่าๆ พี่ชาย!”
“น้องชายคนที่สอง!! ผมมาแล้ว!!”
“น้องชายคนที่สี่!!!”
“อ๊าาาาา!! เหตุและผลอยู่เหนือกาลเวลานับไม่ถ้วน แม้แต่อดีตก็ยังถูกทำลายได้!”
ภาพและเสียงที่สับสนวุ่นวายและกระจัดกระจายปรากฏขึ้นกลางอากาศ
ถังหรูเงยหน้ามองภาพตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม แต่ขณะที่ยิ้มนั้น น้ำตาแห่งความเศร้าก็เอ่อล้นขึ้นที่มุมตา
แม้ว่าใบหน้าในฉากจะไม่ปรากฏให้เห็นชัดเจนก็ตาม
แต่สำหรับถังหรู ภาพและเสียงเหล่านั้นคือความทรงจำอันล้ำค่าที่สุดที่ประทับอยู่ในหัวใจและจิตใจของเขา
ถังรู่หลับตาลง น้ำตาใสสองสายไหลลงมาจากมุมตาของเขา
ถังรู่ลดมือลงเล็กน้อยแล้วมองไปยังอาจารย์ของเขา ซึ่งเขาเคารพนับถือจากใจจริง และกล่าวเบาๆ ว่า
“อาจารย์ ในเมื่อท่านสามารถสรุปได้มากขนาดนี้ ท่านย่อมต้องรู้มากกว่านี้อย่างแน่นอน”
“พลังฝึกฝนของอาจารย์ข้านั้นเหนือธรรมดา เกินกว่าที่เทพชั้นสูงอย่างข้าจะเทียบได้”
“แต่…ถ้าท่านอาจารย์ต้องการฆ่าข้าจริงๆ ข้าจะไม่ยอมอยู่เฉยๆ รอความตายเด็ดขาด”
ใบหน้าของซวนหงมืดลงทันทีเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น
“โอ้?”
ขณะที่คำพูดจบลง รอยสีเขียวมรกตก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของชายชราผู้นั้นซึ่งมือทั้งสองข้างไขว้หลังอยู่
ตราผนึกเวทมนตร์แห่งอาณาจักรเซียนนั้นดูซับซ้อนและแฝงไว้ซึ่งแรงกดดันอันทรงพลังอย่างยากจะบรรยาย
ทันทีที่บรรยากาศกดดันนี้ปรากฏขึ้น มันก็ทำให้ถังหรูทรุดลงกับพื้นเสียงดังตุ๊บ
“ยังไง?”
“เจ้ายังต้องการฆ่าเจ้านายของเจ้าอยู่อีกหรือ?”
ถังรู่ก้มหน้าลงและส่ายหัว
“ไม่เต็มใจ ไม่กล้าทำ ไม่สามารถ และไม่เต็มใจที่จะทำ”
ชายชราค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับถังหรู ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย
ดวงตาลึกของเขาเปล่งประกายด้วยแสงที่อธิบายไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ที่จะรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
สายตาของทั้งคู่ประสานกัน
ในห้วงอวกาศอันมืดมิด มีเพียงภาพบนแท่นอาคมลึกลับแห่งสวรรค์เท่านั้นที่ส่องประกายริบหรี่ด้วยแสงจางๆ
ทำไมคุณถึงพูดสี่อย่างนี้?
ถังหรูมองไปที่ชายชราแล้วพูดเบาๆ ว่า
“ตลอดสามปีที่ผ่านมา อาจารย์ได้อุทิศตนให้กับศิษย์และทำหน้าที่เป็นผู้สืบทอดสายวิชา ‘ต้าหยาน’ แห่งปรมาจารย์หยินหยาง ตราบใดที่หัวใจของข้ายังไม่ตายและดวงตาของข้ายังไม่บอด ข้าก็สามารถมองเห็นทุกสิ่งได้ นี่คือเหตุผลที่ข้าไม่เต็มใจ”
“ศิษย์ผู้นี้มีพละกำลังน้อยเกินไป ต่อให้ข้าขัดขืนก็ไร้ประโยชน์ ฉะนั้นข้าจึงไม่กล้า”
“การที่ศิษย์คนหนึ่งติดตามท่านไป แล้วก่อการทรยศและฆาตกรรมอาจารย์ของตนนั้น เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้”
แววตาของซวนหงฉายแววเฉียบคมขึ้นเล็กน้อย และสีหน้าของเขาก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด
“แล้วทำไมถึงจะไม่ได้ล่ะ?”
ถังรูยิ้ม
“เพื่อที่พี่ชายของผมจะได้ก้าวออกจากเกม และกลายเป็นผู้เล่นเกมเสียเอง”
“ฉันยินดีที่จะสละทุกอย่าง ถ้าไม่ใช่เพื่อ…แล้วฉันก็ทำได้ทุกอย่าง!”
“ผมอดทนฝึกฝนอย่างหนักมาสามปีและเผชิญกับความยากลำบากนับไม่ถ้วน ทั้งหมดก็เพื่อช่วยเหลือพี่ชายของผม”
“ดังนั้น……”
“ฉันตายไม่ได้”
“หากอาจารย์มีเจตนาฆ่าจริง ศิษย์ผู้นี้…จะก่อกบฏ!!”
บูม!!!!!
แม้ว่าชายชราจะดูน่าเกรงขาม แต่ถังหรูพยายามลุกขึ้นยืน และทันใดนั้นรูปแบบแปดเหลี่ยมหยินหยางก็ปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเขา!
แม้ว่าหัวเข่าของเขาจะเต็มไปด้วยเลือดและตาแดงก่ำ แต่ถังหรูยังคงพยายามลุกขึ้น
“ท่านอาจารย์ ข้าพเจ้าสามารถอดทนต่อความยากลำบากและความทุกข์ทรมานได้มากมาย”
“ทั้งหมดเป็นเพราะพวกเขา…”
“ตั้งแต่วันแรกที่คุณพาฉันไป ฉันก็บอกแล้วว่า… ฉันจะตามหาพวกเขาให้เจอ!”
กะทันหัน!
รัศมีอันน่าเกรงขามของชายชราพลันจางหายไป และเมื่อเขามองไปที่ถังหรู เขาก็เบ้ปาก
“ไอ้สารเลวนั่นมันโหดเหี้ยมจริงๆ”
“ถ้าฉันฆ่าน้องชายแก แกต้องสู้กับฉันจนตาย…”
“เฮ้อ… ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าพี่ชายของเธอดีกับเธอแค่ไหน”
ถังหรูยืนนิ่งตะลึง ไม่เข้าใจว่าชายชราหมายความว่าอย่างไร
แต่เขาไม่ทันสังเกตเลยว่าแผ่นอาคมลึกลับใต้ฝ่าเท้าของเขาได้ขยายใหญ่ขึ้นเกือบสามฟุตแล้ว!
ก่อนที่ถังหรูจะตั้งตัวได้ ซวนหงก็ก้าวออกมาและยืนอยู่ตรงหน้าเขา
เขาค่อยๆ วางฝ่ามือขวาลงใกล้หน้าผากของถังหรู
แรงอ่อนๆ ค่อยๆ แทรกซึมเข้าไป
แท่นอาคมความลับสวรรค์ของชายชรากำลังหดตัวลงอย่างเห็นได้ชัด!
“นี่คือความเข้าใจและมุมมองของผมเกี่ยวกับตระกูลต้าหยานในสมัยนั้น”
“พลังนี้จะค่อยๆ ถูกปลดผนึกเมื่อระดับการฝึกฝนของคุณสูงขึ้น”
“ยิ่งไปกว่านั้น มันจะป้องกันไม่ให้ผู้ไม่ประสงค์ดีแอบสอดแนมความทรงจำในจิตวิญญาณของคุณ และปกป้องทะเลแห่งจิตสำนึกของคุณ”
ทันใดนั้นถังหรูก็เข้าใจเจตนาดีของชายชราผู้นั้นแล้ว
น้ำตาคลอเบ้า เขาอดรู้สึกผิดเล็กน้อยไม่ได้เมื่อมองไปยังชายชราผู้จริงจังคนนั้น
แต่ชายชรากลับยิ้มและมองเขาด้วยสายตาอ่อนโยน
ในขณะนั้น ถังรู่เปรียบเสมือนเด็กที่กำลังงอแงใส่พ่อแม่ เขารู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นและรู้สึกผิดเพียงอย่างเดียว
เมื่อเห็นเช่นนั้น ซวนหงก็หัวเราะเสียงดังลั่น
“เจ้าเด็กแสบ…”
“สิ่งที่ผมกำลังแสดงให้คุณเห็นคือผลลัพธ์จากการติดต่อของเราตลอดสามปีที่ผ่านมา และด้วยการสังเกตอย่างต่อเนื่อง เราจะสามารถมองเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ได้”
“เหตุผลที่ฉันแสดงสิ่งเหล่านี้ให้คุณดูนั้นก็เพราะ… ฉันไม่เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลของคุณเลย…”
“ไม่ว่าจะเป็นคุณหรือ…บรรดาพี่น้องที่คุณเรียกกันว่า…”
“ฉันมองไม่เห็นพวกเขาเลย! ฉันมองไม่เห็นพวกเขาเลย”
ชายชราถอนหายใจขณะที่ส่งพลังของตนเข้าสู่ร่างของถังหรู
“โดยเฉพาะพี่ชายคนโตที่คุณพูดถึงนั่นแหละ”
“เยี่ยมมาก! เยี่ยมยอดสุดๆ!!”
“นอกเหนือจากสามภพและนอกเหนือจากห้าธาตุแล้ว ไม่มีใครในโลกสามารถมองเห็นอดีตหรือคาดเดาอนาคตได้ เหตุและผลจึงอยู่ในภาวะสับสนวุ่นวาย”
ถังหรูรู้เรื่องนี้ แต่ไม่กล้าพูดอะไรมาก
เธอเม้มริมฝีปากและตั้งใจฟังคำพูดของชายชราอย่างระมัดระวัง
ซวนหงจ้องมองเข้าไปในดวงตาของถังหรูโดยตรง
“จงจำไว้ว่า พวกคุณทุกคนล้วนเป็นผู้ที่มีกรรมดีและโชคลาภอันยิ่งใหญ่!”
“หากคุณพบเจอใครบางคนที่ยากจะคาดเดาธรรมชาติได้ ขณะที่คุณกำลังทำนายดวงชะตา”
“ไม่ว่าจะผูกมิตรกับพวกเขาและสร้างความสัมพันธ์ที่ดี”
“กำจัดภัยคุกคามให้หมดสิ้น หรือไม่ก็ฆ่าพวกมันด้วยความเร็วสายฟ้า!”
“คุณจำได้ไหม?”
ถังหรูพยักหน้าอย่างหนักแน่น และแรงบันดาลใจนั้นก็ค่อยๆ จางหายไป
แท่นอาเรย์ลึกลับแห่งสวรรค์ที่อยู่ใต้เท้าของพวกเขาหดเล็กลงไปถึงสิบฟุต!
“ท่านอาจารย์… แพลตฟอร์มอาร์เรย์ความลับสวรรค์ของท่าน…”
ซวนหงยิ้มและโบกมือ ใบหน้าซีดเซียวของเขากลับคืนสู่สีชมพูระเรื่อในทันที
“ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวล”
“มันแค่หนึ่งจาง (ประมาณ 3.3 เมตร) เอง ผมสามารถกลับมาได้สบายๆ หลังจากการเพาะปลูกสามถึงห้าปี”
ชายชราค่อยๆ เดินไปที่ข้างๆ ถังรู่ แล้วกระซิบด้วยเสียงสั่นเครือ
“ไปกันเถอะครับ นายท่าน… ผมจะพาท่านลงไปเอง!”
YOU MAY ALSO LIKE
