บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 2121 นี่เรียกว่าการวอร์มอัพเหรอ

บทที่ 2121 นี่เรียกว่าการวอร์มอัพเหรอ?

เมื่อไร!!

เมื่อเสียงระฆังดังขึ้น แผงไฟสีน้ำเงินหนาทึบก็ลอยขึ้นและปิดลงในทันที

แผงพลังงานขนาดมหึมาที่มีความยาวเกือบพันฟุตนี้ เผาผลาญผลึกอมตะนับพันชิ้นในทุกๆ ลมหายใจ

เสียงกลองศึกดังกึกก้อง และเหล่าสาวกรอบข้างต่างโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง

ไม่ใช่แค่ศิษย์ของสำนักดาบสี่ภพและสำนักดาบต้าเซี่ยเท่านั้นที่ขยันหมั่นเพียรเป็นพิเศษ

แม้แต่เมิ่งว่านซู่ยังยกแขนขึ้นตะโกน และเมื่อเหล่าเทพแห่งวังเก้าหม้อเห็นว่านางสนองพระโอษฐ์ของพวกตนทุ่มเทขนาดนี้ พวกตนก็ยิ่งตะโกนดังยิ่งขึ้นไปอีก

หลี่กวนฉีและหยูเส้าชางยืนเผชิญหน้ากัน แรงกดดันที่มองไม่เห็นของทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง!

ในชั่วพริบตา ท้องฟ้าและเมฆก็เปลี่ยนสี

ทั้งสองปลดปล่อยเจตจำนงดาบอันเฉียบแหลมของตนออกมา และพลังอันรุนแรงนั้นได้ก่อให้เกิดปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ

ผมยาวของหยูเส้าชางปลิวไสวไปตามลมขณะที่เขามองจ้องไปที่หลี่กวนฉีอย่างเฉียบคม

ด้านหลังเขา มังกรเก้าคอตัวหนึ่งปรากฏขึ้น ขยายร่างจนมีขนาดใหญ่ถึงสิบจาง และคำรามใส่หลี่กวนฉี!

ด้านหลังหลี่กวนฉี มีร่างลวงสีแดงเลือดปรากฏขึ้น

หลังจากนั้นไม่นาน พลังดาบของหลี่กวนฉีก็เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยอีกครั้ง

ในชั่วพริบตา สายฟ้าที่น่าหวาดกลัวก็สลายไป

ร่างในชุดสีแดงค่อยๆ ลุกขึ้นยืน และใต้ฝ่าเท้าของเขาปรากฏภูเขาศพที่น่าสะพรึงกลัวและทะเลเลือด พร้อมด้วยเศษชิ้นส่วนอาวุธนานาชนิดที่แตกหักปักอยู่บนพื้น!

ใบหน้าเย่อหยิ่งของบุคคลนั้นถูกบดบังจนหมดสิ้น สัมผัสได้เพียงแรงกดดันที่มองไม่เห็นเท่านั้น

เหยียบย่ำบนภูเขาแห่งศพและทะเลแห่งโลหิต มองลงมายังสรรพชีวิตทั้งปวง!

ในขณะนั้น ทุกคนต่างรู้สึกถึงความกดดันที่น่าหวาดกลัว

รัมเบิล!!

ลมพายุรุนแรงพัดกระหน่ำอย่างฉับพลันในบริเวณนั้น และเมฆดำหนาทึบก่อตัวขึ้นเป็นบริเวณกว้างหลายสิบไมล์ พร้อมกับสายฟ้าสีแดงฉานแลบวาบไม่หยุดหย่อนอยู่ภายในเมฆเหล่านั้น

ฉ่า!!

พื้นที่ด้านหน้าของคนทั้งสองถูกฉีกขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยราวกับผ้าขาดวิ่น

เหล่าสาวกที่เฝ้ามองอยู่จากทุกทิศทุกทางต่างเงียบงัน ราวกับมีบางสิ่งกำลังบีบคอพวกเขาอยู่

ระดับการฝึกฝนในปัจจุบันของพวกเขานั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าระดับเซียนแท้ชั้นยอดแต่อย่างใด

หยูเส้าชางลดระดับพลังฝึกฝนของตนลงเหลือระดับเซียนแท้ขั้นที่ห้า

หลี่กวนฉีกำฝักดาบโลหิตดำแน่นในมือขวา สายตาที่มองไปยังหยูเส้าซางค่อยๆ จริงจังขึ้น

หยูเส้าชางถือดาบยาว ดวงตาจ้องมองหลี่กวนฉีอย่างตั้งใจ

ออร่าอันน่าเกรงขามที่แผ่ออกมาจากคนทั้งสองในขณะนี้ ไม่ได้ด้อยไปกว่าออร่าของเซียนแท้ระดับแปดขั้นสูงสุดเลยแม้แต่น้อย!

โปรดจำไว้ว่าทั้งสองคนอยู่ในระดับที่ห้าของอาณาจักรอมตะที่แท้จริงในขณะนี้!

บูม!!!!

เบื้องหลังพวกมันแต่ละตัว ปีกขนาดใหญ่สองคู่ก็กางออกอย่างน่าเกรงขาม!

อย่างไรก็ตาม ปีกสายฟ้าของหลี่กวนฉีมีสีสันสดใสกว่า ในขณะที่ปีกสายฟ้าของหยูเส้าชางมีสีที่ดูจืดกว่า

ภาพติดตา 2 ภาพแวบผ่านไปในพริบตา และชั่วขณะหนึ่ง เสียงดาบกระทบกันดังสนั่นก็แยกแยะไม่ออก

สิ่งที่ทุกคนเห็นมีเพียงความว่างเปล่าที่แตกสลายและพลังงานดาบสายฟ้าที่สลายตัวตกลงบนหน้าจออาร์เรย์

เกราะป้องกันหนาทึบสั่นไหวอย่างรุนแรง และเสียงระเบิดดังสนั่นไม่หยุดหย่อน

หลี่กวนฉีเหวี่ยงดาบในมือซ้ายอย่างรวดเร็ว จนภาพติดตายังมองไม่ออก

ประกายไฟกระเด็นไปทั่ว และภาพติดตา 2 ภาพก็วาบและพุ่งผ่านอากาศไป

แสงดาบอันรุนแรงได้ทำลายล้างพื้นที่โดยรอบ

แสงดาบที่กระจัดกระจายฟาดฟันไปทั่วสนามประลองอย่างไม่เป็นระเบียบ และสร้างรอยดาบลงบนพื้นได้อย่างง่ายดาย!

ทาดา!

ทาดา!

หยูเส้าชางสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากดาบ สีหน้าของเขาจึงเคร่งขรึม

ติ๊ง! ติ๊ง ติ๊ง!!

ฝักดาบกระดูกสีขาวแทงเฉียงขึ้นไปทางคางของหยูเส้าชาง

หยูเส้าชางถอยหลังไปครึ่งก้าว เงยหน้าขึ้น แล้วเหวี่ยงดาบหยุนเจี้ยนลงมาอย่างทรงพลัง!

หลี่กวนฉีชักมือขวาออกจากฝักดาบ ฟาดไปที่ด้านข้างของใบดาบ ขยับไปด้านข้างครึ่งฟุต แล้วเหวี่ยงดาบขึ้น!

อวกาศถูกฉีกขาด และใบมีดเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ!

การฟาดฟันด้วยดาบนั้นรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อ ฟันเข้าที่ท้องส่วนล่างของหยูเส้าชางจนเป็นแผลเหวี่ยงในพริบตา

ใบมีดที่หักเลื่อนลงมา เล็งไปที่ข้อมือของหลี่กวนฉี!

ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของหลี่กวนฉี ทันทีที่เขาปลดปล่อยดาบโลหิตมืด เขากำหมัดซ้ายแน่นและปล่อยหมัดอันทรงพลังออกไป!

หยูเส้าชางไขว้แขนเพื่อป้องกัน แต่แรงมหาศาลพุ่งเข้าใส่เขา ทำให้ร่างของเขากระเด็นถอยหลังไปในทันที

กระหน่ำ!!

หมัดนั้นทำลายช่องว่างขนาดสิบฟุต พลังของมันแผ่ขยายดุจคลื่น ทำให้พื้นที่แตกแยกอีกครั้งเป็นระยะทางหลายสิบฟุต!

ร่างของหยูเส้าชางพุ่งถอยหลังไปอย่างรวดเร็วราวกับลูกปืนใหญ่

เมื่อเห็นการชกครั้งนั้น อู๋กุยและเฉาเหยียนก็ลุกขึ้นยืนทันที

หมัดเมื่อกี้นี้…แรงมากจริงๆ!!

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่หลี่กวนฉีชกออกไปเพียงไม่นาน ร่างของหยูเส้าชางก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นไปข้างหลัง

ดาบโลหิตดำร่วงลงมาจากฟ้า หลี่กวนฉีพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศ โจมตีอย่างทรงพลัง!

เขาเตะปลายดาบโลหิตดำด้วยเท้าขวา

ดาบโลหิตดำที่ห่อหุ้มด้วยพลังอมตะอันทรงพลัง พุ่งออกมาดุจลูกศร!

หลี่กวนฉีลงจอดแทบจะโดยไม่หยุดพัก รอยเท้าของเขาสร้างหลุมลึกสามฟุตบนพื้นดิน ร่างกายของเขากลายเป็นภาพเบลอขณะที่เขาขยับปีกและพุ่งออกไป!

หยูเส้าชางทิ้งรอยเท้าสีดำสองรอยไว้บนพื้น แขนเสื้อคลุมของเขาฉีกขาด และแขนของเขากลายเป็นสีดำและม่วง

แขนของหยูเส้าชางสั่นเทา เขาเปล่งเสียงครางเบาๆ และกลืนเลือดลงไปพร้อมกับขยับลำคอเล็กน้อย

ด้วยเสียงฟู่ฟ่า ยูเส้าชางผลักตัวออกจากพื้นและเคลื่อนที่ออกจากจุดเดิมในทันที

อย่างไรก็ตาม เขายังช้าเกินไป…

ดาบโลหิตดำแทงทะลุไหล่ของหยูเส้าชางและทะลุผ่านร่างกายของเขาไป

อย่างไรก็ตาม ในชั่วพริบตาต่อมา ขณะที่ดาบเปื้อนเลือดแทงทะลุร่างของเขา มือข้างหนึ่งก็คว้าด้ามดาบเปื้อนเลือดไว้แล้วฟาดลงมาในแนวนอน!

แม้จะเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสจากกระดูกแขนที่แตกหัก ยู่เส้าซ่างก็ยังคงถือดาบในแนวนอนไว้ข้างหน้า พร้อมกับขยับท่าทางไปด้านข้างเล็กน้อยประมาณสามฟุต!

หลี่กวนฉีหรี่ตามอง

สายฟ้าแลบพลุ่งพล่านออกมาจากภายในตัวเขา แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงดาบสายฟ้าหลายร้อยลำในทันที ขัดขวางเส้นทางการเคลื่อนไหวของหยูเส้าชาง

หยูเส้าชางถูกดาบฟาดจนกระเด็นไปไกล ร่างของเขาพลิกคว่ำและลอยขึ้นไปในอากาศ!

เพียงใช้ปลายนิ้วแตะพื้นเบาๆ เขาก็ปล่อยการฟันดาบสามครั้งอย่างรวดเร็วในท่ากระโดดหมุนตัว!

“เอ็กซ์ตรีม ธันเดอร์ ทริปเปิล สแลช!”

บูม บูม บูม!!!

แสงดาบสามสายที่จัดเรียงเป็นรูปสามเหลี่ยม พุ่งลงมาใส่หลี่กวนฉีกลางอากาศ

แสงดาบอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งทะลุฟ้าและพุ่งตรงมาหาเรา

“ดอกไม้ในกระจก ดวงจันทร์ในน้ำ”

ร่างของหลี่กวนฉีสั่นไหว และในชั่วพริบตา ร่างกายของเขาก็ระเบิดออกเหมือนกระจก

แสงดาบนับสิบดวงโจมตีหยูเส้าซางจากด้านหลัง!

แทบจะในทันทีที่เขาชักดาบออกมา หยูเส้าชางก็สัมผัสได้ถึงความผันผวนลึกลับจางๆ ที่แผ่ออกมาจากตัวเขา

จากนั้น ‘หลี่กวนฉี’ ที่ปรากฏให้เห็นก็หยุดเคลื่อนไหว

ร่างของเขาบิดตัวอย่างแรงกลางอากาศ และด้วยการกระพือปีกสายฟ้า เขาก้าวถอยหลังไปสามจางก่อนจะปล่อยการโจมตีด้วยดาบอย่างต่อเนื่อง!

แสงดาบอันรุนแรงปะทะกันกลางอากาศ และสายฟ้าที่ระเบิดออกมาฟาดฟันไปทุกทิศทางราวกับสายฟ้านับพัน

ท้องฟ้าแตกกระจาย เหลือไว้เพียงหลุมขนาดใหญ่

สักพักหนึ่ง หยูเส้าซางก็ก้าวเข้าไปในความว่างเปล่า ผมของเขายุ่งเหยิงเล็กน้อย เลือดไหลจากไหล่ขวา และมีบาดแผลจากดาบที่น่าสยดสยองสองแห่งที่เอวและหน้าท้อง

แก้มของเขามีรอยบาดเล็กๆ ที่ไหม้เกรียมและมีเลือดไหล

ในทางตรงกันข้าม หลี่กวนฉีมีเพียงรอยเลือดบางๆ ที่คอเท่านั้น

ในขณะนั้นเอง เสียงถอนหายใจโล่งอกดังขึ้นพร้อมกันจากด้านล่างของสนามแข่งขัน

ศิษย์ระดับเซียนแท้หลายคนหอบหายใจหนัก เหงื่อเย็นไหลซึมไปทั่วหน้าผาก

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพียงผู้ชม แต่โดยไม่รู้ตัวพวกเขาก็ตกอยู่ภายใต้การโจมตีที่บีบคั้นอย่างรุนแรงนั้น

แม้แต่หยูเส้าชางก็ยังหายใจหอบ การโจมตีอย่างไม่หยุดยั้งของหลี่กวนฉีทำให้หายใจไม่ออก

ไม่มีผู้ฝึกฝนคนใดในระดับหรือยุคเดียวกันที่จะเทียบได้กับออร่าอันน่าเกรงขามที่หยูเส้าซางแผ่กระจายออกมา!

หลี่กวนฉีหมุนดาบด้วยมือซ้าย ยิ้มให้หยูเส้าซ่างแล้วพูดเบาๆ ว่า

“เราได้ทำการสอบสวนเบื้องต้นมามากพอแล้ว ถึงเวลาที่จะจริงจังกันแล้ว”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เสียงอุทานด้วยความประหลาดใจก็ดังขึ้นมาจากด้านล่างทันที

ถ้าหากนักดาบระดับเซียนแท้ขั้นที่เจ็ดมาต่อสู้กับสองคนนั้น เขาคงได้รับบาดเจ็บสาหัสหรืออาจถึงตายก็ได้ แต่หลี่กวนฉีบอกว่านี่เป็นเพียงการวอร์มเครื่องเท่านั้น

ดวงตาของหยูเส้าชางเต็มไปด้วยพลังต่อสู้ ขณะจ้องมองหลี่กวนฉีและกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า

“ดี!”