บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 425 ขุมทรัพย์มากมาย ณ ศาลาแห่งยมโลก

บทที่ 425 ขุมทรัพย์มากมาย ณ ศาลาแห่งยมโลก

ทันทีที่ก้าวออกจากห้อง หลี่กวนฉีก็พิงราวบันไดและมองลงไปข้างล่าง

เมื่อมองไปยังฝูงชนที่หลากหลายเบื้องล่าง ฉันรู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด

เขาไม่เคยนึกฝันมาก่อนเลยว่าจะมีสถานที่ในโลกนี้ที่มนุษย์ ปีศาจ และวิญญาณสามารถอยู่ร่วมกันได้

แม่น้ำแห่งความตาย… เป็นสถานที่มหัศจรรย์อย่างแท้จริง

บริกรในร้านอาหารแห่งนี้ล้วนเป็นผู้ฝึกฝนวิชาอสูร ในขณะนั้น หลี่กวนฉีสังเกตเห็นว่าเมื่อผู้ฝึกฝนวิชาอสูรจ่ายเงิน เขาไม่ได้ให้หินวิญญาณมาด้วย

แต่สิ่งที่พบกลับเป็นผลึกสีดำขนาดเท่าหัวแม่มือ

ด้วยการใช้สัมผัสอันศักดิ์สิทธิ์เพียงเล็กน้อย หลี่กวนฉีก็สัมผัสได้ว่าผลึกนั้นบรรจุพลังหยินบริสุทธิ์

ผู้ฝึกฝนวิชาอสูรกายนั้นทรงพลังมาก หลังจากสัมผัสได้ถึงออร่าของหลี่กวนฉี เขาก็เงยหน้าขึ้นและยิ้มให้

“บ้าเอ้ย ทำไมหมอนี่จ้องฉันแบบนั้น… ฉันทำอะไรให้เขาหรือเปล่า?”

ในขณะที่ผู้ฝึกฝนวิชาเซียนกำลังเหม่อลอยอยู่นั้น หลี่กวนฉีก็ปรากฏตัวลงมาอย่างกะทันหัน

อย่างไรก็ตาม หลี่กวนฉีไม่ได้ตามหาเขาและจากไปโดยตรง

หลังจากหลี่กวนฉีออกไป บรรยากาศในร้านอาหารก็คึกคักมากขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่หลี่กวนฉีทำที่ประตูเมืองได้แพร่กระจายไปไกล และมีผู้คนมากมายเดินทางมาเพื่อตามหาเผิงหลัวโดยเฉพาะ

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้เห็นหลี่กวนฉี พวกเขาทั้งหมดก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป

ท้ายที่สุดแล้ว เรายังใช้ชีวิตไม่คุ้มค่าเลย…

หลังจากออกจากร้านอาหาร หลี่กวนฉีก็เดินเตร่ไปตามถนนอย่างไร้จุดหมาย เมื่อเหล่าผู้ฝึกฝนวิชาที่เดินมาทางเขาเห็นเขา พวกเขาก็หลีกทางให้เขา

หลังจากซื้อแผนที่แม่น้ำยมโลกจากร้านค้าแห่งหนึ่ง หลี่กวนฉีก็ตระหนักได้ว่า…

“ฮิสส์…พื้นที่ของแม่น้ำแห่งยมโลกมันกว้างใหญ่ไพศาลเกินไปไม่ใช่เหรอ?”

ถูกต้องแล้ว หากเราจะพูดให้แม่นยำ พื้นที่ของแม่น้ำใต้พิภพในแผนที่นี้เกือบจะเท่ากับทวีปเมฆสีฟ้าทั้งหมดเลยทีเดียว

เมืองหมิงฉวนที่เห็นอยู่นี้เป็นเพียงทางเข้าสู่แม่น้ำหมิงฉวนเท่านั้น ศูนย์กลางที่แท้จริงอยู่ลึกเข้าไปข้างใน

แม่น้ำแห่งยมโลกได้กลายเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของเหล่าผู้ฝึกฝนวิชาอสูรและกองกำลังของพวกเขา

เมื่อมองเห็นภาพความคึกคักและความเจริญรุ่งเรืองบนท้องถนน หลี่กวนฉีจึงเดินเข้าไปในร้านค้าอย่างไม่รีบร้อน

ร้านนี้ใหญ่มาก ครอบคลุมหลายชั้น และตกแต่งอย่างหรูหราอลังการ

มีป้ายขนาดใหญ่แขวนอยู่เหนือทางเข้าของร้าน ซึ่งมีข้อความว่า:

‘หมิงฉวน วันเปาเกอ’

ด้านล่างตัวอักษรขนาดใหญ่เหล่านี้ มีแถวของตัวอักษรขนาดเล็กกว่าเรียงอยู่

“สถานประกอบการที่มีอายุ 3,000 ปี และเป็นอันดับหนึ่งของเมือง”

เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่กวนฉีก็อดที่จะยิ้มเล็กน้อยไม่ได้

“ร้านนี้…น่าสนใจทีเดียว!”

“ว่านเป่าเกอ พวกเขากล้าเลือกชื่อแบบนี้จริงๆ เหรอ”

อย่างไรก็ตาม แสงเทียนสีเขียวสลัวๆ ในห้องโถงทำให้เขารู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก

แต่ถ้าคิดดูดีๆ มันก็สมเหตุสมผลอยู่ดี เพราะนี่คือแม่น้ำแห่งความตาย ที่มีผู้ฝึกฝนพลังวิญญาณมากมาย ดังนั้นเราจึงต้องคำนึงถึงวิญญาณส่วนใหญ่ด้วย

สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือป้ายไม้ขนาดใหญ่ที่ทางเข้าของร้านนี้

มีเขียนไว้ว่า…

“กรุณาเตรียมความพร้อมด้านรูปลักษณ์ของผู้เสียชีวิตก่อนเข้าใช้บริการในร้าน”

หลี่กวนฉีรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย และพึมพำกับตัวเองว่า “ยังคงอยู่ในความทรงจำ? ผิดหรือเปล่า? น่าจะเป็น ‘มารยาท’ มากกว่าไม่ใช่เหรอ?”

ในขณะนั้นเอง สาวใช้ในชุดขาวคนหนึ่งค่อยๆ เดินเข้ามาหาหลี่กวนฉี

เธอย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพ และหัวเราะเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่ชัดเจน

“ท่านแขกผู้มีเกียรติ ท่านไม่ได้เข้าใจผิด นี่คือซากศพของผู้เสียชีวิตจริงๆ”

หลี่กวนฉีถามด้วยความสงสัยว่า “ทำไมล่ะ?”

เด็กสาวดูเหมือนจะหมดหนทางเช่นกัน เธอพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “นี่คือแม่น้ำแห่งความตาย เราจะเข้ามาโดยที่หน้าเปื้อนเลือดและซากศพแบบนี้ไม่ได้หรอก”

หลี่กวนฉีจินตนาการภาพนั้นในใจ…

“อืม…ก็สมเหตุสมผลนะ”

อย่างไรก็ตาม หลี่กวนฉีดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก จึงหันไปมองหญิงสาวแล้วกระซิบว่า “เจ้าของร้านนี้อาจเป็นผู้ฝึกฝนพลังมนุษย์หรือเปล่า?”

ดวงตาของเด็กสาวฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย แม้เธอจะไม่ได้พูดอะไร แต่คำตอบก็ชัดเจน

หลี่กวนฉีอมยิ้มเล็กน้อยแล้วก้าวเข้าไปในร้าน

เมื่อเข้าไปข้างใน จะสัมผัสได้ทันทีว่าใต้ก้อนอิฐสีฟ้าบนพื้นนั้น มีเครือข่ายหินสีดำหนาแน่นซ่อนอยู่

ความรู้สึกเย็นยะเยือกและอ่อนโยนนั้นทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก แต่พลังปราณหยินหมิงภายในร่างกายของเขากลับทำงานอย่างเข้มข้นเป็นพิเศษ

มันถึงขั้นอยากจะทะลุทะลวงออกมาจากร่างกายและกลืนกินพลังทั้งหมดที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า

เขายังค้นพบอีกว่า ผู้ฝึกฝนพลังวิญญาณในร้านเกือบทั้งหมดกำลังค่อยๆ ดูดซับพลังจากด้านล่าง

เมื่อเห็นเช่นนั้น สาวใช้จึงอธิบายเบาๆ

“ใต้ก้อนอิฐสีฟ้าซ่อนเครือข่ายของหินแห่งโลกใต้พิภพ ซึ่งลูกค้าสามารถดูดซับได้อย่างอิสระเมื่อเข้ามาในร้าน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่กวนฉีก็กล่าวชมทันทีว่า “เจ้านายเป็นนักธุรกิจที่ฉลาดหลักแหลม”

สาวใช้ยิ้มเล็กน้อย ดูเหมือนจะพอใจกับคำชมที่เจ้านายได้รับ

อย่างไรก็ตาม เสียงของหลี่กวนฉีดังไปถึงหูของหญิงสาวในทันที

“คุณสูบบุหรี่เป็นประจำจริงเหรอ?”

เห็นได้ชัดว่าสาวใช้ไม่รู้ถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ เพราะอย่างไรก็ตาม ตอนนี้หลี่กวนฉีเป็นผู้ฝึกฝนวิชามนุษย์แล้ว

ตามหลักตรรกะแล้ว ต่อให้คุณปล่อยให้เขาดูดซึมเข้าไป มันก็ไม่มีประโยชน์อะไร ในความเป็นจริง การดูดซึมมากเกินไปอาจเป็นอันตรายต่อเขาได้

“โปรดวางใจได้เลย ท่านแขกผู้มีเกียรติ ในเมื่อเรากล้าพูดเช่นนี้แล้ว เราจึงจะไม่กำหนดข้อจำกัดใดๆ”

หลี่กวนฉีอมยิ้มเล็กน้อย และทันใดนั้นพลังแห่งเพลิงหยินหมิงภายในร่างกายของเขาก็เริ่มพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง

เมื่อเปิดใช้งานเทคนิคนี้ มันเริ่มดูดซับพลังหยินที่อยู่ด้านล่าง

เมื่อพลังหยินหยางอ่อนๆ แทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย หลี่กวนฉีก็รู้สึกสบายใจขึ้นทันที แต่พลังเกือบทั้งหมดถูกดูดซับโดยเปลวไฟหยินหยาง

เมื่อดูดซับพลังมากขึ้น เมล็ดพันธุ์ไฟดั้งเดิมของหยินหมิงปราณก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

เรื่องนี้ทำให้หลี่กวนฉีตกใจ เพราะเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าพลังแห่งไฟสวรรค์จะสามารถเพิ่มขึ้นได้ด้วยวิธีการเช่นนี้

เขามีความสุขมากขึ้นทันที และขอให้สาวใช้ที่อยู่ข้างๆ พาเขาชมรอบๆ

ในไม่ช้า หลี่กวนฉีก็พบปัญหาบางอย่าง เพราะเขาสามารถดูดซับพลังหยินได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

สัมผัสอันศักดิ์สิทธิ์ของข้าได้สำรวจลงไปด้านล่างเล็กน้อย และข้าก็พบว่ามีอักขระสลักอยู่ใต้ก้อนอิฐสีน้ำเงินซึ่งกำลังยับยั้งพลังของศิลาแห่งยมโลก

หลี่กวนฉีเม้มริมฝีปาก แต่ก็ไม่ได้แสดงออกมากเกินไป

ที่จริงแล้ว ฉันแค่มาเดินเล่นเฉยๆ การไปขัดจังหวะแถวของพวกเขาคงไม่เหมาะสมนัก

ไม่นานนัก ของสองชิ้นบนเคาน์เตอร์ก็ดึงดูดความสนใจของหลี่กวนฉี

หนึ่งในนั้นคือลูกปัดที่มีสีดำสนิทแต่โปร่งแสงเล็กน้อย ขนาดประมาณนิ้วโป้ง

อีกสิ่งของหนึ่งคือเสื้อคลุมสีดำที่ถูกปิดผนึกไว้ภายในตู้

เมื่อเห็นเช่นนั้น สาวใช้จึงอธิบายว่า “นี่คือไข่มุกหัวใจแห่งนรก สิ่งของพิเศษมากในดินแดนแม่น้ำนรก มันจะปรากฏขึ้นได้ก็ต่อเมื่อสังหารสัตว์ร้ายนรกระดับห้าเท่านั้น”

“มันมีสรรพคุณช่วยให้จิตใจสงบและคลายความกังวล การอมไว้ในปากสามารถช่วยต่อต้านการถูกกดข่มสติจากหมอกแห่งแม่น้ำใต้พิภพได้”

“หากมีคนกำลังจะตายอยู่ใกล้ๆ คุณสามารถบดขยี้พวกเขาและผนึกวิญญาณของพวกเขาไว้ได้เป็นร้อยปี”

ดวงตาของหลี่กวนฉีพลันเป็นประกายขึ้น

“นี่มันของดีจริงๆ…”

ถึงแม้คุณจะไม่มอบให้ผู้อื่น คุณก็สามารถใช้มันเองได้

“เท่าไร?”

สาวใช้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงชูสองนิ้วขึ้น

“หินวิญญาณคุณภาพสูงสองพันก้อน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่กวนฉีก็ตกใจทันที มันค่อนข้างแพงทีเดียว…

ปัจจุบันเขามีหินวิญญาณอยู่กว่า 30,000 ก้อน แต่เขาก็ยังคิดว่ามันแพงอยู่ดี

“คุณลดราคาลงได้ไหม?”

ทันใดนั้น เสียงแหลมดังสนั่นก็ดังขึ้นข้างๆ หลี่กวนฉี

“การเป็นคนยากจนหมายความว่า…”

ปัง!!!

ก่อนที่ใครจะทันได้ตอบโต้ หลี่กวนฉีก็เตะคนนั้นกระเด็นออกไป

แรงกระแทกจากการเตะทำให้ชายคนนั้นหมดสติ จากนั้น สิ่งที่น่าสยดสยองก็เกิดขึ้นเมื่อเปลวไฟสีดำน่ากลัวลุกโชนขึ้นภายในร่างกายของชายหนุ่มอย่างฉับพลัน

เปลวไฟโอบล้อมเขาในทันที และในชั่วพริบตา เขาก็กลายเป็นกลุ่มเถ้าถ่านและหายไปในอากาศ

พวกเขายังลงจอดไม่เสร็จเลย!!

หลี่กวนฉีพูดด้วยสีหน้าหงุดหงิดว่า “ทำไมถึงมีแต่คนโง่ๆ เต็มไปหมดเลย…”

หลังจากพูดเช่นนั้น เขาก็ซื้อไข่มุกแห่งยมโลกและเสื้อคลุมแห่งยมโลก รวมเป็นหินวิญญาณคุณภาพสูงทั้งหมดสี่พันก้อน