บันทึกวิถีเซียนกระบี่แสวงพ่าย - บทที่ 777 การเดิมพันที่ไม่อาจต้านทานได้!

บทที่ 777 การเดิมพันที่ไม่อาจต้านทานได้!

หลี่กวนฉีจัดการทุกอย่างอย่างเป็นระบบ แสดงให้เห็นถึงอำนาจของผู้บังคับบัญชา

คนในสำนักดาบต้าเซี่ยทุกคนต่างยินดีรับฟังเขา

ฉินเซียนและหลิงเต๋าหยานอยู่ด้วยกัน และกงเจ๋อก็อยู่ที่นั่นด้วย

กงเจ๋ออดหัวเราะไม่ได้และพูดว่า “เจ้าหนูนี่ช่างมีท่าทางเหมือนผู้นำสำนักจริงๆ ลู่คังเนียนไม่ได้ถามเขาเรื่องนี้เหรอ?”

ฉินเซียนซึ่งยืนอยู่ด้านข้าง ตอนนี้ถือว่าเป็นศิษย์ครึ่งหนึ่งของกงเจ๋อแล้ว

หลังจากที่เธอพูดจบ เขาก็หัวเราะแล้วพูดว่า “ผมถามไปแล้ว จะไม่ถามได้ยังไงล่ะ…”

“ประเด็นสำคัญคือเด็กคนนี้ทะเยอทะยานเกินไปและไม่มีเจตนาที่จะเป็นผู้นำลัทธิ”

“ถ้าเด็กคนนี้พยักหน้า หัวหน้าสำนักก็จะยินดีมอบตำแหน่งให้ทันที…”

กงเจ๋อพยักหน้าเห็นด้วยว่าควรจะเป็นเช่นนั้น แต่ฉินเซียนกลับมองหลิงเต๋าหยานที่กำลังดื่มเหล้าด้วยอารมณ์หดหู่ด้วยความสงสัย

“คุณหลิง คุณเป็นอะไรไปคะ?”

หลิงเต๋าหยานกลอกตาและพูดอย่างหงุดหงิดว่า “ฉันง้างคันธนูจนสุดแล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ยิงลูกธนูแม้แต่ลูกเดียว ฉันโมโหจัง!”

แต่ขณะที่เขาพูด ชายชราก็หัวเราะอย่างโง่เขลาและกล่าวว่า “แต่วันนี้มันช่างน่าพอใจจริงๆ!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต!”

หลี่กวนฉีมองไปที่เย่เฟิงแล้วหัวเราะ “ตอนนี้แกนี่ดูจะก้าวร้าวขึ้นนะ”

เย่เฟิงรวบผมขึ้นอย่างไม่ใส่ใจแล้วหัวเราะเบาๆ “ฉันเพิ่งตื่นนอนก็เห็นไอ้หมอนั่นทำตัวไม่สุภาพแล้ว”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เย่เฟิงก็กระซิบว่า “หัวหน้าครับ หมอนี่ดูแปลกๆ หน่อย…”

“ดูเหมือนว่าฉันจะทำให้เขาเจ็บปวด แต่แม้กระทั่งตอนนี้ ฉันก็ยังรู้สึกไม่สบายใจทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา”

หลี่กวนฉีพยักหน้าโดยไม่พูดอะไร ไม่ใช่แค่เย่เฟิงเท่านั้นที่รู้สึกแบบนี้ เขาก็รู้สึกเช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น เขาอาจรับรู้ความรู้สึกนี้รุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก

หลี่กวนฉีได้มอบหมายให้เฉาเหยียนและอีกสองคนกำจัดคนนอกออกจากตระกูล หากพวกเขาไม่ยอมออกไป พวกเขาทั้งหมดก็จะถูกขับไล่ออกไปเช่นกัน

“หัวหน้าครับ ผู้นำนิกายคงยังไม่ตื่นเต็มที่สักพักนะครับ ในคำเชิญเขียนว่าอย่างไรบ้างครับ?”

หลี่กวนฉีส่ายหัว เงยหน้ามองเมฆดำที่ค่อยๆ จางหายไปเหนือศีรษะ แล้วพูดเบาๆ ว่า

“ไปกันเถอะ คุณพาพี่น้องคนที่สามและสี่ไปรอข้างในห้องโถงใหญ่”

เย่เฟิงหันหลังและจากไป ส่วนลู่คังเนียนก็ตื่นขึ้นมาในเวลาไม่นานหลังจากนั้น

เขาก้มมองการ์ดเชิญสีฟ้าในมือ แล้วหันกลับมาพูดว่า “เรากลับไปก่อนดีกว่า”

ฟิ้ว! ฟิ้ว!

เมื่อทุกคนกลับไปยังหอหลักของสำนัก เสียงเย็นชาของลู่คังเนียนก็ดังก้องไปทั่วอาณาเขตต้าเซี่ยอย่างกะทันหัน

“ภายในสิบห้านาที ใครก็ตามที่ไม่ใช่สมาชิกของนิกายของเราต้องออกไปทันที มิฉะนั้นจะถูกประหารชีวิต!”

ลู่คังเนียนไม่มีเวลาจะเสียให้กับคนพวกนี้ น้ำเสียงของเขาเย็นชาและไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ

ในปัจจุบัน ผู้คนจากตระกูลและกลุ่มต่างๆ ไม่กล้าที่จะหลงเชื่ออะไรอีกต่อไปแล้ว

สำนักดาบต้าเซี่ย… ไม่ใช่สำนักดาบต้าเซี่ยอย่างที่เคยเป็นอีกต่อไปแล้ว

หลังจากกำจัดทุกคนออกไปได้ไม่นาน ลู่คังเนียนก็สร้างอาคมป้องกันของสำนักขึ้นใหม่ ซึ่งได้รับการเสริมความแข็งแกร่งและผนึกไว้เพิ่มเติมโดยหลี่กวนฉีและคนอื่นๆ

ลู่คังเนียนสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วมองดูนามบัตร เขาถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกใจ!

หลี่กวนฉีขมวดคิ้วเล็กน้อย รับนามบัตรมา และหลังจากอ่านเนื้อหาแล้วก็โกรธจัดเช่นกัน!

“หึ!! บ้าเอ๊ย!”

“ชนเผ่าโบราณเหล่านี้กำลังบีบบังคับให้ทุกคนตกอยู่ในสถานการณ์นี้!!!”

เฉาเหยียน เย่เฟิง และคนอื่นๆ ไม่เคยเห็นหลี่กวนฉีโกรธขนาดนี้มาก่อน และพวกเขาทุกคนต่างตกใจ

เย่เฟิงหยิบการ์ดขึ้นมาดู และในที่สุดเขาก็ได้เห็นเนื้อหาข้างใน

เพียงแค่โบกมือ เขาก็สามารถทำให้ทุกคำพูดปรากฏขึ้นมาได้ เนื้อหานั้นเรียบง่ายมาก

นี่คือการเดิมพัน การเดิมพันระหว่างตระกูลหลู่กับสำนักดาบต้าเซี่ย โดยมีทุกสิ่งทุกอย่างของทั้งสองฝ่ายเป็นเดิมพัน!

ถูกต้องแล้ว มันคือทรัพยากรทั้งหมด!

การต่อสู้ในสังเวียน 5 ครั้ง ระดับใดก็ได้ที่ต่ำกว่า 100 ปี ถือว่าใช้ได้

ผู้ชนะจะได้รับทรัพยากรทั้งหมดของอีกฝ่ายและเข้ายึดครองดินแดนของพวกเขา

หนึ่งในเงื่อนไขเหล่านั้นคือเงื่อนไขที่ไม่มีกลุ่มหรืออำนาจภายนอกใดปฏิเสธได้!

การปราบปรามดินแดนที่ถูกปิดล้อมโดยชนเผ่าโบราณนั้นจะคงอยู่ได้นานที่สุดเพียงครึ่งเดือนเท่านั้น

ณ จุดนี้ เจ้าแห่งหกอาณาจักรไม่มีทางที่จะผนึกมันได้อีกแล้ว

กองกำลังของทุกตระกูลอ่อนแอลงอย่างมากแล้ว ยกเว้นกองกำลังระดับสูงเพียงไม่กี่แห่ง

ไม่มีเผ่าหรืออำนาจใดต้านทานการอาละวาดของปีศาจแห่งห้วงเหวได้อีกต่อไป!

นามบัตรนั้นมีข้อความเพียงประโยคเดียว

“หากตระกูลหรืออำนาจใดปฏิเสธการเดิมพัน ตระกูลโบราณทั้งหมดจะถอนตัวออกจากโลกอีกครั้ง และจะไม่สามารถปราบปรามปีศาจแห่งเหวได้อีกต่อไป!”

แค่ประโยคเดียวก็เพียงพอที่จะทำลายทุกคนได้แล้ว!

หากใครปฏิเสธ เขาจะเป็นคนบาปในหกภพภูมิ ซึ่งเป็นบาปที่จะคงอยู่ชั่วนิรันดร์!

ดังนั้น……

เหล่าเผ่าและกองกำลังทั้งหมดที่เผ่าโบราณหมายตาไว้ ไม่อาจปฏิเสธการเดิมพันครั้งนี้ได้

อย่างที่ทุกคนคาดไว้ จี่หยูฉวนมองหลี่กวนฉีด้วยสีหน้าเคร่งขรึมและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า

“หลายเผ่าและกองกำลังทั่วทั้งหกอาณาจักรได้รับคำเชิญให้เข้าร่วมการเดิมพันแล้ว!”

“ท่านอาจารย์…ท่านคิดอย่างไร…”

หลี่กวนฉีสูดหายใจเข้าลึกๆ ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะไม่ใช่เรื่องที่ปู่ของเขาและคนอื่นๆ จะควบคุมได้อีกต่อไปแล้ว

เนื่องจากเผ่าพันธุ์โบราณสามารถทำเช่นนั้นได้ นั่นหมายความว่าทรัพยากรของพวกเขาใกล้จะหมดลงแล้วเช่นกัน

หากพวกเขาไม่เข้าไปมีส่วนร่วมกับโลกภายนอกและเข้ายึดครองอำนาจของกลุ่มที่มีทรัพยากรโดยตรง พวกเขาก็จะพบว่าเป็นการยากที่จะรักษาอำนาจของตนไว้ได้!

อย่างไรก็ตาม การกระทำของชนเผ่าโบราณได้เปลี่ยนไป จากการปราบปรามและปล้นสะดมอย่างรุนแรงในอดีต มาเป็นการเดิมพันที่ดูเหมือนจะยุติธรรม

สีหน้าของหลี่กวนฉีค่อนข้างเคร่งเครียด เพราะเป็นการแข่งขันแบบชนะ 2 ใน 5 เกม

อายุต่ำกว่า 100 ปี…

จากสำนักดาบต้าเซี่ยทั้งหมด น่าจะมีเพียงพี่น้องสี่คนนี้เท่านั้นที่ได้รับการคัดเลือก

สถานการณ์สำหรับนิกายอื่นๆ อาจยากลำบากยิ่งกว่านี้

หลี่กวนฉีส่งแผนที่ความลับสวรรค์ให้จี่หยูฉวนพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “ข้าให้แผนที่ความลับสวรรค์แก่เจ้า จงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อรักษาความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลต่างๆ ในอาณาจักรต้าเซี่ย”

“จากสถานการณ์ปัจจุบัน… ผมเกรงว่าทุกคนคงยุ่งอยู่กับการดูแลตัวเองกันหมด”

“ลดต้นทุนในการรวบรวมข้อมูลข่าวสาร และในขณะเดียวกันก็รวบรวมทรัพยากรเพิ่มเติม เช่น สมุนไพรวิญญาณ หากคุณไม่สามารถมอบหินวิญญาณได้ ให้แลกเปลี่ยนเป็นวัสดุหายากและมีค่า”

จี่หยูฉวนรู้สึกประหลาดใจที่หลี่กวนฉีไว้ใจเขามากถึงขนาดมอบแผนผังความลับสวรรค์ฉบับดั้งเดิมให้โดยตรง!

โปรดจำไว้ว่าสิ่งของในศาลาแห่งความลับสวรรค์นั้นเป็นเพียงภาพลอกเลียนแบบจากของจริงเท่านั้น!

จี่หยูฉวนรับแผนที่ความลับสวรรค์ด้วยมือทั้งสองข้าง โค้งคำนับ แล้วกล่าวลา

ตอนนี้เขามีหลายเรื่องต้องทำ และหลังจากกลับมา เขาก็ได้พบกับถังหรู

พวกเขาหารือกันถึงวิธีการเพิ่มผลกำไรสูงสุดไปพร้อมกับการลดต้นทุนด้านข่าวกรอง

ลู่คังเนียนทรุดไหล่ลง ปิดประตูห้องโถงใหญ่ แล้วมองลงไปที่ผู้คนรอบข้าง

ผู้ที่จะได้รับอนุญาตให้อยู่ที่นี่ได้คือสมาชิกหลักของสำนักดาบต้าเซี่ย ไม่มีอะไรที่พูดได้หรือพูดไม่ได้

“ทุกคน โปรดแบ่งปันความคิดเห็นของตนเอง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ห้องโถงก็เงียบสนิท บรรยากาศอึดอัดจนได้ยินแม้แต่เสียงเข็มตก

นี่เป็นช่วงเวลาที่วุ่นวาย มีปัญหาเกิดขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า!

เหล่าอสูรจากหกแดนคลุ้มคลั่ง ทำให้พลเรือนเสียชีวิตและบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก เลือดไหลนองไปทั่วภูเขาและแม่น้ำ

ขณะนี้อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเลือดจางๆ เหม็นเน่า หมู่บ้านและเมืองนับไม่ถ้วนถูกสังหารหมู่

หลายนิกายและตระกูลได้รับความสูญเสียเกือบ 30% ในการโจมตีครั้งแรก

โลกภายนอกกำลังปั่นป่วน และสำนักดาบต้าเซี่ยได้ส่งกำลังเสริมไปอย่างไม่หยุดยั้ง

แรงผลักดันของการก่อกบฏของปีศาจแห่งห้วงเหวถูกปราบปรามโดยเผ่าพันธุ์โบราณและเริ่มอ่อนกำลังลงแล้ว

แต่ในขณะนี้ ตระกูลเก่าแก่กลับรีบส่งจดหมายเชิญและข้อตกลงการพนันทันที

หลี่กวนฉีสูดหายใจเข้าลึกๆ แววตาของเขาฉายแววเย็นชา

เสียงกระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “คนพวกนี้…จิตใจเลวทรามต่ำช้าเหลือเกิน!!”

หลังจากได้เห็นผลลัพธ์อันน่าสะพรึงกลัวจากการอาละวาดของปีศาจแห่งห้วงเหวแล้ว เผ่าต่างๆ ที่ได้รับคำเชิญจากเผ่าพันธุ์โบราณ…

ฉันเกรงว่าพวกเขาจะเห็นด้วยกันทุกคน…