ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 211 ทอล์กโชว์
บทที่ 211 ทอล์กโชว์
แพทย์วิสัญญีทางด้านข้างต้องการจะอธิบาย แต่ก็พูดแทรกไม่ได้เลย
ขณะที่เขาพยายามจะหาช่องว่างอธิบาย หานชิงอวี่ก็พูดขึ้น
“ฉันเป็นหัวหน้าศัลยแพทย์ในการผ่าตัดนี้ ในเมื่อมาแล้วก็รีบเตรียมตัวเถอะ”
เมื่อเจี๋ยเป่าได้ยินคำพูดนี้ก็รู้สึกโมโหจนหัวเราะออกมา เขาตอบกลับด้วยความโกรธเคือง
“ไม่ หานชิงอวี่ นายคิดว่าฉันโง่รึไง?”
“นายเป็นแค่แพทย์ฝึกหัดที่มาจากโรงพยาบาลศูนย์ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีคุณสมบัติเป็นผู้ช่วยแพทย์หรือเปล่า”
“ตอนนี้นายบอกฉันว่า นายทำหน้าที่เป็นหัวหน้าศัลยแพทย์อย่างนั้นเหรอ?”
“หานชิงอวี่ บอกฉันมาตามตรงเถอะ นายเป็นโรคประสาทหลอนหรือเปล่า?”
ในสายตาของเจี๋ยเป่า สิ่งที่หานชิงอวี่ทำตอนนี้คือการดูถูกเขา
ตัวเขาเป็นแพทย์ที่ผ่านการรับรอง ประจำอยู่ที่โรงพยาบาลเมืองจิน ซึ่งเป็นโรงพยาบาลที่มีชื่อเสียงระดับจังหวัด และยังเป็นลูกศิษย์ของหลินหม่านซางอีกด้วย
ด้วยคุณสมบัติและความสามารถแบบนี้ ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็เป็นที่ยกย่องของทุกคน หากไม่ได้ยกย่องให้เป็นอัจฉริยะ ก็ต้องให้เกียรติเพราะสถาบันที่เขาจบมา
แต่หานชิงอวี่เป็นเพียงแพทย์ฝึกหัดตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง กลับมาพูดว่าเป็นหัวหน้าศัลยแพทย์ต่อหน้าเขางั้นเหรอ?!
หมายความว่าตอนนี้ เขาต้องกลายมาเป็นผู้ช่วยของหานชิงอวี่ใช่ไหม?
ขณะที่บรรยากาศเริ่มตึงเครียด ประตูสุญญากาศก็ถูกเปิดออก
คณบดีฉินซานไห่ พร้อมกับแพทย์คนอื่น ๆ กำลังเดินเข้ามาในห้องผ่าตัด
ในเวลานี้เจี๋ยเป่าเหมือนได้พบกับแสงสว่างแห่งความอยู่รอด เขารู้สึกว่า คณบดีช่างเป็นกันเองอย่างไม่น่าเชื่อ
เขาเงยหน้ามองฉินซานไห่ที่ยืนอยู่ตรงหน้า แล้วเอ่ยปากถาม
“คณบดีฉิน คุณมาจัดการหานชิงอวี่ทีเถอะครับ”
“ผมสงสัยว่าตอนนี้เขาคงเสียสติไปแล้ว ถึงได้พูดว่าตัวเองเป็นหัวหน้าศัลยแพทย์”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ตลกสิ้นดี ตอนนี้คุณมาแล้ว หานชิงอวี่จะกล้าทำเรื่องอะไรอีก”
“แบบนี้ไม่ต่างจากการตบหน้าคุณเลยใช่ไหมครับ?”
เจี๋ยเป่าพอใจกับคำพูดของตัวเองมาก เขาแอบเหลือบตามองฉินซานไห่ ด้วยคาดหวังว่าคณบดีฉินจะโกรธ
เพราะคำพูดของเขา ทั้งแสดงถึงความเคารพที่มีต่อฉินซานไห่ แล้วยังโยนความขัดแย้งไปที่หานชิงอวี่อีกด้วย
ทั้งประจบประแจงและดูหมิ่นศัตรูไปในคราวเดียวกัน
ได้ประโยชน์สองต่อ
แต่ภาพที่เขาจินตนาการไว้ว่า ฉินซานไห่จะโกรธและหันไปมองหานชิงอวี่ก็ไม่ได้เกิดขึ้น
กลับกัน ฉินซานไห่มองมาที่เขาพร้อมกับยิ้มบาง ๆ
“อ๋อ เป็นอย่างนั้นเอง”
“การผ่าตัดครั้งนี้ หมอหานเป็นหัวหน้าศัลยแพทย์ ส่วนพวกเราที่อยู่ในที่นี้ ล้วนเป็นผู้ช่วย”
เพียงคำพูดเดียวก็ทำให้เจี๋ยเป่านิ่งอยู่กับที่
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!
ต้องรู้เอาไว้เลยนะว่าผู้ที่อยู่ในห้องผ่าตัดนี้ ยกเว้นเขาและหานชิงอวี่ ก็ล้วนอยู่ในระดับผู้อำนวยการหรือรองผู้อำนวยการทั้งนั้น!
แถมยังมีคณบดีอีกต่างหาก คนตำแหน่งสูงแบบนี้จะมาเป็นผู้ช่วยให้หานชิงอวี่งั้นเหรอ?!
ทำไมต้องให้โอกาสแบบนี้กับหานชิงอวี่ด้วยนะ!
ปฏิกิริยาแรกของเจี๋ยเป่าก็คือคำรามลั่นในใจ
เขาไม่ได้กังวลว่าการผ่าตัดนี้จะยากเย็นสักแค่ไหน แต่คิดว่าหากโอกาสนี้เป็นของเขาจะดีสักเพียงใด!
ในความเป็นจริงแล้ว บุคคลที่อยู่ในห้องผ่าตัดนี้ล้วนเป็นยอดฝีมือของโรงพยาบาลทั้งนั้น
สิ่งที่พวกเขามีดีคือความช่ำชองและประสบการณ์ สามารถรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉินที่หลากหลาย
ส่วนข้อด้อย…
อาจเป็นเพราะเทคนิคการผ่าตัดที่พวกเขากำลังจะทำอยู่ คงไม่ใช่เทคนิคที่พวกเขาถนัด
ก็เหมือนกับในเกมออนไลน์ ผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งได้รับของขวัญสำหรับมือใหม่ เดินไปพร้อมกับเหล่าผู้แข็งแกร่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเซิร์ฟเวอร์
แถมเหล่าผู้แข็งแกร่งทั้งหลายยังต้องบอกว่าผู้เล่นใหม่เป็นผู้นำพาพวกเขาให้ชนะด่านต่าง ๆ อีกด้วย!
ความร่ำรวยระดับนี้ จะมีใครทนได้บ้างล่ะเนี่ย!
“เอาล่ะ ในที่นี้ไม่มีใครมีคำถามอะไรเพิ่มเติมแล้วใช่ไหม?”
“การผ่าตัดในครั้งนี้สำคัญมาก ๆ นะครับ หากเกิดข้อผิดพลาดเพียงเล็กน้อย ผมคงชี้แจงกับคนไข้ให้เข้าใจได้ยาก!”
ฉินซานไห่มีน้ำเสียงจริงจัง ทำให้ผู้คนรอบข้างเข้าสู่ภาวะพร้อมรบทันที
“รับทราบ”
“เข้าใจ”
“ไม่มีปัญหา”
ทุกคนที่อยู่โดยรอบ รวมถึงหานชิงอวี่ ต่างแสดงความมุ่งมั่นสำหรับการผ่าตัดครั้งนี้
มีเพียงเจี๋ยเป่าที่โกรธจนกัดฟันแน่น แต่ก็ตอบรับพร้อม ๆ กับคนอื่น
“วางใจได้ คณบดี”
แต่ในตอนนั้นเอง คณบดีกลับหันไปพูดกับเจี๋ยเป่า
“เสี่ยวเจี๋ย นายไม่ต้องยืนใกล้ขนาดนี้ก็ได้”
“การผ่าตัดครั้งนี้ นายรับผิดชอบแค่การเรียนรู้ ยังไม่ต้องปฏิบัติจริง”
ทันทีที่ฉินซานไห่พูดประโยคนี้จบ ใบหน้าของเจี๋ยเป่าก็แดงก่ำขึ้นมาทันที
ในฐานะแพทย์ที่อยู่ในโรงพยาบาลมาหลายปี เขาย่อมรู้ดีว่าคำพูดสุภาพของคณบดี แปลออกมาแล้วมันแย่แค่ไหน
นัยของประโยคนี้ก็คือ เขาไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมการผ่าตัดครั้งนี้!
คณบดีเรียกเขามา ก็เพื่อให้เขามารับผิดชอบการเรียนรู้เท่านั้น
จะว่าไปประโยคนี้ก็ไม่ได้ผิด เพราะผู้ที่อยู่ในห้องผ่าตัดนี้ล้วนเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ จึงเห็นได้ว่าคณบดีให้ความสำคัญกับการผ่าตัดครั้งนี้มากแค่ไหน
แต่ว่า การผ่าตัดที่สำคัญถึงขนาดนี้ ทำไมถึงจึงมอบหมายให้หานชิงอวี่ รับหน้าที่เป็นหัวหน้าศัลยแพทย์?!
เรื่องที่หานชิงอวี่เป็นหัวหน้าศัลยแพทย์นั้น ทำให้ความดันของเจี๋ยเป่าพุ่งปรี๊ดไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม เมื่ออยู่ต่อหน้าเหล่าผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการ เขาเองก็ไม่ได้โง่ถึงขั้นที่จะซักถามประเด็นต่าง ๆ ออกมาในตอนนี้
ไม่เช่นนั้น นอกจากจะขายหน้าเขาเองแล้ว ยังเป็นการทำให้อาจารย์ของเขาเองขายหน้าไปด้วย
เขาจึงรอคอยจังหวะ
รอจนกว่าหานชิงอวี่จะทำให้การผ่าตัดล้มเหลว คอยจนกระทั่งเหล่าอาจารย์แพทย์ใหญ่ที่ยืนอยู่ด้านข้างเข้ามาช่วยเหลือ เมื่อถึงเวลานั้น เขาก็จะฉวยโอกาสนี้โหมกระพือไฟ สร้างความไม่พอใจให้เกิดขึ้น!
การผ่าตัดก็เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว คณบดีก็ลงมือแนะนำการผ่าตัดให้กับหานชิงอวี่ทีละขั้นตอน
บรรดาแพทย์ที่อยู่ด้านข้าง ต่างเฝ้าดูหานชิงอวี่ใช้มีดผ่าตัดกรีดไปมาที่บริเวณนั้น ตัดส่วนที่เน่าตายออกไป ทำเอาอัณฑะหดตัว รู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก
เพื่อบรรเทาความรู้สึกอึดอัดนี้ พวกเขาจึงเริ่มพูดคุยกันในระหว่างผ่าตัด
โดยปกติแล้ว เหล่าหัวหน้าแพทย์บนโต๊ะผ่าตัดต่างก็เป็นปรมาจารย์ในการเล่าเรื่องตลกเพื่อสร้างหัวข้อสนทนา
วันนี้ หัวหน้าแพทย์มากมายมารวมตัวกัน หากไม่ใช่เพราะมีคณบดี คอยควบคุมอยู่ เกรงว่าคงจะแปรสภาพที่นี่ให้กลายเป็นงานทอล์กโชว์ไปแล้ว
แต่ก็ยังมีหัวหน้าแพทย์ที่ใจกล้า นำหัวข้อสนทนามุ่งตรงไปยังประเด็นที่ทุกคนให้ความสนใจมากที่สุดทันที
“ช่างน่าสงสารจริง ๆ เลยว่าไหม?”
“พวกคุณว่าเขาไปทำอีท่าไหนถึงเป็นแบบนี้ได้ อาการแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?”
หัวหน้าแพทย์อีกคนที่รู้เรื่องดี ตอบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และท่าทีไม่เป็นมิตร
“ได้ยินว่าไปเล่นอะไรบางอย่างข้างนอกมา ก็เลยเป็นแบบนี้”
“โอ้โห มันออกแนวแปลก ๆ หน่อยนะ ใช่อย่างที่คิดอยู่รึเปล่าเนี่ย?”
“หืม จะเป็นอะไรไปได้นะ ใช่อะไรสักอย่างที่เกี่ยวกับตัวอักษรรึเปล่า?”
เหล่าหัวหน้าแพทย์บนโต๊ะผ่าตัด ต่างงัดความรู้ความสามารถออกมาโชว์ ต่างคนต่างพูดจนทำให้หัวข้อสนทนาเริ่มออกทะเล
ฉินซานไห่ไม่ได้เข้าร่วมวงสนทนา แต่เขากลับตั้งใจสังเกตสถานการณ์ตรงหน้าอย่างละเอียด
ตราบใดที่เสียงของทุกคนไม่ดังเกินไป เขาก็ไม่ได้ติดขัดกับขั้นตอนใน ห้องผ่าตัดสักเท่าไหร่