ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 360 เรื่องร้ายลือเร็ว

“คุณชาย ทำไมวันนี้ถึงนึกอยากมาที่บริษัทพวกเรากันล่ะครับ”

หลังจากพาหานชิงอวี่ขึ้นมาบนห้องทำงานแล้ว หวงปินก็เอ่ยถามขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม

“คุณดูแผ่นเหล็กพวกนี้สิ”

หานชิงอวี่พูดพลางยื่นวัสดุที่เขาเพิ่งได้มาจากไป๋ปิงให้กับหวงปิน

หวงปินรับมาเปิดดูอย่างพินิจพิเคราะห์ สีหน้าของเขาก็เริ่มเคร่งเครียดขึ้นเรื่อย ๆ

“ว่าไง พบปัญหาแล้วใช่ไหม?” หานชิงอวี่มองไปที่หวงปินแล้วถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“ครับ ต้องรีบจัดการแล้วล่ะ ไปดูกันว่ามันเกิดข้อผิดพลาดขึ้นที่ขั้นตอนไหน!”

“เหล็กแผ่นสำหรับการแพทย์ของพวกเรามีบันทึกการผลิต การตรวจสอบ และการขายที่ครบถ้วน เพื่อให้สามารถสืบย้อนกลับไปยังแหล่งที่มาได้ในกรณีที่เกิดปัญหา เพื่อให้มั่นใจในคุณภาพของผลิตภัณฑ์”

หวงปินมองไปที่หานชิงอวี่ที่อยู่ตรงหน้า พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“คุณสงสัยใครบ้างไหม?”

หานชิงอวี่จ้องมองหวงปินด้วยสายตาเป็นประกาย

การที่เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ แสดงว่าคนที่เป็นหัวหน้าย่อมต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง

“ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ผมเพิ่งถูกท่านประธานย้ายมา หลายคนก็ยังไม่รู้จักผม…” หวงปินถอนหายใจอย่างจนใจตอบกลับ

เมื่อเขาพูดจบ หานชิงอวี่ก็เพิ่งนึกขึ้นได้

การที่หวงปินถูกย้ายมา ก็เป็นเพราะเขา พ่อแม่ของเขาตั้งใจให้อีกฝ่ายมาช่วยเหลือเขา

“งั้นแบบนี้แล้วกัน คุณชายรอสักครู่นะครับ ผมจะไปเรียกหัวหน้าฝ่ายอุปกรณ์การแพทย์ของเรามา!”

อันที่จริง หวงปินมีวิธีจัดการเรื่องนี้อยู่แล้ว

ที่เขาไม่ยอมเสนอแผนการออกมา ก็เพียงเพราะอยากจะกระตุ้นให้หานชิงอวี่มีส่วนร่วมมากขึ้นเท่านั้น

“หัวหน้าฝ่ายอุปกรณ์การแพทย์?” หานชิงอวี่ได้สติกลับมาแล้วหันไปมองหน้าหวงปิน

“ใช่ครับ หัวหน้าฝ่ายอุปกรณ์การแพทย์คือไต้เหมาอวี่ ผมจะให้คนโทรศัพท์ไปตามเขามาเดี๋ยวนี้!”

หวงปินถอนหายใจพลางพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อจัดการ

ส่วนหานชิงอวี่ก็เดินมาด้านข้างเพื่อรอฟังข่าว

ผ่านไปหลายนาที หวงปินเดินกลับมาพร้อมกับพูดอย่างหัวเสียว่า “เจ้าเด็กนั่นขอลาพักงานหนึ่งอาทิตย์ แถมยังไม่มาทำงานหลายวันแล้วครับ”

“ลองโทรศัพท์ไปหาเขาดูสิ” หานชิงอวี่ได้ยินดังนั้นก็รีบเสนอขึ้นมาทันที

“เราโทรไปแล้วครับ มีใครบางคนเคยเจอปัญหานี้เข้า แต่เขาไม่รับโทรศัพท์มาหลายวันแล้ว ทุกคนก็เลยเป็นห่วงกันมาก!” หวงปินพูดพลางถอนหายใจ

“งั้นเหรอ แล้วคุณมีที่อยู่เขาไหม? ผมจะลองไปดูหน่อย” หานชิงอวี่ขมวดคิ้วพลางถามอย่างเคร่งขรึม

“มีครับ ผมจะบอกเขาส่งให้คุณแล้วกัน” หวงปินตอบรับแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อส่งข้อความต่อ

“ดี ผมจะไปดูที่บ้านเขา คุณก็สืบเรื่องนี้ต่อ ดูว่าเหล็กดามกระดูกพวกนี้มีปัญหาทั้งหมดกี่ชุด ชุดไหนต้องเรียกคืนก็จัดการให้เร็วที่สุด! อย่าปล่อยให้เรื่องบานปลายไปมากกว่านี้” หานชิงอวี่หันไปกำชับหวงปิน

“ครับ วางใจได้ ผมจัดการเอง! ถ้าไม่ได้จริง ๆ พวกเราก็แค่เปิดประชุมแถลงชี้แจงเรื่องทั้งหมด” หวงปินพยักหน้ารับ ก่อนจะถามต่อว่า “คุณชาย ต้องการให้ผมส่งคนไปคุ้มกันคุณเพิ่มไหมครับ?”

“ไม่ต้องหรอก คุณหาเวลาไปจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยก็พอ อย่าให้เกิดปัญหาแล้วกัน”

หานชิงอวี่ส่ายหน้า ทิ้งคำพูดไว้เพียงแค่นั้นก่อนจะรีบร้อนเดินจากไป

แพทย์หนุ่มเดินลงมาชั้นล่าง มุ่งตรงไปยังลานจอดรถ

เมื่อเขามาถึงหน้าประตู ก็เห็นไป๋ปิงกำลังยืนอยู่หน้ารถสปอร์ตของเธอ ก่อนจะเดินตรงมาทางนี้

“หานชิงอวี่! เป็นยังไงบ้าง ได้เรื่องได้ราวอะไรบ้างหรือยัง?”

ไป๋ปิงเห็นหานชิงอวี่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา จึงรีบเอ่ยถาม

“ขึ้นรถก่อน เดี๋ยวค่อยเล่าให้ฟัง!”

หานชิงอวี่ถอนหายใจ ก่อนจะขึ้นรถไปโดยไม่ลังเล

“ไปไหนล่ะ?”

ไป๋ปิงถามขึ้นอย่างรีบร้อน หลังจากที่เธอขึ้นรถและคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อยแล้ว

“ไปที่นี่หน่อย!” หานชิงอวี่เปิดโทรศัพท์มือถือ แล้วเปิดแอปพลิเคชันนำทาง

“ได้เลย!” ไป๋ปิงรู้ว่าเขากำลังรีบ จึงไม่ซักถามอะไรมาก ตอบตกลงทันที แล้วก็เหยียบคันเร่ง รถยนต์พุ่งทะยานออกไป

รถยนต์วิ่งไปตามถนนด้วยความเร็วสูง ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็มาถึงหน้าห้องเช่าของไต้เหมาอวี่ หานชิงอวี่รีบลงจากรถโดยไม่ทันได้อธิบายอะไรกับไป๋ปิง เขารีบตรงไปยังจุดหมายทันที

เขาเดินขึ้นไปชั้นบนตามที่หวงปินบอก จนพบห้องเช่าของไต้เหมาอวี่ เขาเคาะประตูเบา ๆ สองสามครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ

“ไต้เหมาอวี่!”

หานชิงอวี่เริ่มออกแรงเคาะประตู

“ไม่ต้องตะโกนแล้ว เจ้าหนูนั่นย้ายออกไปอาทิตย์หนึ่งแล้ว!”

หานชิงอวี่ตะโกนเรียกอยู่ครู่หนึ่งแต่ไม่มีเสียงตอบ ชายร่างท้วมคนหนึ่งก็เดินออกมาห้องเช่าข้าง ๆ และพูดด้วยน้ำเสียงเรียบต่ำ

“ขอโทษนะครับ พอจะรู้ไหมว่าเขาไปไหน?” หานชิงอวี่ยิ้มแห้ง ๆ อย่างรู้สึกผิดก่อนจะรีบถาม

“ไม่รู้!” ชายร่างท้วมยักไหล่ตอบกลับมาคำหนึ่งก่อนจะปิดประตู

มาถึงตอนนี้ หานชิงอวี่มั่นใจได้เลยว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับไต้เหมาอวี่แน่

ต่อให้ไม่เกี่ยวข้อง เขาก็ต้องรับผิดชอบ!

ไม่คิดเลยว่าพ่อจะมีชื่อเสียงโด่งดังมาทั้งชีวิต แต่กลับไม่รู้ว่ามีคนแบบนี้อยู่ใต้อาณัติ!

ต้องให้ลูกชายอย่างเขามาคอยตามเช็ดก้นให้อีกแล้ว!

หานชิงอวี่นึกบ่นในใจพลางเดินตรงไปที่ชั้นล่าง

เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาดู เห็นว่าเป็นสายเรียกเข้าจากอิงชื่อจ้ง จึงรีบกดรับสาย

[หมอหาน! นายอยู่ไหน?]

หลังจากรับสาย เสียงร้อนรนของอิงชื่อจ้งก็ดังมาทันที

“เกิดอะไรขึ้น มีเรื่องอะไรที่โรงพยาบาลเหรอ?”

หานชิงอวี่เตรียมใจไว้แล้วตั้งแต่เห็นชื่ออิงชื่อจ้งปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์

[แย่แล้วล่ะ พวกที่มาก่อกวนเริ่มเยอะขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้คนไข้พวกนั้นบังคับให้คณบดีไปตรวจสอบกับหน่วยงานอิสระ] อิงชื่อจ้งตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เผยความจนใจออกมาเล็กน้อย

“แล้วผลเป็นไงบ้าง?” หานชิงอวี่รีบถามทันทีเมื่อได้ยินดังนั้น

[แผ่นเหล็กที่ผ่าตัดออกมาจากแขนคนไข้เป็นของด้อยคุณภาพ ประเทศเรามีกฎข้อบังคับห้ามไม่ให้ของแบบนี้เข้าห้องผ่าตัดเด็ดขาด!] อิงชื่อจ้งถอนหายใจพลางอธิบาย

“ตอนนี้เป็นไงบ้าง ควบคุมสถานการณ์ได้ไหม?” หานชิงอวี่รู้ว่าเรื่องราวบานปลายไปแล้ว จึงรีบถามถึงสถานการณ์ปัจจุบันทันที

[ไม่รู้เหมือนกันว่าใครปล่อยข่าวเรื่องโรงพยาบาลกับครอบครัวคุณมีความสัมพันธ์กัน… ตอนนี้คนข้างนอกพากันคิดว่าคณบดีรับสินบนจากครอบครัวคุณ ทำให้เครื่องมือแพทย์พวกนี้หลุดเข้ามาในโรงพยาบาลเมืองจิน แม้แต่ผู้นำจากเบื้องบนก็มาแล้ว ตอนนี้กำลังคุยกันอยู่ในห้องทำงานของคณบดี]

[ตอนนี้นายรีบกลับมาเถอะ!]

อิงชื่อจ้งรีบอธิบายสถานการณ์ทั้งหมดให้หานชิงอวี่ฟังอย่างละเอียด

“ตกลง! ตกลง! ฉันจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้!” หานชิงอวี่ตอบรับอย่างร้อนรน ก่อนจะรีบวิ่งไปที่รถของไป๋ปิง ที่จอดอยู่ริมถนน

[รีบมานะ ระวังด้วย!] อิงชื่อจ้งตะโกนบอกพลางเตือนอีกครั้ง

“รับทราบ” หานชิงอวี่ไม่มีเวลามากพอที่จะพูดอะไร จึงตอบรับไปเพียงคำเดียวก่อนวางสาย

ในขณะเดียวกัน เขาก็มาถึงรถของไป๋ปิงแล้ว

“เป็นยังไงบ้าง?” ผู้อำนวยการสาวเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นท่าทางรีบร้อนของหานชิงอวี่

“เรื่องใหญ่แล้ว คนจากเบื้องบนลงมาตรวจสอบท่านคณบดี! ฉันต้องรีบกลับไปดูหน่อย!”

หานชิงอวี่กัดฟันแน่น หายใจหอบถี่ ก่อนจะเอ่ยต่อว่า “แย่ชะมัด ถ้าตอนนี้หาตัวไต้เหมาอวี่เจอได้ก็ดีสิ!”