ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 376 ขโมยคานสลับเสา

ฉินซานไห่มองตามหลังอิ๋นซู่เหลียนที่ลุกขึ้นยืนแล้วเดินจากไปอย่างไม่ใยดี เขาขมวดคิ้วพลางกล่าวว่า “ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ผมจะตัดสินใจอย่างถูกต้อง”

ส่วนอิ๋นซู่เหลียนนั้นเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

เธอไม่ไว้หน้าฉินซานไห่เลยแม้แต่น้อย ทำให้ฉินซานไห่เสียหน้าอย่างมาก

แววตาของฉินซานไห่เต็มไปด้วยความไม่ยอมและความโกรธแค้น

สักวันหนึ่ง โรงพยาบาลของเขาจะต้องยิ่งใหญ่และแข็งแกร่ง!

กลายเป็นโรงพยาบาลชั้นนำของเมือง!

ขณะที่คณบดีฉินซานไห่กำลังถูกภรรยาของคณบดีท่านอื่นเยาะเย้ยอยู่นั้น

หานชิงอวี่ก็ขับรถมาถึงหน้าบ้านของปู่ทวดของหวังเหมยอวิ๋นแล้ว

เขาจอดรถและยืนอยู่หน้าประตูบ้านก่อนจะกดกริ่ง

“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าคุณคือ?”

แม่บ้านคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับเอ่ยถามหานชิงอวี่

“สวัสดีครับ ผม หานชิงอวี่ จากโรงพยาบาลเมืองจิน คุณนายหวังเป็นคนส่งผมมาครับ” หานชิงอวี่กล่าวพลางยื่นนามบัตร

“คุณหมอหาน เชิญด้านในเลยค่ะ คุณท่านกำลังรออยู่ค่ะ” แม่บ้านกล่าวเชิญด้วยรอยยิ้ม หลังจากที่ตรวจสอบนามบัตรเรียบร้อยแล้ว

“ครับ” หานชิงอวี่ตอบรับก่อนจะเดินตามแม่บ้านเข้าไป

เมื่อเดินเข้ามาถึงห้องรับแขก แม่บ้านก็แนะนำหานชิงอวี่กับชายวัยกลางคน “ท่านประธาน นี่คุณหมอที่คุณนายหวังแนะนำมาค่ะ เขามาตรวจอาการคุณท่านค่ะ”

ถังถาน ชายวัยกลางคนที่ถูกเรียกว่าท่านประธานขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเหลือบมองหานชิงอวี่

“พี่สะใภ้ทำแบบนี้หมายความว่ายังไง! โรคที่แม้แต่พ่อของผมยังรักษาไม่ได้ แต่กลับจะให้เด็กนี่นี่มารักษา? คิดจะมาล้อเล่นกับพวกเรารึไง!”

ถังเจียซวิน ลูกชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถังถานพูดจิกกัดขึ้นอย่างอดไม่ไหว ก่อนที่พ่อของเขาจะทันได้เอ่ยปาก

หานชิงอวี่ไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดเหล่านั้น

สถานการณ์แบบนี้ เขาเจอมาบ่อยครั้ง

ผู้คนมากมายมักคิดว่าคนที่มีความสามารถจะต้องมีประสบการณ์และวัยวุฒิที่สอดคล้องกัน

ในขณะที่อายุของเขาดูราวกับเป็นเพียงรุ่นน้อง

ไม่ว่าจะไปที่ไหน ก็ยากที่จะทำให้คนอื่นยอมรับ

“คุณหานชิงอวี่ใช่ไหม? ไปดูอาการคุณำ่อกับผมก่อนก็แล้วกัน”

ถังถาน แม้จะยังคงเคลือบแคลงในใจไม่ต่างจากลูกชาย แต่เขาก็ยังคงให้เกียรติหานชิงอวี่และไม่พูดจาดูถูกออกไป

เพราะอย่างไรเสีย หานชิงอวี่ก็เป็นคนที่หลานสาวของเขาแนะนำมา

และเขายังมาให้บริการถึงที่อีกด้วย

ถ้าไล่เขาออกไปแล้วข่าวลือแพร่ออกไป คนอื่นจะหัวเราะเยาะเอาได้ว่าตระกูลถังไม่มีมารยาท

“ตกลง”

หานชิงอวี่ตอบรับเพียงสั้น ๆ ด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ไม่สามารถจับอารมณ์ใด ๆ ได้จากน้ำเสียงของเขา

สิ่งนี้ทำให้ถังถานมองเขาด้วยความชื่นชม

ส่วนถังเจียซวินที่ยืนอยู่ด้านหลังกลับเดินตามขึ้นไปด้วยสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม

หานชิงอวี่เดินตามถังถานไปยังห้องพักที่กว้างขวางและสว่างไสว ภายในห้องมีเตียงขนาดใหญ่และเฟอร์นิเจอร์ที่ดูหรูหรา

บนเตียงมีชายชราผมหงอกนอนอยู่ ใบหน้าของเขาซีดเซียวและดูอ่อนแออย่างมาก

“นี่คือพ่อของผม คุณหมอหานช่วยดูอาการให้ทีนะครับ” ถังถานก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับส่งสัญญาณ จากนั้นหันไปทางหานชิงอวี่และแนะนำ

หานชิงอวี่เดินไปที่ข้างเตียงและตรวจดูอาการของคุณปู่ถังอย่างละเอียด

เขายื่นนิ้วมือออกไปและกดเบา ๆ ลงบนชีพจรของคุณปู่ถัง หลับตาลงและเริ่มรู้สึกถึงการเต้นของชีพจร

ผ่านการตรวจร่างกายและการวินิจฉัยของตัวเอง เขาสามารถมองเห็นปัญหาที่เกิดขึ้นได้แล้ว

หลังจากผ่านไปสักครู่ หานชิงอวี่ก็ลืมตาขึ้นและมองไปที่ถังถาน “อาการของคุณปู่ถังค่อนข้างรุนแรง ร่างกายของเขาอ่อนแอมากแล้ว ผมจำเป็นต้องสั่งยาบางอย่างให้และให้เขาพักผ่อนสักระยะ”

“ขอถามหน่อยครับ…อาการป่วยของพ่อผม…เป็นอย่างไรบ้าง?”

เมื่อได้ยินดังนั้น ถังถานก็มองไปที่หานชิงอวี่ด้วยสีหน้าจริงจัง

เขาเข้าใจสถานการณ์ของพ่อตัวเองดี แต่เขาก็ยังอยากทำความเข้าใจให้ชัดเจน

ตัวเขาเองก็เป็นแพทย์ ปัญหาทั่วไปสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น หานชิงอวี่ก็มองไปรอบ ๆ ยังผู้คนที่อยู่ในที่นั้น ก่อนอธิบายแผนการรักษาที่เขาวางไว้ “อาการหลักของคุณปู่คือโรคเรื้อรังที่มีรูมาติสซั่ม *[1] เป็นหลัก พวกเราสามารถรักษาด้วยยา รวมถึงการบำบัดทางกายภาพ และผสมผสานกับการรักษาด้วยการออกกำลังกาย ใช้หลายวิธีร่วมกัน สิ่งเหล่านี้เป็นพื้นฐานที่สุด”

“คุณไม่จำเป็นต้องบอกหรอก พวกเราลองทุกอย่างมาหมดแล้ว แต่ไม่ได้ผลเลย! ถ้ามันใช้ได้จริง คุณจะมาทำอะไรที่นี่!”

ทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้น ถังเจียซวินก็ทำหน้าบึ้งและเริ่มดุด่า

ท่าทางของเขราวกับหานชิงอวี่เก็บค่ารักษาพยาบาลหลายล้านจากพวกเขา

“เจียซวิน พูดจาแบบนี้ได้ยังไง! แขกมาถึงเรือนชานแล้ว! อย่าทำให้ตระกูลถังของเราต้องอับอายนะ!”

ถังถานที่อยู่ข้าง ๆ ไม่พอใจทันทีเมื่อได้ยินลูกชายพูดจาไม่สุภาพเช่นนั้น

แต่ในคำพูดของเขา ก็แค่ตำหนิเรื่องมารยาทเท่านั้น

ส่วนความคิดเห็นของลูกชาย เห็นได้ชัดว่าเขาเห็นด้วย

หานชิงอวี่เข้าใจความหมายในคำพูดของพวกเขาเป็นอย่างดี เขาส่ายหัวพลางยิ้มเยาะ แล้วพูดประชดว่า “คุณถัง ผมเห็นยาที่วางอยู่บนโต๊ะเป็นยาคลอโรควิน *[2] ซึ่งเป็นยาทั่วไป แต่ทำไมยาของคุณปู่ถึงมีสีเหลืองอ่อนล่ะครับ?”

คำพูดของหานชิงอวี่ทำให้ถังถานซึ่งเป็นแพทย์เช่นกันรู้สึกสงสัย

เขาชี้ไปที่หลอดฉีดยาในถังขยะ แล้วพูดต่อว่า “ถ้าดูจากยาแค่หลอดเดียวอาจจะมองไม่เห็นสี พวกคุณไม่เคยสังเกตสภาพในถังขยะพวกนี้เลยหรือ?”

“นี่…แสดงว่า…” เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของถังถานเบิกกว้าง เขาชี้นิ้วไปที่ประตู “พวกแก พวกแกทั้งหมด ออกไปให้หมด!”

“พ่อ…เกิดอะไรขึ้น?” ถังเจียซวินเอ่ยถามด้วยความสับสน

“ออกไป!” ถังถานตวาดอีกครั้งโดยไม่ฟังคำอธิบายใด ๆ

เมื่อเห็นว่าทุกคนออกไปหมดแล้ว หานชิงอวี่จึงพูดตรงไปตรงมา “ยาของคุณปู่ถูกสับเปลี่ยน ผมสงสัยว่าคุณปู่กำลังใช้ยาคลอโรควิน ยานี้เลิกใช้ไปนานแล้ว การใช้เป็นเวลานานจะทำให้ผู้ป่วยไตวาย หากไม่สามารถตรวจสอบหาสาเหตุที่แท้จริงได้ ก็ยากที่จะพบต้นตอของโรค”

“เรื่องนี้…ช่วยปิดเป็นความลับด้วย! อย่าเพิ่งให้คนอื่นรู้!” ถังถานมองไปที่หานชิงอวี่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“ไม่มีปัญหา ผมเพียงแต่รับผิดชอบในการรักษาโรค เรื่องภายในครอบครัวของคุณ ผมจะไม่เข้าไปยุ่ง”

“ในเมื่อปัญหาได้รับการแก้ไขแล้ว ผมขอตัวก่อนนะครับ” หานชิงอวี่ตอบรับคำขอของถังถานอย่างรวดเร็วก่อนจะเอ่ยลา

“ขอบคุณมาก! คุณหมอหาน!” ถังถานกล่าวขอบคุณด้วยความซาบซึ้งใจ ขณะมองหานชิงอวี่กำลังจะเดินออกไป

หานชิงอวี่ระบายยิ้มบาง ๆ พลางพยักหน้ารับก่อนจะเดินตรงไปที่ประตู

ปัง!

ทันทีที่เขาเปิดประตูออก ก็ชนเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่งอย่างจัง

“ตายแล้ว! ตาบอดรึไงยะ!”

คนที่ถูกชนเข้าอย่างจังไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นอิ๋นซู่เหลียน

ในมือของเธอเต็มไปด้วยถุงยา และกำลังจะก้าวเข้าไปด้านในพอดี

“ขอโทษครับ”

หานชิงอวี่ชนคนเข้า เขาจึงขอโทษอย่างสุภาพ

“หานชิงอวี่!”

อิ๋นซู่เหลียนได้ยินเสียงเขาพูดจึงเงยหน้าขึ้นมอง และพบว่าเธอรู้จักคนคนนี้

เขาคือหานชิงอวี่ คนที่เปิดโปงความสัมพันธ์ลับของเสี้ยวจ้านอี

“ดีจริง ๆ นายต้องชดใช้ความบริสุทธิ์ให้ลูกชายฉัน!”

อิ๋นซู่เหลียนคว้าแขนของหานชิงอวี่ไว้แน่น แล้วตะโกนเสียงดัง

“ซูซู! ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้! เขาคือหมอที่พวกเราเชิญมาตรวจอาการคุณปู่!”

ถังถานได้ยินเสียงจึงรีบออกมาห้ามปราม

[1] รูมาติสซั่ม โรคข้อและรูมาติสซั่มเป็นโรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเองชนิดหนึ่ง ทำให้เกิดอาการปวดข้อ มีข้ออักเสบชนิดเรื้อรังโดยเฉพาะข้อมือและข้อนิ้วมือ ข้อเข่า ข้อเท้า และข้อนิ้วเท้า ปัจจุบันพบว่าผู้ป่วยโรคข้อและรูมาติสซั่มมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น ซึ่งทางการแพทย์ยังไม่สามารถระบุสาเหตุแน่ชัดของการเกิดโรคนี้ แต่สามารถควบคุมได้และมียาที่มีประสิทธิภาพสูงในการช่วยรักษาอาการ

[2] ยาคลอโรควิน (Chloroquine) ใช้ในการรักษาโรคต่าง ๆ หลายโรค เช่น การป้องกันและรักษาโรคมาลาเรีย การรักษาโรคติดเชื้ออะมีบา หรือการรักษาโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ ซึ่งในปัจจุบันแพทย์ได้นำมาทดลองใช้รักษาโรคโควิด-19 โดยใช้ร่วมกับยาอื่นอีกหลายชนิด