ปลดล็อคระบบแพทย์มือใหม่ยอดอัจฉริยะ - บทที่ 422 วางยาอีกครั้ง

บทที่ 422 วางยาอีกครั้ง

คนที่โทรมาคือหูต๋า

ก่อนหน้านี้ตอนที่กานซีหัวเพิ่งมาถึงเมืองจิน เขาได้ไปเยี่ยมหูต๋า และพยายามโน้มน้าวให้อีกฝ่ายลงทุนกับบริษัทหัวเม่าการแพทย์ แต่หูต๋ายังไม่ให้คำตอบ

ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองฝ่ายไม่ได้ลึกซึ้งอะไรนัก แม้ว่ากานซีหัวจะแสดงความกระตือรือร้นต่อหน้าหูต๋าก็ตาม

แต่ความจริงแล้วเขาแค่ต้องการใช้ประโยชน์จากหูต๋าเท่านั้น

“คุณหู ทำไมโทรมาล่ะครับ? หรือว่าคุณท่านต้องการความช่วยเหลือ ถ้าใช่ละก็ บอกผมมาได้เลยครับ ไม่ต้องเกรงใจ ผมจะช่วยอย่างสุดความสามารถ”

กล่าวตามตรง กานซีหัวเองก็รู้สึกหวั่นวิตก เพราะเขากลัวว่าความจริงเรื่องแม่เฒ่าหูจะถูกเปิดเผย หากตระกูลหูรู้เรื่องนี้ เขาคงไม่รอดแน่ อีกฝ่ายไม่มีทางปล่อยเขาไปแน่นอน

โชคดีที่หูต๋าไม่ได้พูดถึงเรื่องแม่เฒ่าหู

“คุณกาน ผมจำได้ว่าครั้งก่อนคุณพูดถึงเรื่องการลงทุน ตอนนั้นผมงานยุ่งมาก ก็เลยไม่มีเวลาพิจารณาเรื่องนี้”

“แล้วพอมีเวลาว่าง ผมก็ได้ดูเอกสารและคุณก็ทำให้ผมประหลาดใจมาก คุณไม่ได้กระโตกกระตากอะไรเลย แต่ก็ทำเรื่องใหญ่โตในเขตของผมได้”

กานซีหัวเข้าใจดีว่าหูต๋าหมายถึงอะไร และรู้ว่ามันเป็นแค่การแซวเล่น แม้ว่าในช่วงนี้เขาจะมีการเคลื่อนไหวใหญ่โตก็ตาม

แต่เมื่อเทียบกับตระกูลหูแล้วมันยังไม่สำคัญพอ

“ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ไม่คิดว่าคุณหูจะรู้เรื่องนี้ด้วย”

เขาพอจะเดาได้ว่าทำไมหูต๋าถึงโทรมา

ไม่ผิดคาด เพราะวินาทีต่อมาหูต๋าก็พูดถึงจุดประสงค์ของเจ้าตัว

“เรื่องการลงทุนที่พูดไว้ก่อนหน้านี้ ผมคิดว่าจะพิจารณาดูนะ ถ้าคุณมีเวลา มาพบผมที่โรงพยาบาล เราจะได้คุยกันเรื่องนี้”

กานซีหัวรู้สึกปลื้มใจและตอบตกลงทันที

“คุณหู รอผมก่อนนะครับ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย”

ก่อนออกจากห้อง เขาลังเลเล็กน้อย สุดท้ายก็เปิดลิ้นชักหยิบเอาเข็มฉีดยาอีกเข็มใส่กระเป๋าเสื้อ

เขาคิดว่าการวางยาครั้งก่อนคงไม่พลาด แต่ไม่คาดคิดว่ามันจะไม่ได้ผล

ดังนั้นครั้งนี้ ถ้ามีโอกาสเขาต้องลงมืออีกครั้ง

อีกด้านหนึ่ง ภายในห้องพักฟื้น หานชิงอวี่กำลังยุ่งอยู่

เขากำลังติดตั้งกล้องวงจรปิดในห้องพักฟื้นของแม่เฒ่าหู โดยติดตั้งทั้งด้านหน้าและด้านหลัง รวมทั้งหมดสองตัว ซึ่งถูกซ่อนไว้อย่างดี หากไม่มีอุปกรณ์พิเศษจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า

หูต๋ามองหานชิงอวี่ที่กำลังยุ่งอยู่ เขากังวลว่าแผนการนี้ไม่น่าจะได้ผล

“หมอหาน คุณแน่ใจได้อย่างไรว่ากานซีหัวจะลงมืออีก? เขาไม่น่าจะโง่ถึงขนาดนั้น ครั้งแรกไม่สำเร็จแล้วยังจะกล้าเสี่ยงลงมืออีกเหรอ”

“คุณหูคงยังไม่รู้ เขาต้องการให้ผมพังพินาศมากที่สุด ตอนนี้ถ้ามีโอกาส เขาจะลงมืออีกแน่นอน แถมตอนนี้สุขภาพของคุณท่านก็เริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ”

หานชิงอวี่รู้ดีว่ากานซีหัวเป็นคนของใคร และทำไมอีกฝ่ายถึงต้องการเล่นงานเขา

หลังจากตรวจสอบทุกอย่างแล้ว เขาก็เห็นว่ากานซีหัวดูรีบร้อนมาก มีโอกาสสูงที่เขาได้รับคำสั่งจากทางปักกิ่ง

ดังนั้นการล่อให้อีกฝ่ายเผยตัวออกมา เขาจะไม่พลาดโอกาสนี้แน่นอน

หลังจากติดตั้งกล้องวงจรปิดเสร็จสิ้น หานชิงอวี่ได้ตรวจสอบจากทุกทิศทางเพื่อความมั่นใจว่าจะไม่มีปัญหาใด ๆ ก่อนจะออกจากห้องพักฟื้น

ก่อนออกจากห้อง เขาเตือนคุณหูอย่างรอบคอบว่าอย่าแสดงท่าทีให้ดูมีพิรุธ

หูต๋ารู้วิธีจัดการดีจึงรับปากอย่างจริงจัง

ไม่นานนัก กานซีหัวก็มาถึงโรงพยาบาลและเปิดประตูเข้ามาในห้อง

“คุณหู คุณท่านพ้นขีดอันตรายแล้วจริง ๆ เหรอครับ? แต่ทำไมก่อนหน้านี้ถึงอยู่ในอาการโคม่าได้?”

เขาทำตัวเป็นกันเองมาก หูต๋าแสร้งทำเป็นตอบรับด้วยความกระตือรือร้น แม้ในใจจะรู้สึกเกลียดชังก็ตาม

“ไม่ต้องห่วง หมอหานฝีมือดีมาก แม่ผมไม่เป็นอะไรมากแล้ว ตอนนี้แค่ต้องพักผ่อนเท่านั้น”

สีหน้าของกานซีหัวดูไม่สู้ดีนัก

ยาพิษที่เขาเตรียมไว้นั้นรุนแรงมาก ตามหลักแล้วแม่เฒ่าหูไม่ควรจะมีชีวิตรอดมาได้แบบนี้ เขาครุ่นคิดหาสาเหตุ แต่สุดท้ายก็ยังไม่เข้าใจ ตอนนี้จึงต้องหาทางวางยาแม่เฒ่าหูอีกครั้ง

เพราะก่อนที่โจวเวยจะกลับไป เขาได้ให้สัญญาต่อหน้าโจวเวยไว้ว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะถือว่าเป็นการหักหน้าตัวเอง และที่สำคัญ โจวเวยไม่ใช่คนที่จะปล่อยเรื่องนี้ไปง่าย ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ตระกูลกานพึ่งพาตระกูลโจวในการขยายธุรกิจ หากทำให้ตระกูลโจวโกรธ คงจะมีผลเสียอย่างมากตามมาหลังจากนั้น

ไม่เพียงแต่จะไม่ได้รับความช่วยเหลือจากตระกูลโจวอีกต่อไป แต่ยังอาจทำให้ทั้งสองตระกูลกลายเป็นศัตรูกัน

ถ้าเกิดเรื่องนั้นขึ้นมา การแก้ไขความสัมพันธ์ระหว่างสองตระกูลคงจะไม่ง่ายนัก

กานซีหัวมองแม่เฒ่าหูที่หลับตาอยู่ด้วยความทุกข์ใจ จนไม่มีอารมณ์จะคุยเรื่องธุรกิจเสียแล้ว

ในใจเขาได้แต่สาปแช่งแม่เฒ่าหู

‘ทำไมนังแก่นี่ถึงไม่ตายสักทีนะ?’

“คุณกาน เรื่องโครงการลงทุน ผมได้ยืนยันกับทางบริษัทแล้ว สัปดาห์หน้าจะมีเงินส่งไปให้ และถ้าคุณเจอปัญหาอะไรในเรื่องนี้ก็มาหาผมได้เลย ผมมีคนรู้จักมากมายที่จะช่วยคุณได้”

“ขอบคุณมากครับคุณหู ถ้าอย่างนั้นผมก็ขออนุญาตไม่เกรงใจแล้ว”

หูต๋าสังเกตได้อย่างเฉียบแหลมว่าอารมณ์ของกานซีหัวดูแปลกไป

แม้ว่าอีกฝ่ายจะได้รับการลงทุนตามต้องการ ซึ่งควรจะเป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่ดูเหมือนกานซีหัวจะใจลอยและพูดอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก

ท่าทีของอีกฝ่ายในยามนี้ทำให้เขายิ่งมั่นใจมากขึ้นว่าการที่แม่ของเขาถูกวางยา ต้องเกี่ยวข้องกับกานซีหัวแน่นอน

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เขาก็ไม่ลังเลที่จะเริ่มทดสอบอีกฝ่าย

“โอ๊ย ท้องผมเหมือนจะไม่ค่อยดี อาจจะเป็นเพราะโจ๊กเมื่อวานนี้ที่ทิ้งไว้นานเกินไป”

“คุณกาน รบกวนช่วยดูแลแม่ผมหน่อยนะ ผมต้องรีบไปห้องน้ำ เดี๋ยวผมกลับมา”

พอกานซีหัวได้ยินแบบนั้น ดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที เมื่อวินาทีก่อนเขายังคิดอยู่ว่าจะหาทางให้หูต๋าออกไปจากห้องได้อย่างไร แต่ไม่คิดว่าหูต๋าจะมอบโอกาสให้เองแบบนี้

“คุณหู รีบไปเถอะครับ ผมจะดูแลแม่ของคุณให้เอง แค่เดี๋ยวเดียวคงไม่เป็นไรหรอกครับ หรือถ้าเกิดว่ามีปัญหาอะไร ผมจะรีบเรียกหมอมา”

“ขอบใจมากนะ”

หูต๋าลุกขึ้นและเดินออกไปจากห้อง พร้อมกับปิดประตูให้อีกฝ่ายได้ยิน

ตอนนี้ภายในห้องพักฟื้นเหลือเพียงกานซีหัวและแม่เฒ่าหู

กานซีหัวเดินวนรอบห้องหนึ่งรอบเพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีอะไรผิดปกติ จากนั้นก็ค่อย ๆ เดินไปยังเตียงของแม่เฒ่าหู

เขามองแม่เฒ่าหูที่หลับตาอยู่ พลางยกยิ้มมุมปาก

“คุณท่าน อย่าโกรธผมเลยนะครับ ผมเองก็ไม่อยากให้คุณต้องเจ็บปวดขนาดนี้หรอก แต่ถ้าจะโทษก็ต้องโทษหานชิงอวี่ ถ้าไม่ใช่เพราะมัน ผมก็คงไม่ต้องมายุ่งกับคุณ”

เขาลูบเข็มฉีดยาที่เตรียมไว้ในกระเป๋าเสื้อ

ถ้าไม่ลงมือครั้งนี้ ครั้งหน้าอาจจะไม่มีโอกาสดีขนาดนี้อีก

กานซีหัวเป็นคนที่ตัดสินใจรวดเร็ว เมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

เขาค่อย ๆ หยิบเข็มฉีดยาออกจากกระเป๋าเสื้อ

กานซีหัวตั้งใจจะทำเหมือนครั้งที่แล้ว โดยการฉีดยาพิษเข้าไปในถุงน้ำเกลือของหญิงชรา