ปลุกอาชีพผู้อัญเชิญ: ฉันมีสูตรโกงซื้อทุกอย่างได้ในราคา 1 เหรียญทองแดง - บทที่ 13: บอสระดับทองแดงถูกเหยียบตาย?
[ติ๊ง! คุณได้เข้าสู่หุบเขาสายลมคำราม และกำลังได้รับผลกระทบ ‘สายลมกัดกร่อน’ ความเร็วลดลง 30 หน่วย เกราะลดลง 10%]
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่หุบเขา ซูเฉินและเซี่ยหลิงหยุนก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนพร้อมกัน
เซี่ยหลิงหยุนรู้สึกตึงเครียดเล็กน้อย
แต่ซูเฉินไม่สนใจเลย
ยังไงพวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องลงมือเอง แค่ปล่อยให้ก็อบลินที่อัญเชิญมาจัดการก็พอ
หลังจากเดินไปไม่กี่นาที พวกเขาก็เจอกลุ่มมอนสเตอร์กลุ่มแรก
หมาป่าขนาดใหญ่ที่มีขนสีเขียวอมฟ้า
เซี่ยหลิงหยุนลองใช้สกิลตรวจสอบกับก็อบลินผู้บัญชาการองครักษ์หลวงที่อยู่ด้านหน้า
[มอนสเตอร์: ก็อบลิน (ผู้บัญชาการองครักษ์หลวง)]
[ระดับ: ชั้นยอด]
[เลเวล: 6]
[พลังชีวิต: 2500/2500]
[มานา: 700/700]
[พลังโจมตี: 225]
[ความทนทาน: 270]
[ความคล่องแคล่ว: 120]
[พลังวิญญาณ: 80]
[สกิล: ฟันหนัก, พุ่งชน, พายุหมุนกวาดล้าง]
…
หลังจากอ่านจบ เธอกลืนน้ำลายอึกใหญ่
ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าซูเฉินเอาความกล้ามาจากไหน
พลังชีวิต 2500 ค่าคุณสมบัติสามอย่างเกินเลขสองหลัก และยังมีสกิลถึงสามสกิล
แทบจะเทียบได้กับมืออาชีพขั้นที่สองเลยด้วยซ้ำ!
และภายใต้การควบคุมของซูเฉิน มีก็อบลินแบบนี้ถึงสี่ตัว
ยิ่งไปกว่านั้น…
นี่ยังไม่ใช่ขีดจำกัด เซี่ยหลิงหยุนรู้สึกว่าซูเฉินยังสามารถอัญเชิญเพิ่มได้อีก
เขาแค่โบกมือเล็กน้อย กองทัพก็พุ่งเข้าโจมตีทันที!
ก่อนที่หมาป่าขนสีเขียวอมฟ้าพวกนั้นจะทันตั้งตัว
ลูกธนู หนามน้ำแข็ง ลูกไฟ ลำแสง…
สกิลระยะไกลหลากหลายชนิดก็ถาโถมเข้าใส่แล้ว
พริบตาเดียว พวกมันก็ตายเรียบ
ของที่ดรอปจากมอนสเตอร์ระดับทั่วไปไม่กี่ตัว ซูเฉินไม่ใส่ใจเลย
แต่เซี่ยหลิงหยุนกลับเก็บอย่างมีความสุข
ไม่ใช่เพราะเธอขาดเงิน แต่เธอแค่ชอบความรู้สึกตอนเก็บของดรอป
ก็อบลินผู้บัญชาการองครักษ์หลวงทั้งสี่ตัวรู้สึกหงุดหงิดมาก เพราะยังไม่ทันได้ลงมือ มอนสเตอร์ก็ตายหมดแล้ว
พวกมันคำราม แล้วนำกองทัพพุ่งไปข้างหน้า
ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงแจ้งเตือนก็ดังต่อเนื่อง
[ติ๊ง! คุณสังหารมอนสเตอร์ระดับทั่วไป หมาป่าสายลม เลเวล 7 ได้รับค่าประสบการณ์ 700]
[ติ๊ง! คุณสังหารมอนสเตอร์ระดับทั่วไป นกขนฟ้า เลเวล 8 ได้รับค่าประสบการณ์ 800]
[ติ๊ง! คุณสังหารมอนสเตอร์ระดับทั่วไป หมูป่าสายลม เลเวล 8 ได้รับค่าประสบการณ์ 800]
(ระดับนรกค่าประสบการณ์ x4)
…
ทั้งสองเดินช้าๆ ตามหลังกองทัพก็อบลิน
เซี่ยหลิงหยุนสบายมาก แค่ก้มเก็บของที่ดรอปอย่างเดียว
แต่ซูเฉินต้องคิดหลายอย่าง
ม่านตาโลหิตยังคงลอยอยู่กลางอากาศ มองภูมิประเทศทั้งหุบเขาและตรวจสอบตำแหน่งของมอนสเตอร์
ขณะเดียวกันก็สั่งการก็อบลินทั้งสี่กองทัพให้ล่ามอนสเตอร์อย่างมีประสิทธิภาพ
จริงๆ แล้ว…
ก็แค่หาจุดที่มอนสเตอร์รวมตัว ยิงธนูใส่ แล้วตามด้วยสกิลระยะไกลอีกชุดหนึ่ง
จากนั้นก็อบลินผู้บัญชาการองครักษ์หลวงกับก็อบลินองครักษ์ก็เข้าไปเก็บงาน
ส่วนก็อบลินทหารหมาป่าก็ไล่ล่าพวกที่หนี
การต่อสู้จบลงอย่างง่ายดายและสบายสุดๆ
เขาจึงยกเลิกอัญเชิญแองเจล่า
เมื่อเดินไปเรื่อยๆ เซี่ยหลิงหยุนก็เริ่มรู้สึกว่ามันแปลกมาก เธอแทบไม่เจอมอนสเตอร์เลย
ของที่เตรียมมาอย่างดี รวมถึงสกิล เธอไม่ได้ใช้อะไรเลย
การชนะโดยไม่ต้องใช้ความพยายามนั้นมันสบายก็จริง แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกหมดไฟ
มันไม่เหมือนมาลงดันเจี้ยน เหมือนมาเที่ยวพักผ่อนมากกว่า
“เป็นอะไรหรือเปล่ส?” ซูเฉินสังเกตเห็นสีหน้าของเธอ จึงถามอย่างเรียบๆ
เซี่ยหลิงหยุนอ้าปาก ถอนหายใจ แล้วพูด “ไม่มีอะไร แค่รู้สึกว่าการลงดันเจี้ยนแบบนี้มันง่ายเกินไป”
“ฉันไม่ต้องทำอะไรเลย เลเวลก็ขึ้นเอง”
“ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันอาจกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ที่ไม่มีประสบการณ์ต่อสู้เลยก็ได้”
ซูเฉินหัวเราะเบาๆ “เมื่อกี้ยังกังวลว่าระดับนรกจะยากเกินไปอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”
ใบหน้าของเซี่ยหลิงหยุนแดงเล็กน้อย “ก็… ใครจะไปรู้ว่านายประหลาดขนาดนี้ล่ะ”
ซูเฉินส่ายหัว ยิ้มบางๆ “เอาเถอะ ตอนนี้ไม่ต้องคิดมากหรอก”
“ฉันคำนวณแล้ว อีกประมาณสองวัน ฉันก็จะเลเวล 10”
“หลังจากฉันไปแล้ว เธอจะหาประสบการณ์ยังไงก็ได้ตามใจชอบ”
เมื่อได้ยินแบบนั้น เซี่ยหลิงหยุนชะงัก สีหน้าเหมือนลังเลเล็กน้อย “แค่สองวันเองเหรอ?”
“อืม” ซูเฉินตอบสั้นๆ
เซี่ยหลิงหยุนเม้มปาก ไม่พูดอะไร
เธอเร่งฝีเท้า วิ่งไปข้างหน้า
หลังจากวิ่งไปได้ร้อยเมตร เธอก็หันกลับมา พูดด้วยน้ำเสียงแน่วแน่
“อย่าได้ใจเกินไปนะ เดี๋ยวฉันก็ตามทัน!”
พูดจบ เธอก็วิ่งต่อไป
ซูเฉินอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มกว้าง “ตามฉันทันเหรอ? ไม่มีทาง! ไม่มีใครตามฉันทันได้หรอก ฮ่าๆๆ”
…
ทีมเคลื่อนที่เร็วมาก
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
เงื่อนไขการเคลียร์ดันเจี้ยนข้อแรกก็สำเร็จ และกองทัพก็อบลินด้านหน้าก็มาถึงบริเวณแอ่งน้ำ
รอบๆ แอ่งน้ำเต็มไปด้วยพลังธาตุลมที่รุนแรง
ขณะที่ก็อบลินองครักษ์ตัวหนึ่งเข้าไปใกล้
ฟู่ว~
ลมพายุก็พัดกระหน่ำ
เสียงแจ้งเตือนการตายของก็อบลินดังขึ้นในหัวของซูเฉินทันที
เขารีบใช้ม่านตาโลหิตมองไป และเห็นบางอย่าง
สุนัขสายลมคำรามสามหัว ขนสีฟ้า ความยาวลำตัวสามถึงสี่เมตร ยืนอยู่ข้างแอ่งน้ำ
หัวตรงกลางกำลังเคี้ยวศพก็อบลินองครักษ์อยู่ในปาก
เลือดเนื้อกระเด็นไปทั่ว ทำให้พื้นกลายเป็นสีแดงสด
ดวงตาของหัวซ้ายและขวาเต็มไปด้วยความดุร้ายและความกระหายในการฆ่า
“ในที่สุดก็มีตัวที่สู้ได้จริงสักทีสินะ?” ซูเฉินตื่นเต้น
เขายอมรับว่า…
ดันเจี้ยนระดับนรกมันก็ยากจริงๆ
ยากตรงที่ ถ้าไม่ระวังอาจจะเผลอหลับได้
จากระยะหนึ่งพันเมตร ซูเฉินใช้สกิลตรวจสอบผ่านม่านตาโลหิต
[มอนสเตอร์: สุนัขสายลมคำรามสามหัว]
[ระดับ: ชั้นยอด]
[เลเวล: 10]
[พลังชีวิต: 8000/8000]
[มานา: 5000/5000]
[พลังโจมตี: 233]
[ความทนทาน: 240]
[ความคล่องแคล่ว: 305]
[พลังวิญญาณ: 424]
[สกิล: สุนัขตามลม, สายลมคำราม, ไล่ล่าหมาบ้า, ปืนใหญ่ลม]
…
“สมกับเป็นมอนสเตอร์ชั้นยอดในดันเจี้ยนระดับนรก”
“พอจะมีฝีมืออยู่บ้าง”
ซูเฉินยิ้ม แล้วสั่งให้กองทัพก็อบลินทั้งสี่ล้อมมัน
ก็อบลินผู้บัญชาการองครักษ์หลวงทั้งสี่พุ่งนำหน้า
เมื่อเข้าใกล้ในระยะสองเมตร ทั้งสี่กระโดดขึ้นพร้อมกัน ฟันขวานลงพร้อมกัน
แต่ขวานพุ่งผ่านอากาศ ฟันไม่โดนอะไรเลย
กระแสลมสีขาวหมุนรอบตัวสุนัขสายลมคำรามสามหัว
ความเร็วของมันพุ่งสูงขึ้นทันที
สุนัขตามลม!
มันกลายเป็นเงาสีฟ้า พุ่งเข้าใส่กลุ่มก็อบลินชาแมน
เห็นได้ชัดว่า… มันรู้ว่าใครคือภัยคุกคามที่สุด
กลุ่มก็อบลินชาแมนแตกกระเจิง
และในพริบตา มันก็ไปอยู่ด้านหลังแล้ว
ปากทั้งสามอ้าออก
ปืนใหญ่ลม!
พลังลมรวมตัวอย่างรวดเร็ว
ภายในสองวินาที ลูกบอลสีฟ้าขนาดเท่าลูกบาสก่อตัวขึ้น แล้วพุ่งออกมาจากปากของมันใส่กลุ่มก็อบลินชาแมนและก็อบลินพลธนูที่หนีไม่ทัน
ลูกบอลสีฟ้าระเบิดออก กลายเป็นใบมีดลมสังหารก็อบลินชาแมนที่เปราะบางทันที
ซูเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้สนใจ
ตายก็อัญเชิญใหม่ได้ เขาใช้สกิลได้เรื่อยๆ อยู่แล้ว
ปล่อยให้มันฆ่าไป
แต่ขณะที่เขากำลังจะยกคทา ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ขอบสนามรบ
“แช่แข็งทั่วทิศ!”
เซี่ยหลิงหยุนยกคทาขึ้นสูง จากนั้นแสงสีฟ้าก็รวมตัวเป็นลูกบอล แล้วกระแทกลงพื้น
แสงสีฟ้าแผ่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง
สุนัขสายลมคำรามสามหัวหลบไม่ทัน โดนเข้าเต็มๆ น้ำแข็งเกาะทั่วร่าง
-157!
[เอฟเฟกต์: แช่แข็ง!]
จากนั้นเธอก็สกิลต่อทันที คทาในมือของเธอแตะลงพื้น
“หนามน้ำแข็งลึกลับ!”
วงเวทปรากฏใต้ตัวของสุนัขสายลมคำรามสามหัว และหนามน้ำแข็งก็พุ่งขึ้นมาแทงทะลุท้องของมันทันที
-1002!
[เอฟเฟกต์: ชะลอความเร็ว!]
เซี่ยหลิงหยุนหอบเล็กน้อย
สองสกิลนี้ใช้พลังค่อนข้างมาก แต่กลับสร้างความเสียหายได้แค่หนึ่งในแปดเท่านั้น
เธอจิ๊ปากด้วยความไม่พอใจ
แต่การโจมตีของเธอสำคัญกว่าที่คิด
เพราะระหว่างนั้นซูเฉินยังคงอัญเชิญต่อไป
เขาใช้โอกาสที่สุนัขสายลมคำรามสามหัวถูกน้ำแข็งชะลอความเร็ว
พร้อมกันนั้นก็สั่งให้ก็อบลินชาแมนที่เหลือโจมตี เพื่อสร้างความเสียหายจากปฏิกิริยาธาตุ
และกองทัพก็อบลินที่เหลือก็เข้าล้อม
การโจมตีของก็อบลินองค์รักษ์แต่ละตัวสร้างความเสียหาย 100 นิดๆ
ก็อบลินชาแมนแต่ละตัวประมาณ 200
ความเสียหายจากปฏิกิริยาธาตุ 400-800
ก็อบลินผู้บัญชาการองครักษ์หลวงใช้สกิลฟันหนัก 500-600
การโจมตีอย่างต่อเนื่องทำให้พลังชีวิตของสุนัขสายลมคำรามสามหัวลดฮวบ
มันเริ่มส่งเสียงร้องโหยหวน
ซูเฉินคิดว่านี่คือเสียงครวญครางก่อนตาย
แต่ทันใดนั้น ก็มีเงาดำพุ่งผ่านม่านตาโลหิตอย่างรวดเร็ว
ก่อนที่เขาจะทันตั้งตัว
บพัดลมขนาดมหึมาสองอันกวาดผ่าน ก็อบลินจำนวนมากตายทันที
ทำให้สุนัขสายลมคำรามสามหัวรอดตายอย่างหวุดหวิด
แต่เงาดำนั้นยังไม่หยุด มันพุ่งตรงไปหาเซี่ยหลิงหยุน
เธอเบิกตากว้าง เห็นกรงเล็บขนาดใหญ่กำลังใกล้เข้ามา
สิ่งนี้เกิดขึ้นในเสี้ยววินาที หัวใจของเธอแทบหยุดเต้นเพราะความตกใจ ก่อนที่เธอจะทันได้คิดอะไร เธอก็รู้สึกอุ่นบริเวณเอว
จากนั้น ร่างของเธอก็พุ่งทะยานขึ้นไปปรากฏอยู่กลางอากาศ
จุดเดิมที่เธอยืนอยู่ มีระลอกคลื่นแผ่กระจายออกไปราวกับคลื่นน้ำ
เงาดำที่กำลังโจมตีเซี่ยหลิงหยุน ถูกบีบอยู่ตรงกลาง โดนความเสียหายไปเต็มๆ ถึงหกครั้ง
-19999!
-19998!
-19999!
-…
ความเสียหายเกือบสองหมื่น 6 หกครั้งติด ทำให้พลังชีวิตของเงาดำลดฮวบจนเกือบหมด
ในตอนนั้น เซี่ยหลิงหยุนเพิ่งรู้ตัวว่าซูเฉินช่วยเธอไว้
เขาโอบเอวของเธอไว้ สีหน้าเคร่งขรึม
ซูเฉินมองลงไปด้านล่างเห็นอินทรีสีขาวขนาดยักษ์ ปีกกว้างถึงสิบเมตร
ดวงตาของเขาแข็งกร้าวขึ้น แล้วเตะลงไปข้างล่างเต็มแรง
-29999!
[ติ๊ง! คุณสังหารบอสระดับทองแดง อินทรีพายุศักดิ์สิทธิ์ เลเวล 10 ได้รับค่าประสบการณ์ 10000]
เซี่ยหลิงหยุนตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
บอสระดับทองแดงถูกซูเฉินเตะทีเดียวตาย?
……………
YOU MAY ALSO LIKE
