ปลุกอาชีพผู้อัญเชิญ: ฉันมีสูตรโกงซื้อทุกอย่างได้ในราคา 1 เหรียญทองแดง - บทที่ 16: ภารกิจทะลุขีดจำกัด
เวลา 17:59 น.
เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งนาทีก่อนที่สมาคมจอมเวทจะปิดทำการ
เย่เฉียน จอมเวทหญิงที่รับผิดชอบดูแลเคาน์เตอร์ต้อนรับ มองนาฬิกาแล้วนับถอยหลัง
“30!”
“29!”
“28!”
“…”
“3!”
“2!”
“1!”
“เย้! เลิกงานได้!”
เย่เฉียนลุกขึ้นอย่างมีความสุข หยิบกระเป๋าใบเล็กๆ ที่วางอยู่ข้างตัว
แต่ขณะที่เธอกำลังจะออกไป เธอกลับเห็นร่างสูงและกำยำเดินเข้ามาจากด้านนอก
เย่เฉียนชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว แล้วพูดว่า “คุณคะ ที่นี่คือสมาคมจอมเวทนะคะ คุณมาผิดที่แล้วค่ะ”
ซูเฉินมองเธอด้วยสีหน้าสับสน แล้วพูดว่า “คิดว่ามาถูกแล้วนะครับ…”
“ผมเป็นผู้อัญเชิญ มารับภารกิจทะลุขีดจำกัดที่สมาคมจอมเวทก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอ?”
เย่เฉียนเบิกตากว้าง มองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความสงสัย
สายตาของเธอมองผ่านแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ และแผ่นไหล่ที่กว้างราวกับสวมเกราะไหล่
เธอกลืนน้ำลาย ก่อนถามอย่างไม่อยากเชื่อ “คุณเป็น… ผู้อัญเชิญจริงเหรอ?”
ซูเฉินแสดงอาชีพของตัวเองเพื่อพิสูจน์ตัวตน “จริงแน่นอน”
เขารู้สึกหมดคำพูดเล็กน้อย
ทำไมทุกคนชอบตัดสินคนจากรูปลักษณ์กันนะ?
เมื่อครู่ตอนเขาเดินผ่านสมาคมอัศวิน พนักงานต้อนรับก็เกือบจะลากเขาเข้าไปแล้ว
แต่พอมาถึงสมาคมจอมเวท ดันเกือบถูกขับไล่ออกไปซะอย่างนั้น
เย่เฉียนใช้สกิลตรวจสอบ และยืนยันได้ว่าเขาเป็นผู้อัญเชิญจริงๆ
เธอทำได้เพียงวางกระเป๋าลงอย่างไม่ค่อยพอใจ แล้วพาเขาไปยังจุดรับภารกิจทะลุขีดจำกัด
ลูกแก้วคริสตัลขนาดเล็กลอยขึ้นมาตรงหน้า
เย่เฉียนพูดว่า “วางมือของคุณลงไป แล้วระบบหลักจะสร้างภารกิจทะลุขีดจำกัดให้ตามอาชีพของคุณ”
“ระดับของภารกิจจะแบ่งเป็น: ง่าย ปกติ ยาก นรก และพิเศษ”
“คุณสามารถเลือกความยากทั้งห้าระดับตามความสามารถของตัวเองได้”
ซูเฉินถาม “ระดับง่ายถึงนรกพอเข้าใจ แต่ระดับพิเศษ หมายถึงอะไรเหรอครับ?”
เหมือนเย่เฉียนคาดไว้แล้ว จึงตอบทันทีโดยไม่ลังเล “การทำภารกิจตั้งแต่ง่ายถึงนรก จะเพิ่มแค่โบนัสคุณสมบัติเท่านั้น”
“ง่ายเพิ่ม 2 เท่า ปกติเพิ่ม 3 เท่า ยากเพิ่ม 4 เท่า และนรกเพิ่ม 6 เท่า”
“แต่ภารกิจพิเศษสามารถทำให้อาชีพของคุณเปลี่ยนไปได้…”
เมื่อได้ยินแบบนั้น ดวงตาของซูเฉินก็เป็นประกาย “หมายความว่าผมสามารถปลุกอาชีพได้อีกครั้งงั้นเหรอ?”
“ไม่ใช่ค่ะ!” เย่เฉียนส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่ใช่การปลุกอาชีพใหม่ แต่เป็นการอัปเกรด”
“การทำภารกิจพิเศษสำเร็จจะสามารถทำให้ระดับของอาชีพเพิ่มขึ้นได้”
“เช่น พื้นฐานกลายเป็นทั่วไป หรือทั่วไปกลายเป็นดีเยี่ยม”
“นอกจากนี้ยังมีรางวัลอย่างสกิล คุณสมบัติ อุปกรณ์ และอื่นๆ อีก”
“แต่ว่า…” เธอหยุดเล็กน้อย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเตือน “ภารกิจทะลุขีดจำกัดระดับนรกก็ยากมากอยู่แล้ว”
“ส่วนภารกิจพิเศษ เท่าที่ฉันรู้…”
“ตอนนี้ทั้งต้าเซีย มีแค่สองคนเท่านั้นที่ทำสำเร็จ ความยากแทบจะจินตนาการไม่ได้เลย”
“ถ้าล้มเหลว จะต้องรอเจ็ดวันถึงจะรับใหม่ได้ หวังว่าคุณจะคิดให้ดีก่อนตัดสินใจนะคะ”
ซูเฉินพอเข้าใจความหมายของเธอ
เขามีท่าทีค่อนข้างตื่นเต้น
แม้อาชีพผู้อัญเชิญจะไม่ได้แย่ แต่สุดท้ายก็เป็นแค่อาชีพระดับทั่วไป
แม้ว่าสกิลอัญเชิญก็อบลินจะถูกเขาอัปจนเลเวลสูงสุดแล้ว ก็ยังต้องใช้กลยุทธ์สู้ด้วยจำนวน ถึงจะจัดการบอสระดับทองแดงได้
มันอ่อนแอเกินไป!
ยิ่งไปกว่านั้น อาชีพยังมีผลต่อโบนัสคุณสมบัติด้วย
แม้เขาจะมีพรสวรรค์ ‘สรรพสิ่งรวมเป็นหนึ่ง’ ทำให้ไม่ต้องกังวลเรื่องคุณสมบัติ ตราบใดที่อัญเชิญกองทัพจำนวนมากได้
แต่ถ้ามีคนซุ่มโจมตี แล้วเขาไม่มีเวลาตั้งวงเวทอัญเชิญล่ะ?
ดังนั้น… การยกระดับอาชีพจึงเป็นเรื่องเร่งด่วน!
ส่วนเรื่องจะทำภารกิจสำเร็จมั้ย?
อย่าตั้งคำถามแบบนั้นสิ!
ในเมื่อมีคนทำสำเร็จ แปลว่ามันต้องทำได้!
เขามีทั้งพรสวรรค์ระดับ SSS และสูตรโกง จะด้อยกว่าคนอื่นได้ยังไง?
เมื่อคิดได้แบบนั้นแล้ว… ซูเฉินก็วางมือลงบนลูกแก้วคริสตัล
[ติ๊ง! คุณเลเวล 10 แล้ว กำลังโหลดภารกิจทะลุขีดจำกัด…]
[ติ๊ง! ภารกิจทะลุขีดจำกัดขั้นที่สองของคุณมีดังนี้…]
[ภารกิจง่าย: สังหารมอนสเตอร์เลเวล 10 จำนวน 100 ตัว]
[ภารกิจปกติ: สังหารบอสระดับเหล็ก 3 ตัวด้วยตัวคนเดียว]
[ภารกิจยาก: สังหารบอสระดับทองแดง 1 ด้วยตัวคนเดียว]
[ภารกิจนรก: เคลียร์ดันเจี้ยนเลเวล 10 ระดับนรก 1 ครั้ง]
[ภารกิจพิเศษ: สำรวจดินแดนลับภูเขาหมื่นสุสาน และนำมงกุของราชาโครงกระดูกกลับมาให้ได้]
…
[ติ๊ง! คุณรับภารกิจพิเศษสำเร็จ กรุณาทำภารกิจให้เสร็จภายในสามวัน! ไม่อย่างนั้นจะถือว่าล้มเหลว!]
ซูเฉินไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเลือกภารกิจพิเศษทันที
เขาดึงมือกลับด้วยความพอใจ กล่าวขอบคุณเย่เฉียน แล้วออกจากสมาคมจอมเวท
หลังจากเขาออกไป ด้วยความอยากรู้ เย่เฉียนจึงเปิดดูบันทึกภารกิจ
เมื่ออ่านจบ เธออึ้งไปพักใหญ่ ก่อนหัวเราะออกมา
“เขาไม่กลัวตายเลยจริงๆ”
“แต่เขาก็ไม่ธรรมดาเลย… เขาใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งปีถึงจะถึงเลเวล 10 แถมยังกล้ารับภารกิจพิเศษอีก” เย่เฉียนหัวเราะเบาๆ แล้วส่ายหัว
เธอคิดว่าซูเฉินเป็นมืออาชีพได้ไม่นาน อย่างน้อยก็เมื่อหนึ่งปีก่อน
เพราะพิธีปลุกพลังเพิ่งผ่านมาแค่สองวัน…
ไม่มีทางที่ใครจะเลเวลง 10 ได้เร็วขนาดนั้น
เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว!
เธอเลิกงานอย่างอารมณ์ดี
อีกเจ็ดวันน่าจะได้เจอเขาอีกครั้ง แล้วแกล้งเขาสักหน่อยดีกว่า
ถือเป็นค่าตอบแทนที่ต้องทำโอที
หลังออกจากสมาคมจอมเวท ซูเฉินไม่ได้กลับบ้าน
เขามุ่งหน้าไปยังศูนย์แลกเปลี่ยนต้าเซียโดยตรง
ในช่วงสองวันที่ผ่านมา แม้เขาจะเร่งอัปเลเวลสกิลอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนสายตาตกตะลึงของเซี่ยหลิงหยุน แต่การอาศัยจำนวนครั้งสะสมแบบนี้ มันช้าเกินไป
สกิลเทเลพอร์ตยังขาดอีก 23 เลเวลถึงจะไปถึงเลเวลสูงสุด
สกิลขั้นที่สอง ‘ขี่ลม’ เพิ่งจะเลเวล 15 เท่านั้น
เขาจำเป็นต้องใช้หนังสือค่าประสบการณ์สกิลจำนวนมากเพื่อเพิ่มเลเวลสกิล
และต้องใช้ทั้งขั้นที่สองและขั้นที่หนึ่ง!
ซูเฉินเข้าไปในตลาด รับบัตรคิว แล้วรอ…
ไม่นาน ซูเฉินก็มาถึงเคาน์เตอร์
พนักงานสาวคนเดิมจากวันก่อนกล่าวทักทาย “สวัสดีค่ะ มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ?”
“เป็นคุณนี่เอง!” พนักงานสาวจำเขาได้ แล้วพูดด้วยความประหลาดใจ
ซูเฉินพูดว่า “ช่วยเอาหนังสือค่าประสบการณ์สกิลขั้นที่หนึ่งกับขั้นที่สองทั้งหมดให้ผมหน่อยครับ”
มุมปากของพนักงานสาวกระตุกเล็กน้อย
นี่เขากำลังอวดรวยหรือเปล่า?
หลังจากเคยทำรายการซื้อขายให้ซูเฉินครั้งหนึ่ง เธอก็ไม่สงสัยในกำลังทรัพย์ของเขาอีกต่อไป
แต่เธอพูดด้วยน้ำเสียงขอโทษ “ขออภัยค่ะ ตอนนี้ในคลังไม่มีหนังสือค่าประสบการณ์สกิลขั้นที่หนึ่งแล้ว”
“ส่วนของขั้นที่สอง มีแค่ระดับต้นกับระดับกลางจะรับมั้ยคะ?”
ซูเฉินชะงักไป
เขาเข้าใจว่าทำไมหนังสือค่าประสบการณ์สกิลขั้นที่หนึ่งยังไม่เติมสต็อก
แต่ทำไมขั้นที่สองถึงไม่มีระดับสูง?
เขาถามว่า “หนังสือค่าประสบการณ์สกิลขั้นที่สองระดับสูงหายไปไหนหมด? ไม่ใช่ว่าถูกซื้อไปหมดแล้วหรอกนะ?”
ก็ใช่น่ะสิ!
คุณก็เคยทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอ!
พนักงานสาวบ่นในใจ ก่อนตอบว่า “คือแบบนี้ค่ะ วันนี้หอเทียนเจียงมีการจัดประมูลขนาดใหญ่”
“ทางนั้นกว้านซื้อหนังสือค่าประสบการณ์สกิลขั้นที่สองระดับสูงทั้งหมดไป เพื่อใช้เป็นของแถม”
“ถ้าคุณต้องการ ลองไปดูที่หอเทียนเจียงได้นะคะ…”
ดวงตาของซูเฉินเป็นประกาย “การประมูลเหรอ?”
“งั้นก็ต้องใช้เงินสินะ?”
สำหรับเขาแล้ว…สิ่งที่ชอบที่สุด ก็คือการใช้เงิน!
สำหรับเขาแล้ว…สิ่งที่ชอบที่สุด ก็คือการใช้เงิน!
“โอเคครับ งั้นเอาหนังสือค่าประสบการณ์สกิลขั้นที่สองระดับต้นกับระดับกลางมาให้ผม” ซูเฉินพยักหน้าตกลง
พนักงานสาวจัดการอย่างรวดเร็ว
ซูเฉินจ่ายเงินเรียบร้อย
หลังออกจากศูนย์แลกเปลี่ยน เขารีบมุ่งหน้าไปยังหอเทียนเจียงทันที เพราะกลัวว่าจะพลาดโอกาสดีๆ ในการใช้เงิน!
……………
YOU MAY ALSO LIKE
