ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 113 ความคาดหวังสูงลิบ
ตอนที่ 113 ความคาดหวังสูงลิบ
สถานีโทรทัศน์เสินฮว่า
เสียงเพลงเปิดตัวดังขึ้น
ภาพหลากหลายที่เต็มไปด้วยความรู้สึกปรากฏขึ้น ประกอบกับเพลงเปิดตัว
กลองที่กระทบลงมาอย่างหนักหน่วง ทำให้เกิดความรู้สึกหดหูลึกๆ อย่างบอกไม่ถูก
“อี้ยา–”
เสียงร้องที่ปรากฏในเพลงเปิดมีความไพเราะอย่างยิ่ง
ชวนให้รู้สึกถึงความสิ้นหวังอย่างรุนแรง แต่ในขณะเดียวกันก็คล้ายกับการปลดปล่อยที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง
ผู้กำกับ: หลินตง
เพลงประกอบ: ไปตี้
ผู้เขียนบท: ปู่เยโหว
ผู้อำนวยการสร้าง: คุนเผิงอินเวสต์เมนต์
รายชื่อผู้อยู่เบื้องหลังทีมงานปรากฏขึ้นไม่หยุด ตั้งแต่นักแสดงไปจนถึงผู้กำกับและผู้เขียนบท
การเปิดตัวที่เท่และเร้าใจทำให้รู้สึกราวกับกำลังชมภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์
ในที่สุด เนื้อเรื่องหลักเริ่มต้น
“มณฑลหลินเจียงแห่งฉินโจวของเรา นับตั้งแต่เริ่มดำเนินการกวาดล้างอิทธิพลมืดและปราบอาชญากรรมก็ประสบผลสำเร็จอย่างเด่นชัด
ทำลายองค์กรอิทธิพลมืดไปทั้งหมด 322 แห่ง และปราบกลุ่มอันธพาล 1,275 กลุ่ม พฤติกรรมอาชญากรรมได้รับการยับยั้งอย่างได้ผล…”
ทางการจัดประชุมขึ้น
จากนั้นก็เป็นฉากบนรถโดยสารประจำทาง
ผู้นำของคณะทำงานสองคนกำลังสนทนากัน
“บริษัทเฉียงเชิ่งกรุ๊ปในจิงไผ่นับได้ว่าเป็นบริษัทอันดับต้นๆ ความสัมพันธ์ทางสังคมซับซ้อนมาก
ถ้าไม่รีบจัดการให้ดี พอไปถึงที่นั่นจะไม่ทำให้ผมขายหน้าหรอกเหรอ?”
“พอจะงานเข้าค่อยวิ่งเข้าหาพระ”
“คุณจะเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าแล้วสิ ไหนลองบอกหน่อยว่าไปถึงจิงไห่แล้วเราจะเริ่มงานจากตรงไหน?”
“ผมว่าเกาจื่อเฉียงนะช่างเขาไปก่อน ปล่อยเขาไว้สักพัก… ลองดูนี่สิ ลองเริ่มจากคนนี้ก่อนได้”
“รองประธานสภาแห่งจิงไห่ กงไคเจียง…”
ตัดฉากไป
กงไคเจียงปรากฏตัว เขาพูดพึมพำด้วยสีหน้าหวาดกลัวว่า
“ออกจากสายงานยุติธรรมมาตั้งหลายปีแล้ว ปีหน้าก็จะเกษียณแล้วด้วย…”
ทันใดนั้น เขาเจ็บหัวใจอย่างรุนแรง
กงไคเจียงจะอยู่หรือตาย?
ภาพเปลี่ยนอีกครั้ง จังหวะดำเนินเรื่องลื่นไหล
เมิ่งเต๋อไห่ อันอ้างหลิน บรรดาผู้นำท้องถิ่นแห่งจิงไห่ ทยอยปรากฏตัวรอรับคณะตรวจสอบ
เนื้อเรื่องดำเนินไปอย่างมั่นคง พร้อมปูพื้นหลังอย่างต่อเนื่องไม่ขาดตอน
อันซินปรากฏตัว
ฉากความทรงจำเริ่มต้นขึ้น
คืนก่อนเทศกาลตรุษจีน
เกี๊ยวชามหนึ่ง
ช่วงท้ายของตอนแรก ภายใต้การสลับระหว่างอดีตกับปัจจุบัน
พอได้ยินเสียงลูกน้องตะโกนว่า “พี่เต้า!” เกาจื่อเฉียงก็หันกลับมา กลายเป็นเจ้าพ่อแห่งจิงไห่ไปแล้ว!
ที่บ้านของหลินจือไป แม่ถึงกับปากอ้าตาค้าง!
ช่วงต้นของตอนแรกเป็นการปูพื้นเรื่องเป็นหลัก แม่ก็ยังไม่รู้สึกว่าละครเรื่องนี้มีอะไรแปลกใหม่นัก
แต่พออันซินปรากฏตัวและเริ่มเล่าย้อนอดีต ความเข้มข้นของเรื่องก็พุ่งขึ้นทันที
โดยเฉพาะช่วงหลังที่อันซินชวนเกาจื่อเฉียงกับพี่น้องอีกสองคนมากินเกี๊ยวฉลองตรุษจีน อารมณ์ทั้งหมดก็ปะทุออกมา
ยังไม่หมดแค่นั้น
ตัดฉากข้ามไปอีกหลายปี วินาทีก่อนหน้านั้นเกาจื่อเฉียงยังเป็นแค่นักโทษน่าสงสารที่กินเกี๊ยวในเรือนจำอยู่เลย
วินาทีถัดมาเขากลับประสบความสำเร็จกลายเป็นเจ้าพ่อผู้ทรงอำนาจแห่งจิงไห่ไปแล้ว!
“เชี่ย!”
หลินซีเผลออุทานออกมา
เกาจื่อเฉียงใช้สูตรโกงอะไรหรือเปล่าเนี่ย?
คนขายปลาตลาดสดทะยานขึ้นฟ้าอย่างกะทันหันเลยเหรอ?
แม่ก็ถึงกับสูดหายใจเฮือก แตกต่างกันสุดขั้วเกินไปแล้ว!
หลินเซิ่งเทียนก็อ้าปากค้าง เขาเข้าใจเทคนิคการตัดต่อดี
“พ่อครับ ละครเรื่องนี้ของพ่อตัดต่อตื่นตาตื่นใจไปไหมครับเนี่ย
เกือบครึ่งตอนเป็นฉากเล่าย้อนอดีต แถมยังสลับไปมาระหว่างอดีตกับปัจจุบันได้เป๊ะสุดๆ
แต่กลับทำออกมาได้เป็นระเบียบไม่กระจัดกระจายเลย!”
“ตัดต่อทั้งหมดเป็นตามบทที่เขียนมาเลย”
พ่อหัวเราะลั่น บทละครแทบจะป้อนข้าวเข้าปากอยู่แล้ว งานตัดต่อแทบไม่ต้องเสียแรงเลย
“ดูต่อเถอะ ของจริงยังมาไม่ถึงเลยนะ”
ละครดีเพิ่งจะเริ่มต้น
ละครเรื่องนี้ออกอากาศติดกันสามตอน นี่เพิ่งจะตอนแรกเท่านั้นเอง ยังเหลืออีกสองตอนต่อจากนี้
แต่ละตอนจะมีโฆษณาท้ายตอนแค่หนึ่งนาที สถานีโทรทัศน์เสินฮว่าทำได้มีมาตรฐานมากทีเดียว
หยิ่นตงหน่วนก็กำลังดู ‘The Knockout’ อยู่เช่นกัน
จริงๆ แล้ว หยิ่นตงหน่วนสนใจละคร ‘ชนวนเดือด’ ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เทียนกวงมากกว่า
แต่เพราะนี่เป็นละครที่พ่อของหลินจือไปกำกับ จึงต้องสนับสนุนสักหน่อย
อีกอย่างตอนโทรคุยกันช่วงเที่ยง น้ำเสียงผ่อนคลายของหลินจือไปก็ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจขึ้นมา
เหมือนหมอนี่ไม่กลัวเลยสักนิดว่าจะถูกละครของเทียนกวงมาแย่งเรตติ้ง
หยิ่นตงหน่วนจึงอยากรู้ว่าทำไมเขาถึงใจเย็นได้ขนาดนั้น
แล้วเธอก็ดูตอนแรกจบไปแบบนี้
หยิ่นตงหน่วนเองก็คาดไมถึง ว่าเธอจะถูกดึงดูดจนอยู่หมัด
ทั้งที่พล็อตหลักยังไม่เริ่มจริงๆ ละครเรื่องนี้ยังอยู่ในช่วงปูพื้นเท่านั้นเอง!
ไม่มีเวลามาคิดมาก ตอนที่สองเริ่มต้นแล้ว
เรื่องเล่าย้อนกลับไปในอดีตอีกครั้ง
เกาจื่อเฉียงได้รับการปล่อยตัวจากเรือนจำ
อันซินพาเขากลับไปเอาของที่ตลาดสด
ถังเสี่ยวหลงและถังเสี่ยวหูพยายามหาเรื่องก่อกวน
หลีเสี่ยงปรากฏตัว เปิดเผยตัวตนของอันซิน ทำเอาสองอันธพาลตกใจกลัวแทบฉี่ราด
เกาจื่อเฉียงจึงถือโอกาสตีสนิท อาศัยบารมีนั้นจนสามารถปกป้องแผงขายปลาเอาไว้ได้!
หลังจากนั้น ลาเพี้ยนได้โผล่มา!
อันซินเข้าไปแฝงตัวในเรือนจำ!
ทั้งที่เป็นภารกิจปลอมตัวที่เสี่ยงอันตราย
แต่พอเห็นอันซินกับลาเพี้ยนทะเลาะตบตีกันในคุก หยิ่นตงหน่วนก็กลั้นขำไม่อยู่จริงๆ
ตลกจัง!
เวลานี้ตอนที่สองเพิ่งจบลง หยิ่นตงหน่วนหัวเราะจนปากแทบหุบไม่ลง
เธออดใจรอไม่ไหวที่จะดูตอนที่สามต่อแล้ว
ระหว่างที่กำลังหัวเราะ หยิ่นตงหน่วนก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ รอยยิ้มหยุดชะงักกะทันหัน
สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมา คล้ายกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
รูเขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง
ในฐานะรองหัวหน้าแผนกโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์เทียนกวง ซูฉานเชื่อถือหลักการข้อนี้มาโดยตลอด
ดังนั้นคืนนี้เธอจึงตัดสินใจดู ‘The Knockout’ โดยไม่ลังเล
อยากรู้ว่าละครของสถานีโทรทัศน์เสินฮว่าเรื่องนี้คุณภาพเป็นอย่างไร
ตอนที่หนึ่ง ตอนที่สอง
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ซูฉานยิ่งดูยิ่งสีหน้าเคร่งเครียด
โดยเฉพาะตั้งแต่ตอนที่สามเริ่มฉาย ใบหน้าของเธอยิ่งดูหนักอึ้งราวกับน้ำในบ่อ!
ในตอนนี้
เกาจื่อเฉียงทุบทลายร้านขายแผ่นเพลง!
ถูกล้อมด้วยพวกอันธพาลแต่ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย!
เขาอ้างชื่ออันซินบังหน้าข่มหัวหน้าแก๊งอันธพาลได้สำเร็จ
แต่พอภาพตัดไปด้านหลังของเกาจื่อเฉียงกลับเห็นว่า นิ้วมือของเขากำลังสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่!
ยิ่งหวาดกลัว! ยิ่งทำตัวกร่าง!
ตัวละครนี้ตั้งหลักได้อย่างเต็มตัวแล้ว ทุกคนที่เห็นฉากนี้ต่างก็รู้สึกว่า
ไม่แปลกเลยที่ต่อมาเกาจื่อเฉียงจะกลายเป็นเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในจิงไห่ที่ใครได้ยินชื่อก็ต่างหวาดผวา!
อีกด้านหนึ่ง เป็นการเล่าเรื่องสองเส้นเรื่อง
อันซินกับลาเพี้ยนสู้กันทั้งบู๊และบุ๋น เนื้อเรื่องตื่นเต้นเร้าใจไม่แพ้กัน
ช่วงท้ายพวกนี้พากันตะโกนว่า “เราจะขึ้นเขากันเมื่อไหร่เนี่ย!”
ขึ้นเขาหมายถึงอะไร? ตอนนี้ยังไม่มีคำอธิบาย
หลังปูเนื้อเรื่องในสองตอนแรก เนื้อหาก็ค่อยๆ คลี่คลาย
เรื่องราวในจิงไห่ชวนให้ลุ้นระทึก เหมือนมีตะขอมากมายมาเกี่ยวใจผู้ชมไว้นับไม่ถ้วน!
เมื่อตอนที่สามจบลง เพลงจบของละครก็ดังขึ้น
“ปฏิทินชีวิตนับถอยหลังสู่การสูญเสีย กลับทิ้งร่องรอยหลักฐานของความเข้มแข็ง
ความจริงไม่เอ่ยคำเพียงกดหยุดรอวันเปิดเผย มือที่กำแน่นแสร้งทระนงท่ามกลางฝูงชน
ต้านทานพายุทลายกำแพงแห่งความอยุติธรรม บาดแผลทั่วกายแลกกับความหวังอีกครั้ง
ให้คำลวงของความชั่วไม่มีที่ซุกซ่อนอีกต่อไป
ใครมีสิทธิ์กำหนด ทำไมต้องยอมถอย
ผู้ที่ควรหวาดผวาคือเหล่าคนใต้หน้ากากจอมปลอม
ฝันร้ายจะผ่านพ้น บาดแผลจะรักษาได้ แต่ศรัทธาไม่อาจสั่นคลอน
ดีชั่วอย่าสับสน คำตอบอยู่ในใจเราเสมอ…”
พรึ่บ!
ซูฉานหันขวับไปมองหนังสือนิยายบนโซฟาที่พลิกอ่านมานับครั้งไม่ถ้วน เล่มนั้นชื่อว่า ‘รวมเรื่องสั้นปู่เยโหว’
“ปู่เยโหว”
สายตาของซูฉานจ้องค้างอยู่ที่สามอักษรบนปกหนังสือ
พลางหรี่ตาลงเล็กน้อย จ้องอยู่อย่างนั้นนานแสนนานราวกับชื่อนี้มีมนตร์ขลังบางอย่าง
อีกฟากหนึ่ง สถานีโทรทัศน์เทียนกวง
ละครโทรทัศน์ ‘ชนวนเดือด’ ก็ฉายตอนแรกในคืนนี้และฉายต่อเนื่องสามตอนรวดเช่นกัน
ตอนนี้มาถึงช่วงเพลงปิดละครแล้ว
บนโลกออนไลน์ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์
‘สมกับที่เป็นโปรเจกต์ใหญ่ของเทียนกวงเลย ‘ชนวนเดือด’ ทำออกมาได้ดีมาก
ทั้งคอสตูม ฉาก อุปกรณ์ ทำได้เนี้ยบสุดๆ ตอนที่สามพระเอกก็พบเบาะแสสำคัญของคดีแล้ว’
‘ดูแล้วตื่นเต้นมาก!’
‘ฆาตกรเป็นใครกันแน่ระ?’
‘ละครทำได้ยอดเยี่ยมเต็มไปด้วยความตื่นตาตื่นใจ แค่จังหวะเดินเรื่องช้าไปนิด
แต่พอเข้าตอนที่สามเจอเบาะแสคดีแล้วบรรยากาศก็เข้มข้นขึ้นชัดเจน
ฝีมือเขียนบทของอาจารย์เอี้ยนชางนี่ไว้ใจได้เลยจริงๆ!’
‘นักแสดงก็แสดงดี!’
‘ทั้งพระเอกนางเอกล้วนเป็นระดับแถวหน้า นักแสดงสมทบก็ระดับไม่ต่ำเลย
รู้สึกเหมือนรวมเหล่าดาราตัวเป้งๆ ทั้งนั้นเลย ฉันชอบละครเรื่องนี้มาก!’
‘คุณภาพดีจริงๆ’
‘ละครเรื่องนี้มีคุณภาพสมกับเป็นละครใหญ่รับปีใหม่เลย’
‘ได้ยินมาว่า เทียนกวงตั้งใจจะฉายเรื่องนี้ช่วงตรุษจีนเพราะคุณภาพและการสร้างอยู่ในระดับสูงมาก
แต่เพราะอยากสกัดสถานีโทรทัศน์เสินฮว่าเลยดึงมาออกอากาศก่อน’
‘ใช่!’
‘ฝั่งเสินฮว่าก็เป็นละครแนวตำรวจผู้ร้ายเหมือนกันนี่
มาเจอละครฟอร์มใหญ่อย่าง ‘ชนวนเดือด’ แบบนี้ มีแววจะร่วงไม่เป็นท่าเลยนะ’
‘ลองดูเรตติ้งสิ’
‘เรตติ้งน่าจะออกพรุ่งนี้ แต่เดาได้เลยว่าละครของสถานีโทรทัศน์เสินฮว่าคงโดน ‘ชนวนเดือด’ ของเทียนกวงไล่บี้เละไปแล้ว’
ผู้ชมที่ดู ‘ชนวนเดือด’ จบแล้วต่างก็มีเสียงวิจารณ์ที่ไม่เลว
ตั้งแต่ตอนที่เทียนกวงประกาศวันออกอากาศอย่างเป็นทางการก็มีแฟนละครมากมายตั้งตารอดูแล้ว
พอได้ดูจริงๆ ก็ถือว่าตอบสนองความคาดหวังของทุกคนได้อย่างดี
แต่ว่า อย่างไรสถานีโทรทัศน์เสินฮว่าก็เป็นช่องที่มีเรตติ้งเฉลี่ยสูงเป็นอันดับหนึ่งในฉินโจวอยู่ดี
‘The Knockout’ ย่อมไม่ขาดผู้ชมแน่นอน!
ในความเป็นจริง เวลานี้ผู้ชมที่ดู ‘The Knockout’ สามตอนแรกจบต่างก็โดนตกจนถอนตัวไม่ขึ้น
แม้ว่าความสนุกของละครในสามตอนแรกจะเป็นเพียงแค่ยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น
แต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ชมนับไม่ถ้วนตื่นตะลึง!
‘สุดยอด!’
‘ละครเรื่องนี้โคตรสุด!’
‘เกาจื่อเฉียงเป็นตัวละครที่โคตรน่าสนใจ ตอนแรกฉันยังนึกอยู่เลยว่าหมอนี่เป็นแค่พ่อค้าขายปลาในตลาดสด
คนเขียนบทเอาอะไรมาถึงปูให้กลายเป็นเจ้าพ่ออันดับต้นๆ ในจิงไห่ได้
แต่พอดูตอนที่สองกับสาม ฉันยอมเลย คนเขียนบทเก่งจริงๆ
เขียนนิสัยและไหวพริบของเกาจื่อเฉียงออกมาได้ดีมาก
ถ้าจะบอกว่าอนาคตเขากลายเป็นเจ้าพ่อแห่งจิงไห่ฉันก็เชื่อสนิทใจเลยละ!’
‘ฉากในตอนสามที่บุกพังร้านขายแผ่นเพลงนั่นดูแล้วใจหายใจคว่ำจริงๆ
แต่ดันหลอกพวกอันธพาลสำเร็จ แถมยังมีดีเทลนิ้วมือที่แอบสั่นอยู่ข้างหลังโคตรเจ๋ง
คนเขาแสร้งเป็นหมูหลอกเสือ แต่เกาจื่อเฉียงเป็นหมูที่แสร้งเป็นเสือ แล้วกินเสือซะเอง!’
‘ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าขึ้นเขาคืออะไรกันแน่’
‘ฮ่าๆๆๆ ฉันก็อยากเห็นอันซินขึ้นเขาเหมือนกัน
ว่าแต่นักแสดงที่เล่นเป็นลาเพี้ยนนี่ไปเอามาจากไหนเนี่ย เล่นได้มีอินเนอร์จริงๆ จะบอกว่าโหดก็โหด จะบอกว่าฮาก็ฮา!’
‘อันซินนี่ทุ่มสุดตัวจริงๆ!’
‘ตอนแรกที่เกาจื่อเฉียงขอกลับบ้าน อันซินปิดกล้องแล้วบอกว่า ดูเหมือนก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้
ฉันนี่ขำจนแทบฉี่ราดเลย ตำรวจจับผู้ร้ายแต่เอาฮาขนาดนี้ก็ได้เหรอ ฮ่าๆๆๆๆ’
‘ชอบอันซินจัง!’
‘ฉันชอบเกาจื่อเฉียงมากกว่า ถึงตัวละครจะดูเป็นตัวร้าย
แต่กลับไม่มีตรงไหนให้ชวนเกลียดเลย ตรงข้ามกลับรู้สึกว่าเขามีเสน่ห์เฉพาะตัวที่รุนแรงมาก!’
‘ดูจบสามตอนแล้วยังรู้สึกไม่จุใจเลย!’
‘จุดพิเศษของละครเรื่องนี้คือตัวเอกกับตัวร้ายได้บทพอๆ กัน
คนเขียนบทให้ความสำคัญกับการสร้างคาแรกเตอร์ของตัวร้ายมากเลย
ตอนนี้ได้แต่หวังว่าพรุ่งนี้จะมาถึงเร็วๆ ฉันจะได้ดูว่าอันซินกับเกาจื่อเฉียงจะไต่ระดับความเดือดกันยังไง’
เรื่องราวเพิ่งจะเริ่มต้น! ผู้ชมต่างก็คาดหวังกันสุดๆ!
YOU MAY ALSO LIKE
