ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 189 ฆราวาสเติมทุน
[ไข่ดาวโดนบังคับทอด ส่งจรวดหนึ่งลูก]
[หน้าเธอปลุกพลังดีจัง ส่งจรวดหนึ่งลูก]
[ชานมหมูแท้ ส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตหนึ่งลูก]
[ซือหม่าจู ส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตหนึ่งลูก]
ฉู่ฉือเพียงแค่ร้องเพลง ‘ศึกโต้กลับ’ ก็ได้รางวัลจรวดและซูเปอร์ร็อกเก็ตมากมาย หลังจบการเชื่อมไมค์กับซือหม่าจู บรรยากาศในไลฟ์ก็ยิ่งคึกคัก หลินจือไปเหลือบมองยอดคนดูสูงถึงสิบห้าล้านคนแล้ว คึกคักกว่าการไลฟ์ครั้งแรกเสียอีก
แล้วทันใดนั้นมียูสเซอร์ชื่อ [ฉันรักสามแซ่บ] ปรากฏตัวขึ้น โดเนตซูเปอร์ร็อกเก็ตมาให้อย่างบ้าคลั่ง หนึ่งลูก สองลูก สามลูก สี่ลูก ห้าลูก คนคนนี้ส่งซูเปอร์ร็อกเก็ตติดๆ กันครบหนึ่งร้อยลูก รวมมูลค่าถึงสองแสนเหรียญบลูสตาร์!
อันดับหนึ่งสายเปย์ของหลินจือไปคือคุณนายที่ขอเพลง ‘สุขสันต์การเลิกรา’ เมื่อคราวก่อน โปรยทีเดียวถึงหนึ่งล้าน ส่วนฉันรักสามแซ่บที่โดเนตสองแสนก็ขึ้นเป็นอันดับสองสายเปย์ประจำห้องทันที หลินจือไปไม่มีเวลาขอบคุณซูเปอร์ร็อกเก็ตทีละอันแต่ร้อยลูกแบบนี้ไม่ขอบคุณเลยก็คงไม่งาม
“ขอบคุณฉันรักสามแซ่บสำหรับซูเปอร์ร็อกเก็ตหนึ่งร้อยลูกครับ…”
โคตรเศรษฐี! คอมเมนต์ต่างก็ตะลึงกันหมด แต่หลังจากที่ฉู่ฉือเคยได้ซูเปอร์ร็อกเก็ตห้าร้อยลูกในไลฟ์ครั้งแรก หนึ่งร้อยลูกครั้งนี้จึงไม่ได้สั่นสะเทือนมากนัก
‘ผมขอเพลงได้ไหม?’ พอ [ฉันรักสามแซ่บ] คนนี้โดเนตเสร็จก็พิมพ์ถามทันที
หลินจือไปตอบโดยไม่คิด “แต่ต่อไปผมอยากสุ่มเลือกคนดูมาขอเพลง…”
“เขาปอดแล้ว!” หลินหูตื่นเต้นทันที!
ไม่ผิด ยูสเซอร์ ‘ฉันรักสามแซ่บ’ คนนี้ก็คือหลินหูนั่นเอง พอเห็นฉู่ฉือไม่ตอบรับทันทียิ่งมั่นใจว่าอีกฝ่ายหวั่นใจ ถ้านายมีฝีมือแต่งเพลงสดจริง พี่เปย์ให้นายซะขนาดนี้จะนิ่งเฉยได้เหรอ?
“เพิ่มเงินอีกครับ!” ลูกน้องรีบเตือน “เราเปย์เพิ่มอีก ทีนี้เขาก็จะปฏิเสธไม่ลงแล้ว กดดันให้เขาต้องรับคำขอ!”
“สองแสนก็เยอะแล้วนะ…” หลินหูแอบปวดใจ เงินเขาก็ไม่ได้หล่นมาจากฟ้า เป็นลูกคนรวยแล้วจะโปรยเงินหลักแสนได้ตามสบายหรือไง? แต่ลูกน้องก็พูดถูก ต้องเพิ่มเงิน! เขากัดฟันเติมเงินทันทีแล้วเปย์ซูเปอร์ร็อกเก็ตเพิ่มอีกร้อยลูก แม่่งเอ๊ย! เงินสี่แสนเต็มๆ ปลิวไปแล้ว! แม้แต่หลินหูในเวลานี้ก็ยังรู้สึกเหมือนมีเลือดไหลจากหัวใจ! เงินขนาดนี้หาผู้หญิงดาราตัวเล็กๆ ได้สบายเลย!
หลินจือไปเห็นแบบนี้ถึงกับขำ “พี่ชาย ผมไม่แนะนำให้คุณทำแบบนี้รอบหน้านะ…”
หลินหูก็เริ่มพิมพ์ข้อความท้าทายทันที: ‘ในฐานะแฟนคลับตอนนี้ผมสงสัยมากว่าสองเพลงที่คุณร้องเมื่อกี้เป็นการร่วมมือกับซือหม่าจูไว้ล่วงหน้า ไม่ได้แต่งสดจริง เพราะคุนเผิงเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของหลื่อวี่แล้วคุณก็เป็นเสาหลักของคุนเผิง ตอนนี้ผมจะจับผิดเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของคุณ ขอให้คุณชี้แจงอย่างตรงไปตรงมา!’
โอ้โห นี่ไม่ใช่แฟนคลับตัวจริงหรอก ชัดเลยว่าเข้ามาป่วน หลินจือไปเห็นข้อความก็แอบขำในใจ แฟนคลับตัวจริงไม่ถามแรงขนาดนี้ อย่างน้อยก็ต้องพูดสุภาพกว่านี้หน่อย แต่หมอนี่ทุ่มเงินทีเดียวถึงสี่แสนส่งเสียงของตัวเองเพื่อจะดึงดูดความสนใจจากคนดูในไลฟ์ สุดยอดความทุ่มเทในการจับผิดจริงๆ
ในห้องไลฟ์ คนดูเริ่มรู้แล้วว่า [ฉันรักสามแซ่บ] คนนี้ไม่ได้มาดี คอมเมนต์ในไลฟ์พลันรัวขึ้นทันที!
‘มาป่วนเหรอ?’
‘เปย์สี่แสนเพื่อมาป่วน สุดจริง! ไสหัวไป!’
‘รอบที่แล้วฉู่ฉือก็พิสูจน์ตัวเองไปแล้ว ทำไมยังมีคนสงสัยอีก?’
‘ฉันว่าหมอนี่ก็มีเหตุผลนะ’
‘ฉู่ฉือไม่กล้าตอบรับเหรอ?’
‘ฉู่ฉือตั้งใจเลือกซือหม่าจูมาเชื่อมไมค์เพื่อจะได้ร้อง ‘บทเพลงหมู’ สินะ แล้วก็เพราะเกมนั้นที่เขาเล่นเลยแต่งเพลงเกมเตรียมไว้ก่อนล่ะสิ’
‘หืม? นายไม่เห็นเหรอ? เห็นๆ อยู่ว่าฉู่ฉือแต่งสด!’
‘สังเกตไหม? คนที่สงสัยฉู่ฉือเป็นไอดีใหม่เลเวลหนึ่งเพิ่งสมัครมาทั้งนั้น! เห็นได้เลยว่ามาแอนตี้ชัดๆ! ถ้าฉู่ฉือกล้าพอก็รับคำท้าเลย!’
คอมเมนต์ในไลฟ์เริ่มทะเลาะกัน คนดูในห้องนี้มีเป็นสิบห้าล้าน พอเถียงกันขึ้นมาทีก็วุ่นวายใหญ่โต ส่วนใหญ่เข้าข้างฉู่ฉือแต่ก็มีบางกลุ่มที่ตั้งใจเข้ามาหาเรื่อง หรือบางคนก็ดูไลฟ์ไม่ใช่เพราะชอบเจ้าของไลฟ์แต่อยากเข้ามาป่วนล้วนๆ หลังยุคไลฟ์สดบรรยากาศแบบนี้จะเกิดขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ ชาติก่อนวงการไลฟ์ก็เป็นเช่นนี้
“เขาถูกต้อนจนมุมแล้วครับ!” ลูกน้องพูดอย่างได้ใจ “ตราบใดที่เขาไม่รับคำท้า พยายามจะเอโอหลบเลี่ยง พรุ่งนี้เราก็ไปปล่อยข่าวกับสื่อทำลายชื่อเสียงมัน!”
“มันไม่กล้ารับหรอก” หลินหูจุดบุหรี่สูบอย่างสบายใจ ขอแค่ทำให้ฉู่ฉือเสียหน้าขึ้นเวทีไม่ได้ สี่แสนนี้ก็คุ้มแล้ว! เพราะตราบใดที่ฉู่ฉือไม่ตอบรับ ทุกคนก็จะคิดว่าเขากลัว! แม้แต่แฟนคลับของฉู่ฉือเองก็คงเริ่มลังเลใจ!
หลินจือไปมองดูคอมเมนต์ที่โต้เถียงกัน พลันหรี่ตาลงเล็กน้อย แน่นอนว่าหลินจือไปไม่ได้หวาดหวั่น เพลงพวกนั้นเขาแต่งสดจริงๆ ระบบเป็นพยานได้! เขาแค่กำลังคิดว่า ‘ฉันรักสามแซ่บ’ คนนี้เป็นใคร คนทั่วไปต่อให้สงสัยฉู่ฉือก็ไม่น่าทุ่มเงินถึงขนาดนี้เพื่อเข้ามาป่วนตน หรือว่าเป็นหลินกง? หลินจือไปครุ่นคิด
เมื่อผู้ชมเห็นฉู่ฉือยังไม่ตอบกลับ เสียงจากฝ่ายที่สงสัยก็เริ่มดังขึ้น!
‘ทำไมไม่พูดล่ะ?’
‘ปอดแหกแล้วจริงๆ สินะ?’
‘ฉันบอกแล้วว่าแต่งสดน่ะเป็นเรื่องลวง จะอัจฉริยะขนาดนั้นได้ยังไง!’
‘เพลงพวกนั้นคุณภาพดีขนาดนี้จะเขียนออกมาในเวลาห้านาทีได้ไง’
ทิศทางคอมเมนต์เริ่มเปลี่ยนไปในทางลบ หลินจือไปมองดูคอมเมนต์แล้วตัดสินใจจะเล่นกับหมอนี่สักหน่อย กล่าวด้วยยิ้มบางๆ ว่า “เพราะนี่คือสิทธิ์ให้ผู้ชมทั่วไปในห้องไลฟ์ ผมจะไม่ให้โอกาสใครขอเพลงเพียงเพราะเขาเปย์ซูเปอร์ร็อกเก็ตสองร้อยลูกหรอกนะครับ”
‘ข้ออ้าง!’
‘พูดซะเหมือนผดุงธรรมเหลือเกิน จริงๆ ก็กลัวนั่นแหละ’
‘ไม่คิดว่าจะมีคนกล้าทุ่มเงินมาสงสัยนายสินะ? เหอะๆ โป๊ะแตกแล้ว’
หลินหูสั่งให้ลูกน้องใช้ไอดีผีปั่นคอมเมนต์ในไลฟ์ไปพลาง สูบบุหรี่อย่างสบายใจก่อนพิมพ์ข้อความท่ามกลางควันบุหรี่ตอกแต็กๆ
ฉันรักสามแซ่บ: คนที่นายหามาเป็นหน้าม้าทั้งนั้น บอกว่าให้ขอเพลง ที่จริงนายเตรียมเพลงไว้นานแล้ว เสแสร้งหลอกลวง แกล้งทำเป็นหยิบกระดาษปากกาขึ้นมาขีดๆ เขียนๆ ไม่กี่นาทีก็เสร็จงั้นเหรอ? ฉันไม่เชื่อ ทุกคนก็ไม่เชื่อ นายนะหลอกลวงผู้ชม!
พอได้ทีแล้ว หลินจือไปเห็นข้อความนี้ก็กล่าวด้วยรอยยิ้ม “กฎไม่อาจทำลายได้ นั่นคือสิทธิที่ผมให้กับทุกคนนะครับ ไม่ได้หรอก…” จู่ๆ น้ำเสียงก็เปลี่ยนไป หลินจือไปเอ่ยขึ้นทันทีว่า “ต้องเพิ่มเงิน!”
พรืด! พวกปั่นคอมเมนต์ถึงกับอึ้ง ส่วนแฟนคลับฉู่ฉือพลันหัวเราะกาก มุกหักมุมของฉู่ฉือมาเหนือคาดจริงๆ!
‘ฮ่าๆๆๆ!’
‘สุดยอด ต้องเพิ่มเงิน!’
‘ฉันขำจะตายแล้ว’
‘เพิ่มเงินๆๆ! ฉู่ฉือตอบโต้ได้สวย!’
‘นั่นสิ ซูเปอร์ร็อกเก็ตสองร้อยลูกก็คิดจะให้ฉู่ฉือร้องเพลง ไม่พอหรอก!’
หลินหูที่นั่งดูไลฟ์อยู่ถึงกับตกใจ เถ้าบุหรี่ร่วงใส่มือ ร้องโวยวายขึ้นมา “หน้าด้าน! หน้าด้านเกินไปแล้ว!”
ลูกสมุนกัดฟัน “ทำให้ชื่อเสียงมันเละเทะป่นปี้ไปเลยครับ!”
หลินหูมองลูกน้องแล้วคิดในใจ เงินก็เงินของฉัน แกไม่ได้ออกสักนิด ทำไมท่าทางแกดูเจ็บใจได้ขนาดนั้น? แต่ลูกน้องก็พูดถูก เจ้าฉู่ฉือนี่คิดว่าแบบนี้จะขู่ให้เขากลัวได้เหรอ? เหอะๆ
หลินหูเติมเงินอีกก้อนทันที โดเนตซูเปอร์ร็อกเก็ตเพิ่มหนึ่งร้อยลูก รวมแล้วเขาเปย์ไปทั้งหมดสามร้อยลูก! เงินหกแสนปลิวว่อน!
“เพื่อทำลายชื่อเสียงฉู่ฉือ ทั้งหมดนี้ล้วนคุ้มค่า รอบนี้ฉู่ฉือดับอนาถ หลื่อวี่ไลฟ์ก็จะเสียหายหนัก!” หกแสนนี้คุ้มค่า! ดวงตาหลินหูแดงก่ำ! นี่แหละสงครามธุรกิจสุดเดือด!
หลินจือไปเห็นว่าหมอนี่ทุ่มเงินถึงหกแสน ดูท่าอีกฝ่ายคงไม่ใช่หลินกง หลินกงไม่น่าโง่ถึงขนาดนี้ ระดับนี้เพียงพอแล้วละ ถ้าให้เปย์มากกว่านี้ไม่ใช่แค่ ‘ฉันรักสามแซ่บ’ ที่จะเสียสติ คนดูเองก็คงรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่ ต้องคำนึงภาพลักษณ์หน่อย คิดได้ดังนั้นหลินจือไปก็กล่าวยิ้มบางๆ “เชิญตั้งโจทย์ได้เลยครับ”
หลินหูดับบุหรี่อย่างรุนแรง ในใจเริ่มแอบหวั่น ฉู่ฉือรับคำท้าแล้ว หรือเขาจะกล้าแต่งสดจริงๆ?
“เขาคงไม่ได้มีของจริงๆ หรอกนะ?”
“เหอะๆ ก็แค่ขู่เฉยๆ เท่านั้นแหละครับ!” ลูกน้องบอก “งั้นเราตั้งโจทย์ให้โหดสุดๆ ไปเลยครับ!”
“ตั้งโจทย์อะไร?”
“ผมขอคิดก่อน” ลูกน้องมองไปที่จานผลไม้ข้างหลินหู ดวงตาพลันเกิดประกายวาบ! “แอปเปิ้ล!”
“แอปเปิ้ล?” หลินหูหัวเราะ “แกนี่เจ้าหนูตัวร้าย! ตั้งโจทย์แอปเปิ้ลจะให้แต่งเป็นเพลงได้ยังไง! โดยเฉพาะยิ่งไม่มีเวลาเตรียมตัวด้วยแล้ว”
พูดจบหลินหูก็พิมพ์ว่า ‘ที่ผ่านมาเพลงที่นายแต่งสดใช้เวลาส่วนใหญ่ไม่เกินห้านาที คราวนี้เราก็ขอเวลาไม่เกินห้านาทีแล้วกัน แต่งเพลงเกี่ยวกับแอปเปิ้ลในห้านาที ไม่ได้แกล้งนะผมแค่กำลังกินแอปเปิ้ลอยู่พอดี’
พูดจบหลินหูหยิบแอปเปิ้ลขึ้นมากัดดังกรอบแล้วก็หัวเราะ หึๆๆ ดูสิแกจะตายยังไง!
ข้างหูหลินจือไปมีเสียงเฟยหงดังขึ้น ระบบ “ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ เพลง ‘แอปเปิ้ลน้อย’ สั่งทำสำเร็จแล้ว”
หลินจือไป “…”
YOU MAY ALSO LIKE
