ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 244 ‘Sisters Who Make Waves’ เทปแรกถ่ายทำเสร็จสิ้น

หลังจากหลินจือไป๋ครุ่นคิดในที่สุดก็ตอบตกลงรับหน้าที่เป็นไดเรกเตอร์รายการ ‘Sisters Who Make Waves’

และยอมออกหน้ากล้องอย่างไรสถานการณ์ตอนนี้ก็เปลี่ยนไปแล้ว

ไหนๆ ตัวตนไป๋ตี้ก็ถูกเปิดเผยแล้วไม่สู้ออกวาไรตี้อย่างเปิดเผยไปเลยดีกว่า

กรรมการเวทีแรกต้องมีสี่คน

แกนหลักคือหลินจือไป๋หรือก็คือไป๋ตี้ทำหน้าที่ไดเรกเตอร์รายการ ถือเป็นหัวโต๊ะของกรรมการ

ต่อมาคือจางซีหยาง หลินจือไป๋ส่งข้อความไปชวนมา

เขาต้องการให้ราชาเพลงแห่งฉินโจวคนใหม่คนนี้มาเป็นไดเรกเตอร์ฝ่ายดนตรี

ต่อมาคือหลินซี ตอนนี้พี่สาวเป็นถึงผู้จัดการใหญ่ของศิลปินทั้งหมดในเสินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์

ดังนั้นพอมาอยู่ในรายการนี้แค่ให้เธอรับบทบาทในนามเมเนเจอร์มือทองก็เกินพอแล้ว

สุดท้ายคือซุนฉี ไดเรกเตอร์ฝ่ายเวที

ผู้หญิงคนนี้มีพื้นฐานมาจากสายออกแบบเวทีโดยตรง

เชี่ยวชาญทั้งการเต้นและการออกแบบเวที

เรื่องคุณภาพของการร้องและเต้นเธอถือเป็นคนที่มีสิทธิพูดมากที่สุด

“รบกวนแล้วนะครับ”

ตอนที่หลินเซิ่งเทียนจัดให้กรรมการทั้งสี่พบกันครั้งแรก หลินจือไป๋หันไปพูดกับจางซีหยาง

เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่ชอบร่วมรายการวาไรตี้

จางซีหยางยิ้มเล็กน้อยแล้วบอกว่าไม่เป็นไร

ขอแค่หลินจือไป๋ต้องการไม่ว่าจะให้ทำอะไรเขาก็ยินดีทั้งนั้น

เพียงแต่คำพูดเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องพูดซ้ำๆ

ความรู้สึกซาบซึ้งควรแสดงออกด้วยการกระทำ พูดมากไปจะดูเสแสรง

“อย่างนี้ครับ”

หลินเซิ่งเทียนกล่าว “ตอนแรกของรายการเราจะจัดให้มีการแสดงบนเวที”

“พวกคุณทั้งสี่ไม่ต้องหารือกันตอนให้คะแนนแค่ให้ตามเกณฑ์ของตัวเองก็พอครับ”

“ให้คะแนนได้สูงสุดคนละร้อย”

“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า”

หลินซียิ้มแล้วว่าเธอโดนหลินเซิ่งเทียนลากมาร่วมรายการแบบไม่มีทางเลือก

ด้วยเหตุผลว่า “แม้แต่เสี่ยวเฮยยังมาเลยพี่เป็นพี่สาวจะไม่มาเหรอ?”

สุดท้ายก็กลายเป็นแบบนี้พี่น้องสามคนมารวมตัวกัน

แม้พี่สาวคนโตจะบ่นเสียดายบอกว่าตนก็อยากร่วมรายการนี้เหมือนกัน

ทั้งครอบครัวจะได้อยู่พร้อมหน้าในเมื่อเธอเองก็เป็นนักแสดงรุ่นใหญ่เหมือนกัน…

แต่ก็แค่พูดไปอย่างนั้นแหละ

ตอนนี้พี่สาวคนโตเป็นผู้บริหารระดับสูงของแผนกโทรทัศน์เสินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์แล้ว

การมาร่วมรายการนี้ก็ไม่มีความหมายอะไรเธอออกจากวงการไปหลายปีแล้ว

กรรมการทั้งสี่คนคุยกันอยู่พักหนึ่ง

หลินเซิ่งเทียนพูดว่า “ในบรรดาพี่สาวทั้งสามสิบคนนี้บางคนอาจจะยังไม่ค่อยมืออาชีพ”

“ต้องให้พวกคุณสี่คนช่วยเหลือก่อนสักหน่อย”

พูดจบหลินเซิ่งเทียนก็ยื่นรายชื่อให้ทั้งสี่คน

พี่สาวทั้งหมดมีสามสิบคนโดยกรรมการแต่ละคนจะดูแลนักร้องหกคน

“แล้วอีกหกคนละ?”

รวมทั้งหมดสามสิบคนถ้าให้กรรมการแต่ละคนดูแลหกคนรวมแล้วได้แค่ยี่สิบสี่คน

แล้วอีกหกคนจะทำยังไง?

“ผมดูแลเองครับ”

หลินเซิ่งเทียนยิ้ม “ยังไงผมก็เคยทำรายการเพลงมาตั้งเยอะนะรสนิยมด้านเวทียังพอใช้ได้อยู่”

“โอเคครับ”

หลินจือไป๋กวาดตาอ่านรายชื่อเพราะก่อนหน้านี้คุยกับพี่ชายไว้แล้ว

นักร้องอูโจวกับนักร้องหานโจวรวมถึงนักแสดงฮั่วเหมยกับราชินีเพลงหวานหลินซิวจิง

ล้วนอยู่ในรายชื่อที่เขาต้องดูแลทั้งสิ้น

คำว่าดูแลที่ว่านี้แค่หมายถึงให้คำแนะนำ

จะช่วยมากน้อยแค่ไหนก็ขึ้นอยู่กับตัวกรรมการ หลินจือไป๋มีแผนในใจแล้ว

ท้ายที่สุดรายการนี้จะไปถึงระดับความร้อนแรงแบบชาติก่อนหรือไม่

ความสำเร็จของตอนแรกเป็นกุญแจสำคัญเขาต้องงัดเพลงใหม่ออกมา!

หลังจากเหล่ากรรมการนัดพบกันแล้ว

หลินจือไป๋ก็ได้พบกับพี่สาวทั้งหกคนที่เขาต้องดูแลที่ห้องซ้อมทันที

“อาจารย์ไป๋ตี้!”

ในบรรดาพี่สาวทั้งหกคนที่หลินจือไป๋รับผิดชอบ มีคนหนึ่งจำเขาได้ทันที

ถึงกับร้องออกมาด้วยความดีใจ!

เพราะรูปของหลินจือไป๋ในหลากหลายมุมได้แพร่สะพัดเต็มอินเทอร์เน็ตไปหมดแล้ว

ดังนั้นจะถูกจำได้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย

“สวัสดีครับทุกคน”

หลินจือไป๋ยิ้มทักพร้อมกวาดตามองทั้งหกคน

สุยเฉียวอูจากวงเกิร์ลกรุปอูโจว ชินฮยอนอาจากวงเกิร์ลกรุปหานโจว

นักแสดงหญิงฮั่วเหมย นักร้องสายหวานหลินซิวจิง

ชิวอิ่งที่เพิ่งโด่งดังจากละคร ‘Home Temptation’ และจ้าวหลานอิงนักร้องรุ่นใหญ่

“อาจารย์ไป๋ตี้”

สุยเฉียวอูกับชินฮยอนอากะพริบตาปริบๆ

คนหนึ่งมาจากอูโจว อีกคนมาจากหานโจว พวกเธอไม่รู้เลยว่าไป๋ตี้คือใคร

“มาเริ่มแสดงกันก่อนเถอะครับ”

หลินจือไป๋กล่าว “ดูหน่อยว่าโชว์เวทีแรกที่พวกคุณเตรียมมาเป็นยังไง”

“งั้นฉันเริ่มก่อนนะ?”

จ้าวหลานอิงนิสัยตรงไปตรงมาเตรียมตัวแสดงเป็นคนแรก

“ตกลงครับ”

หลินจือไป๋พยักหน้าเบาๆ

จากนั้นจ้าวหลานอิงก็ขึ้นเวทีร้องเพลงตัวแทนของเธอจากยุคเก่าก่อน

หลินจือไป๋ฟังไปฟังมาสีหน้าก็เริ่มแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ

จากนั้นก็แอบเรียกระบบขึ้นมาอย่างเงียบๆ

“คะแนนร้องของจ้าวหลานอิงเท่าไหร่?”

“คะแนนรวมด้านการร้อง 80 คะแนน”

หลินจือไป๋อดยิ้มไม่ได้ไม่แปลกใจเลยที่รู้สึกว่าเธอร้องเก่งกว่าตัวเขาเองเสียอีก

นี่มันระดับราชาเพลงหรือราชินีเพลงชัดๆ!

จ้าวหลานอิงคือพี่สาวตัวท็อปที่สุดของรายการ

ตอนนี้เป็นดาราแถวหนึ่งเมื่อก่อนก็เกือบได้เป็นราชินีเพลงอยู่แล้ว

หลินจือไป๋คิดในใจว่าถ้าจ้าวหลานอิงคว้าโอกาสไว้ได้ในครั้งนี้

มีโอกาสสูงมากที่จะกลับมาเจิดฉายก้าวขึ้นเป็นราชินีเพลง!

“เป็นยังไงบ้าง?”

จ้าวหลานอิงร้องจบก็เดินลงจากเวทีผู้ช่วยที่อยู่ข้างๆ รีบยื่นน้ำให้แก้วหนึ่ง

หลินจือไป๋ยิ้มแล้วพูดว่า “พี่จ่าวไม่มีปัญหาอะไรเลยฝีมือการร้องระดับราชินีเพลง”

“บนเวทีนี้ไม่ต้องปรับอะไรแล้วครับ”

ต่อมาฮั่วเหมยขึ้นเวทีแม่ฮั่วเหมยเป็นนักแสดงแต่ฝีมือร้องเพลงก็พอใช้ได้

อยู่ในระดับนักร้องเสียงดีประจำห้องคาราโอเกะ

เธอเองก็รู้ตัวว่าตัวเองยังไม่ใช่มืออาชีพ

จึงเลือกเพลงเก่ายุคก่อนที่ไม่ต้องใช้พลังเสียงมากนัก

หลังจากนั้นคนอื่นๆ ก็ทยอยขึ้นเวทีแสดงผลงานที่เตรียมไว้สำหรับเวทีแรก

โดยเฉพาะชิวอิ่งผู้รับบทเป็นหลินผินหรูได้ร้องเพลง ‘ไม่อาจ อภัย’

ซึ่งพอหลินจือไป๋ได้ฟังก็รู้ทันทีว่าเพลงนี้ไม่มีปัญหาแน่นอน

แต่เซอร์ไพรส์ที่สุดกลับเป็นหลินซิวจิง

หลินซิวจิงร้องเพลงที่ชื่อว่า “รักเขา’ ซึ่งเป็นหนึ่งในเพลงฮิตที่สุดของเธอในช่วงแรก

นักร้องสาวที่เคยโด่งดังไปทั่วฉินโจวด้วยสไตล์น่ารักสดใสคนนี้

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาฝีมือยังไม่ตกเลยสักนิด

เธอที่อายุปีนี้จะสามสิบเก้ายังสามารถร้องและเต้นบนเวทีได้อย่างกลมกลืน

ไม่มีความรู้สึกฝืนเลยบางทีอาจจะกลับมาโด่งดังอีกครั้งก็ได้?

กระทั่งอาจได้บทบาทเหมือนหวังซินหลิงในชาติก่อน?

เป็นแบบนี้จนพี่สาวทั้งหกคนร้องเพลงจบหมดแล้ว

หลินจือไป๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้นว่า

“การแสดงเวทีแรกของพวกคุณโดยรวมถือว่าดีเลยแต่ส่วนตัวผมแนะนำให้คุณสุยเฉียวอูกับคุณฮั่วเหมยเปลี่ยนเพลงนะครับ”

“ฟังอาจารย์ไป๋ตี้ก็แล้วกันค่ะ”

ฮั่วเหมยไม่มีความเห็นใดๆ เพราะยังไงไป๋ตี้ก็เป็นมืออาชีพกว่าเธอ

แต่สุยเฉียวอูกลับลังเลเล็กน้อย “เพราะคนดูฉินโจวไม่ชอบเพลงภาษาอูเหรอคะ?”

สุยเฉียวอูเตรียมเพลงภาษาอูมาแสดงเพราะเธอเป็นนักร้องจากอูโจว

เวทีแรกจะร้องเพลงภาษาถิ่นของตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

“ไม่ใช่ครับ”

หลินจือไป๋อธิบาย “ร้องเพลงภาษาอูไม่ใช่ปัญหาครับ”

“หลักๆ คือเพลงที่คุณเลือกไม่มีจุดเด่นที่ชัดเจนเป็นที่จดจำทำให้ไม่สามารถดึงศักยภาพของคุณออกมาได้เต็มที่”

“เดี๋ยวผมให้คุณลองฟังเพลงใหม่ดูก่อนอยากจะเปลี่ยนหรือเปล่าให้คุณตัดสินใจแล้วกันครับ”

หลินจือไป๋ไม่อยากจะบังคับให้อีกฝ่ายเปลี่ยนเพลง

ยังไงเขาก็แค่มาเพื่อให้คำแนะนำเท่านั้น

การเลือกเพลงสำหรับเวทีแรกควรให้ความเคารพต่อความต้องการของพี่สาวเอง

ดังนั้นหลินจือไป๋จึงเตรียมจะนำเพลง “ดินแดนสุขาวดี’ มาให้เธอลองฟังก่อน

แล้วมอบสิทธิตัดสินใจขั้นสุดท้ายให้อีกฝ่าย

เป็นเช่นนี้หลายวันต่อมาหลินเซิ่งเทียนเริ่มถ่ายทำรายการ ‘Sisters Who Make Waves’ ตอนแรกอย่างเป็นทางการ!

หลังเวทีโต๊ะกรรมการมีจอทีวีขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง

หลินจือไป๋และคนอื่นๆ สามารถดูการแสดงของพี่สาวแต่ละคนได้โดยตรง

เวทีแรกเป็นการแสดงของจ้าวหลานอิง

เมื่อร้องจบหนึ่งเพลงคะแนนก็ปรากฏบนจอคะแนนเฉลี่ยของจ้าวหลานอิงคือ 93.22 คะแนน!

จางซีหยางเอ่ยด้วยความทึ่ง “พลังเสียงของเธอถึงระดับราชินีเพลงแล้วนะครับ”

ซุนฉีถอนหายใจ “คะแนนที่ฉันให้คงต่ำที่สุดเพราะเธอไม่ได้โชว์การเต้น”

นี่คือหน้าที่ของซุนฉี หน้าที่ของเธอคือให้ความเห็นจากภาพรวมของโชว์

หลินจือไป๋กับหลินซีไม่ได้พูดอะไรการแสดงยังดำเนินต่อไป

พี่สาวห้าคนถัดมาคะแนนเฉลี่ยส่วนใหญ่อยู่ที่เจ็ดสิบถึงแปดสิบ

การแสดงของหลายคนค่อนข้างธรรมดาเก้าสิบขึ้นไปถือเป็นคะแนนสูง

ตอนนี้มีแค่จ้าวหลานอิงคนเดียวที่ทำได้ พี่สาวคนที่หกขึ้นเวที หลินซิวจิงกับเพลง ‘รักเขา’

เพลงนี้ได้คะแนนเฉลี่ย 88 คะแนนถือว่าสูงทีเดียว

ลำดับที่สิบสองชินฮยอนอาขึ้นเวทีนักร้องสาวจากหานโจวคนนี้มีความสามารถโดยรวมสูงมาก

และเลือกเพลงเกาหลีมาร้องอย่างไรเสียก็เป็นศิลปินจากวงเกิร์ลกรุปมืออาชีพ

หลังจากแสดงจบก็ได้คะแนนเฉลี่ยถึง 90

คนที่สิบแปดสุยเฉียวอูขึ้นเวที

เสียงดนตรีเริ่มขึ้นสุยเฉียวอูทั้งร้องทั้งเต้น

“เพลงเทพ?”

หลินซีเบิกตากว้าง!

“ทำนองนี้…”

สีหน้าของจางซีหยางก็ดูประหลาดใจเช่นกัน

“ท่าเต้นน่าสนใจมากเลย!”

ซุนฉีถึงกับตาเป็นประกาย!

หลินจือไป๋ยิ้มพลางก้มให้คะแนนสุยเฉียวอูสุดท้ายสุยเฉียวอูได้ไป 91 คะแนน

เป็นแบบนี้พี่สาวแต่ละคนก็ทยอยขึ้นเวทีจนกระทั่ง…

คนสุดท้ายฮั่วเหมย ฮั่วเหมยรู้สึกประหม่าไม่น้อยอย่างไรเธอก็เป็นนักแสดง

แต่คู่แข่งกลับเป็นถึงนักร้องแถมบางคนยังมาจากเกิร์ลกรุปมืออาชีพอีก…

เธอสูดหายใจเข้าลึกฮั่วเหมยร้องเพลงที่อาจารย์ไป๋ตี้ให้เธอโดยเฉพาะ

ทันใดนั้นสายตาของจางซีหยางเป็นประกายวูบไหว

หลินซีก็รู้สึกซาบซึ้งเล็กน้อยส่วนซุนฉีถึงกับตาแดงเรื่อ

เมื่อฮั่วเหมยแสดงจบเวทีแรกก็สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ

“เซอร์ไพรส์เยอะเลยนะ!”

หลินซีกล่าวอย่างตื่นเต้น “โชว์ของพี่สาวหลายคนเกินกว่าที่ฉันคาดคิดไว้จริงๆ”

“รอออกอากาศต้องดังแน่ใครบอกละว่าอายุมากแล้วจะเข้าวงเกิร์ลกรุปไม่ได้!”

“พี่สาวหลายคนเต้นเก่งมาก” ซุนฉีพูดต่อ

“โดยเฉพาะพวกที่มาจากเกิร์ลกรุปเห็นได้ชัดว่าซ้อมกันมาไม่น้อยเลย”

“บางคนก็ร้องเพลงดีมากเหมือนกัน”

จางซีหยางเอ่ยปากสิ่งที่เขาให้ความสำคัญที่สุดคือตัวเพลง

“พูดก็พูดนะนักร้องที่นายดูแลอยู่คะแนนสูงเวอร์ไปหน่อยไหมแม้แต่ฮั่วเหมยยังติดอันดับต้นๆ เลย!”

หลินซีหันขวับไปมองหลินจือไป๋

ซุนฉีและจางซีหยางก็พยักหน้าเห็นด้วย

พี่สาวหกคนที่หลินจือไป๋ดูแลล้วนอยู่ในอันดับที่สูงมาก

แต่ที่นี่ไม่มีการเล่นพรรคเล่นพวกทุกคนให้คะแนนกันอย่างยุติธรรม

จางซีหยางวิเคราะห์ “ฮั่วเหมยร้องเพลงใหม่น่าจะเป็นเพลงที่อาจารย์ไป๋ตี้แต่งใช่ไหมครับ?”

หลินจือไป๋พยักหน้ารับแต่คนเหล่านี้ไม่รู้เลยว่าที่จริงแล้วเพลงของสุยเฉียวอูก็เป็นเขาที่แต่งเหมือนกัน

แน่นอนว่าคิดไม่ถึงก็ปกติเพราะเพลงของสุยเฉียวอูนั้นเป็นภาษาอู

ใครจะไปคิดว่าไป๋ตี้จะพูดภาษาอูได้ด้วย?

หลินซีและคนอื่นๆ ยังเข้าใจว่าเพลงนั้นเป็นเพลงจากฝั่งอูโจว

แต่พอรายการออกอากาศผู้ชมก็จะรู้เองเพราะซับไตเติลจะบอกทุกคนว่าผู้แต่งเพลงนั้นคือใคร…