ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 277-2 Reset ลูปย้อนชะตาออนแอร์ หักมุมขั้นเทพ! (2)
พูดกันตามตรง
กระแสและการพูดถึงเพลง ‘Canon’ ที่เพิ่งปล่อยออกมา เทียบกับเพลงป๊อปเหล่านั้นของฉู่ฉือแล้วยังด้อยกว่าเล็กน้อย
เพราะเพลงบรรเลงมีข้อจำกัด ดังนั้นเวลาที่หลายคนเลยฟังครั้งแรกเลยไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ
อย่างเช่น หวงเหมิงเหมิง
หวงเหมิงเหมิงเป็นเด็กฝึกหัดของบริษัทบันเทิงแห่งหนึ่ง เธอฝึกมาแล้วสองปีครึ่ง เป็นแฟนคลับของฉู่ฉือ ดังนั้นพอเพลง ‘Canon’ ถูกปล่อยออกมา เธอก็รีบใส่หูฟังฟังด้วยความสุขใจ
ตอนฟังแรกๆ ก็ยังแปลกใจ
ทำไมตั้งนานแล้วยังไม่ร้องอีก?
จากนั้นถึงได้รู้ว่านี่เป็นเพลงบรรเลงล้วน
หวงเหมิงเหมิงแอบผิดหวังนิดๆ อย่างอดไม่ได้ เธอชื่นชอบเสียงร้องของฉู่ฉือ
พอได้ยินแต่เสียงเปียโนของอีกฝ่าย ไม่มีเสียงร้อง ก็รู้สึกเหมือนไม่ค่อยได้อรรถรสเท่าไหร่
แต่ในเมื่อเป็นผลงานของไอดอลที่เธอชอบ หวงเหมิงเหมิงก็ยังโหลดเก็บไว้ และไม่ได้ปิดเพลง ปล่อยให้มือถือเปิดเพลงออกลำโพงไป ในขณะที่ตัวเองฝึกฝนอยู่ในห้องซ้อมเต้นคนเดียว
รอบหนึ่ง
รอบสอง
รอบสาม
ท่าเต้นนี้หวงเหมิงเหมิงฝึกมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว แต่ก็ยังไม่ก้าวหน้าเท่าไหร่ เธออดท้อใจไม่ได้ แถมยังพลาดล้มจนหัวเข่าถลอก ดวงตาเธอพลันแดงเรื่อ
ข้างหู
ทำนองเพลง Canon ยังคงบรรเลงต่อไป
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอ่อนไหวขึ้นมากะทันหันหรือเปล่า
แต่จู่ๆ ก็รู้สึกแปลกไป หวงเหมิงเหมิงกลับได้ยินอารมณ์บางอย่างที่บอกไม่ถูกจากทำนองนั้น
เป็นความหวัง…
เป็นกำลังใจ…
เป็นเมล็ดพันธุ์ที่ทำให้คนมีพลังใจ ค่อยๆ ถูกฝังเข้าไปในหัวใจ หวงเหมิงเหมิงรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะเข้าใจ Canon มากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
โดยเฉพาะช่วงราวๆ นาทีแรก
ทำนองท่อนนั้น หวงเหมิงเหมิงถึงกับฮัมตามได้ เธอจึงฮัมไปด้วย กัดฟันลุกขึ้นซ้อมต่ออีกครั้ง
จนกระทั่งหลายชั่วโมงต่อมา
หวงเหมิงเหมิงก็สามารถจับเคล็ดลับได้ในที่สุด!
ตอนนั้นเอง เธอก็ไม่รู้แล้วว่า Canon เล่นวนไปกี่รอบแล้ว
หวงเหมิงเหมิงรู้สึกประหลาดใจขึ้นมา ทำไมเพลงนี้ถึงฟังต่อเนื่องมาหลายชั่วโมงแล้วก็ยังไม่เบื่ออีกนะ?
เธอถึงขั้นรู้สึกว่ายิ่งฟังก็ยิ่งชอบ
ไม่ใช่!
เธอได้ตกหลุมรักเพลงนี้อย่างถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว!
…
ไม่ใช่แค่หวงเหมิงเหมิงเท่านั้น จางซวินก็เช่นกัน
จางซวินเป็นแฟนคลับของไป๋ตี้ แต่ก็ให้ความสนใจฉู่ฉืออยู่มาก ยังไงก็ถือว่าเป็นคู่แข่งล่ะนะ
วันนี้ฉู่ฉือปล่อยผลงานใหม่ ‘Canon’ จางซวินรีบเปิดฟังทันที แต่ก็ไม่ค่อยเข้าใจอะไรนัก
“เพลงบรรเลง?”
เจ้าฉู่ฉือนี่ยังไม่ทันได้เป็นพ่อเพลง ก็หันมาทำเพลงบรรเลงซะแล้ว
ทะเยอทะยานซะจริง ทำไมไม่หัดเอาอย่างอาจารย์ไป๋ตี้ของพวกเราที่ค่อยๆ ก้าวเดินทีละขั้นนะ
จางซวินตากลอกทีหนึ่ง แล้วก็ส่งเพลงนี้ไปให้ปู่ที่เกษียณแล้วของตน ซึ่งเคยเป็นศาสตราจารย์ภาควิชาดนตรีมาก่อน
“ปู่ครับ ฟังเพลงนี้แล้วคิดว่าอยู่ระดับไหน?”
“ฉู่ฉือ?”
คุณปู่ของจางซวินชื่อจางอวิน
จางอวินยิ้มกล่าว “เพลงป๊อปที่พวกหนุ่มสาวฟังกัน ปู่ไม่ค่อยสนใจหรอก”
จางซวินรีบพูด “ไม่ใช่เพลงป๊อปครับ เป็นเพลงเปียโน ปู่ก็แค่ช่วยบอกหน่อยว่าเพลงนี้มีข้อบกพร่องตรงไหนบ้าง!”
เหอะๆ
คุณปู่น่ะเป็นมืออาชีพ ฟังแค่แป๊บเดียวต้องจับข้อบกพร่องในเพลงของฉู่ฉือได้แน่!
เดี๋ยวเอาข้อบกพร่องที่ปู่บอกไปเขียนลงเน็ต ถึงตอนนั้นรับรองว่าแฟนคลับฉู่ฉือเถียงไม่ออกแน่!
“เพลงเปียโนเหรอ?”
คราวนี้จางอวินเกิดสนใจขึ้นมาเล็กน้อย จึงหยิบมือถือมากดเปิดเพลง ‘Canon’ ทันที
ทันใดนั้น
ทำนองเพลง Canon ก็ดังขึ้น
อย่างไรก็เป็นผู้เชี่ยวชาญ แค่จางอวินได้ยินก็จับแนวทางของเพลงได้ทันที ไม่รู้ว่าอธิบายให้หลานฟังหรือแค่พึมพำกับตัวเอง
“นี่คือดนตรีโพลีโฟนี”
“โพลีโฟนี?”
จางซวินไม่เข้าใจ แต่ก็แอบจดคำนี้ไว้ เผื่อเอาไปทำเท่ทีหลังได้
“สิ่งที่เรียกว่าโพลีโฟนี ก็คือความเป็นแบบแผน วงการดนตรีเราเรียกกันว่า [เพลงวนซ้ำตามกฎเกณฑ์]”
จางอวินอธิบายด้วยรอยยิ้ม ยังไงเขาก็เป็นศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยที่เกษียณมา เคยสอนและวิเคราะห์ผลงานให้ลูกศิษย์มานับไม่ถ้วน
“อย่าอธิบายซับซ้อนนักสิครับ”
จางซวินรีบพูด “ปู่แค่บอกมาก็พอว่าเพลงนี้มีข้อบกพร่องตรงไหน”
จางอวินเอ่ยขึ้น “เพลงแนวนี้ ข้อเสียใหญ่ๆ มักอยู่ที่ทำนองเรียบง่ายซ้ำไปซ้ำมา ฟังไปเรื่อยๆ ก็จะเบื่อ เพราะวนเวียนอยู่แค่นั้น ส่วนเพลงนี้…”
หืม?
จู่ๆ จางอวินก็เงียบไป
จางซวินรีบถาม “เพลงนี้ทำไมครับ?”
จางอวินไม่พูดอะไร มีเพียงนิ้วที่เคาะตามจังหวะเพลงในอากาศ เขากำลังซ้อมในใจว่าทำนองนี้ควรเล่นด้วยเปียโนอย่างไร
ในตอนนี้เอง
เพลงเล่นมาถึงนาทีเศษๆ
เมื่อจางอวินได้ยินท่อนนี้จู่ๆ ก็เงียบไป
จางซวินรู้สึกว่าบางอย่างไม่ปกติ การตอบสนองของปู่ดูแปลกไป
“ปู่ครับ พูดอะไรหน่อยสิ!”
“เงียบ!”
จางอวินถึงกับดุหลานไปหนึ่งคำ ก่อนจะเสียบมือถือเข้ากับลำโพง ปรับเสียงให้ดังขึ้นเล็กน้อยด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง และยิ่งฟังก็ยิ่งเคร่งขรึม!
เป็นอย่างนั้น
จนเพลงจบ จางอวินก็ยังไม่เอ่ยอะไร เพียงแต่กดเปิดซ้ำทันทีโดยไม่ลังเล
ครั้งนี้
จางอวินฟังอย่างตั้งใจกว่าเดิม
จางซวินถึงกับตะลึง กระทั่งปู่ตั้งใจจะฟังเป็นรอบที่ห้า เขาถึงทนไม่ไหวถามออกไปว่า “มันดีขนาดนั้นเลยเหรอครับ?”
เขาไม่ใช่คนโง่
ถ้าเพลงนี้ไม่ดีจริง ปู่ที่จุกจิกเรื่องการฟังเพลงสุดๆ ไม่มีทางยอมฟังซ้ำหลายรอบแบบนี้แน่!
“ดี?”
จางอวินเหลือบตามองหลาน “ไม่ใช่ดี แต่มันพิเศษมากเลยต่างหาก มีกลิ่นอายของดนตรียิ่งใหญ่ย่อมเรียบง่าย ให้ความรู้สึกหวนคืนความเรียบง่ายดั้งเดิม’”
ว่าพลาง
ดนตรีรอบที่ห้าก็บรรเลงขึ้นแล้ว
จางซวินตะลึงงัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่าเพราะปู่เปิดฟังหลายรอบหรืออย่างไร ทำนองเดิมที่ดังเข้าโสตประสาทอีกครั้ง กลับให้อารมณ์ลึกซึ้งที่ต่างออกไป
เหมือนฉันจะดูถูกเพลงนี้ไป…
จางซวินที่สามารถฮัมตามได้เล็กน้อย ดวงตาพลันสั่นระริก เขาไม่ใช่พวกเสแสร้งทำตัวสูงส่ง เพลงบรรเลงที่ปู่มักฟังเขาก็ไม่เคยรู้สึกสนใจเลย แต่พอได้ฟัง ‘Canon’ ถึงรอบที่ห้า เหมือนตัวเองจะเผลอหลงใหลเข้าแล้วจริงๆ?
ไม่ได้สิ!
ฉันเป็นแฟนคลับไป๋ตี้นะ!
จะกลายเป็นคนทรยศได้ยังไง!
นี่มันผลงานของฉู่ฉือนะ!
จางซวินรู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่เวลานี้ ปู่จางอวินหันมามองเขาแล้วพูดว่า “เพลงนี้ฉู่ฉือแต่งเหรอ?”
“ใช่ครับ!”
“ฉู่ฉือ…”
ชื่อฉู่ฉือไม่ได้แปลกหูสำหรับจางอวิน ดาวรุ่งในวงการเพลง แต่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินความประณีตทางศิลปะที่สูงถึงเพียงนี้จากผลงานของอีกฝ่าย เขาพึมพำชื่อนี้เบาๆ แล้วหลังจากนั้นไม่นานก็ส่งเพลงนี้ไปยังกลุ่มเพื่อน
‘?’
มีคนในกลุ่มส่งเครื่องหมายคำถามมา
จางอวินส่งข้อความเสียงไปว่า “เพลงเปียโนนี้สามารถเรียบเรียงใหม่ได้ ส่วนตัวคิดว่าถ้าให้วงออร์เคสตรามาเล่นจะยิ่งได้ผลลัพธ์ดีกว่า ผสมเสียงเชลโลกับไวโอลิน จะช่วยให้มีความหลากหลายและพลิ้วไหวมากขึ้น”
จากนั้นจางอวินก็เสริมอีกประโยค
“ผู้ประพันธ์คือฉู่ฉือ การประพันธ์ของเขาทำให้ฉันตกใจทีเดียว ไม่คิดเลยว่าเพลงอมตะแบบนี้จะมาจากมือของนักแต่งเพลงสายป๊อป”
เพลงอมตะ!?
จางซวินที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับอึ้ง
แล้วในกลุ่มเพื่อนก็มีคนตอบจางอวินกลับมาอย่างรวดเร็วว่า “ก่อนหน้านี้มีคนพูดว่าฉู่ฉือกับไป๋ตี้เป็นพ่อเพลงน้อย ตอนนี้พอฟังแล้ว ฉู่ฉือมีฝีมือจริงๆ ระดับการประพันธ์โพลีโฟนีชั้นสูง คู่ควรพินิจฟังอย่างละเอียด”
ไอดีที่ตอบชื่อ ลู่อวิ๋นฉี่
จางซวินตาไวเห็นเข้า จ้องปู่ด้วยความเหลือเชื่อ “ปู่ครับ ใช่พ่อเพลงลู่อวิ๋นฉี่ที่ผมรู้จักคนนั้นหรือเปล่า?”
“ใช่ เขานั่นแหละ”
จางอวินตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก “เมื่อก่อนเคยร่วมงานกันในซิมโฟนีอยู่สองสามครั้ง”
จางซวินถึงกับตาค้าง เรื่องที่ว่ากลุ่มเพื่อนของปู่เขาโคตรเจ๋ง!
…
ตะวันออกไม่สว่าง ตะวันตกกลับสว่าง[1]
ประโยคนี้ใช้เปรียบเปรยผลงานใหม่ของฉู่ฉือ ‘Canon’ ได้เหมาะที่สุด
ทั้งที่ ‘Canon’ ไม่ได้สร้างคลื่นกระแสใหญ่โตในหมู่ชาวเน็ตทั่วไป
แต่ในวงการเพลงบรรเลงกลับก่อให้เกิดพายุโหมกระหน่ำ!
คืนวันนี้เอง
พ่อเพลงลู่อวิ๋นฉี่ได้โพสต์ข้อความบนแพลตฟอร์มสาธารณะว่า ‘ขอแนะนำเพลง ‘Canon’ ผมฟังไปหลายรอบแล้ว ยืนยันได้ว่านี่คือหนึ่งในเพลงวนซ้ำตามกฎเกณฑ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดบนบลูสตาร์จนถึงตอนนี้’
ในบรรดาพ่อเพลงแห่งฉินโจว
ลู่อวิ๋นฉี่กับหลินเฟิงเหมียน ถือว่าเป็นตัวท็อปอันดับหนึ่งอันดับสอง!
ส่วนใครเหนือกว่าใครระหว่างสองคนนั้น คนวงนอกก็ยังไม่ได้ตัดสินชัดเจน
แต่ที่ลู่อวิ๋นฉี่ถึงกับยกย่อง ‘Canon’ เพลงเปียโนชิ้นแรกของฉู่ฉือขนาดนี้ ก็ทำเอาคนจำนวนมากอ้าปากค้างกันไปตามๆ กัน!
เพราะเขาไม่ใช่คนที่จะมาอวยใครแบบผลประโยชน์ทางการค้าแน่นอน!
ถ้าไม่ใช่คิดว่าดีจริงๆ ลู่อวิ๋นฉี่ไม่มีวันโพสต์ข้อความแบบนี้เด็ดขาด!
แต่นี่ยังไม่ใช่ทั้งหมด
หลังจากลู่อวิ๋นฉี่โพสต์ ก็มีปรมาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิในวงการดนตรีอีกหลายคนเข้ามาคอมเมนต์
‘เพลงนี้มีกลิ่นอายแห่งงานอมตะ’
นี่เป็นคำพูดของปรมาจารย์สายดนตรีคลาสสิกคนหนึ่ง แม้จะไม่ใช่พ่อเพลง แต่ด้วยตำแหน่งและเกียรติยศที่สั่งสมไว้มากมาย สถานะในวงการสูงลิบ จนพ่อเพลงเองยังต้องยกให้เสมอเท่า!
‘ผลงานระดับโลกแบบนี้หาฟังยากจริงๆ’
นี่คือวาทยกรซิมโฟนีระดับท็อป ที่พ่อเพลงแทบทุกคนในฉินโจวต่างก็เคยร่วมงานด้วย
‘ดนตรีโพลีโฟนีถูกฉู่ฉือเล่นออกมาได้อย่างแพรวพราวเลยทีเดียว’
นี่คือปรมาจารย์เปียโน เจ้าตัวยังอดคันไม้คันมือไม่ได้ เสริมขึ้นมาอีกว่า ‘ไว้จะขอซื้อลิขสิทธิ์ไปทำเป็นการแสดงสั้นบ้าง’
ต่อจากนั้น
ก็มีปรมาจารย์ไวโอลินตอบกลับปรมาจารย์เปียโนว่า ‘ฉันคิดว่า ‘Canon’ เวอร์ชันไวโอลินก็น่าจะบรรเลงออกมาได้ไพเราะไม่แพ้กัน เสน่ห์ของ Canon ก็คือ เวลาที่คุณมีความสุข คุณกลับได้ยินความเศร้า และในยามที่จมดิ่ง คุณกลับได้ยินความหวัง’
…
พึ่บพั่บ!
บรรดาปรมาจารย์เหล่านี้ที่โผล่มาติดๆ กันทำเอาชาวเน็ตนับไม่ถ้วนถึงกับคุกเข่าเลยทีเดียว!
หา?
‘Canon’ นี่สุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอ?
ต้องรู้ว่าปรมาจารย์เหล่านี้ล้วนเป็นบุคคลบนยอดเขาแห่งวงการดนตรีทั้งนั้น!
พ่อเพลงลู่อวิ๋นฉี่ไม่ต้องพูดถึง ไหนจะยังมีนักไวโอลิน ปรมาจารย์เปียโน วาทยกรซิมโฟนี และอื่นๆ อีกเพียบ
ทั้งหมดล้วนเป็นยอดฝีมือในยอดฝีมือ!
ถึงชาวเน็ตจะไม่เข้าใจโลกของคนเหล่านี้ แต่ก็ไม่ขัดขวางที่จะเคารพและเชื่อมั่นพวกเขา!
แต่พวกเขายกย่อง ‘Canon’ กันสูงเกินไปแล้วมั้ง!
‘ผลงานอมตะงั้นเหรอ?’
‘นี่ถึงขั้นผลงานระดับโลกเลยเหรอ?’
‘ฉันก็แค่รู้สึกว่ามันเพราะดี แล้วก็ฟังวนหลายรอบโดยไม่เบื่อเลย…’
‘ก็เพราะจริงๆ แหละ ดูคำชมของบรรดาปรมาจารย์ ฉันก็ไม่รู้สึกว่าผิดปกติตรงไหน เพลงนี้คู่ควรจริงๆ’
‘ฉู่ฉือสุดยอด!’
‘งั้นระดับเพลงบรรเลงของฉู่ฉือก็สูงมากจริงๆ?’
‘จะปลอมตรงไหนอีกล่ะ?’
‘ปรมาจารย์ยังลงมาชื่นชมเองขนาดนี้!’
‘ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ฉันจะไปฟัง ‘Canon’ หลายๆ รอบเดี๋ยวนี้เลย’
‘ฮ่าๆๆๆ สมจริงสุด’
พอบรรดาปรมาจารย์บอกว่าเพลงนี้คือระดับโลก คนที่ฟังไม่ออกก็เลยคิดว่า
ที่ฟังไม่ออกว่าเพลงนี้สุดยอด งั้นก็แสดงว่าระดับการเสพงานศิลป์ของฉันยังไปไม่ถึงขั้นของปรมาจารย์อย่างแน่นอน!
………………………………………………
[1] สำนวนนี้หมายถึง แม้ด้านหนึ่งจะไม่เป็นไปตามหวัง แต่กลับมีอีกด้านที่ไปได้สวยแทน
