ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 300 โชคดีจงมา เพลงเทพงานตรุษจีน
“เธอไม่ต้องพูดเลย!”
“อารมณ์มาแล้ว!”
“อินโทรนี่เร้าใจมากเลยนะ!”
“ฉันบอกแล้วยังไงก็เป็นเพลงที่อูฉือแต่งต่อให้เป็นเพลงฉลองปีใหม่ธรรมดาเขาก็ทำให้มันมีลูกเล่นขึ้นมาได้!”
“ลูกเล่นจะสู้เพลง ‘ขอให้ร่ำรวย’ ได้เหรอ?”
“นั่นแน่นอนว่าไม่ได้เพลงของไปตี้เพลงนั้นไร้เทียมทาน”
“เริ่มแล้ว!”
“ให้ตายสิเพลงนี้!”
ท่ามกลางการถกเถียงของผู้ชมมากมายนับไม่ถ้วนเมื่อเพลงโหมโรงจบลงทันใดนั้นเสียงของวงประสานเสียงก็ดังขึ้นเสียงของผู้ชายและผู้หญิงผสมผสานกันอย่างเร้าใจสนุกสนาน
“โชคดีจงมาขอให้เธอโชคดีจงมา!”
“โชคดีจงมานำพาความสุขและความรัก!”
“โชคดีจงมาพวกเราโชคดีจงมา!”
“ต้อนรับความโชคดีเจริญรุ่งเรืองทั่วสารทิศ!”
พอท่อนนี้ออกมาฟอรัมใหญ่ๆบนอินเทอร์เน็ตก็เงียบไปชั่วขณะทันทีเพลง ‘โชคดีจงมา’ เป็นเพลงประเภทที่ปกติแล้วฟังดูเรียบง่ายมากแต่ทำนองกลับติดหูอย่างยิ่งพาผู้คนเข้าสู่ห้วงแห่งความสุขได้ในทันที
บรรยากาศเฉลิมฉลองเทศกาลปีใหม่แบบตรุษจีนที่เข้มข้นถูกส่งผ่านมาทางเนื้อเพลงและทำนองเพลงกระทั่งฉินเลี่ยนยังไม่ได้เริ่มร้องอย่างเป็นทางการเลยแต่แค่ท่อนประสานเสียงนี้ก็ทำให้ผู้ชมชื่นชอบแล้ว!
กระตุ้นพลัง!
เพลงนี้มันกระตุ้นพลังงานได้ดีเกินไปแล้วต้องเข้าใจว่าบางคนไม่ค่อยได้นอนดึกแต่ยังไงก็ต้องดูงานตรุษจีนแถมยังต้องเฝ้าส่งท้ายปีเก่าด้วยใช่ไหมละแน่นอนว่าระหว่างดูก็ย่อมมีง่วงเหงาหาวนอนเป็นธรรมดา
แต่พอเพลงนี้ออกมาดนตรีและการขับร้องที่ครึกครื้นสนุกสนานก็ทำให้ผู้ชมจำนวนมากตาสว่างในทันที!
และช่วงเวลานี้เองในที่สุดฉินเลี่ยนก็เริ่มร้องเพลง!
“พับนกกระเรียนพันตัวแล้วผูกริบบิ้นสีแดงขอให้คนดีมีเมตตาได้พบแต่โชคดีในทุกวันคุณขยันขันแข็งชีวิตจะสวยงามคุณสุขภาพดีฤดูใบไม้ผลิจะอยู่กับคุณเสมอความเหนื่อยยากตลอดชีวิตของคุณก็เพื่อรอยยิ้มเบิกบาน!”
เสียงแหลมแต่กลับไม่บาดหู!
ดูละเอียดอ่อนในขณะเดียวกันก็สดใสมาก!
นี่คือลักษณะเฉพาะของเสียงฉินเลี่ยนแฝงไปด้วยความหวานเล็กน้อยแต่ระดับเสียงสูงกว่านักร้องหญิงทั่วไปมากความรู้สึกที่ใสสะอาดนั้นจะทำให้ผู้คนรู้สึกสดชื่นโดยไม่รู้ตัวราวกับว่าอารมณ์ก็พลอยเบิกบานขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
ทั้งนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่เพราะเสียงของฉินเลี่ยนเท่านั้นแต่ยังเป็นเพราะความหมายที่สวยงามของเนื้อเพลงและทำนองที่เร้าใจด้วย!
อันที่จริงหลายคนไม่รู้เลยว่าในทางเทคนิคแล้วนี่คือวิธีการร้องแบบพื้นบ้านและเป็นวิธีการร้องแบบเดียวกับต้นฉบับของเพลง ‘โชคดีจงมา’ ด้วยฟังดูเรียบง่ายมากจนถึงขั้นให้ความรู้สึกซื่อๆ และไม่มีเทคนิคอะไรเลย
แต่ที่จริงแล้วภายในนั้นมีกลเม็ดเคล็ดลับมากมายหากไม่มีมาตรฐานเพียงพอก็ไม่อาจร้องได้เสียงร้องดิบยิ่งหมดพลังอย่างมากเมื่ออยู่ต่อหน้าเพลงนี้เพราะฉินเลี่ยนเป็นถึงราชินีเพลงที่เชี่ยวชาญในสไตล์นี้จึงสามารถควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์แบบในสถานที่จัดงานผู้ชมนับไม่ถ้วนต่างตื่นเต้น!
“ทำไมเพลงนี้ถึงโดนใจขนาดนี้เนี่ยทั้งที่เมื่อก่อนฉันเกลียดที่สุดก็คือเพลงที่เรียกกันว่าเพลงพลังบวกนี่แหละ!”
“ใช่แล้ว!”
“เพราะมากจริงๆ!”
“เนื้อเพลงที่เขียนไว้ล้วนแล้วแต่เป็นการอวยพรให้สุขภาพดีอยู่เสมอขอให้โชคดีเข้ามาอะไรทำนองนั้นให้ความรู้สึกเหมือนเป็นเพลงกระแสหลักแต่ก็ยังทำให้คนฟังรู้สึกสบายหูเหมือนกับเพลง ‘ขอให้ร่ำรวย’ ของไปตี้เมื่อปีก่อนที่มีแต่คำมงคลต่างๆแต่กลับไม่ทำให้ใครรู้สึกต่อต้านเลยสักนิด!”
“ฉันร้องตามได้แล้ว!”
“ฟังครั้งเดียวก็ร้องตามได้เลย!”
“เพราะจังฉันชอบเพลงนี้สุดๆเลย!”
“เพลงนี้ถูกใจจริงๆใครบ้างที่ไม่อยากให้ปีใหม่มีแต่โชคดีแล้วเสียงของฉินเลี่ยนก็เข้ากับเพลงนี้ได้อย่างยอดเยี่ยมฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเสียงของเธอจะเพราะได้ขนาดนี้!”
“ฟังแล้วสบายหู!”
เพลงนี้เข้ากับหลักการที่ว่าสุดยอดดนตรีต้องเรียบง่ายทั้งที่ทำนองไม่ซับซ้อนทั้งที่เนื้อเพลงก็เรียบง่ายแต่การถ่ายทอดอารมณ์และคำอวยพรกลับส่งไปถึงใจผู้ฟังได้อย่างง่ายดายให้ความรู้สึกจริงใจซื่อตรงอย่างแท้จริงเป็นบทเพลงที่สาธารณชนชื่นชอบอย่างแน่นอน!
บนเวทีฉินเลี่ยนร้องต่อ
“ผูกปมสมัครสมานเชิญสายลมวสันต์ตัดริบบิ้นเปิดงานขอดวงตะวันจันทราฉินโจวนำพาโชคดีมาสู่ทุกปีคุณร่ายรำดุจหงส์ในยุคสันติคุณทะยานดังมังกรในยุคสมัยใหม่บ้านแสนสุขของคุณต้อนรับหมู่มวลบุปผาเบ่งบาน!”
ตึ่งตึง!
ตึ่งตึงตึง!
เพลงที่สาธารณชนชื่นชอบอย่างแท้จริงคือเพลงที่คนส่วนใหญ่เห็นเนื้อเพลงแล้วก็อดใจไม่ไหวที่จะร้องตามออกมาทันทีและเพลง ‘โชคดีจงมา’ ก็เป็นเพลงแบบนั้น
โดยเฉพาะท่อนฮุคหรือก็คือท่อนที่พีคที่สุดสำหรับคนที่คุ้นเคยกับเพลงนี้จากชาติที่แล้วยิ่งยากที่จะแค่อ่านออกมาเฉยๆได้
“โชคดีจงมาขอให้เธอโชคดีจงมาโชคดีจงมานำพาความสุขและความรักโชคดีจงมาพวกเราโชคดีจงมาต้อนรับความโชคดีเจริญรุ่งเรืองทั่วสารทิศ!”
ที่บ้านของหลินจือไป๋
เมื่อได้ฟังท่อนคอรัสนี้แม่ก็เริ่มมีอารมณ์ร่วมขึ้นมา
“เพราะจัง…”
เอาเถอะเพลงนี้อูฉือแต่งแม่ก็ให้เกียรติลูกชายแต่เพลงนี้ก็สร้างความตื่นเต้นให้กับผู้คนมากกว่าเพลง ‘เพราะความรัก’ จริงๆแหละ!
“แม่ครับอย่าฝืนเลย”
หลินจือไป๋พูดอย่างเข้าใจ “เพลงนี้ชื่นชมได้เลย”
พ่อที่อยู่ข้างๆหัวเราะเสียงลั่น “ดูสิลูกชายเราใจกว้างขนาดไหน!”
หลินซีก็หัวเราะตาม “เพลงนี้เทียบเพลง ‘ขอให้ร่ำรวย’ ได้เลยนะเพลงที่คึกคักและเป็นมงคลขนาดนี้แถมยังฟังแล้วรู้สึกมีชีวิตชีวาไม่รู้สึกต่อต้านหาได้ยากจริงๆ”
เพราะมนุษย์มีความคิดที่ต่อต้านในตัวเองหลายคนที่ดูงานตรุษจีนน่าจะมีความรู้สึกคล้ายๆกันคือสิ่งที่เรียกว่าพลังบวกที่ถูกเน้นมากเกินไปก็ทำให้รู้สึกรำคาญเหมือนกับมีคนบังคับให้ตัวเองต้องมีทัศนคติที่ดี
ห้ามรู้สึกแย่ต้องมองโลกในแง่ดีซึ่งรวมถึงละครสั้นหลายเรื่องด้วยที่จริงแค่ตลกก็พอแล้วสุดท้ายกลับยังต้องใส่คุณค่าบางอย่างเข้าไปทำให้ฉากที่ตลกกลับกลายเป็นน่าอึดอัดแทนแต่เพลงอย่าง ‘โชคดีจงมา’ ไม่ทำให้ผู้คนรู้สึกแบบนั้นน่าอัศจรรย์มาก
อาจเป็นเพราะเรื่องโชคลาภแบบนี้ตัวมันเองก็มีความเป็นไสยศาสตร์อยู่บ้างผู้คนต่างก็เต็มใจที่จะเชื่อในเรื่องนี้อยู่เล็กน้อยจึงทำให้มีความละเอียดอ่อนแบบนี้ส่วนบนโลกออนไลน์เวลานี้กำลังพูดคุยกันอย่างบ้าคลั่ง!
‘ใครบอกว่าเพลงฉลองปีใหม่ของอูฉือเทียบกับเพลง ‘ขอให้ร่ำรวย’ ไม่ได้เพลงนี้นะเทียบเคียงกับเพลงของไปตี้ได้แน่นอน!’
‘สุดยอด!’
‘เพลงนี้มันช่างกลมกลืนอะไรขนาดนี้ไม่คิดเลยว่าเพลงฉลองปีใหม่จะทำให้ฉันสัมผัสได้ถึงความเร่าร้อนอย่างกับเพลงร็อก!’
‘แฟนคลับของไปตี้หนีไปไหนหมดแล้วละ?’
‘เหอะๆๆเพลงของอูฉือเพลงนี้พวกเธอยอมรับไหมละ!’
‘เพลงของไปตี้ก็ดีอยู่หรอกแต่ ‘โชคดีจงมา’ เหมาะกับงานตรุษจีนมากกว่าเห็นๆ!’
‘นั่นสิ!’
‘ดูปฏิกิริยาของผู้ชมในงานสิ!’
‘เสียงปรบมือดังกระหึ่มอย่างกับคลื่นเลยเห็นไหม!’
แฟนคลับของอูฉือฮึกเหิมขึ้นมาทันทีนี่เรียกว่าความภาคภูมิใจเดิมทีอูฉือก็สามารถแต่งเพลงฉลองปีใหม่ที่ไม่แพ้เพลง ‘ขอให้ร่ำรวย’ ได้เหมือนกัน!
สะใจโว้ย!
แต่เพลงนี้ก็ช่างวิเศษฟังไปฟังมาก็เริ่มมีการอธิษฐานขอพรออนไลน์เสียแล้วอย่างไรชื่อเพลงก็คือ ‘โชคดีจงมา’ นี่นะ
‘ขอให้พรุ่งนี้ผมสารภาพรักสำเร็จ!’
‘หวังว่าปีนี้ฉันจะหางานได้!’
‘ขอให้ทุกคนมีความสุขในวันปีใหม่คิดสิ่งใดขอให้สมปรารถนา!’
‘หวังว่าการผ่าตัดของคุณย่าจะราบรื่น!’
พ่อเพลงสองคนที่มานั่งดื่มด้วยกันหัวเราะเสียงลั่นหยางอันเก๋อตบขาฉาดใหญ่
“เมื่อปีที่แล้วฉันแพ้ไปตี้ก็เพราะสไตล์แบบนี้แหละเรียบง่ายหยาบตรงไปตรงมาแต่ชาวบ้านก็ชอบดนตรีแบบนี้พวกเราทำดนตรีที่ดูสูงส่งแต่กลับไม่มีเสน่ห์แบบเพลงชาวบ้านเหมือนอย่างเขาฉันเลยคิดว่าบางทีสิ่งที่ยากที่สุดของดนตรีก็คือการทำให้คนทุกระดับชื่นชอบได้น่ะนะสุดยอดพ่อครัวระดับชาติอาจจะทำอาหารไม่ถูกปากชาวบ้านก็ได้คนเขาอาจจะชอบรสชาติแบบบ้านๆ”
“ปีนี้ฉันแพ้ราบคาบแล้ว”
มันไม่เกี่ยวเลยว่าจะเป็นศึกเทพเจ้าที่พ่อเพลงคนไหนเข้าร่วมพอมาเจกับเพลงเฉลิมฉลองเทศกาลของอูฉือที่มงคลสุดๆแบบนี้ก็ไม่มีเหตุผลอะไรมาโต้แย้งได้จริงๆ
เพลงของเขาแค่คึกคักมีชีวิตชีวาบรรยากาศดีเพลงนี้ได้แสดงคุณสมบัติและเอกลักษณ์ของเพลงเฉลิมฉลองเทศกาลออกมาจนถึงที่สุด
เหมือนกับเพลง ‘แอปเปิ้ลน้อย’ ของฉูฉือก่อนหน้านี้ไม่ต้องพูดว่าท่วงทำนองสุดยอดขนาดไหนที่จริงมันก็ง่ายมากนี่แหละแต่มันติดหูและเร้าใจมากแต่เพลงนี้หยางอันเก๋อและเว่ยเซียนเชียงฟังแล้วก็ชื่นชอบ
เหมือนกับพ่อครัวระดับชาติก็ชอบเต้าหู้คลุกต้นหอมซอยนั่นแหละอาหารไม่จำเป็นต้องหรูหราขอแค่รสชาติดีก็พอแล้ว
อีกอย่างอาหารประจำชาติเองก็มีเมนูที่เรียบง่ายอยู่ด้วยเช่นกันเหมือนกับที่เพลงนี้กำลังแสวงหานั่นคือความบริสุทธิ์ดั้งเดิมและกลิ่นอายของชีวิตผู้คน
และตอนนี้เพลงก็ร้องเกือบจบแล้วหลังจากฉินเลี่ยนร้องคำว่า ‘โชคดีจงมา’ เพลงนี้ก็จบลงอย่างชัดเจนและเด็ดขาดเสียงปรบมือดังสนั่นกึกก้องราวกับฟ้าร้องดังขึ้นทั่วงานตรุษจีน!
“ดี!”
“ร้องได้ดี!”
“เพราะเหลือเกิน!”
เพราะงานตรุษจีนเป็นการถ่ายทอดสดเสียงชื่นชมเหล่านี้จึงถูกบันทึกในการถ่ายทอดสดด้วยผู้ชมที่อยู่หน้าจอโทรทัศน์ก็ได้แรงบันดาลใจตะโกนชื่นชมเสียงดัง!
หลังเวทีงานตรุษจีนโจวหานจิ้นอ้าปากกว้างอยู่นานก็ยังไม่หุบลงรู้สึกว่าหัวใจเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย
“ว่าไงละ?”
หลี่เชียวกลั้นหัวเราะมองโจวหานจิ้นที่คุมสีหน้าไม่อยู่ราชาเพลงโจวอุตส่าห์ใช้เล่ห์เหลี่ยมจนได้เพลงของไปตี้มาแต่กลับมาเจออุปสรรคจากอูฉืออย่างไม่คาดคิด
ทั้งคู่ต่างก็เป็นราชาราชินีเพลงและมีประสบการณ์จากเพลง ‘ขอให้ร่ำรวย’ เมื่อปีที่แล้วหลี่เซียวย่อมรู้ดีว่าเพลงของอูฉือเพลงนี้เป็นที่ชื่นชอบอย่างแน่นอนและจะทำให้ผู้ชมทุกคนหลงรักจากใจจริง!
เพราะเพลงนี้ไม่ได้ด้อยกว่าเพลง ‘ขอให้ร่ำรวย’ เลย!
ดูเหมือนบนเวทีงานตรุษจีนต้องร้องเพลงแบบนี้สิถึงจะรุ่งหรือพูดได้ว่าในช่วงเทศกาลตรุษจีนเพลงอย่าง ‘โชคดีจงมา’ ไร้เทียมทานโดยธรรมชาติ!
“ฉันหมดคำจะพูด…”
โจวหานจิ้นเปลือกตากระตุกรู้สึกท้อแท้ใจถึงขั้นอยากถามออกมาว่าฉันมีความแค้นอะไรกับ ‘เลขสอง’ หรือเปล่าเนี่ย?
เมื่อก่อนเจอไปตี้ในชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลก็ได้ที่สองได้ที่สองติดต่อกันมาสามครั้งทำให้โจวหานจิ้นเริ่มสงสัยในชีวิตของตัวเอง
ครั้งนี้อุตส่าห์ได้ร่วมงานกับไปตี้แล้วอีกฝ่ายอยู่ข้างเดียวกับตนอย่างน้อยก็ไม่น่าจะได้ที่สองติดต่อกันอีกสิแต่ผลกลับเป็นแบบนี้จู่ๆอูฉือก็โผล่มากลางคัน!
สำคัญคืออูฉือคนนี้ปกติเวลาเจอกับไปตี้ก็สูสีกันตลอดทำไมพอตนมาร่วมงานกับไปตี้จู่ๆอูฉือก็ฮึกเหิมอย่างกับฉีดยาโด๊ปมาขนาดนี้?
หรือเป็นตนที่ถ่วงไปตี้กันแน่?
หลี่เชียวก็เริ่มไปทางความเชื่อเล็กน้อย “อาจเป็นเพราะไปตี้ข่มนายแต่อูฉือข่มฉันยังไงก่อนหน้านี้ฉันเคยแพ้อูฉือมาแล้วครั้งหนึ่ง”
“ใช่…”
โจวหานจิ้นนึกขึ้นมาได้ว่าก่อนที่ฉินเลี่ยนจะขึ้นเวทีได้พูดกับเขากับหลี่เชียวว่า ‘ขอให้พวกเธอโชคดี’ ที่แท้ก็หมายความอย่างนี้นี่เองโชคดีจงมา?
ตลกตายละไม่เห็นจะมีโชคดีมาเลยสักนิดเขาไม่อยากพูดอะไรอีกแล้วเพียงแค่เปิดโทรศัพท์ค้นหาเพลง ‘เพราะความรัก’ แล้วกดดาวน์โหลดนี่อาจจะเป็นความดีใจครั้งสุดท้ายของเขา
“ครั้งหน้าพวกเราลองทาบทามเพลงจากอูฉือดูไหม”
หลี่เชียวเสนอแนะครั้งนี้เธอไม่หวังอะไรแล้วเพลง ‘โชคดีจงมา’ ในศึกเทพเจ้าปีนี้น่าจะเป็นจังหวะที่กวาดชัยชนะไปทั้งหมดอูฉือเอาบทของไปตี้เมื่อปีที่แล้วมาเล่นเรื่องการเล่นบทของไปตี้ซ้ำนั้นอูฉือเป็นมืออาชีพ!
