ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 388 นักร้องขันที!
ตอนที่ 388 นักร้องขันที!
ว่ากันว่าพ่อเพลงผู้เรียบเรียงสร้างสรรค์เพลง ‘ฟ้าดิน’ เคยเข้าไปอยู่กับเผ่าถูหลันถึงสามปีเต็ม กว่าจะขุดค้นเพลงนี้ออกมาได้
ถือว่าใช้เวลาสามปีเพื่อลับดาบเล่มเดียว!
เพลงนี้สร้างปาฏิหาริย์ได้อย่างไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง บนเวที ‘King of Mask Singer’ แค่มีคนกล้าหยิบเพลงนี้มาร้องก็ถือว่าชนะไปครึ่งหนึ่งแล้ว!
ต่างจากเพลงทั่วไป
เพลงที่มีสไตล์พิเศษแบบนี้ ความจริงแล้วต้องการความดิบเถื่อนดั้งเดิมมากๆ เทคนิคการร้องที่ซับซ้อนก็ต้องละทิ้งไปให้หมดถึงจะร้องออกมาได้รสชาติ!
เจ้าชายกบทำได้แล้ว
นั่นคือความดิบเถื่อนแบบธรรมชาติ เสียงร้องของเขาราวกับได้รับการชำระจนบริสุทธิ์!
ใสกระจ่าง!
บริสุทธิ์!
แม้แต่หลินจือไป๋ยังสัมผัสได้ถึงความศักดิ์สิทธิ์
ว่ากันว่าชาวเผ่าถูหลันต้องเดินเท้าข้ามระยะทางนับพันลี้ไปแสวงบุญทุกปี ซึ่งนี่ก็คือหัวใจหลักของเพลงนี้!
ผู้ชมฟังไม่รู้เรื่อง!
ถ้าไม่ดูคำแปลก็ฟังไม่ออกเลยสักประโยค แต่ก็กลับเหมือนจะเข้าใจขึ้นมาเสียอย่างนั้น!
ที่เข้าใจก็คืออารมณ์บรรยากาศ!
ทุกคนราวกับได้เห็นบัวหิมะเบ่งบานบนภูเขาน้ำแข็ง…
ราวกับได้เห็นแสงอรุณแรกที่สาดส่องขอบฟ้า…
ราวกับได้เห็นประตูแห่งฟ้าดินถูกเปิดออก สวรรค์ได้ประทานความรักไปยังทุกซอกทุกมุมของโลกมนุษย์!
นี่แหละคือพลังที่แท้จริงของราชาเพลงโจว!
หลินจือไป๋รู้สึกทึ่งพลางเพลิดเพลินกับเสียงดนตรี สัมผัสถึงอารมณ์ที่เก่าแก่ จนเกือบลืมไปว่าตนเองก็ยังมีการแข่งขันรออยู่เช่นกัน
ในที่สุด
โจวหานจิ้นร้องจบแล้ว
เสียงปรบมือก้องไปทั่วทั้งฮอลล์ราวกับเสียงฟ้าร้องดังสนั่น!
แม้แต่สุนัขทิเบตก็ปรบมือให้อย่างแรง!
เจ้าชายกบโค้งคำนับก่อนจะเอ่ยว่า “นี่คือเพลงที่ผมเตรียมไว้ร้องในรอบชิงชนะเลิศ แต่สุนัขทิเบตแข็งแกร่งมาก ผมเลยจำใจต้องนำเพลงนี้ออกมาใช้ก่อน…”
เพลงไม้ตายก้นหีบ!
แต่ในเมื่อแข่งมาถึงรอบรองชนะเลิศแล้ว ใครล่ะจะไม่มีไม้เด็ดซ่อนไว้ในมือ?
สุนัขทิเบตก็มี!
สไตล์เพลงที่สุนัขทิเบตเตรียมมาต่างกับเจ้าชายกบอย่างสิ้นเชิง เขาร้องเพลงที่ทันสมัยมาก เป็นบทเพลงที่โอ่อ่าอลังการราวกับเพลงซิมโฟนี!
ส่วนภาษานั้นคือภาษาเว่ย!
ขณะเดียวกันก็เรียกว่า ‘ภาษาอังกฤษ’
ใช่แล้ว สุนัขทิเบตเลือกร้องเพลงสากล!
โครงสร้างการเรียบเรียงดนตรีเหมือนกับซิมโฟนี ทำให้ผู้ชมสัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ในทันที!
“กรี๊ดด!”
“สุดยอดเกินไปแล้ว!”
“รอบนี้เป็นการดวลกันของทวยเทพชัดๆ!”
“เพลงของทั้งคู่ต่างยอดเยี่ยมสุดๆ เลย!”
“ไม่มีใครใช้เพลงภาษากลางเลยสักคน!”
“ที่แท้อ่านเนื้อร้องไม่ออก ก็ยังสัมผัสความงดงามของดนตรีได้เหมือนกัน!”
“รอบนี้สุนัขทิเบตไร้เทียมทานจริงๆ!”
“เจ้าชายกบทำเอาฉันตะลึงมากกว่า!”
“สองเพลงนี้สไตล์ต่างกันคนละขั้วเลย เพลงหนึ่งเก่าแก่ศักดิ์สิทธิ์ อีกเพลงหนึ่งทันสมัยอลังการ ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับความชอบของแต่ละคนแล้วล่ะ!”
หัวไชเท้าหรือผักกาดขาว!
ต่างคนต่างมีความชอบของตัวเอง!
สองเพลงนี้แทบจะเปรียบเทียบกันตรงๆ ไม่ได้เลย ขึ้นอยู่กับรสนิยมของผู้ชมล้วนๆ ว่าจะชอบแบบไหนมากกว่ากัน
เพราะทั้งสองเพลงต่างก็ทำออกมาได้ถึงขีดสุดในเอกลักษณ์เฉพาะแต่ละสไตล์!
แม้แต่ทุเรียนระเบิดที่มักจะมั่นใจในตัวเองมาตลอดก็ยังอึ้งไปเล็กน้อย เขาเพิ่งพบเป็นครั้งแรกว่า ดูเหมือนสุนัขทิเบตและเจ้าชายกบจะไม่ได้อ่อนแอไปกว่าตัวเขาเลย!
รอให้เขาชนะเทพดาราร้อยลักษณ์และเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศก่อน…
ไม่ว่าต้องเจอสุนัขทิเบตหรือเจ้าชายกบ คงต้องเป็นศึกหนักอย่างแน่นอน!
โห!
ฉินโจวน่ากลัวชะมัด!
นี่เป็นการมาออกรายการวาไรตี้ที่ฉินโจวครั้งแรกของเขา กลับต้องมาเจอคู่ต่อสู้ฝีมืออมนุษย์มากมายขนาดนี้!
และที่น่ากลัวยิ่งกว่า ก็คือคะแนนโหวตในรอบนี้!
ขณะที่พิธีกรหวงลี่กำลังนับคะแนน น้ำเสียงก็ถึงกับสั่นเครือเล็กน้อย
สุนัขทิเบต : 20,312,345 คะแนน!
เจ้าชายกบ : 20,420,898 คะแนน!
คะแนนของทั้งสอง ทะลุยี่สิบล้านคะแนนไปแล้วทั้งคู่!
ในฉินโจวยังไม่เคยมีรายการไหนที่มีคะแนนโหวตเกินยี่สิบล้านมาก่อนเลย!
สุนัขทิเบตและเจ้าชายกบได้สร้างสถิติใหม่!
แต่ต่อให้เป็นสถิติใหม่ ก็ยังต้องมีผู้แพ้และผู้ชนะอยู่ดี ถึงช่องว่างระหว่างเจ้าชายกบและสุนัขทิเบต เมื่อเทียบกับคะแนนรวมทั้งหมด แทบจะไม่ต้องนำมาคำนวณเลยก็ตาม!
“ขอแสดงความยินดีกับเจ้าชายกบด้วยครับ!”
เจ้าชายกบเป็นฝ่ายชนะ ด้วยคะแนนที่น่าหวาดเสียวอย่างยิ่ง!
สุนัขทิเบตถึงกับไม่รอให้พิธีกรเตือน เขาถอดหน้ากากออกทันที เผยให้เห็นใบหน้าที่ผู้ชมคุ้นเคยกันดีที่สุด
เขาก็คือจางซีหยาง!
แต่จางซีหยางที่พ่ายแพ้การแข่งขัน ไม่มีร่องรอยความท้อแท้บนใบหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว ในทางตรงกันข้ามเขากลับยิ้มอย่างมีความสุขมาก!
เพราะในรอบนี้เขาร้องได้สะใจมาก!
ใช้เสียงของตัวเองเต็มที่ แสดงออกมาจนถึงขีดสุด!
ต่อให้เข้ารอบชิง เขาก็ไม่มีเพลงที่ยอดเยี่ยมไปกว่าเพลงนี้อีกแล้ว เช่นเดียวกับเจ้าชายกบ นี่คือไพ่ใบสุดท้าย!
อีกอย่างรอบนี้ ก็ไม่มีใครพูดได้ว่าจางซีหยางแพ้แล้ว
คะแนนของทั้งคู่ต่างมากเกินยี่สิบล้าน ช่องว่างห่างกันเพียงเล็กน้อย ปัจจัยแค่นิดเดียวก็ล้วนส่งผลต่อผลการแข่งขันได้ทั้งนั้น!
“จางซีหยาง!”
“เป็นเขาจริงๆ ด้วย!”
“รอบนี้น่าเสียดายจริงๆ!”
“อีกนิดเดียวก็จะชนะแล้ว!”
“กรี๊ด ฉันไม่รู้จะโหวตยังไงเลย!”
“รอบนี้ตัดสินยากเกินไปแล้ว!”
“ทั้งคู่แสดงได้พีคสุดๆ เลย!”
“ฉันรู้สึกเหมือนเมื่อกี้คือรอบชิงยังไงยังงั้นเลย!”
ผู้ชมบางคนรู้สึกเสียดาย บางคนทอดถอนใจ ความคิดนับพันหมื่นถาโถมเข้ามาในเวลาเดียวกัน!
เจ้าชายกบสวมกอดกับสุนัขทิเบต และกระซิบที่ข้างหูอีกฝ่ายเบาๆ ว่า “ขอโทษด้วยนะ เหล่าจาง ดูเหมือนฝีมือฉันจะเหนือกว่าขั้นหนึ่ง ไว้ฉันได้แชมป์แล้ว คืนนี้เรามาดื่มด้วยกันสักแก้วนะ”
จางซีหยาง : “…”
มากสุดนายก็แค่ฝีมือเหนือกว่ากระจึ๋งเดียวเท่านั้นแหละ
แต่แพ้ก็คือแพ้ จางซีหยางเป็นคนเปิดเผยไม่คิดมาก เขากล่าวความรู้สึกที่ถูกคัดออกด้วยรอยยิ้ม
“ไม่มีอะไรจะพูดมาก ก็ขออวยพรให้เทพดาราร้อยลักษณ์แล้วกันครับ เขาคือนักร้องที่ผมเลื่อมใสที่สุดตั้งแต่เข้าร่วมการแข่งขัน ‘King of Mask Singer’ มาเลย สิ่งที่เสียดายเพียงอย่างเดียวคือผมไม่มีโอกาสได้ดวลกับเทพดาราร้อยลักษณ์สักครั้ง”
บริเวณพักรอ
หลินจือไป๋ยิ้มพลางโบกมือ เหล่าจางคนนี้ยังช่วยเรียกคะแนนโหวตให้ตนทางอ้อมอีก
…
“ขอแสดงความยินดีกับเจ้าชายกบที่ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ และขอให้พวกเราส่งแรงใจอำลาอาจารย์จางซีหยางด้วยครับ เวทีนี้จะจดจำการแสดงของสุนัขทิเบตตลอดไป เพื่อนผู้ชมทุกท่านครับ ลำดับต่อไปช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นยิ่งกว่ากำลังจะมาถึงแล้ว การดวลกันระหว่างทุเรียนระเบิดและเทพดาราร้อยลักษณ์ครับ!”
สิ้นเสียงประกาศของหวงลี่
ทุเรียนระเบิดก้าวขึ้นสู่เวที
เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่หลับตาลงช้าๆ เหมือนกำลังบ่มเพาะอารมณ์
ขณะที่จางซีหยางเดินไปนั่งลงข้างๆ บรรดาแขกรับเชิญแถวหน้า
“เหล่าจาง!”
“ก่อนหน้านี้นายซ่อนตัวเนียนจริงๆ นะ!”
ฉินเลี่ยนและหลี่เซียวต่างพากันหยอกล้อจางซีหยาง ทุกคนเคยร่วมรายการ ‘The Voice’ มาด้วยกัน จึงสนิทสนมกันมาก
และในระหว่างที่กำลังพูดคุยหัวเราะ
จู่ๆ เสียงดนตรีก็ดังขึ้น
สีหน้าของจางซีหยางพลันเปลี่ยนไปทันที เขาเงยหน้ามองทุเรียนระเบิดบนเวที
“คงไม่ใช่เพลงนั้นหรอกนะ?”
สีหน้าของหลี่เซียวก็เปลี่ยนไปในพริบตาเช่นกัน
ฉินเลี่ยนกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ผิดปกติเล็กน้อยว่า “ดนตรีนำแบบนี้ไม่ผิดแน่ เพลง ‘หิมะ’ ที่มาช่าแต่งให้เลอร์มอนตอฟ!”
มาช่า!
อดีตพ่อเพลงอันดับหนึ่งแห่งเยี่ยนโจว!
ที่บอกว่าเป็นอดีต ก็เพราะมาช่าได้เสียชีวิตไปแล้ว
ส่วนเลอร์มอนตอฟก็เป็นราชาเพลงระดับท็อปที่เสียชีวิตไปแล้วเช่นกัน เขาคือบุคคลระดับตำนานของวงการเพลงเยี่ยนโจว หรือกระทั่งทั้งบลูสตาร์เลยทีเดียว
มีข่าวลือว่าคนผู้นี้คือนักร้องขันที!
ที่เรียกกันว่านักร้องขันที หมายถึงเด็กชายที่มีน้ำเสียงดังกังวานใสบริสุทธิ์ ซึ่งผ่านการผ่าตัดตอนอย่างโหดร้ายก่อนเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์ เพื่อเปลี่ยนเสียงหลังการเจริญเติบโต เพราะฮอร์โมนเพศในร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลง กล่องเสียงของพวกเขาเลยแคบลง เอื้อต่อการขยายช่วงเสียง เมื่อรวมกับความจุปอดและอวัยวะในการออกเสียงที่กว้างเป็นพิเศษ ทำให้พวกเขามีเสียงที่ยอดเยี่ยมเหนือกว่าคนทั่วไป!
หลายศตวรรษก่อน
เหล่านักร้องขันทีเคยครอบครองโรงอุปรากรทุกแห่งด้วยคุณภาพเสียงและเทคนิคที่หาใครเปรียบไม่ได้
แต่ปัจจุบันนี้ ไม่มีนักร้องขันทีที่แท้จริงเหลืออยู่แล้ว
คนในยุคปัจจุบันทำได้เพียงใช้วิธีการต่างๆ จำลองเสียงของนักร้องขันทีขึ้นมา
เพราะยุคสมัยของนักร้องขันทีในอดีต เสื่อมโทรมล้าหลัง ถึงกระทั่งนักร้องขันทีเหล่านั้นก็ไม่ได้สมัครใจ แต่จำใจไปตอนเพราะความจำเป็นของเหตุผลต่างๆ นานาล้วนๆ
ก็เหมือนสมัยโบราณ
ไม่มีใครสมัครใจเข้าวังไปเป็นขันทีจริงๆ
ส่วนข่าวลือที่ว่าเลอร์มอนตอฟเป็นนักร้องขันที เรื่องนี้ไม่เคยมีหลักฐานแน่ชัด
แค่เพราะน้ำเสียงของอีกฝ่ายไพเราะงดงามเกินไป จนทำให้ผู้คนบางส่วนคาดเดาไปเอง
สำหรับเพลง ‘หิมะ’ นี้ ในฐานะเพลงภาษาเยี่ยน หลังจากยุคของเลอร์มอนตอฟเป็นต้นมาก็แทบไม่มีใครกล้าท้าทายอีกเลย!
ดังนั้น
เมื่อดนตรีนำของเพลงนี้จากทุเรียนระเบิดดังขึ้น สีหน้าของพวกจางซีหยางจึงได้เปลี่ยนไปถึงขนาดนี้
เห็นได้ชัดว่าทุเรียนระเบิดไม่ใช่นักร้องขันที แต่กลับกล้าท้าทายเพลง ‘หิมะ’ นี้ เชื่อว่าตัวเองจะจำลองเสียงนักร้องขันทีออกมาได้เหรอ?
คำตอบคือ…
ทุเรียนระเบิดทำได้จริงๆ!
เมื่อเสียงร้องภาษาเยี่ยนที่ไพเราะดังขึ้น จางซีหยางถึงกับรู้สึกเหมือนได้ยินมนตร์ขลังของเลอร์มอนตอฟถึงสามส่วน!
โดยเฉพาะช่วงท่อนฮุค!
นั่นคือเทคนิคการร้องแบบคัลเลอราทูราเบลคันโต ที่ให้ความรู้สึกเหมือนเสียงโลมา ระดับความยากเรียกได้ว่าสูงจนน่าสะพรึงกลัว แต่ทุเรียนระเบิดกลับร้องมันออกมาได้จริงๆ!
วินาทีนี้!
ผู้ชมทุกคนต่างตกตะลึงอย่างสุดซึ้ง!
“นี่คือเพลง ‘หิมะ’ นี่!”
“ผลงานชิ้นสุดท้ายของเลอร์มอนตอฟ!”
“นี่คือวิธีการร้องแบบนักร้องขันที!”
“นักร้องขันทีคืออะไรเหรอ?”
“พูดให้ฟังดูแย่หน่อยก็ขันทีก่อนวัยเจริญพันธุ์นั่นแหละ รายละเอียดนายไปหาข้อมูลเอาเอง บอกเลยว่าน่าเหลือเชื่อมาก เสียงผู้ชายเพราะกว่าผู้หญิงได้ด้วย!”
“เหมือนหลัวเยี่ยน หรือเพลง ‘เจ้าปลาใหญ่’ ของเทพดาราร้อยลักษณ์เหรอ?”
“ไม่เหมือน นายน่าจะฟังออกนะว่าเสียงแบบนี้พิเศษกว่า ถ้าไม่ใช่นักร้องขันที แทบจะไม่มีทางไปถึงระดับนั้นได้เลย!”
“นึกไม่ถึงเลยว่าทุเรียนระเบิดจะทำได้!”
“เสียงนี้งดงามจนทำให้คนพูดไม่ออกเลยจริงๆ!”
นี่คือเทคนิคคัลเลอราทูราในแบบเบลคันโต!
ทุเรียนระเบิดที่เป็นนักร้องชาย กลับกล้าท้าทายเสียงที่คล้ายกับเสียงคัลเลอราทูรา โซปราโน[1]!
ทางด้านพื้นที่รอขึ้นเวที
หลินจือไป๋ที่กำลังฟังเพลงนี้ สีหน้าภายใต้หน้ากากเริ่มเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย
ก่อนหน้านี้เขาชนะทุเรียนระเบิดมาแล้วสองครั้ง แม้จะรู้ว่านั่นไม่ใช่ฝีมือที่แท้จริงของอีกฝ่าย แต่ก็ยังพอได้เปรียบทางจิตใจอยู่บ้าง
แต่วินาทีนี้
เมื่ออีกฝ่ายร้องเพลงภาษาเยี่ยนอย่างเพลง ‘หิมะ’ หลินจือไป๋จึงได้ตระหนักถึงความขลังที่แท้จริงของคำว่าหนึ่งในสี่จตุรเทพแห่งฉีโจว!
แต่ความจริงแล้วนี่ไม่ใช่เสียงคัลเลอราทูรา โซปราโนบริสุทธิ์จริงๆ
เพราะยังไงทุเรียนระเบิดก็เป็นผู้ชาย เขาแค่เลียนแบบรูปแบบของนักร้องขันทีเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ใกล้เคียงกันเท่านั้น
แน่นอนว่าหลินจือไป๋ย่อมรู้จักตำนานนักร้องขันที
และย่อมรู้ดีว่าเลอร์มอนตอฟคือนักร้องที่ยิ่งใหญ่เพียงใด
บนโลกนี้มีนักร้องระดับท็อปที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกไม่มากนัก ชื่อที่คุ้นหูเหล่านั้น แม้แต่คนที่ไม่สนใจวงการเพลงก็ยังรู้จัก
อีกอย่าง เพลง ‘หิมะ’ นี้ ก็เป็นผลงานระดับเทพในใจของผู้คนมากมายบนบลูสตาร์!
แม้จะเป็นเพลงภาษาเยี่ยนก็ตาม!
ต่อให้ทุเรียนระเบิดร้องออกมาได้แค่เจ็ดส่วนของต้นฉบับ ก็เพียงพอจะสั่นสะเทือนไปทั้งฮอลล์แล้ว จะขอให้เขาไปถึงระดับเดียวกับต้นฉบับเลยคงไม่ได้!
ยังดีที่
ในชาติก่อนของหลินจือไป๋ ก็มีนักร้องคนหนึ่งที่สามารถไปถึงระดับเดียวกับเลอร์มอนตอฟได้
เขาชื่อว่า Vitas!
ภาษาจีนเรียกว่า เหวยถ่าซือ!
บางทีอาจจะมีแค่เพลงของ Vitas ที่สามารถประชันกับเลอร์มอนตอฟได้
ประจวบกับที่ในชาติก่อนก็มีข่าวลือว่า เหวยถ่าซือเป็นนักร้องขันทีเช่นกัน แม้จะฟังดูเหมือนการใส่ร้าย แต่อีกมุมหนึ่งก็พิสูจน์ได้ว่าเสียงของอีกฝ่าย มหัศจรรย์เกินกว่าจะจินตนาการได้จริงๆ
ในวินาทีนี้หลินจือไป๋รู้สึกโชคดีมาก
ทั้งโชคดีที่เขาได้เตรียมเพลงนั้นไว้ล่วงหน้า และโชคดีที่เขามีทักษะเลียนแบบเสียงร้อยลักษณ์ เลียนแบบได้ในระดับที่แยกไม่ออกว่าจริงหรือปลอม ไม่งั้นเขาคงควบคุมเพลงที่จะต้องร้องต่อไปนี้ไม่ได้แน่…
ทุเรียนระเบิดเลียนแบบเลอร์มอนตอฟไม่ใช่เหรอ?
งั้นฉันก็จะเลียนแบบเหวยถ่าซือเอง!
แข่งเรื่องเลียนแบบ?
หลินจือไป๋ไม่เคยกลัวใครเลยจริงๆ!
………………………………………………
[1] ประเภทของเสียงนักร้องหญิงที่ถือว่าสูงที่สุดและรวดเร็วแม่นยำที่สุดในบรรดาเสียงโซปราโนทั้งหมด
YOU MAY ALSO LIKE
