ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 421 เหมือนผมจะชอบคุณเข้าแล้ว! (1)

วันถัดมาหลินจือไป๋ตื่นนอนขึ้นมาทานมื้อเช้า

ฉู่ฉู่ทำมื้อเช้าได้คล่องแคล่วขึ้นเรื่อยๆ

ไม่ว่าจะเป็นไข่ดาว

หรือต้มโจ๊กหรือแม้แต่ต้มบะหมี่ก็ควบคุมไฟได้ดีมาก

หลินจือไป๋ยังคงเหมือนเดิม

ทานมื้อเช้าของเธอหนึ่งครั้งก็ให้เหรียญดอกท้อเธอหนึ่งเหรียญ

ทานเสร็จหลินจือไป๋ก็เตรียมตัวมุ่งหน้าไปยังศูนย์กิจกรรม

ผู้กำกับให้ทุกคนไปรวมตัวกันที่นั่นก่อนแปดโมงเพื่อเล่นเกม

“คุณไปก่อนเถอะ”

ฉู่ฉู่ไม่ได้มีท่าทีจะไปพร้อมกับหลินจือไป๋

“ฉันจะรออิงอิงกับชวงซวง”

หลินจือไป๋ “สองคนนั้นทำอะไรอยู่เหรอ?”

“น่าจะกำลังเตรียมตัวสำหรับเกมวันนี้ค่ะ”

เรื่องพรรค์นี้มีอะไรให้ต้องเตรียมตัวกัน

หลินจือไป๋ก็ไม่ได้ซักไซ้ มุ่งหน้าไปยังศูนย์กิจกรรมทันที

เห็นพวกโจวหานจินมาถึงกันแล้ว

เพียงแขกรับเชิญหญิงเท่านั้นที่ยังไม่มา

“ทำไมที่นี่มีแต่หนุ่มหล่อทั้งนั้นเลยล่ะ?”

ฉีเทียนเหวินเกาหัวเอ่ย “พวกสาวๆ ล่ะ?”

“ไม่รู้สิ”

เหล่าแขกรับเชิญชายต่างพากันสงสัย

หลินจือไป๋ถึงกับสงสัยว่าทีมงานมอบหมายภารกิจพิเศษอะไรให้แขกรับเชิญหญิงหรือเปล่า

“เหล่าโจว ภรรยาพี่ล่ะ?”

“เขาบอกให้ผมมาก่อน ผมก็ไม่ได้ถามอะไร”

โจวหานจินเกาหัวท่าเดียวกับฉีเทียนเหวิน

แต่พวกผู้ชมกลับรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

พวกแขกรับเชิญหญิงกำลังแต่งหน้ากันอยู่นะสิ!

การเข้าร่วมรายการนี้เพราะต้องเล่นเกมหรือทำงานเกษตรปกติ

ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้าหน้าผม

ทุกคนก็จะเน้นไปที่ความเรียบง่ายและสะดวกสบายเป็นหลัก

แต่วันนี้ต้องเล่นเกมวัดใจ

แขกรับเชิญหญิงทุกคนเลยตัดสินใจว่าวันนี้ต้องแต่งตัวให้สวยเช้ง!

‘ชุดของเจียนเจียสวยจัง!’

‘คนสวยใส่อะไรก็ดูดี!’

‘ในที่สุดอิงอิงก็แต่งหน้าจัดเต็มสักที รู้สึกดูประณีตขึ้นมากเลย โดยเฉพาะริมฝีปากสีชมพูจิ้มลิ้มน่ารักเลย!’

‘ชวงชวงสวยขนาดนี้เลยเหรอ?’

‘โอ้ตตต ดูฉินเลี่ยนสิ วันนี้มาแนวเซ็กซี่เลย!’

‘หนิงหลิงให้ความรู้สึกเหมือนสาวน้อยข้างบ้านเลย น่ารักสุดๆ!’

‘ที่แท้หลี่เซียวเท่ขนาดนี้เลยเหรอ!’

‘ดูท่าวันนี้แขกรับเชิญชายจะได้อาหารตาซะแล้ว!’

‘ผู้หญิงอย่างฉันเห็นแล้วยังแทบไม่ไหวเลย หน้าตาของแขกรับเชิญหญิงแต่ละคนนี้สุดยอดจริง โดยเฉพาะอิงอิงกับฉีเจียนเจีย นี่คือที่สุดแล้ว!’

ในมุมมองของผู้ชม สามารถเห็นบรรยากาศตอนที่แขกรับเชิญหญิงกำลังแต่งหน้าได้

อีกด้านหนึ่ง เหล่าแขกรับเชิญชายรอมาได้ยี่สิบกว่านาทีก็พากันหมดความอดทน

เริ่มถามผู้กำกับว่ามีแผนการอะไรหรือเปล่า หรืออยากจะแกล้งอะไรกันแน่

ทั้งๆ ที่จะให้เซอร์วิสพวกนายแท้ๆ

ผู้กำกับยิ้มกล่าว “ลำดับต่อไป ขอเชิญเหล่าเทพธิดาปรากฏตัวครับ!”

ตึง ตึง ตึง!

ก็มีเสียงดนตรีดังขึ้น

ท่ามกลางเสียงดนตรี เหล่าแขกรับเชิญหญิงเดินเข้ามาในศูนย์กิจกรรม

หลี่เซียวเข้าประตูมาคนแรก

เธอสวมเสื้อคลุมยีนส์ไล่เฉดสี ด้านในเป็นครอปท็อปสีขาวรัดรูป

ใบหน้าสวมแว่นกันแดดอันใหญ่ ทาปากสีแดงโฉบเฉี่ยว ดูทั้งเท่และคูลสุดๆ

ต่อมาคือหนิงหลิง

หนิงหลิงมีโฉมหน้าหวานหยดย้อย วันนี้ยิ่งแต่งตัวได้หวานแหววขึ้นไปอีก

สวมชุดกระโปรงสั้นสีชมพูน่ารัก ทำให้ดูน่ารักตะมุตะมิ

เต็มไปด้วยกลิ่นอายน้องสาวข้างบ้านที่ทำให้ใครต่อใครอดไม่ได้ที่จะอยากเข้าไปอยู่ใกล้ๆ

จากนั้นเป็นฉินเลี่ยน

วันนี้ฉินเลี่ยนมาในลุคเซ็กซี่ สวมชุดเปิดไหล่ยั่วยวนพราวเสน่ห์ แต่ไม่ดาษดื่น

เย้ายวนดึงดูดใจแต่ไม่หยาบโลนไร้รสนิยม

ไหล่เนียนและกระดูกไหปลาร้าที่โผล่พ้นเสื้อผ้าออกมา

ไม่เพียงแต่ช่วยให้ใบหน้าดูเล็กลง ลำคอดูระหง

แตในทางสายตายังช่วยให้สัดส่วนรูปร่างดูเพรียวยาวขึ้นด้วย

เทียบกันแล้วหานเยว่ชวงดูจะแต่งตัวตามสบายกว่ามาก

เธอสวมเสื้อฮู้ดและสวมหมวก เน้นสไตล์สปอร์ตที่ดูเปี่ยมไปด้วยพลัง

แต่สไตล์แบบนี้กลับดูมีเสน่ห์ที่แตกต่างออกไปท่ามกลางแขกรับเชิญหญิงคนอื่น

แต่ที่ดึงดูดสายตาผู้คนได้มากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัยเลยก็คือฉีเจียนเจียและเยอิง

ฉีเจียนเจียยังบุคลิกสงบเยือกเย็นเหมือนเช่นเคย

ผมยาวสีแดงไวน์ที่ดัดลอนคลายปล่อยสยายลงมา ทำให้ดูมีเสน่ห์แบบไม่พยายาม

คิ้วเรียวยาวถูกแต่งแต้มด้วยสีม่วงเข้มภายใต้อายแชโดว์สีเข้ม

ข้างสันจมูกที่โด่งรั้นเรียวแคบ ดวงตาที่ถูกขนตางอนยาวปกคลุมไว้ส่องประกายราวกับจะผลักไสผู้คนให้ถอยห่างออกไปนับพันลี้

เวลานี้เธอสวมกระโปรงสั้นประดับด้วยคริสตัลเม็ดเล็กระยิบระยับ คู่กับผ้าคลุมไหล่ผืนเล็ก

รองเท้าบูทสูงทรงย่นสีดำ เรียวขาคู่นั้นทั้งขาวทั้งยาวจนใครต่อใครอดไม่ได้ที่จะต้องเหลียวมองซ้ำอีกสักรอบ

แม้ว่าฉีเจียนเจียคนนี้มองอย่างไรก็ดูเย็นชาสูงส่ง

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ความตั้งใจของฉีเจียนเจียที่อยากจะทำตัวเย็นชาสูงส่ง

แต่เพราะความยอดเยี่ยมตั้งแต่เด็ก ประกอบกับสภาพแวดล้อมและการศึกษาที่เหมือนกับเจ้าหญิง

ทำให้เธอเป็นเด็กสาวที่ทรนงตัวมาแต่ไหนแต่ไร

รูปร่างหน้าตาของเธอให้ความรู้สึกเย็นชาสูงส่งมาตั้งแต่เกิด

แต่ถ้าพูดถึงนิสัยที่แท้จริงก็ไม่ได้เย็นชาขนาดนั้น

เพียงแค่วางตัวกับคนอื่นด้วยความสุภาพและรักษาระยะห่างเท่านั้นเอง

และก็เพราะรูปลักษณ์ภายนอกแบบนี้ เหล่าโอตาคุในฉีโจวเลยมักจะมองเห็นคาแรกเตอร์ตัวละครอนิเมะที่ดูเย็นชาสูงส่งซ้อนทับอยู่ในตัวของฉีเจียนเจีย

นี่อาจเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เธอได้รับความนิยมถล่มทลาย

หลายคนมีความรู้สึกว่าด้านหนึ่งก็ไม่กล้าเข้าใกล้หญิงงามที่เย็นชาสูงส่ง

แต่อีกด้านหนึ่งก็อดใจไม่ไหวที่จะถูกดึงดูดเข้าไป

แต่เยอิงที่มีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาเหมือนกันกลับไม่ได้ดูเย็นชาขนาดนั้น

เยอิงให้ความรู้สึกสงางามแต่ไม่โอหัง มีออร่าความเป็นเจ้าหญิงแต่กลับไม่มีโรคเจ้าหญิง

เธอสวมเสื้อแขนกว้างสีชมพูพุดตาน มีสร้อยข้อมือสีแดงพันรอบข้อมือ

ชายพู่สีดำพลิ้วไหวคลอเคลียรอบกระโปรงกางเกงสีน้ำเงิน

ดวงตาคล้ายมีสีอำพันจางๆ นี่ไม่ใช่เอฟเฟกต์จากคอนแทคเลนส์แต่เป็นสีสันตามธรรมชาติของเธอเอง

แต่สิ่งที่น่าหลงใหลที่สุดของเยอิงคือริมฝีปาก

รูปปากของเธอช่างงดงามราวกับถ่ายภาพโคลสอัพของนางแบบที่ผ่านการรีทัชมาแล้วซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ให้ความรู้สึกที่นุ่มนิ่มนิดๆ

ริมฝีปากบนหยักโค้งเป็นรูปตัวเอ็มเชิดขึ้น ตรงร่องริมฝีปากยิ่งดูอมชมพูอวบอิ่ม ส่วนมุมปากโค้งขึ้นอย่างประณีต

สีของริมฝีปากสดใสราวกับลูกพืชที่เพิ่งปอกเปลือก ไม่ต้องพึ่งลิปสติกหรือลิปกลอสก็ดูฉ่ำวาวสุดๆ

แขกรับเชิญหญิงเหล่านี้ต่างก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

แขกรับเชิญชายพากันจ้องมองตาค้าง

แม้จะอยู่ในวงการบันเทิง รูปโฉมของแขกรับเชิญหญิงกลุ่มนี้ก็นับว่าอยู่ในระดับที่สูงมาก

โดยเฉพาะเยอิงและฉีเจียนเจียที่ถูกชาวฉีโจวยกย่องให้เป็นที่สุดแห่งความสวยในวงการบันเทิงมาตลอด

แม้แต่หลินจือไป๋เองก็ต้องยอมรับว่าการปรากฏตัวของเยอิงและฉีเจียนเจียในวันนี้น่าทึ่งมาก

จนทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเพิ่มขึ้นอีกสองสามครั้ง

ถึงขั้นแอบอุทานขึ้นมาในใจว่า ทำไมเยอิงถึงได้มีริมฝีปากที่น่ารักขนาดนั้น?

ทำไมฉีเจียนเจียถึงมีออร่าที่น่าเอาชนะขนาดนี้?

ใครก็ชอบของสวยๆ งามๆ กันทั้งนั้น

หลินจือไป๋เองก็หนีไม่พ้นเหมือนกัน

ความจริงการแสดงออกของเขาในตอนนี้ก็นับว่านิ่งสงบแล้ว

เหล่าแขกรับเชิญชายคนอื่นต่างพากันเก็บอาการไม่อยู่ พูดไม่หยุด

“เทพธิดา!”

“สวยมาก!”

“สวยเกินไปแล้ว!”

“น้องหญิงทั้งหก!”

“ผมยอมเป็นอัศวินของพวกคุณเลย!”

“งั้นผมขอเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวแล้วกัน!”

“วันนี้เล่นเกมวัดใจสินะ?”

“ไม่เอาสิ น้องสาวหกคนนี่ผิดกติกาเกินไปแล้ว!”

“พวกเราไม่ได้ดูแลตัวเองกันเลย แต่ละคนกระเซอะกระเชิงจนดูไม่ได้!”

ฝั่งผู้ชมเองก็เก็บอาการไม่อยู่เช่นกัน คอมเมนต์สดพากันชมว่า ‘สวย’ และ ‘เทพธิดา’ ออกมาไม่ขาดสาย

โดยเฉพาะแฟนคลับของเยอิงและฉีเจียนเจีย ต่างพากันชื่นชมความงามของเจ้าหญิงของตัวเองกันอย่างบ้าคลั่ง!

และในตอนนี้เอง ผู้กำกับก็ได้ประกาศกติกาของ ‘เกมวัดใจ’ ในวันนี้

“‘เกมวัดใจ’ วันนี้ไม่ใช่การแข่งแบบทีม แต่เป็นการแข่งแบบรายบุคคล”

“ทุกคนสามารถท้าดวลกันได้โดยไม่จำกัดกติกาครับ”

“อย่างเช่นตอนนี้ผมขอท้าฉีเทียนเหวิน ด้วยเดิมพันเหรียญดอกท้อสองเหรียญ”

“ใครแพ้ต้องให้อีกฝ่ายสองเหรียญ แต่ถ้าฉีเทียนเหวินไม่อยากรับคำท้า ก็ต้องให้ผมหนึ่งเหรียญเพื่อเป็นการยอมแพ้”

“และห้ามท้าดวลคนเดิมซ้ำนะครับ”

“เข้าใจแล้ว!”

เทียนเหวินยิ้มพลางเอ่ย “งั้นผมขอท้าแขกรับเชิญชายก่อนได้ไหมครับ?”

“แน่นอนครับ”

ผู้กำกับทำหน้าตาเหมือนจะบอกว่าพวกคุณอยากทำอะไรก็เชิญเลย

“ห้ามใช้กำลังนะครับ การดวลสามรอบแรกคือการถามคำถาม อีกฝ่ายต้องตอบ หลังจากสามรอบแล้วถึงจะเล่นเกมเล็กๆ น้อยๆ กันได้”

“ได้เลย”

ฉีเทียนเหวินกล่าวอย่างเริงร่า “คนแรกที่ผมจะท้าก็คือหลินจือไป๋!”

หลินจือไป๋ชะงักไป

ทีมงานรายการก็เดินยิ้มกริ่มเข้ามาพันอุปกรณ์วัดการเต้นของหัวใจให้เขาทันที

“คุณคงไม่คิดจะปฏิเสธใช่ไหม?”

เทียนเหวินเอ่ยอย่างสนุกสนาน “ถ้าปฏิเสธก็ต้องให้เหรียญดอกท้อผมหนึ่งเหรียญนะ”

“ผมไม่ได้ปฏิเสธ”

แม้หลินจือไป๋จะไม่มีความมั่นใจนัก แต่ก็ตัดสินใจที่จะเล่นกับอีกฝ่ายดู

เพราะยังไงต่อให้วันนี้เขาเสียเหรียญดอกท้อไปทั้งวัน เขาก็ยังเป็นมหาเศรษฐีแห่งเขา ลี่ซานอยู่ดี

ฉีเทียนเหวินพยักหน้า

อัตราการเต้นของหัวใจเริ่มต้นของทั้งคู่ปรากฏขึ้นมาแล้ว

ฉีเทียนเหวิน 66

หลินจือไป๋ 79

คนปกติในสภาวะทั่วไปหัวใจเต้นอยู่ที่ 60 ถึง 100 ถือว่าปกติ

ผู้กำกับประกาศว่า “เริ่มจับเวลาหนึ่งนาที การแข่งเกมวัดใจเริ่มได้”

ฉีเทียนเหวินจ้องหลินจือไป๋พลางเอ่ยว่า “คำถามแรก คุณคิดว่าแขกรับเชิญหญิงในวันนี้ใครสวยที่สุด? ตอบได้คนเดียวเท่านั้นนะ!”

เริ่มมาก็ขุดหลุมกันเลยเหรอ?

หลินจือไป๋ไม่สนว่าแขกรับเชิญหญิงจะมองเขาอยู่ ตอบออกไปโดยไม่ลังเลว่า

“ฉีเจียนเจีย”

“โอ้โห!”

ทุกคนพากันส่งเสียงเชียร์

ฉีเจียนเจียประหลาดใจเล็กน้อย แต่พอหันไปมองอัตราการเต้นของหัวใจหลินจือไป๋ก็ยังคงอยู่ที่ 79 เท่าเดิม

กลับเป็นฉีเทียนเหวินที่หลังจากถามคำถามจบ การเต้นของหัวใจก็พุ่งไปถึง 70

หลินจือไป๋ถามกลับ “แล้วคุณล่ะ?”

ฉีเทียนเหวินกัดฟันพูด “แน่นอนว่าอิงอิงอยู่แล้ว”

ตึกตัก!

ตึกตัก!

หัวใจของฉีเทียนเหวินพุ่งไปถึง 80 แซงหน้าหลินจือไป๋ไปแล้ว

‘ฮ่าๆๆ!’

‘เหล่าฉี ทำไมเล่นเองเจ็บเองอย่างนั้นล่ะ?’

‘ทำไมตอนท่านมหาเศรษฐีบอกว่าฉีเจียนเจียสวยที่สุดถึงหน้าไม่แดงใจไม่สั่นเลย?’

‘ดูท่าเหล่าฉีจะชอบอิงอิงจริงๆ สินะ!’

‘เรื่องนั้นต้องพูดด้วยเหรอ เหล่าฉีแทบจะไม่เคยปิดบังเลยด้วยซ้ำ’

ฉีเทียนเหวินยังไม่ยอมแพ้ ไล่ถามหลินจือไป๋ต่อ “คุณคิดว่าตรงไหนของเจียนเจียยอดเยี่ยมที่สุด?”

หลินจือไป๋มองไปทางฉีเจียนเจีย

ฉีเจียนเจียยิ้มบางแล้วหมุนตัวรอบหนึ่งอย่างสงางาม

หลินจือไป๋เอ่ย “เธอมีวุฒิภาวะทางอารมณ์สูงมาก จัดการความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลได้ดี มีสติปัญญาที่เหนือกว่าคนทั่วไป”

ระหว่างที่พูดนั้น หัวใจของหลินจือไป๋ยังคงเต้นในระดับเดิม

เขายิ้มแล้วพูดว่า “ถึงตาผมถามบ้างแล้ว เหรียญดอกท้อของคุณเหลืออยู่เท่าไหร่เหรอ?”

เมี๊ยว เมี๊ยว เมี๊ยว?

ฉีเทียนเหวินนึกว่าหลินจือไป๋จะถามคำถามเกี่ยวกับอิงอิง แต่คิดไม่ถึงว่าหมอนี่จะไม่เล่นตามเกม ถามเรื่องเหรียญดอกท้อซะอย่างนั้น!

นี่จงใจจี้จุดอ่อนกันสินะ!

ฉีเทียนเหวินเอ่ยอย่างฉุนเฉียว “เหลืออีกสามเหรียญก็จะล้มละลายแล้ว!”

แม้จะโกรธแต่คราวนี้หัวใจของฉีเทียนเหวินไม่ได้เต้นแรงมากนัก อยู่ที่ราวๆ 85

จากนั้นฉีเทียนเหวินก็เอ่ยต่อ “คำถามสุดท้าย คุณชอบฉีเจียนเจียตรงไหน?”

หลินจือไป๋: “…”

ฉันก็ไม่ได้บอกว่าชอบฉีเจียนเจียสักหน่อย

แต่ในเมื่อเขาถามมาแบบนั้น หลินจือไป๋จึงตอบตามความจริง

“ผมชอบเหรียญดอกท้อของฉีเจียนเจีย”

พรืด!

ทุกคนพลันระเบิดเสียงหัวเราะออกมาทันที

ฉีเจียนเจียเองก็หลุดยิ้มออกมาเช่นกัน

คำตอบนี้ของหลินจือไป๋ช่างสมกับภาพลักษณ์ของเขาจริงๆ

‘แม้แต่ผู้ชมยังรู้สึกว่าไม่มีอะไรผิดเพี้ยนเลย!’

‘นี่ไม่ถือว่าหลินจือไป๋เล่นแง่หรือใช้ไหวพริบเอาตัวรอดเลยนะ!’

‘ท่านมหาเศรษฐีชอบเหรียญดอกท้อจริงๆ!’

‘ฮ่าๆๆๆๆๆ!’

‘แต่คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่สวยที่สุดในใจท่านมหาเศรษฐีจะเป็นเจียนเจีย’

‘ฉันยังนึกว่าเป็นอิงอิงซะอีก’

‘เหอะ เจียนเจียสวยกว่าอิงอิงอยู่แล้ว’

‘ไร้สาระ เจียนเจียเย็นชาจะตาย จะไปสู้อิงอิงได้ยังไง!’

“ถึงตาหลินจือไป๋ถามกลับบ้าง”

“คุณเหลือเหรียญดอกท้อแค่สามเหรียญ ดูท่าวันนี้คงต้องล้มละลายแล้วละ เตรียมตัวย้ายไปอยู่ในกระท่อมซอมซ่อที่ลมโกรกนั่นหรือยัง?”

ตึกตัก!

หัวใจของฉีเทียนเหวินพุ่งทะยานไปถึง 90 แล้ว

และเวลาสองนาทีก็หมดลงพอดี เพราะคำถามของทั้งคู่ทำให้เสียเวลาไปมาก

“หลินจือไป๋ชนะ!”