ผมนี่แหละศิลปินพาร์ตไทม์ - ตอนที่ 93 เสียงชื่นชมล้นหลาม
ตอนที่ 93 เสียงชื่นชมล้นหลาม
รายการเพิ่งเริ่มต้นไปได้ไม่นาน ยังอีกไกลกว่าจะจบ
นอกจากคนในวงการที่จับตาดูอยู่แล้ว ยังมีผู้ชมทั่วไปอีกนับไม่ถ้วน
ซึ่งพวกเขาแทบไม่รู้เลยว่าก่อนหน้านี้ รายการใหม่ของน่าเซินเคยถูกวิพากษ์วิจารณ์ในวงการมากแค่ไหน
ตอนนี้พวกเขากำลังดูอย่างสนุกสนานเพลิดเพลินกันสุดๆ
ซูเฉิง บ้านหลังหนึ่ง
“เพลงนี้ก็เก่าแล้วเหมือนกันนะ ทำให้อันนึกถึงตอนหนุ่มๆ ตอนนั้นเทคโนโลยียังไม่ก้าวหน้าอย่างตอนนี้ พวกเรายังเขียนจดหมายรักให้คนที่ชอบอยู่เลย”
“แก่แล้วสินะ”
“จู่ๆ ได้ยินเพลงนี้ก็รู้สึกซึ้งขึ้นมาเลย”
“มาดูเร็ว รายการของช่องน่าเซินนี่สนุกดีนะ มีหลายเพลงที่ตอนหนุ่มๆ คุณร้องได้ดีมากด้วยละ!”
หางเฉิง บ้านหลังหนึ่ง
“ร้องสิ นี่ก็ยังร้องไม่ได้อีกเหรอ?”
“โอย ทำฉันหงุดหงิดจริงๆ!”
“ชีวิตคนแสนสั้นเพียงสารทฤดูกี่หน ความทรงจำแผ่วเบาคละเคล้าเรื่องโศก—–”
“ง่ายๆ แค่นี้ก็ยังต่อไม่ได้!”
“ฉันละอยากขึ้นไปร้องเองจริงๆ เลย!”
“ฮ่าๆๆๆๆ เอาสิ คราวหน้าเธอก็ไปสมัครเลย ไม่แน่อาจจะเข้ารอบชิงก็ได้”
เผยเฉิง บ้านหลังหนึ่ง
“อันนี้ฉันร้องได้ ฉันร้องได้ หนึ่งแก้วแด่แสงอรุณหนึ่งแก้วแด่แสงจันทร์!”
“สุดยอดเลย!”
“นี่เพลงอะไรนะ? เนื้อร้องไม่เลวเลย”
“เพลงใหม่ ไว้แม่ลองไปหาฟังดูสิครับ ชื่อเพลงคือ ‘ดับทุกข์’”
“ได้เลย รายการนี้ทำให้แม่ได้ฟังเพลงดีๆ หลายเพลงที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน”
“เสียดายที่ลุงคนนี้ตกรอบไปแล้ว”
“อายุมากแล้ว คงไม่ค่อยได้ฟังเพลงใหม่ๆ เป็นธรรมดานะ”
เจี๊ยนเฉิง บ้านหลังหนึ่ง
“อ๊ากกกกก! เพลงนี้ฉันหามานานมาก หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ เพราะจำชื่อเพลงไม่ได้ คิดไม่ถึงว่าจะมาเห็นในรายการ ชื่อว่า ‘อาวแห่งรัก’”
“ดูรายการแล้วได้อะไรแบบนี้ด้วยแฮะ”
“สุดยอด!”
“นักร้องนำกลุ่มนี้ฝีมือดีใช้ได้เลยนะ เป็นนักร้องแถวสามเหรอ?”
“รู้สึกว่าความสามารถของนักร้องแถวสามพวกนี้ ฝีมือไม่น้อยหน้านักร้องแถวสองเลยนะ”
“การจัดระดับคนดังไม่ได้บอกถึงความสามารถทั้งหมดหรอก”
กางเฉิง
“สิบเพลงจนถึงตอนนี้ ฉันร้องได้ตั้งแปดเพลงเลยนะ!”
“สุดยอดเลย!”
“คนนี้ร้องเพี้ยนแล้ว!”
“ใช่ เขายังร้องได้ไม่ดีเท่าเธอเลย”
“รายการนี้ไม่เลวจริงๆ นะ ต่อไปทุกวันกลับจากทำงานมาดู คงช่วยผ่อนคลายได้เยอะเลย”
“งานเหนื่อยเกินไปแล้ว รายการนี้เหมาะกับการดูผ่อนคลายดีนะ ถึงผู้เข้าแข่งขันจะไม่ใช่มืออาชีพ แต่พอได้ย้อนฟังเพลงเพราะๆ พวกนี้อีกครั้งก็ทำให้ผ่อนคลายดี”
ขณะเดียวกัน เดิมทีแฟนๆ ของน่าเซินเองก็ไม่ได้คาดหวังกับรายการนี้นัก
แต่พอดูไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นจนถึงตอนนี้ เหล่าแฟนๆ ก็ถึงกับอึ้งไปไม่ต่างจากพวกคนในวงการ!
“ว้าว!”
“รายการนี้ดูเหมือนจะสนุกกว่าที่คิดซะอีกนะ!”
“จริงๆ แล้วรูปแบบกติกาอะไรต่างๆ ก็เหมือนกับที่ฉันคิดไว้ แต่พอดูจริงๆ กลับรู้สึกว่ามันไม่เหมือนกันเลย สนุกกว่าที่คิดไว้มาก!”
“เข้าถึงง่าย”
“ใช่ๆๆ เข้าถึงง่ายมาก รายการนี้โคตรเรียลเลย ดูบรรดาผู้เข้าแข่งขันที่สุ่มเลือกมาแต่ละคนสิ
พนักงานออฟฟิศเอย นักเรียนเอย คุณลุงคุณป้าเอย หน้าตาธรรมดาๆ กันทั้งนั้น
การร้องก็ไม่ได้โดดเด่นอะไร บางคนร้องเพี้ยนหนักมากด้วยซ้ำ
แต่พอฟังพวกเขาร้องเพี้ยนแล้วฉันกลับรู้สึกสนุก ถ้าไม่เพี้ยนคงไม่ตลกขนาดนี้!”
“น่าเซินจังนี่เก่งจริง!”
“งานนี้กลายเป็นว่าเข้าใจผิดผู้วางแผนรายการ ‘I Am a Singer’ คนนั้นไปซะแล้ว”
“ผู้วางแผนรายการคนนั้นอยู่บริษัทไหนนะ?”
“คุนเผิง”
“คุนเผิงเหรอ ชื่อนี้ก็เพราะดีนะ เพราะเหมือนน่าเซินจังของพวกเราเลย”
“ฮ่าๆๆๆๆ พวกนายนี่เปลี่ยนสีกันไวเกินไปแล้ว!”
“ฉันกับพี่สาวกำลังแข่งกันอยู่หน้าทีวีล่ะ เราสองคนถือว่าเข้าร่วมการแข่งขันเหมือนกัน
ดูสิว่าใครจะร้องต่อเพลงได้มากกว่า ตอนนี้ฉันร้องต่อไปแล้วสิบสามเพลง
ส่วนพี่สาวฉันเพิ่งต่อได้แค่เจ็ดเพลงเอง อ่อนเกินไปแล้ว
ฉันก็คิดอยู่เหมือนกันนะว่าจะลองไปสมัครเข้าร่วมรายการนี้ หวังว่าจะถูกคัดเลือก แล้วฉันจะผ่านด่านให้พวกเธอดู!”
ขณะเดียวกันบนโลกออนไลน์ มีคนที่กำลังดูรายการนี้เริ่มโปรโมตบนอินเทอร์เน็ตแล้ว
‘รีบเปิดช่องทีวีน่าเซินเร็ว!’
‘วาไรตี้ใหม่ของช่องน่าเซินนี่สุดยอดจริงๆ!’
‘ฉันกำลังดูอยู่ๆ แต่พอได้ยินผู้เข้าแข่งขันร้องต่อไม่ได้ รู้สึกร้อนใจแทนหน่อยๆ เพลงพวกนี้ฉันร้องได้เกือบทุกเพลงเลย’
‘ตอนนี้เพลย์ลิสต์ของฉันมีเพลงเพิ่มขึ้นตั้งหลายเพลง!’
‘รายการนี้ช่วยหาเพลงใหม่เข้าลิสต์ได้สะดวกสุดๆ ไปเลย’
‘จำได้ว่าก่อนหน้านี้มีข่าวบอกว่าคนในวงการไม่ค่อยให้ราคากับรายการใหม่รายการนี้ของน่าเซิน
ผู้เชี่ยวชาญหลายคนบอกว่ากติกาไม่มีอะไรน่าสนใจ แนะนำให้น่าเซินเปลี่ยนแนวทางรายการอะไรแบบนั้น
แต่พอได้ดูเองจริงๆ แล้ว เหมือนจะไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลยนะ เอาจริงๆ ฉันชอบรายการแบบนี้มากเลยละ’
‘แนะให้พวกผู้เชี่ยวชาญไม่ต้องแนะนำจะดีกว่า’
‘ข่าวบนอินเทอร์เน็ตอ่านผ่านๆ ก็พอ เราดูสนุกก็พอแล้ว
รายการนี้คือผักดองอิเล็กทรอนิกส์ของฉันคืนนี้เลย หวังว่าตอนต่อๆ ไปจะยังทำแบบนี้อยู่
กินข้าวเพลินสุดๆ แค่บางช่วงตลกเกินไปจนข้าวแทบพุ่งออกจากปากอะ’
‘ฉันโคตรชอบดูผู้เข้าแข่งขันร้องเพี้ยนเลย นี่ฉันผิดปกติรึเปล่า?’
‘เธอไม่ได้เป็นคนเดียวหรอก!’
‘ในเน็ตเหมือนมีข่าวบอกว่าคนวางแผนรายการทีวีน่าเซินรายการนี้
เป็นคนเดียวกับที่วางแผน ‘I Am a Singer’ ใช่ไหม?’
‘จริงเหรอเนี่ย? งั้นคนคนนี้ก็เก่งไม่เบาเลยนะสิ ชื่ออะไร?’
‘ไม่รู้ชื่อเหมือนกัน ยังไงซะก็เป็นคนของบริษัทคุนเผิง ในเน็ตเลยเรียกกันว่านักวางแผนจากคุนเผิง
ต่อไปฉันต้องติดตามหน่อยแล้ว สองรายการที่เขาทํา ฉันถูกใจหมดเลย’
ฟึ่บๆๆ! มีคนมากมายกำลังถกเถียงพูดคุย! รายการดำเนินมาจนถึงช่วงท้ายแล้ว
บนเวทีเหลือผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้าย! หญิงสาวสวมแว่นตา!
สาวแว่นคนนี้ดูแล้วก็เหมือนพวกนักศึกษาเงียบๆ พูดน้อยในมหาวิทยาลัยหลายคน
ที่ในเวลาปกติก็ชอบฟังเพลง อ่านมังงะอะไรทำนองนั้น หน้าตาบ้านๆ ธรรมดาทั่วไป
แถมร้องเพลงก็เสียงเพี้ยนสุดๆ แต่เธอกลับร้องต่อได้ทุกครั้ง
จนคนดูทั้งในรายการและหน้าจอโทรทัศน์ต่างก็ชอบเธอมาก!
“นี่ฟังเพลงมาเยอะแค่ไหนกันเนี่ย!”
“ความจำเธอสุดยอดจริงๆ คงฟังเพลงทั้งวันทั้งคืนเลย!”
“หิมะโปรยปรายบนสะพานขาด เมื่อกี้เธอก็ต่อได้!”
“ร้องเพลงเพี้ยนก็ยังชนะได้อยู่ดี?”
“เป็นรายการเพลงที่แปลกจริงๆ!”
“สาวคนนี้เสียงร้องโคตรเพี้ยน แต่ฉันกลับชอบเธอมากเลย!”
“เอาเลย!” “ลุ้นๆ!” “สู้เขา!”
“ใกล้จบแล้ว!” “เพลงสุดท้ายแล้ว!” “แม่หนูสู้เขานะ!”
“แชมป์ในแต่ละตอนจะได้รางวัลใหญ่หนึ่งแสนเชียวนะ!”
“ถ้าผ่านทุกด่านทั้งหมด จะได้รับรางวัลสองแสนเลย!”
ท่ามกลางเสียงพูดคุยมากมาย! ท่ามกลางผู้ชมที่เฝ้าจับตา!
เพลงสุดท้าย! นักร้องนำเริ่มร้องขึ้นอีกครั้ง เป็นอีกเพลงที่คุ้นเคย
ดูเหมือนว่าทีมงานรายการไม่ได้ตั้งใจทำให้ผู้เข้าแข่งขันลำบากในช่วงท้าย
“ความรักที่เธอให้มา ฉันไม่เข้าใจ… ท้องฟ้ามืดลงแล้ว แต่เธอก็ยังไม่มา…
กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ดวงอาทิตย์อัสดงยังคงวนเวียน…”
หยุดครู่หนึ่ง นักร้องนำทำมือเชิญชวนให้หญิงสาวต่อเพลง
หญิงสาวร้องออกมาอย่างมั่นใจ ถึงแม้จะยังเพี้ยนอยู่ แต่ทุกคนก็ชินกับเสียงเพี้ยนของเธอไปแล้ว
หัวเราะไปพลางปรบมือไปพลาง:
“หากดอกไม้ผลิบาน… ฉันจะเฝ้ารอ… ตะวันจันทราเวียนวน… วสันต์จากสารทฤดูเยือน…”
ต่อเนื้อได้แล้ว! มีผู้ชมอุทานด้วยความตื่นเต้น!
ถึงขั้นมีผู้ชมกว่าครึ่งหนึ่งตะโกนว่า “แชมป์!”
แต่ผู้ชมอีกครึ่งหนึ่งกลับทําหน้างุนงงสงสัย ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่
เหมือนรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง
“พรืด!” นักร้องนำหัวเราะจนตัวงอ
พิธีกรหญิงชายต่างก็หัวเราะลั่น “สาวน้อยรู้ไหม ฉันเองก็ชอบร้องเพลงนี้สลับไปมาบ่อยๆ
เหมือนกัน เพราะเมโลดี้สองเพลงนี้มันเหมือนกันมากจริงๆ ค่ะ”
ให้ตายสิ! คนดูเข้าใจในทันที พลันระเบิดเสียงหัวเราะออกมา!
ที่แท้สาวน้อยคนนี้ร้องสลับเพลงนี่เอง เธอเอาเนื้อร้องของอีกเพลงมาต่อกับอีกเพลงหนึ่ง
เพราะว่าเมโลดี้ของสองเพลงนี้มันคล้ายกันเกินไป จริงๆ แล้วหลายคนในชีวิตจริง
ก็เคยร้องสลับแบบนี้เหมือนกัน ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงรู้สึกแปลกๆ
เหตุการณ์เข้าใจผิด! เด็กสาวชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะรู้ตัวแล้วทำหน้าแบบไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี
กระทืบเท้าด้วยความหงุดหงิด ท้ายที่สุดเธอก็ยังต่อเนื้อร้องจนจบได้
ปรากฏว่าทั้งห้องส่งช่วยกันร้องตามไปกับเธอ คนที่ร้องไม่เป็นก็ยังฮัมตาม!
รอบนี้ทีมงานรายการไม่ได้พยายามบิลด์อารมณ์แต่อย่างใด
แต่พอถึงช่วงที่ทุกคนร้องประสานกัน ก็ยังมีความรู้สึกซาบซึ้งบางอย่างแผ่กระจายออกมาอย่างบอกไม่ถูก
ส่วนเรื่องที่สาวน้อยร้องสลับเพลง จริงๆ แล้วหลายคนก็เคยเป็น
ร้องเพลงอยู่ดีๆ ก็สลับไปอีกเพลงหนึ่งแบบงงๆ โดยไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ
บนอินเทอร์เน็ต หน้าจอโทรทัศน์ ผู้ชมทั้งหัวเราะทั้งเสียดาย!
‘แค่อีกนิดเดียวเอง ดันร้องสลับเพลงซะได้ แต่ก็เข้าใจได้นะ หลายเพลงฉันเองก็ชอบร้องสลับไปมาเหมือนกัน นอกจากนี้พวกบทกวีโบราณก็เหมือนกัน จำผิดง่ายมาก บางทีเอาครึ่งแรกของบทหนึ่งไปต่อกับครึ่งหลังของอีกบทหนึ่งได้ อย่างกลมกลืนจนไม่น่าเชื่อเลย’
‘หัวเราะจนหายใจไม่ทันเลยตอนสุดท้าย!’
‘ผู้ชมอึ้งกันหมด อันเองก็อึ้งเหมือนกัน เหมือนมีอะไรแปลกๆ พวกเธอเข้าใจใช่ไหม แต่ต้องยอมรับเลยว่าสาวน้อยคนนี้คลังเพลงแน่นมาก ต้องฟังมาเยอะขนาดไหนกันเนี่ย…’
‘รางวัลใหญ่หลุดมือไปแล้ว!’
‘แต่รางวัลเล็กยังอยู่นะ’
‘รายการนี้สุดยอดจริงๆ ไม่มีอะไรให้ติเลย เดี๋ยวฉันจะไปสมัครบ้าง วันนี้เพลงส่วนใหญ่ฉันก็ร้องได้เกือบหมด! ถึงจะจำเนื้อไม่ได้เป๊ะ แต่ก็พอจำคร่าวๆ ได้ละนะ’
‘เอ๊ะ? เดี๋ยวนะ! ผู้หญิงคนนี้โชคดีจัง เพราะเป็นตอนแรก ทีมงานเลยยอมมอบรางวัลใหญ่ให้เธอ!?’
‘อ๊ากกกกกกก! นี่มันรายการทวยเทพอะไรกันเนี่ย!’
ไม่มีใครคาดคิดว่าแม้เธอจะร้องผิดในรอบสุดท้าย ทีมงานก็ยังยินดีมอบรางวัลให้
นี่เป็นการออกแบบที่ต่างจากเวอร์ชันในอดีต เพราะในเวอร์ชันก่อน เงินรางวัลจะถูกนำไปบริจาค
ให้กับองค์กรการกุศล แต่น่าเซินคิดว่ามอบเงินรางวัลให้ผู้เข้าแข่งขันโดยตรงจะดีกว่า
เพราะบริษัทเองก็มีช่องทางทำกิจกรรมการกุศลของตัวเองอยู่แล้ว
ไม่จำเป็นต้องใช้รายการนี้เป็นสื่อกลาง หลินจือไปเองก็ไม่ติดอะไร
สุดท้ายสาวน้อยก็ได้รับรางวัล รายการปิดฉากลงท่ามกลางเสียงปรบมือของผู้ชมในสตูดิโอ
แต่ผู้ชมหน้าจอโทรทัศน์ยังรู้สึกไม่จุใจ! รายการนี้มันดีสุดๆ ไปเลย
ถึงจะบอกไม่ได้ชัดเจนว่าดียังไง แต่ตอนที่ดูมันสนุกมากจริงๆ!
พิธีกรไม่นับว่าโด่งดังระดับท็อป แต่ก็ยังหนุ่มสาวเต็มไปด้วยพลัง
นักร้องนำก็ไม่ได้เป็นนักร้องระดับแนวหน้าหรือราชาราชินีเพลงอะไร
เป็นแค่นักร้องแถวสามที่มีชื่อเสียงพอประมาณ เรียกได้ว่าเป็นคนที่ผู้ชมคุ้นหน้าคุ้นตาอยู่บ้าง
ส่วนผู้เข้าแข่งขันไม่ต้องพูดถึง หน้าตาธรรมดา ร้องเพลงก็กลางๆ บางคนถึงกับร้องเพี้ยนหนักมาก
แต่ตลอดทั้งรายการกลับให้ความรู้สึกถึงความเป็นรายการของคนทั่วไปจริงๆ
จนเหมือนไม่ใช่รายการของน่าเซินเลย ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่สามบริษัทยักษ์ใหญ่มาทำอะไรแบบนี้กันนะ?
ส่วนผู้ชม? แม้แต่เก้าอี้ก็ไม่มี! ทุกคนต่างต้องยืนเข้าร่วมรายการกันทั้งนั้น!
แต่ก็เพราะทุกคนยืนเข้าร่วมรายการนี้ ดังนั้นพอเพลงดังขึ้น
ตอนที่มีคนด้านล่างเวทีร้องตามได้ก็จะร้องออกมาอย่างเต็มเสียง ปรบมือเป็นจังหวะให้กำลังใจ
บางคนถึงกับขยับตัวตามจังหวะเพลงอย่างเป็นธรรมชาติ เต็มที่และดื่มด่ำไปกับเสียงดนตรี
ราวกับว่านี่เป็นคอนเสิร์ตของคนธรรมดา รายการที่เป็นของมวลชนอย่างแท้จริง!
ไม่มีใครรังเกียจเลย! ตรงกันข้าม หลังจากรายการออกอากาศจริง
กระแสคำชมบนโลกออนไลน์ก็ถาโถมเข้ามาไม่หยุด!