ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1109 มาทายกันอีกสักครั้งเถอะ

ตอนที่ 1109 มาทายกันอีกสักครั้งเถอะ

ในความเห็นของหลัวฉางเซิง, หม่าหลี่ และหยินซื่อ พวกเขาต่างพอใจที่จะสร้างถนนหลวงสายรองจากถู่เฉิงไปยังซิงโจว พวกเขาไม่ได้หวังให้สร้างทางหลวงสายหลักด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ที่ไกลเกินเอื้อมเลย

พวกเขาไม่มีอุดมการที่ยิ่งใหญ่เหมือนกับเจียงเสี่ยวไป๋

กล่าวอีกนัยหนึ่ง คือพวกเขาเน้นการปฏิบัติ และให้ความสำคัญกับสิ่งที่แน่นอนมากกว่า

“เสี่ยวไป๋ ฉันรู้ว่าคุณมีอุดมการณ์ที่ยิ่งใหญ่”

หลัวฉางเซิงมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋และพูดอย่างครุ่นคิด “แต่ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ไม่คู่ควรกับเขตเล็ก ๆ ที่ห่างไกล ยากจน และล้าหลังอย่างถู่เฉิงของเราหรอก”

หม่าหลี่ยังกล่าวอีกว่า “ใช่ เสี่ยวไป๋”

“ถ้าคุณคิดว่าทางหลวงรองนั้นแย่เกินไป คุณก็สามารถสร้างเป็นทางหลวงสายหลักได้ เราทุกคนจะขอบคุณคุณมาก”

เจียงเสี่ยวไป๋อดที่จะยิ้มไม่ได้

เขาเข้าใจความคิดของหลัวฉางเฉิงและหม่าหลี่ดี

แต่ความเข้าใจและยอมรับนั้นไม่เหมือนกัน

หลัวฉางเซิงและคนอื่น ๆ เห็นเพียงปัจจุบันของถู่เฉิง และไม่รู้ว่าถู่เฉิงจะน่าดึงดูดเพียงใดในอนาคต

แต่ในฐานะคนที่เกิดใหม่ เขาได้เห็นความเจริญรุ่งเรืองของถู่เฉิงในชีวิตที่แล้วมากับตาตัวเองแล้ว

“ผู้นำทั้งสามเคยบอกกับผมว่า ความกล้าหาญของประชาชนคือความมั่งคั่งของแผ่นดิน พวกคุณลืมมันไปแล้วหรือ ? ”

ความกล้าหาญของประชาชนคือความมั่งคั่งของแผ่นดิน

ครั้งหนึ่งเคยเป็นสโลแกนที่ดังที่สุดในยุคนั้น และยังเป็นคำกล่าวปลุกขวัญกำลังใจอีกด้วย

หลัวฉางเซิงและทั้งสามคนต่างก็เคยสัมผัสกับการเคลื่อนไหวนั้นเป็นการส่วนตัว ฉากนับไม่ถ้วนจากเวลานั้นปรากฏขึ้นในใจพวกเขาทันที การผลิตเหล็กขนาดใหญ่, การผลิตจำนวนมาก, และการเก็บเกี่ยวมหาศาล

ทุกฉากช่างน่าตื่นเต้นมาก

หลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาทั้งสามก็กลับมามีสติอีกครั้ง หลัวฉางเซิงจึงถอนหายใจ “เสี่ยวไป๋ แม้ว่าฉันจะพูดอย่างนั้น แต่สุดท้ายแล้ว… อนิจจา … ”

บางครั้งอุดมการณ์ก็มักจะเกินความเป็นจริงเสมอ

หลัวฉางเซิงไม่รู้ว่าจะแสดงออกมายังไง แต่เจียงเสี่ยวไป๋เข้าใจดีและพูดว่า “หลังจากผ่านไปหลายปี พวกคุณก็เริ่มสงสัยในความถูกต้องของประโยคนั้นแล้วใช่ไหม”

เขายิ้ม “อันที่จริงประโยคนั้นค่อนข้างถูกต้อง เพียงแต่ว่าคนส่วนใหญ่สนใจเพียงแค่ผิวเผินเท่านั้น”

“แต่ผมไม่เหมือนพวกเขา เพราะผมสามารถเข้าใจและนำคำกล่าวนั้นมาใช้ได้จริง”

“ดังนั้นผมจึงยืนกรานที่จะสร้างถนนถู่เฉิงให้เป็นถนนซุปเปอร์ไฮเวย์

หลัวฉางเซิง, หม่าหลี่ และหยินซื่อ พวกเขาทั้งสามมองหน้ากัน โดยไม่คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะมีความตั้งใจที่แน่วแน่ขนาดนี้

“เสี่ยวไป๋ ฉันเป็นห่วง…”

หลัวฉางเซิงเหลือบมองที่เจียงเสี่ยวไป๋ และเตรียมที่จะพยายามโน้มน้าวใจเขาอีกครั้ง

แต่ก่อนที่เขาจะได้พูดมันออกมา เจียงเสี่ยวไป๋ก็ขัดจังหวะเขา โบกมือแล้วพูดว่า “นายอำเภอ ผมซึ่งเป็นผู้ให้งบประมาณในการสร้างยังไม่กังวลกับเรื่องนี้ แล้วพวกคุณจะกังวลอะไร ”

หลัวฉางเซิงต้องการจะบอกว่า ฉันกังวลว่าหากสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ไม่เสร็จ นั่นจะไม่ทำให้โครงการก่อสร้างถนนของถู่เฉิงล่าช้าไปอีก

แต่เมื่อคำพูดนั้นมาถึงปากของเขา เขาก็ไม่อาจพูดมันออกมาได้

เมื่อเห็นสีหน้าลังเลของเขา เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยิ้มและกล่าวว่า “อย่ากังวล นายอำเภอหลัว ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ถู่เฉิงจะต้องสร้างเสร็จอย่างแน่นอน”

ไม่เพียงแต่จะสร้างเสร็จเท่านั้น แต่ยังจะกลายเป็นถนนซุปเปอร์ไฮเวย์แห่งที่สองในประเทศอีกด้วย

แห่งแรกคือถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียนอย่างไม่ต้องสงสัย

ยังไงก็ตาม ถนนจากชิงโจวไปเจี้ยนหยางมีระยะทางเพียง 60 กิโลเมตร หากเปลี่ยนเป็นถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ก็จะมีระยะทางที่น้อยกว่า 40 กิโลเมตร

ถนนจากชิงโจวไปถู่เฉิงมีระยะทางมากกว่า 200 กิโลเมตร หากดัดแปลงเป็นถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ก็จะมีระยะทางประมาณ 100 กิโลเมตร

และยิ่งระยะทางสั้นเท่าไรก็ยิ่งจะเสร็จเร็วเท่านั้น

ดังนั้น แม้ว่าถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ซิงโจวจะเริ่มก่อสร้างก่อน แต่ถ้าจะเปิดให้สัญจรได้ ก็น่าจะเสร็จหลังถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ซิงโจวและถู่เฉิง อย่างแน่นอน

หลังจากฟังเรื่องราวที่เจียงเสี่ยวไป๋เล่าแล้ว หลัวฉางเซิงก็อุทานออกมาว่า “เสี่ยวไป๋ คุณยังจะสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์จากซิงโจวไปยังเจี้ยนหยางอีกเหรอ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “จะอะไรอีกล่ะครับ”

“เนื่องจากผมเองก็มีอุตสาหกรรมที่ทำในอำเภอเจี้ยนหยาง เพราะเนื่องจากซิงโจวมีขนาดเล็ก แต่เส้นทางที่ใช้ในการคมนาคมยังไม่สะดวก ถ้าไม่สร้างมันตอนนี้ เราจะขนส่งสินค้ามากมายขนาดนี้ได้ยังไงในอนาคต”

เมื่อมองไปที่หลัวฉางเซิง เขาก็พูดต่อ “นายอำเภอหลัว ผมต้องการสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์จากซิงโจวมายังถู่เฉิง คุณควรจะเห็นความมุ่งมั่นของผมที่จะลงทุนในถู่เฉิงด้วย”

จู่ ๆ หลัวฉางเซิงก็ตระหนักได้ในเวลานี้ ใช่ ถ้าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่พร้อมที่จะลงทุนในถู่เฉิงจริง ๆ เขาคงไม่ลงทุนสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ที่ใช้งบประมาณสูงขนาดนี้หรอก ?

หากหลัวฉางเซิงไม่เชื่อคำกล่าวก่อนหน้านี้ของเจียงเสี่ยวไป๋ ที่ว่าเขาจะลงทุนในถู่เฉิงต่อไป ตอนนี้เขาก็เชื่ออย่างสนิทใจแล้ว

“เอาล่ะ ! ”

หลัวฉางเซิงแสดงสีหน้ามุ่งมั่นและพูดออกมา “ในเมื่อคุณมีความมั่นใจมาก ฉันก็จะดำเนินเรื่องนี้ให้ ถนนจากถู่เฉิงไปชิงโจวจะถูกกำหนดให้เป็นถนนซุปเปอร์ไฮเวย์”

หม่าลี่และหยินซื่อต่างก็มองไปที่ หลัวฉางเซิงด้วยความประหลาดใจ และสงสัยว่าทำไมเขาถึงได้เปลี่ยนทัศนคติกะทันหันแบบนี้

ยังไงก็ตาม จากการสนทนาระหว่างหลัวฉางเซิงกับเจียงเสี่ยวไป๋ ดูเหมือนว่าทั้งสองจะเข้าใจประเด็นสำคัญแล้ว นั่นคือเจียงเสี่ยวไป๋เตรียมที่จะลงทุนโครงการใหญ่ในถู่เฉิง

แล้วเจียงเสี่ยวไป๋จะลงทุนเท่าไหร่ ?

10 ล้าน ?

50 ล้าน ?

หรือ 100 ล้าน ?

ทั้งสองต่างคาดเดาอยู่ในใจตลอดเวลา

ยังไงก็ตาม แม้ว่าทั้งสองคนจะคาดเดาแค่ไหน แต่จำนวนที่พวกเขาคาดเดาไว้มากสุดก็แค่ 100 ล้าน เท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาทั้งสองยังไม่กล้าคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

ทั้งสองมองหน้ากัน จากนั้นหม่าหลี่ก็ถามว่า “นายอำเภอหลัว เสี่ยวไป๋จะลงทุนในถู่เฉิงงั้นเหรอ”

เขาและหยินซื่อมาถึงช้า จึงไม่รู้เรื่องที่เจียงเสี่ยวไป๋บอกหลัวฉางเซิงว่าเขาจะลงทุนทำอีกโครงการหนึ่งในถู่เฉิง

หลัวฉางเซิงพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม “ใช่ เสี่ยวไป๋บอกว่าเขาจะลงทุนในถู่เฉิง”

ขณะที่เขาพูด เขาก็เหยียดนิ้วออกอย่างภาคภูมิใจ

เช่นเดียวกับที่เจียงเสี่ยวไป๋ทำให้เขาดูก่อนหน้านี้ เขาก็อยากจะอวดมันต่อหน้าหม่าหลี่และหยินซื่อด้วย

“สิบล้านเหรอ ? ”

หม่าหลี่โพล่งออกมาด้วยความตื่นเต้นเมื่อเห็นจำนวนนิ้วที่ชูขึ้นมา

เขาทำเหมือนที่เจียงเสี่ยวไป๋ทำทุกประการ

เพียงแต่ว่าได้เปลี่ยนบทบาทแล้ว

มีการเสียดสีบนริมฝีปากของหลัวฉางเซิง และเขาก็ขยับนิ้วเบา ๆ

ยังไม่ใช่ !

“หนึ่งร้อยล้าน ! ”

หม่าหลี่พูดออกมา พร้อมกับเปลือกตาของเขาที่กระตุกไปด้วย

หลัวฉางเซิงยังคงกระดิกนิ้วของเขาต่อ

ในเวลานี้ หม่าหลี่ก็ไม่กล้าเดาอีกต่อไป เพราะเขาไม่อยากเชื่อว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะลงทุนหนึ่งพันล้านในเขตเล็ก ๆ อย่างถู่เฉิง

หยินซื่ออดไม่ได้ที่จะพูดออกมาด้วยความตื่นเต้น “นายอำเภอหลัวหนึ่งพันล้าน ? ”

หลัวฉางเซิงหัวเราะออกมา

เมื่อหม่าหลี่และหยินซื่อเดาออกมา พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน และคิดในใจพร้อมกันว่า มันจะเป็นหนึ่งพันล้านจริง ๆ เหรอ !

หากมีคนมาลงทุนในถู่เฉิงหนึ่งพันล้านจริง ๆ นั่นก็เท่ากับว่าสามารถสร้างเมืองใหม่ได้

พวกเขาสองคนไม่ได้กังวลเลยว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะสามารถหาเงินหนึ่งพันล้านมาจากที่ไหน

พวกเขารู้ดีว่าในปี 1984 ยอดขายของบริษัทเจียงเจียได้มามากถึง 2 หมื่นล้าน

บริษัทของเขามีเงินมากมาย การจะใช้เงินหนึ่งพันล้านก็ไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใด

แต่คำถามก็คือ เหตุใดเจียงเสี่ยวไป๋ถึงจะเอาเงินหนึ่งพันล้านมาลงทุนในถู่เฉิง

ในตอนที่ทั้งสองตกตะลึง หลัวช่างเฉิงก็พูดว่า “หนึ่งพันล้าน พวกคุณมันใจแคบเกินไป เสี่ยวไป๋บอกว่าเขาจะลงทุนในถู่เฉิงระยะยาว”

“ลงทุนระยะยาว ! ”

“ลงทุนระยะยาวงั้นเหรอ ? ”

หม่าหลี่และหยินซื่อต่างอุทานออกมาพร้อมกัน เมื่อนั้นพวกเขาจึงเข้าใจความหมายของนิ้วนั้น

หลัวฉางเซิงพยักหน้าและกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ ยังบอกด้วยว่าเขาจะโอนเงิน 100 ล้านหยวนเข้ามายังบัญชีของถู่เฉิงก่อน เพื่อเป็นทุนเริ่มต้น”

ทุนเริ่มต้น 100 ล้าน !

การลงทุนในครั้งนี้ต้องเป็นโปรเจ็กต์ใหญ่แน่นอน !

หม่าหลี่และหยินซื่อตกตะลึงอีกครั้ง