ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1188 ยังคงไม่หยุด

ตอนที่ 1188 ยังคงไม่หยุด

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน แต่ในที่สุดถังจิงเทียนก็อ่านแผนทั้งหมดเสร็จ

หลังจากวางแผนงานลงบนโต๊ะทำงานแล้ว เขาก็หยิบบุหรี่ออกมาอย่างเงียบ ๆ จุดไฟและสูบเข้าไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่ได้รบกวนเขาเช่นกัน

จนกระทั่งบุหรี่เผาไหม้มาถึงนิ้วของถังจิงเทียน เขาถึงได้สะดุ้งและดับมันอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันกลับไปมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “คุณเอาแผนงานนี้ให้เขาดูแล้วหรือยัง ? ”

“ให้ดูแล้ว”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าและยื่นบุหรี่ให้เขาอีกมวน

“แล้วเขามีความคิดเห็นอย่างไร ? ”

ถังจิงเทียนโบกมือและปฏิเสธที่จะรับบุหรี่ในครั้งนี้

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้สนใจเรื่องนี้มากนัก และเก็บบุหรี่กลับเข้าไปในกล่องดังเดิม เขาเองก็ไม่สูบบุหรี่อีกต่อไป แล้วพูดว่า “ลุงใหญ่บอกว่าจะหาเวลามาที่ชิงโจว”

“อะไรนะ คุณกำลังพูดถึงใครนะ ? ใครจะมาที่ชิงโจว ? ”

ถังจิงเทียนลุกพรวดขึ้นจากโซฟาทันที

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้คาดหวังถึงปฏิกิริยาที่รุนแรงเช่นนี้จากถังจิงเทียน ดังนั้นเขาจึงรีบขอให้ถังจิงเทียนนั่งลงก่อน แล้วพูดว่า “นายกเทศมนตรีถัง ก็แค่ลุงใหญ่ของผมอยากมาที่นี่ ทำไมคุณถึงตื่นตระหนกขนาดนี้ ? ”

เขาพูดมาแบบนี้ ทว่าเขาอาจหลงลืมไปแล้วว่าตอนที่เขาได้ยินลุงใหญ่บอกว่าจะหาเวลามาที่ชิงโจว เขาก็ประหลาดใจและตื่นตระหนกพอกันกับถังจิงเทียน

ถังจิงเทียนเม้มปากคิดหนัก: จะไม่ให้ตื่นตระหนกได้อย่างไร เพราะคนที่คุณเรียกว่าลุงใหญ่น่ะ เขาคือหลินต้าจ้าวเลยนะ !

แม้ว่าเขาจะนั่งลง แต่เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น เขาเอามือแตะไปที่ต้นขา และพยายามจะหยิบบุหรี่ออกมาสูบเพื่อสงบสติอารมณ์

เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เห็นแบบนั้น เขาก็ส่ายหัวแล้วพูดว่า “ตอนผมยื่นบุหรี่ให้ คุณก็บอกว่าไม่สูบ ตอนนี้มาหาบุหรี่เองแล้ว คุณนี่จริง ๆ เลยนะ ! ”

เมื่อพูดอย่างนั้น เขาก็หยิบบุหรี่ออกมาและมอบให้ถังจิงเทียนหนึ่งมวน

ถังจิงเทียนหยิบมันขึ้นมา จุดไฟแล้วสูบเข้าไปหนึ่งครั้ง จึงทำให้เขาสงบสติอารมณ์ลงได้

“ผู้ช่วยเจียง…”

“อ้อ…ลุงใหญ่ของคุณอยากมาที่ชิงโจวจริง ๆ เหรอ ? ”

ถังจิงเทียนอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาอีกครั้ง

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า

ถังจิงเทียนฟังแล้วก็มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาที่ซับซ้อน

หลังจากได้เห็นแผนงานก่อนหน้านี้ ความลังเลในใจของเขาก็กลายเป็นความทะเยอทะยานที่จะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาทันที

นี่คือโอกาสของชิงโจว และเป็นโอกาสของเขาเช่นกัน เป็นโอกาสที่คนจำนวนมากในระดับเดียวกันอาจไม่เคยมีเลยในชีวิตนี้ !

และอาจกล่าวได้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋เป็นคนมอบโอกาสนี้ให้เขา

ในเวลานี้ เขาตั้งใจแน่วแน่ที่จะผูกมิตรกับเจียงเสี่ยวไป๋ เพราะมันเป็นความคิดที่ถูกต้องที่สุดอย่างแน่นอน !

“เขาได้บอกหรือเปล่าว่าจะมาเมื่อไร ? ”

หลังจากที่ถังจิงเทียนได้สติกลับมาแล้ว เขาก็ถามด้วยความคาดหวัง

“ลุงใหญ่ไม่ได้บอกเวลาที่จะมา เขาแค่บอกว่าจะหาเวลามา”

หลังจากที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดจบ เขาก็ยิ้มและพูดว่า “ไม่ว่าเขาจะมาเมื่อไหร่ เราก็ต้องทำหน้าที่ของเราเองและพยายามทำให้สำเร็จก่อนที่เขาจะมา เพื่อที่การมาของเขาจะได้คุ้มค่า คุณว่าไหม ? ”

ถังจิงเทียนจ้องมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋และพูดว่า “คุณพูดอะไรออกมา ที่เราทำทุกอย่างก็เพื่อรับใช้ผู้คนในชิงโจว ไม่ใช่เพื่อให้ผู้นำเห็น”

“ใช่ ใช่ ใช่ ที่คุณพูดนั้นถูกต้องแล้ว ! ” เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวด้วยรอยยิ้ม

ถังจิงเทียนทำเสียงในลำคอ

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ที่จริงแล้ววันนี้ผมมาที่นี่เพื่อถามคุณเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ”

“มีอะไรอีกล่ะ ? คุณช่วยพูดออกมาให้เสร็จในคราวเดียวไม่ได้เหรอ ? ” ถังจิงเทียนพูดด้วยความโกรธ

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “อย่างที่ผมบอกคุณเมื่อปีก่อน ผมต้องการสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบครบวงจรในเมือง คุณคิดอย่างไร…? ”

ตอนแรกถังจิงเทียนก็คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ แต่เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องเล็กน้อยนี้ เขาโบกมือแล้วพูดว่า “เรื่องนี้ คุณไปหารองนายกเทศมนตรีหลี่หมิงซานโดยตรงเถอะ ฉันได้บอกเขาไปแล้ว”

เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินแบบนั้น เขาก็พูดอย่างไม่พอใจ “คุณได้เตรียมการไว้ก่อนแล้ว ? แต่ทำไมคุณไม่แจ้งให้ผมทราบเลย”

วันนี้ถังจิงเทียนอารมณ์ดี เขาจึงไม่สนใจท่าทางไม่พอใจของเจียงเสี่ยวไป๋และพูดว่า “มีอะไรอีกไหม ? หากคุณมีอะไรแล้ว ก็ไปทำธุระของคุณต่อเถอะ ฉันมีเรื่องต้องทำอีกมากมาย ! ”

“ได้ครับ ถ้าหากมีเรื่องอะไรอีก ผมจะมาหาคุณแน่นอน งั้นผมขอตัวก่อน”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ลังเล เขาพูดออกมาทันทีและขอตัวกลับไป

ถังจิงเทียนยืนขึ้นและมองไปที่แผ่นหลังของเจียงเสี่ยวไป๋และพึมพำเงียบ ๆ “เด็กคนนี้ช่างเป็นดาวนำโชคจริง ๆ ! ”

จากนั้น เขาก็กลับไปทำงานที่วุ่นวายของเขาอีกครั้ง

หลินต้าจ้าวกำลังจะมา เขาจะไม่คว้าโอกาสนี้สร้างผลงานก่อนที่อีกฝ่ายจะมาได้อย่างไร ?

เจียงเสี่ยวไป๋ออกจากสำนักงานของถังจิงเทียน และไม่นานเขาก็มาถึงสำนักงานของรองนายกเทศมนตรีหลี่หมิงซาน

หลังจากที่ทักทายกันสักพัก เขาก็ตรงเข้าหัวข้อทันที

ในไม่ช้า ก็มีการตัดสินใจร่วมกับหลี่หมิงซานในการสร้างโรงเรียนมัธยมต้นและโรงเรียนมัธยมปลายฉิวซู่บนที่ดินแปลงถัดจากโรงเรียนประถมฉิวซู่

เวลาช่วงบ่ายผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเขาออกจากห้องทำงานของหลี่หมิงซานก็เป็นเวลาหกโมงเย็นแล้ว

เจียงเสี่ยวไป๋จึงบอกให้จางเสี่ยวชุ่นส่งเขากลับไปที่เจียงวานทันที

วันนี้เป็นวันที่เก้าของเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติ และผู้คนในชิงโจวก็ให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับวัน ‘ซ่างจิ่ว’

เดิมทีเขาวางแผนจะกลับบ้านเร็ว แต่เพราะการทำงาน จึงทำให้ช้าไปสองชั่วโมง

โชคดีที่เขากลับถึงบ้านทันเวลาทานอาหารเย็น

แขกที่บ้านต่างออกไปหลังจากที่ทานอาหารกลางวันเสร็จ และวันตรุษจีนก็ผ่านไปอย่างคึกคัก วันนี้ครอบครัวใช้เวลาร่วมฉลองวัน ‘ซ่างจิ่ว’ อย่างเรียบง่าย

คืนที่แสนสบายก็ได้ผ่านไป

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเจียอินก็ยังคงดูแลเจียงห่าวอยู่ที่บ้าน เพราะเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ให้เธอเข้าบริษัทจนกว่าจะถึงวันที่สิบห้า

เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋มาที่บริษัท เขาก็ได้เรียกหลินเจียจวินไปที่สำนักงานของเขา

ในเวลาเดียวกัน เขาก็ได้บอกกับหลี่ชิงอีว่าอย่าให้ใครเข้ามารบกวนพวกเขาหลังจากที่เธอชงชามาให้สองถ้วย

“พี่เจียจวิน นั่งลงก่อนสิ” เจียงเสี่ยวไป๋ยื่นบุหรี่ให้หลินเจียจวิน และบอกให้เขานั่งที่โต๊ะหลุมไฟ

“หลังจากกลับมาจากเทียนจิง เราสองคนไม่มีเวลาพูดคุยกันดีๆ เลย เช้าวันนี้ผมเลยจัดสรรเวลาให้โดยเฉพาะ”

“พูดตามตรง ก้าวนี้ของนายเร็วและยิ่งใหญ่ผิดปกติ ฉันยังตกใจมาจนถึงทุกวันนี้ ฉันไม่รู้ว่านายไปโน้มน้าวให้ลุงใหญ่สนับสนุนได้อย่างไร ไม่น่าแปลกใจเลยที่ปู่มักจะชมนาย” หลินเจียจวินถอนหายใจ

“อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลยครับ ตอนนี้เราตัดสินใจไปแล้ว ที่เหลือก็แค่ลงมือทำก็พอ ! วันนี้ผมมีเรื่องอื่นจะคุยกับพี่ด้วย” เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มบาง ๆ

หลินเจียจวินมองมาที่เขาโดยไม่พูดอะไร

นับตั้งแต่วินาทีที่เจียงเสี่ยวไป๋บอกหลี่ชิงอีว่าอย่าให้ใครรบกวนพวกเขา เขาก็รู้ว่าสิ่งที่เจียงเสี่ยวไป๋ต้องการจะพูดนั้น จะต้องไม่ใช่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับเจียงเจียกรุ๊ปแน่นอน

“พี่เจียจวิน ไซอิ๋วได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงเทศกาลตรุษจีนนี้ ผมจึงมีไอเดียบางอย่างที่อยากคุยกับพี่”

เมื่อเริ่มพูดคุยกัน เจียงเสี่ยวไป๋ก็ตรงเข้าประด็นกับหลินเจียจวินทันที

หลินเจียจวินคุ้นเคยกับวิธีการพูดคุยของเจียงเสี่ยวไป๋เกี่ยวกับเรื่องงานมานานแล้ว ดังนั้นเขาจึงเงียบและทำเหมือนว่าเขาไม่ได้ยิน

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวต่อว่า “ก่อนอื่นเลย ผมอยากสร้างแบรนด์ผลิตภัณฑ์สำหรับเด็กโดยเฉพาะ ซึ่งรวมถึงเสื้อผ้าเด็ก รองเท้าเด็ก เครื่องประดับ ของเล่น และผลิตภัณฑ์ดูแลผิวสำหรับเด็ก”

ผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับเด็ก ?

หลินเจียจวินมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความตกใจ

ผู้ชายคนนี้กำลังจะสร้างโครงการที่ยิ่งใหญ่ให้กับเจียงเจียกรุ๊ปหลายโครงการ

แต่เขาก็ไม่ได้หยุดที่จะสร้างอุตสาหกรรมใหม่ให้กับสถาบันจัดการกองทุนเซิ่งซื่อเลย