ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 882 คนเราอย่าโลภเกินไป

ตอนที่ 882 คนเราอย่าโลภเกินไป

เกาเทียนเยว่เห็นการแสดงออกของเจียผิงเล่อและเตือนว่า “นายกเทศมนตรีเจีย เจียงเสี่ยวไป๋คือจิตวิญญาณของเจียงเจียกรุ๊ป ! ”

“ขอบคุณรัฐมนตรีเกาสำหรับคำแนะนำของคุณ ! ” เจียผิงเล่อขอบคุณเขา “ผมเข้าใจแล้ว ผมจะไปหาเจียงเสี่ยวไป๋หลังจากงานมหกรรมการลงทุนของพวกเขาจบลง”

เขายิ่งสับสนมากขึ้น แต่เขารู้ว่าหลินต้ากั๋ว เจิงเหลียงหยู และเกาเทียนเยว่คุ้นเคยกับเจียงเสี่ยวไป๋ดี แต่เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเจียงเสี่ยวไป๋คนนี้เลย ดูเหมือนว่าเขาต้องทำความรู้จักกับผู้ชายคนนี้ให้ดีแล้ว

เมื่อหลินต้ากั๋วและคนอื่นเดินออกไป เขาก็เรียกเลขาของเขาที่ชื่อหลงซื่อเหว่ยเข้ามา และกำชับบางอย่างกับเลขาของเขา

“เอาล่ะ นายกเทศมนตรีเจีย ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้ ! ”

หลงซื่อเหว่ยรับคำสั่งและออกไปอย่างรวดเร็ว

ในเวลานี้ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ออกจากหอประชุมและกำลังเดินกลับไปที่เกสต์เฮาส์หงซานพร้อมกับเด็กน้อยทั้งสามคน

“ป่าป๊าคะ เราไม่รอฟังผลการลงทุนก่อนเหรอคะ ? ” เจียงชานถามด้วยความประหลาดใจ

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ถ้าเรามั่นใจซะอย่าง ผลลัพธ์ก็ไม่สำคัญอีกต่อไป”

เจียงชานยิ้มและพูดว่า “ป่าป๊า แบบนี้หรือเปล่าคะที่เขาเรียกว่ามีความเป็นนายพล ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋มีความสุขมากที่ลูกสาวของเขาฉลาดแบบนี้ เขามองไปที่เธอด้วยใบหน้าเคร่งขรึม พองหน้าอกขึ้น แล้วพูดเสียงแข็ง “ดูสิ พ่อเป็นนายพลที่เท่มากเลยใช่ไหม ! ”

เจียงชานระเบิดเสียงหัวเราะออกมา และส่ายหัวเหมือนระฆังลั่น “ป่าป๊าดูตลกมากเลยค่ะ ไม่มีความสง่างามและน่าเกรงขามเหมือนนายพลเอาซะเลย ! ”

แม้แต่หวังกังและเจียงถิงก็ยังหัวเราะออกมา

เจียงถิงกล่าวว่า “ลุงไม่เหมือนนายพล แต่เหมือนนักแสดงตลกในทีวีต่างหาก”

“ลุงหลินต่างหากที่เหมือนกับนายพล ! ” หวังกังคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “แต่ที่จริงแล้วพ่อของผมก็เหมือนนายพลอยู่นะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋เลิกตีหน้าเคร่งขรึมอันน่าตลกของเขาและหัวเราะออกมา

“คุณลุงคะ เห็นได้ชัดว่าคุณลุงทำตัวไม่เหมือนนายพลและยังได้รับคำวิจารณ์ที่ไม่ดีจากเราด้วย แต่ทำไมคุณลุงยังหัวเราะออกมาได้อยู่ล่ะคะ ? ” เจียงถิงถามอย่างสงสัย

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ถิงถิง คำติเตียนพวกนั้นลุงไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจ สิ่งสำคัญคือลุงสนุกที่เห็นพวกหนูมีความสุขกับลุงต่างหาก ! ”

เจียงถิงยิ้ม “การได้เล่นกับลุงก็ทำให้หนูมีความสุขเหมือนกันค่ะ ! ”

พวกเขาสี่คนหัวเราะออกมา และเดินไปที่เกสต์เฮาส์หงซานด้วยกัน

ในหอประชุมหงซาน งานมหกรรมการลงทุนกำลังดำเนินไปอย่างร้อนแรง

หลี่หลิงหลิงและเย่กวงโต้วยังคงประกาศผลการลงทุนต่อไป มีรายการบนโปสเตอร์มากขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนรายชื่อสินค้าที่รับสมัครตัวแทนจำหน่ายก็น้อยลงเรื่อย ๆ เช่นกัน

มีตัวแทนจำหน่ายระดับมณฑล ตัวแทนจำหน่ายรายย่อยระดับเมือง และผู้รับสิทธิ์แฟรนไชส์ร้านโยวผิ่น ร้านหม้อไฟ และร้านซีฟู้ดอีกจำนวนมาก

เมื่องานมหกรรมการลงทุนดำเนินไปจนถึงเที่ยง หลี่หลิงหลิงก็ได้ประกาศการจับรางวัลล็อตเตอรี่ครั้งที่สี่รอบแรก

ผู้โชคดีมีทั้งหมด 40 คน และไม่มีใครเลือกรับรางวัลในครั้งที่หนึ่งเลยสักคน

การส่งเสริมการลงทุนยังคงดำเนินต่อไป ซึ่งการจับรางวัลนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่องานเลย

หลี่หลิงหลิงยิ้มและพูดว่า “เพื่อนนักลงทุนทุกท่านคะ ตอนนี้เราจะเข้าสู่การจับฉลากรางวัลรอบที่สองแล้วค่ะ”

บรรดาผู้โชคดีทั้งสี่สิบคนเริ่มกังวลใจขึ้นมาอีกครั้ง

กฎการจับสลากรอบสองคือให้เลือกสิบคนจากทั้งหมดสี่สิบคน ซึ่งหมายความว่าสามสิบคนจะถูกคัดออก

หลี่หลิงหลิงกล่าวว่า “สำหรับการจับรางวัลในรอบนี้ ฉันอยากจะสุ่มเชิญแขกที่มาร่วมงาน ช่วยขึ้นมาจับหมายเลขล็อตเตอรี่ มีแขกคนไหนที่ยินดีจะขึ้นมาช่วยจับบ้างไหมคะ ? ”

“ฉัน ! ”

“ฉันเอง ! ”

“ฉันอยากจับ ! ”

“……”

หลายคนในกลุ่มผู้ชมยกมือขึ้นและตะโกนออกมาเสียงดัง

นอกจากนี้ยังมีคนที่วิ่งขึ้นไปบนเวทีโดยไม่พูดอะไรสักคำ และรอจนกระทั่งไปถึงกลางเวทีก่อน แล้ว จึงพูดว่า “ฉันจะจับมันเอง ! ”

หลี่หลิงหลิงยิ้มและพูดว่า “ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณอยากจับจริง ๆ คนอื่นยกมือขึ้น แต่คุณกลับวิ่งขึ้นมาเลย”

ชายคนนั้นหัวเราะ “ฉันอยากจับรางวัลให้ตัวเองน่ะ ! ”

ปรากฎว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้โชคดีทั้งสี่สิบคนในรอบแรก หลี่หลิงหลิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ก่อนจะส่ายหัวแล้วพูดว่า “ขออภัย เนื่องจากคุณเป็นหนึ่งในผู้โชคดี คุณจึงไม่สามารถจับรางวัลได้ค่ะ ! ”

ถ้าเขาจับได้หมายเลขของเขาจริง ๆ คนอื่นอาจคิดได้ว่าเขาโกง แบบนั้นคงไม่ใช่เรื่องดี

เธอขอให้ชายคนนั้นลงจากเวที จากนั้นก็เลือกอีกคนให้ขึ้นมาจับรางวัลแทน

เขาเป็นตัวแทนจำหน่ายแซ่จง

หลี่หลิงหลิงยืนยันว่าเขาไม่ใช่หนึ่งในสี่สิบผู้โชคดี จึงขอให้เขาช่วยจับรางวัล

ในไม่ช้า คูปองใบแรกก็ถูกดึงออกมา

หลี่หลิงหลิงมองดูและพูดกับชายแซ่จงว่า “รบกวนคุณจงช่วยฉันอ่านหมายเลขของผู้โชคดีออกมาดัง ๆ ทีค่ะ ! ”

ผู้จัดการจงอ่านเสียงดัง “หมายเลขแรกที่จับได้คือ 2511 ! ”

ทันทีที่เขาพูดจบ ก็มีคนกระโดดขึ้นไปใต้เวทีทันที “ว้าว ฉันเอง ฉันคือผู้โชคดี ! ”

ชายคนนี้แซ่อู๋ เป็นตัวแทนจำหน่ายจากมณฑลจงหยวน

แขกคนอื่นที่นั่งรอบ ๆ เขาต่างก็แสดงความยินดีกับเขาทันที

“ยินดีด้วยนะ ! ”

“ขอให้โชคดีต่อไป และมุ่งมั่นเพื่อคว้ารางวัลใหญ่มาให้ได้ ! ”

“ใช่แล้ว ท่องเอาไว้ว่าสองหมื่นหยวน ! ”

“พี่ชาย ถ้าเห็นว่ามันสมควรก็รับไปเถอะ นี่คือเงินห้าพันหยวน ไม่ใช่หนึ่งร้อยหยวนแล้วนะ ! ”

“ใช่ เงินหนึ่งร้อยหยวนเสียไปมันอาจจะไม่มาก แต่มันน่าเสียดายถ้าต้องเสียเงินห้าพันหยวนนี้ไป ! ”

“ไม่ว่าคุณจะรับรางวัลหรือลุ้นรางวัลต่อไป ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นการตัดสินใจของคุณนะพี่ชาย”

“……”

ชายแซ่อู๋อดไม่ได้ที่จะลังเลขึ้นมา

ด้านหนึ่งคือเงินรางวัลห้าพันหยวนที่ได้รับแน่นอน แต่อีกด้านหนึ่งคือผลประโยชน์มหาศาลที่ต้องไปลุ้นดูอีกที

ขณะนี้ มันยากมากที่จะตัดสินใจ

แต่โชคดีที่สามารถให้คำตอบได้ก่อนการจับรางวัลในรอบที่สาม

บนเวที การจับรางวัลยังคงดำเนินต่อไป

“หมายเลขผู้โชคดีคนที่สองคือ 5639 ! ”

ผู้โชคดีคือตัวแทนจำหน่ายหญิงที่ดูเด็ดเดี่ยว เธอเดินขึ้นไปบนเวทีทันทีเพื่อรับเงินรางวัลห้าพันหยวน ละทิ้งโอกาสแข่งขันเพื่อชิงรางวัลใหญ่ในภายหลัง

หลังจากแจกรางวัลเสร็จแล้ว หลี่หลิงหลิงก็ถามในการให้สัมภาษณ์ว่า “คุณไม่อยากได้รับรางวัลใหญ่ในภายหลังแล้วเหรอคะ ? ”

ตัวแทนจำหน่ายหญิงตอบว่า “ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ ฉันเองก็อยากถูกรางวัลใหญ่เหมือนกัน ! ”

หลี่หลิงหลิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และถามด้วยความสับสน “ถ้าคุณต้องการรางวัลใหญ่ แล้วทำไมคุณถึงเลือกรับรางวัลนี้ไปล่ะคะ ? ”

หลังจากนั้น เธอก็กล่าวเสริมว่า “คุณรู้ไหม หลังจากที่คุณได้รับรางวัลแล้ว คุณจะไม่สามารถเข้าร่วมการจับรางวัลใหญ่ครั้งต่อไปได้อีก ! ”

ตัวแทนจำหน่ายหญิงพยักหน้า “ฉันรู้ค่ะ ! ”

หลี่หลิงหลิงเงยหน้าขึ้น ในเมื่อเธอรู้แล้ว ทำไมถึงไม่เลือกลุ้นรางวัลใหญ่ในภายหลัง ?

แบบนี้มันไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย ?

ตัวแทนจำหน่ายหญิงกล่าวว่า “นั่นเป็นเพราะฉันต้องไปลุ้นรางวัลใหญ่ในภายหลัง ฉันกลัวไม่ได้รางวัล จึงอดไม่ได้ที่จะยอมแพ้ และรับเงินรางวัลห้าพันหยวนนี้มาแทน ! ”

“แต่รางวัลนี้ ฉันได้รับแน่นอนแล้ว ! ”

“เงินห้าพันหยวนนั้นก็ถือว่าเป็นเงินจำนวนมาก ฉันไม่อยากโลภ ไม่อย่างนั้นฉันอาจไม่ได้เงินห้าพันหยวนนี้ด้วยซ้ำ ! ”

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ หลี่หลิงหลิงก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมตัวแทนจำหน่ายหญิงและพูดด้วยรอยยิ้ม “พี่สาว คุณแน่วแน่มากค่ะ ! ”

“ขอแสดงความยินดีที่ได้รับเงินรางวัลห้าพันหยวน ฉันหวังว่าธุรกิจของคุณจะเจริญรุ่งเรืองมากขึ้นเรื่อย ๆ ! ”

“ขอบคุณมากค่ะ ! ” ตัวแทนจำหน่ายสาวขอบคุณเธอ ก่อนจะหยิบปึกเงินห้าปึกใหญ่ แล้วเดินลงจากเวทีอย่างมีความสุข

ด้วยการที่มีเงินห้าพันหยวนในมือ ทำให้แรงกดดันทางการเงินที่จะใช้สั่งซื้อสินค้าของเธอลดน้อยลงไปมาก